كول ۇستىندەگى ءبىر ءتۇن

تارباعاتايدىڭ قاراشادا كەلەتىن قارا سۋىعى كەيبىر ءوڭىردىڭ قاھارلى قىسىن دا جولدا قالدىرادى. اسىرەسە, اۋداننىڭ ىرىسى بولىپ وتىرعان زايسان كولىنىڭ ماڭىنداعى اۋىل­دار سۋىقتى ەرتە سەزىنەدى. ...دەمالىس كۇنى بولاتىن. اكەم كولدەن كۇندەگىسىنەن ەرتە كەلدى. جەل تۇرىپ, تولقىن كۇشەيىپ كەتكەننەن كەيىن قاتەرگە باس تىككەندى ءجون كورمەپتى. كەشكى اسقا ەندى وتىرعالى جاتقانىمىزدا, ونىڭ ۇيالى تەلەفونى شىرىلدادى. سول كەزدە بارىپ اكەمىزدىڭ كەنجە باۋىرى تالانتتىڭ كولدەن جاعاعا شىقپاعانى تۋرالى ەستىدىك. بىردەن تولەۋحان اتام مەن ءجانيا اپامنىڭ ۇيىنە جينالدىق. بۇكىل اۋىلدىڭ ازاماتتارى كول جاعالاپ كەتتى. ءتۇنى بويى الاڭداپ, ۇيقى كورمەي, حابارلاسىپ قالار دەپ, تەلەفونعا ۇڭىلۋمەن بولدىق. تاڭ اعاراڭداي باستادى. ءالى ەش حابار جوق. جانىمىزدى شۇبەرەككە ءتۇيىپ, اعامنىڭ اماندىعىن تىلەۋدەن باسقا قولىمىزدان ەشتەڭە كەلمەدى. «كوپ تىلەۋى – كول» دەگەن, اعام امان قالدى. ءبارى ورنىنا كەلىپ, تالانت اعام وڭالعاننان كەيىن باسىنان وتكەن وقيعانى  ايتىپ بەردى. – ساعات 4-تەن كەيىن اۋ قاراپ بولىپ, جاعاعا شىعۋعا ىڭعايلانعان كەزدە موتورىم وت الماي قالدى دا, سونى كۇتىپ تۇرعانداي, الاي-دۇلەي جەل باستالدى. تولقىن كۇشەيە ءتۇستى. ءۇيدىڭ بويىنداي تولقىن ۇستىمنەن اينالىپ وتكەندەي بولسا, كەلەسىسى قايىقتى كومىپ كەتىپ جاتتى. قايىققا قۇيىلعان سۋدى قولىمداعى ىدىسپەن توگە بەردىم, توگە بەردىم. كوزىم ۇيرەنگەندىكى مە, ءتۇن ورتاسى بولسا دا اينالام جارىق سياقتى كورىنەدى. سۋدى توگىپ وتىرىپ: «مەنى ۇيدە توسىپ وتىرعان اكە-شەشەم بار, تۋىستارىم بار, دوستارىم بار. قايتسە دە امان قالۋىم كەرەك», دەپ ءوزىمدى قايراي ءتۇستىم. اساۋ تولقىندارمەن تاڭعى 4-كە دەيىن ارپالىستىم. قايىعىم تىك كوتەرىلىپ, قايتادان ورنىنا كەلگەندە, كىرگەن سۋ جىپ-جىلى سياقتى كورىنەدى. سول كەزدە راحاتتانىپ, ءتاتتى ۇيقىعا كەتىپ بارا جاتقانداي كۇي كەشەمىن. مارقۇم اپامنىڭ «تالانت! تالانت!» – دەگەن داۋىسى قۇلاعىما كەلەدى دە, ەسىمدى ءبىر ءسات جيعانداي بولامىن. امان قالۋعا ارەكەت جاساپ, جانتالاسا باستايمىن. جاعاعا تاياپ قالعان بولۋىم كەرەك, ادامدى كوتەرەتىندەي مۇزعا تاپ بولدىم. سونىڭ ۇستىنە شىعىپ, جاعاعا قاراي بەتتەدىم. الىستان اتتى كىسىنى كورىپ, ايعايلاپ ەدىم, ەستىمەدى. ءبىراز جەردە تۇرعان قىستاۋدى كوزىم شالدى. بىرەسە ەڭبەكتەپ, بىرەسە تىزەرلەپ ءجۇرىپ, ايتەۋىر, جەتتىم-اۋ. ۇيگە كىرگەندە, كوزىمە بىردەن ورىس اپا ءتۇستى. ودان ءارى ەسىمنەن تانىپ قالىپپىن. ول كىسى مەنىڭ سۋ كيىمدەرىمدى شەشىپ, وراپ-قىمتاپ توسەككە جاتقىزىپ قويىپتى. قانشا ۇيىقتاعانىم بەلگىسىز, دابىرلاعان داۋىستاردان وياندىم. مەنى ىزدەپ كەلگەن قانات اعام مەن جيەن اعام دۋلات ەكەن. ارتىنان بىلگەنىمدەي, اقتۇبەكتەن اققان بەتتە 40 شاقىرىم ىعىپ, تاسسايدان ءارى 20 شاقىرىم تۇستاعى «ەركىنبەكتىڭ شۇمەگى» دەگەن جەردە جاعاعا شىعىپپىن. ەگەر ناتاشا اپا الدىمنان شىقپاعاندا, امان قالۋىم ەكىتالاي ەكەن, – دەيدى اعام. اساۋ اتتىڭ قۇلاعىندا ويناپ, كوكپار تارتىپ, سپورتتىڭ بىرنەشە ءتۇرىن سەرىك ەتكەنى دە اعامنىڭ امان قالۋىنا سەپتىگىن تيگىزگەنى انىق. شورعا اۋىلىنىڭ جۇرتى ءتۇنى بويى تىلەۋىن تىلەسە, ازاماتتارى كۇنى-ءتۇنى كوز ىلمەي ىزدەۋدە ءجۇردى. بۇل اۋىل ادامدارىنىڭ ىنتىماعى جاراسقان قاۋىم ەكەندىگىن كورسەتتى. ايتپاقشى, اعام تالانت – تاۋەلسىزدىكتىڭ ءتول قۇرداسى. ەلىمىز ەگەمەندىك العان جىلى دۇنيە ەسىگىن اشقانى دا بەكەر ەمەس-اۋ دەپ ويلايمىن. وسىعان وراي اعامدى جانە ونىڭ قۇرداستارىن – تاۋەلسىزدىك قۇرداستارىن ۇلى مەرەكەلەرىمەن قۇتتىقتاعىم كەلەدى.تاۋەلسىزدىكتىڭ جىگەرلى دە, جۇرەكتى ازاماتتارى كوپ بولسىن! ءلاززات قاناتقىزى, ى.التىنسارين اتىنداعى ورتا مەكتەپتىڭ 11-سىنىپ وقۋشىسى شىعىس قازاقستان وبلىسى, تارباعاتاي اۋدانى, شورعا ەلدى مەكەنى