اقىرىندا اۋدان اكىمىنىڭ ورىنباسارى قىزمەتىنە ۇمىتكەرلەر اراسىندا وسى ەكى اعامىزدىڭ ەسىمدەرى دارالانىپ شىعىپ, ورىنباسار قىزمەتى ءۇشىن ولاردىڭ ورتاسىنداعى كۇرەس قىزىپ بەرەدى. ەكەۋىن دە جاقتاۋشىلار قاتارى از ەمەس. تورەبەكتى جاقتاۋشىلار العىسبەكتى سىناپ-مىنەپ, العىسبەكتى جاقتاۋشىلار تورەبەكتى سىن تەزىنە الىپ دەگەندەي دابىلداتىپ جاتقاندا, بۇل ەكى اعامىز بولىپ جاتقان وقيعالاردان بەيحابار جانداي حالىق الدىنداعى سىپايى دا سىرداڭ قالىپتارىن ساقتاپ قالادى. ءبىر-بىرىمەن كەزدەسە قالعاندا امان-سالەمدەرى دە ءتۇزۋ, بىراق ەكەۋى دە جاڭا قىزمەت ءۇشىن «كىلەم استىنداعى» تارتىستى كۇشەيتە تۇسسە كەرەك.
اقىرى تاجىريبەسى دە, قىزمەت ءوتىلى دە مولداۋ تورەبەك اعامىز جەڭىسكە جەتىپ, اۋدان اكىمىنىڭ ورىنباسارى بولىپ تاعايىندالادى. استىندا قىزمەتتىك كولىك پايدا بولادى.
وسىدان كوپ وتپەي-اق اعامىز كولىگىنە ءمىنىپ, كەشكىسىن جۇمىستان ۇيىنە قايتىپ بارا جاتسا, كوشەدەن كەشەگى باسەكەلەسى العىسبەك ۇشىراسا كەتەدى. كولىگىن جۇرگىزۋشىگە دەرەۋ توقتاتتىرا قويىپ, العىسبەكتى كولىككە مىنۋگە شاقىرادى. شاماسى, ەكەۋىنىڭ ءۇيى دە ءبىر ماڭايدا بولسا كەرەك.
العىسبەك قارسى بولماي كولىككە كەلىپ وتىرىپ, ارالارىندا تۇك بولماعانداي باياعىداعى تاتۋلىق قالىپتارىمەن ءبىر-بىرىنەن ءجون سۇراسىپ, سىپايى اڭگىمەلەسىپ وتىرادى. ءۇيىنىڭ تۇسىنا جەتكەندە العىسبەك اعامىز كولىكتەن تۇسە بەرىپ:
– توكە, «كىلەم ساتساڭ كورشىڭە سات, ءبىر بۇرىشىنا ءوزىڭ دە وتىرارسىڭ» دەپ اتام قازاق تاۋىپ ايتقان ەكەن عوي. اۋدان اكىمىنىڭ ورىنباسارى قىزمەتىنە ءسىزدىڭ تاعايىندالعانىڭىز قانداي جاقسى بولدى. مىنە, يگىلىگىن كورىپ جاتىرمىز, – دەپ العىسىن ءبىلدىرىپتى. سوندا تورەبەك:
– راحمەت, الكە! ءبارى دە سىزدەردىڭ ارقالارىڭىزدا عوي, – دەسە كەرەك.
ءسويتىپ ەكى اعامىزدىڭ اراسىندا بولىپ وتكەن قىزمەت ءۇشىن تارتىس ولاردىڭ اراسىنداعى بۇرىنعى سىيلاستىققا كىر جۇقتىرماعان قالىپتا, وزىنەن ءوزى جۋىلىپ-شايىلىپ جۇرە بەرسە كەرەك.
«مەن سىزدەن ۋدى ايايىن با؟!»
تورەبەك اعامىز اۋدان اكىمىنىڭ ورىنباسارى قىزمەتىن دۇرىلدەتىپ اتقارىپ جاتقاندا تاعى دا ءدال وسىنداي قىزمەتتەگى مۇرات اعامىزبەن ارادا جۇمىس بابىندا ءبىر كيكىلجىڭ پايدا بولىپ, ول ءبىرشاما ۋاقىتقا سوزىلىپ كەتەدى. بىراق بۇل كيكىلجىڭدى ەكەۋى دە كوپ جارىققا شىعارماي, باياعىداي كەيىپ تانىتقاندىقتارىمەن, اينالاسىنداعى قىزمەتتەستەر ونى بايقاپ قالادى. ويتكەنى, اعالارىمىزدىڭ ءبىر-بىرىمەن سويلەسۋ مانەرلەرىندە ءسال وزگەرىستەر بىلىنەدى.
سودان كوكتەمگى ەگىس جۇمىستارى باستالعان كەزدە جوعارى جاقتان وعان قاتىساتىن شارۋا قوجالىقتارى ءۇشىن ءتۇرلى زيانكەستەرمەن كۇرەسۋگە ارنالعان حيميالىق دارىلىك زاتتار كەلىپ تۇسە باستايدى. مۇرات اعامىز ءوز قىزمەت بابىنا سايكەس ولاردى قوجالىقتارعا ۇلەستىرىپ بەرۋ ىسىنە باسشىلىق جاسايدى.
سول جىلدارى جەمىر شەگىرتكەلەر مەن قوڭىزدار كوبەيىپ كەتتى مە ەكەن, اۋدانعا اكەلىنگەن ولاردى ۋلايتىن دارىلەر ديقانداردىڭ بارىنە بىردەي جەتپەۋگە اينالادى. سولاردىڭ قاتارىندا تورەبەك اعامىزدىڭ ءبىر تانىسى دا بولىپ, ول توكەڭنەن كومەك كورسەتۋىن سۇراپ, قايتا-قايتا مازاسىن الا بەرگەن سوڭ اقىرى ول مۇراتقا كەلىپ:
– مۇكە, الگى شەگىرتكەگە قارسى تاراتىپ جاتقان ۋلارىڭىزدان قالىپ پا ەدى, ماعان دا سول ۋدىڭ ازداپ قاجەت بولىپ تۇرعانى, – دەسە:
– ويباي-اۋ, توكە! ءسىز ءوزىڭىز كەلىپ ۋ سۇراپ تۇرساڭىز, مەن سىزدەن ونى ايايىن با؟! الىڭىز, توكە, الىڭىز! – دەسە كەرەك مۇكەڭ.
سۇڭعات ءالىپباي,
«ەگەمەن قازاقستان»
