كوك بەلدەردە كوكتەم ءجۇر...

نۇر تامشىلارى توگىلىپ, اينالانى مەيىرىمگە بولەپ, جەر-جاھانعا جاسىل كويلەك كيگىزىپ, اق بۇلاقتار اقتارىلىپ, جىل قۇستارىنىڭ ءانى شالقىپ ناۋرىز كەلدى قازاق جەرىنە. جىلدان-جىلعا ناۋ­رىز مەيرامىن اتاپ ءوتۋ اي­­رىقشا سيپات الىپ, كور­­كەيىپ كەلەدى. بەرە­كە-بىرلىكتىن باستاۋى, جا­ڭا­­­لىقتىڭ جارشىسى, جىل با­سى ناۋرىزدى س­وزاق اۋ­­داندىق ورتالىق كى­تاپ­حا­­­ناسى بيىل تەرىس­­كەي جە­رىندە العاشقى­لار­دىڭ ءبىرى بولىپ باس­تادى. ءوز وقىر­­مان­دا­رى­نا ناۋ­رىز كو­­جە بە­رۋدى ۇيعارعان كىتاپ­­ح­ا­­نا­شى­لار «ناۋ­رى­ز­­نا­ما: ناۋ­­رىز – ءتى­لەك, ناۋ­رىز – ءدام» اتتى كىتاپحانا­شى قوناقجايىندا مە­رە­كە­لىك داستارقان جاي­دى. قو­ناق­جاي­دا ءمۇم­كىن­دىگى شەك­تەۋ­لى ازاماتتار, ەڭبەك ار­دا­گەرلەرى, ار­­داقتى انالار, زيالى قاۋ­­ىم وكىلدەرى ءبىر-ءبى­ر­ىن جاڭا جىلمەن قۇت­تىق­تاپ, داستارحان ءۇستىن­دە ونەگەلى اڭگىمەلەر, باتا-تىلەكتەر ايتىلدى. قوناقتارعا ارنايى داي­­ىندالعان كونتسەرتىك باع­­دارلاما ۇسىنىلىپ, ءان-جىر شالقىپ, مىڭ بۇرالعان بيشىلەر توبى ونەر كورسەتتى. «سوزاققا بارساڭ كۇي­شىمىن دەمە...» دەگەن ەدى ۇلى جا­زۋشى مۇحتار اۋەزوۆ وڭ­تۇستىككە جا­سا­عان ساپارىندا. سونىڭ دالەلىندەي, كۇي توگىلگەن كۇن بولدى. دارىندى كۇيشى ەرعالي جۇزباەۆ, تالانتتى جاستار دينا بەكتاەۆا, گۇلنازيرا جەك­­سەنبيەۆا سۇگىردىڭ, ءتو­لەگەننىڭ كۇيلەرىن اس­قان شەبەرلىكپەن ورىنداپ, مەرەكە شىرايىن اشا ءتۇستى. ۇلت­تىق كيىم­دەر كيىپ, ورا­مال­دارىن ءتو­گىلدىرە سالىپ قىزمەت ج­ا­ساعان كىتاپ­حا­ناشىلار, ءىس-شارانى جۇرگىزۋشىلەر ناۋرىزدىڭ ۇلگى-ونەگەلىك سيپاتىنا ەرەكشە ءسان بەرگەنىن اتاپ وتكەنىمىز ءجون. گۇلنار ومىربەك وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى, سوزاق اۋدانى