مۇنتازداي تازا كوشەلەرىمىز بەن ءساندى عيماراتتارىمىز كوزدىڭ جاۋىن الادى. جايناعان جاسىل جەلەكتى ساياباقتارىمىز بەن تاريحي قۇندىلىقتارىمىزدى بەينەلەيتىن جاۋھارلارىمىز, ونەرىمىزبەن سالت-ءداستۇرىمىزدى پاش ەتەتىن جادىگەرلەرىمىز جات جۇرتتىقتاردى قايران قالدىرىپ جاتقانى انىق. ال نۇرلانا قۇلپىرعان ايتۋلى گۇل شوقتارى مەن گۇل الاڭدارى كوڭىل قۇسىن كوككە ۇشىرادى. مۇنىڭ ءبارى ۇلكەن قۋانىش تا, ماقتانىش. بىراق...ءيا, بىراق.
كوركىمەن دە, سانىمەن دە, ساياسي سىندارلى ءىس-ارەكەتتەرىمەن دە الەمگە تانىلىپ ۇلگەرگەن استانامىزدىڭ دامۋى بارشا قازاقستاندىقتى قۋان-
تىپ وتىرعانى اقيقات. بۇل ورايدا, ەلباسى ەلىمىزدىڭ بارلىق قالالارى بوي تۇزەيتىن, اۋىل-ايماق سۇيسىنە قارايتىن ەلوردامىزدى ودان ءارى ايالاۋعا, وندا تۇرىپ جاتقان كوپتەگەن ەلوردالىقتاردى قالانىڭ ناعىز قوجايىنى بولۋعا, كوشە, اۋلالاردى تازا ۇستاۋعا شاقىردى. بۇل تەك ەلوردامىزعا عانا قاتىستى ايتىلعان اڭگىمە ەمەس. دەگەنمەن, بۇل ۇندەۋگە بىرقاتار جانداردىڭ قوسىلۋعا موينى جار بەرمەي مە, ايتەۋىر, نەمقۇرايدى قارايتىندارى دا بار ەكەنى كورىنەدى. سوندىقتان بولسا كەرەك, كەزىندە ەلباسى قۇقىق قورعاۋ قىزمەتكەرلەرىمەن كەزدەسۋ بارىسىندا ۇساق قۇقىق بۇزۋشىلىقپەن كۇرەستى جانداندىرۋ كەرەكتىگىن بارىنشا جەرىنە جەتكىزە ايتتى. الايدا, امال نەشىك, قۇقىق بۇزۋعا بەيىم جانداردى وڭالتۋدىڭ ساپاسى جاقسارماي تۇر.
ماسەلەن, جۇرگىزۋشىلەردىڭ ءبارى بىلەدى: كولىكتەردىڭ دەنى كوشەنى, اۋلانى لاستايدى. ال سول كولىكتەردىڭ كەيبىر جۇرگىزۋشىلەرى اپەرباقان, الدە كەۋدەسىنە نان پىسكەن بىرەۋلەر شىعار, اۋەلى مەنى كوردىڭدەر مە دەگەندەي, شەككەن شىلىمىن اۋىق-اۋىق تەرەزەدەن تىسقا شىعارىپ قويادى. ەڭ سوراقىسى سول, شىلىمىنىڭ تۇقىلىن كوشەنىڭ قاق ورتاسىنا تاستاي سالادى. كولىك ىشىندە جاس بالالار بولسا, اناسى الگى بالالارى جەگەن ءتاتتىنىڭ قاعازىن تەرەزەدەن لاقتىرادى. ءتىپتى, جولدىڭ جيەگىنە توقتاپ, پاكەت تولى قوقىستى, ياكي تاماق قالدىعىن سول جەرگە تاستاپ كەتەتىندەرى دە بار. ودان وتكەن سوراقىلىعى, كەيبىر جۇرگىزۋشى باعدارشامنىڭ قىزىل شامىنا كىدىرگەندە ەسىكتى اشىپ جىبەرىپ تۇكىرە سالادى. قاقىرىنىپ, سىڭبىرەتىندەر دە كەزدەسەدى. ال سولاردىڭ الدىن وراپ, «وۋ ازامات, مۇنىڭىز قالاي؟!», دەپ كورىڭىزشى, بىردەن پالەگە قالاسىز. پوليتسيا كەلسە, ۇساق قۇقىق بۇزۋشىلىق جاساعان ول ەمەس, ءسىز بولىپ شىعا كەلەسىز. ويتكەنى, دالەل بولماي قالادى. سودان سوڭ «نە كەرەك وزىڭە؟ نە, سەنىڭ ماشينەڭنىڭ ىشىنە تاستادىق پا؟! ءوزىمىز بىلەمىز نە ىستەسەك تە, جايىڭا ءجۇر! ايتپەسە…», دەيدى قاھارلانىپ.
بۇل كوشەدەگى جاعداي بولسا, كەيبىر اۋلالارداعى كورىنىس تە سونداي. ۇيدەي كولىكتەرىن تۋرا كىرەبەرىسكە تاقاپ قويادى. ول كولىك تازا بولسا ءبىر ءسارى, جوق, شاڭ باسقان, مايى تامشىلاعان نەمەسە ساۋىرى ساتپاق, دوڭگەلەكتەرى بالشىق, ءبىر سوزبەن ايتقاندا, جەر-كوكتىڭ بار كىرىن تورىڭىزگە الىپ كەلگەن زيانكەستىڭ ناعىز ءوزى. ال ونىڭ يەسى بولسا, كوردىڭىزدەر عوي مەن قاندايمىن دەگەندەي, تالتاڭداي باسىپ, اۋلاداعى كولىكتەردەن قالعان شاڭ-توزاڭنىڭ اراسىمەن مايلى داققا تولى قارا قوجالاق اسفالت ۇستىمەن ءبۇلدىرشىن بالالارىن ەرتىپ بارا جاتادى...وسىلاردىڭ ءبارىن تاڭ سارىدەن تۇرعان كوشە تازالاۋشىلار قالپىنا كەلتىرىپ جيناپ, قالپىنا كەلتىرىپ جۇرگەنى. وسىلايشا, جابۋلى قازان جابۋلى كۇيىندە قالىپ كەلەدى. بىراق بۇل قاشانعا دەيىن سوزىلماق؟
وركەنيەتتى ەلدەردىڭ ادامدارى وزدەرى تۇرىپ جاتقان قالانىڭ, كوشەلەرىنىڭ, ءۇي اۋلالارىنىڭ تازالىعىنا, ادەمىلىگىنە, تىنىشتىعىنا, جايلىلىعىنا ەرەكشە ءمان بەرەدى. ءۇي اۋلاسىن, كوشەنى وزدەرىنىڭ ۇيلەرىنىڭ تورىندەي كورەدى. سوندىقتان دا, ونى ايالاپ ۇستاۋعا, ءبىر تال سىرىڭكە تاستاماۋعا تىرىسادى. ءسويتىپ, وزدەرىنە وزدەرى ۇيدە دە, تۇزدە دە قولايلىلىق تۋعىزىپ, مادەنيەتتى ءومىر سالتىن ۇستانىپ جۇرەدى. بىزگە دە نەگە سولاي جاساماسقا؟ ويلاناتىن, وركەنيەتكە قاراپ, بوي تۇزەيتىن ۋاقىتتىڭ جەتكەنى انىق قوي. ء وز قالامىز بەن دالامىزدى ۇيىمىزدەي ايالاپ ۇستاۋعا ۇيرەنەيىك, اعايىن!
الەكساندر تاسبولاتوۆ,
«ەگەمەن قازاقستان»
