ەلىمە دە, ەلباسىما دا ريزامىن

مەن ەلىمىز تاۋەلسىزدىگىنىڭ 25 جىلدىعىنا ارنالعان سالتانات­تى ماجىلىستە ەلباسىمىز نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ قولى­نان قازاقستاننىڭ ەڭبەك ەرى اتا­عىن الدىم. بۇل – مەن ءۇشىن ۇمى­تىل­مايتىن تاريحي ءسات. نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى كەۋدەمە «ال­تىن جۇلدىزدى» تاعىپ تۇرعاندا تول­قىعانىمدى جاسىرا المايمىن. ارينە, ەڭبەكتىڭ ەلەنگەنىن اركىم جاقسى كورەدى, مەن دە پەن­دە رەتىندە سونداي باقىتتى ءساتتى باستان كەشتىم. وسى حاباردى ەستىپ, سول باقىتتى ءسات جاقىن­داعان سايىن جۇرەك بۇلقى­نىپ, مارقۇم اكەمنىڭ, اۋىل اقسا­قال­دارىنىڭ بالا كەزىمىزدە شەرتكەن اڭگىمەلەرىن, حالقىمنىڭ ءوزىم وقىعان تاريحىن ويشا شولدىم. ازاتتىق الماعانىمىزدا ەلى­مىز ەكونوميكاسىنىڭ قارقىن­دى دامۋىنا ۇلەس قوسىپ وتىر­عان كاسىپكەرلەردىڭ, تاماشا ما­مان­داردىڭ قادامى ءجۇرىپ, جۇلدىزى جارقىرايدى دەۋدىڭ ءوزى بەكەر بولار ەدى. اتالارىمىزدىڭ سىرت­قى جاۋمەن ارپالىسىپ, اتان­نىڭ قومىندا, اتتىڭ جالىندا ءجۇرىپ قورعاعان وسىنشا جەردى گۇلدەندىرۋ, كەيىنگى ۇرپاققا مۇرا ەتۋ – ءبىزدىڭ قاسيەتتى مىندە­تى­مىز. مەنىڭ قاتارلاستارىم جاس بولساق تا ازاتتىقتى الىپ, ونىڭ ىرگەسىن بەكىتۋدىڭ دە وڭاي بولما­عان­دىعىن بىلەمىز. ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ پاراساتتى سايا­ساتىنىڭ ارقاسىندا قازاقستاندى الەم تانىدى. ەلىمىزدىڭ جوعارى اتاعىنا يە بولۋىم تەك ءوزىمنىڭ عانا ەڭبە­گىم ەمەس. ازاتتىق العان ەلىن دۇرىس باعىتقا باستاعان ەل­باسى, 90-شى جىلدارداعى ەكونو­ميكالىق قيىندىقتاردى بىرلەسىپ جەڭە بىلگەن ەل-جۇرتىم, ەڭبەك ۇجىمىم بولماعاندا, مەن تاۋ كوتەرەر تولاعاي ەمەسپىن, مۇنداي قوشەمەتتى كورمەس ەدىم. بۇل ماعان عانا ەمەس, قوستاناي وبلىسى ەڭبەك­كەرلەرىنىڭ ەڭبەگىنە بەرىلگەن باعا دەپ تۇسىنەمىن. تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى جىل­دارى-اق ەلباسىمىزدىڭ «الدىمەن – ەكونوميكا, سوسىن – سايا­سات» دەگەنى بارلىعىمىزدىڭ ەسىمىزدە. پرەزيدەنتتىڭ باس­تاۋىمەن ەكونوميكانى تۇراقتاندىراتىن, دا­مى­تاتىن مەملەكەتتىك ءىرى باعدار­لامالار قولعا الىندى. سول باع­دارلامالار اياسىندا اۋىل شارۋا­شىلىعى تاۋارلارىن وندىرۋشىلەر مەملەكەت تاراپىنان مەيلىنشە كومەك كوردىك. مەملەكەت كومەك بەرىپ وتىرعاندا باستاعان ءىستى نەگە ۇقساتۋعا بولمايدى؟ مەن سەكىل­دى كاسىپكەرلەر سونى تۇسىندىك. اۋىل شارۋاشىلىعىن دامىتۋعا ءوزىم شاما كەلگەنشە جاڭا كوزقا­راسپەن قاراۋعا تىرىستىم. ول ءۇشىن ەڭ الدىمەن بابالار مۇراعا قالدىرعان جەردى ايالاۋ كەرەك بولدى. ەگىن شارۋاشىلىعى دا, مال شارۋاشىلىعى دا جەردى كۇتپەي, ويداعىداي ءونىم بەرمەيدى. ول ءۇشىن وزىق تەحنيكالاردى, ۇزدىك تەحنولوگيالاردى پايدالانۋعا تولىق مۇمكىندىك جاسالدى. قازىر ءبىزدىڭ وبلىس ديقاندارى وندىرەتىن استىق تا, ۇن دا ەكسپورتقا جوعارى ساپامەن وتەدى. اۋىل شارۋاشىلىعىنىڭ ءالى دە دامي بەرەتىندىگىنە ءوزىم سەنىمدىمىن. قازىر كاسىپكەرلىككە ۇمتىلعان جاستاردىڭ بارلىعى دا ساۋاتتى, ءبىلىمدى. وزىمىزدە وندىرىلگەن شيكىزاتتىڭ وزىمىزدە وڭدەلۋى كەرەكتىگىن جاقسى تۇسىنەدى. اۋىل شارۋاشىلىعىندا وسى 25 جىل ىشىندە ءبىزدىڭ وبلىس ءۇشىن ءونىمنىڭ جاڭا تۇرلەرى وندىرىلە باستادى. تاۋەلسىزدىك العاننان بەرى ەلىمىز ەكونوميكاسى مەن الەۋمەتتىك سالاسى 17 ەسە ءوستى! ەڭبەكتىڭ ارقا­سىندا كەڭ دالامىزدىڭ قاسيە­تى ارتىپ, ماڭگىلىك ەل يدەياسى­نىڭ ماڭىزى عاسىرلاردان عاسىر­لارعا جالعاسپاق. ەلباسى قولى­نان قازاقستاننىڭ ەڭبەك ەرى اتا­عىنىڭ «التىن جۇلدىزىن» العاننان كەيىن وسىنداي ويلاردىڭ جەتەگىندە بولدىم. ەڭبەك ويلاعان ماقساتقا جەتكى­زەدى, مەرەيلەندىرەدى. ءبىزدىڭ تاۋەل­سىز ەلىمىزدەگى ەڭبەك ادامىنا دەگەن قۇرمەت مەنى دە قاناتتاندىردى. ەلىمە قالاي, ەلباسىما قالاي ريزا بولمايىن. مەنىڭ جۇرەگىمدى بۇل­قىنتقان, كوكىرەگىمدى كەرگەن ماقتانىش وسى ەدى. المات تۇرسىنوۆ, قازاقستاننىڭ ەڭبەك ەرى قوستاناي وبلىسى