ءيا, ءبىر ءتۇيىر دانگە زار بولعان سونداي تورعاي تىرلىكتە العا ۇمتىلىپ, بولاشاققا تالپىنىپ, وقۋ قۋماق تۇگىل وعان ۇمسىنۋدىڭ ءوزى ول كەزدە ەرلىككە پارا-پار ەدى. ت ۇلىمشاعى جەلبىرەگەن جاۋقازىن قىز بولايدىڭ بويىنان وسىنداي ەرلىك تابىلدى. ول لەنگىردە اشىلعان مۇعالىمدەر ۋچيليششەسىنە بارۋعا بەل بۋادى.
سول تۇستاعى ادامداردىڭ ءبىر-بىرىنە دەگەن مەيىرىمدىلىگى مەن باۋىرمالدىعى بۇگىنگى كۇنگە اڭىز بولىپ ەستىلەدى. اۋىلدىق كەڭەستىڭ توراعاسى مەن مەكتەپ ديرەكتورى ونىڭ بۇل ويىن بارىنشا قۇپتاپ, قۇجاتتارىن قاتتاپ, اق باتاسىن بەرىپ, دىتتەگەن وقۋىنا جىبەرەدى.
– سول كەزدە قۇدايدىڭ ءوزى مەنى تاۋسىلماس ىرزىق-نەسىبەگە, باق-بەرەكەگە يتەرگەن عوي دەپ ويلايمىن. ويتكەنى, ۇستازدىقتان اسقان قاسيەتتى دە, قادىرلى ماماندىق جوق قوي, كىم كىمنىڭ دە ويىندا اناسىنان كەيىن ۇستازى تۇرماي ما! – دەپ ەسكە الادى بۇل كۇندە قارت ۇستاز.
باسقا دا ەر-ازاماتتاردىڭ قاتارىندا مۇعالىمدەردىڭ قارۋ ۇستاپ, جاپپاي مايدانعا اتتانىپ كەتكەن كەزى. مامان تاپشى. ۋچيليششەنى جاقسى بىتىرگەن مۇنى ءبىلىم باسشىلارى ەلتاي مەكتەبىنە وقۋ ءىسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى ەتىپ جىبەرەدى. سول كەزدە بولاي ماتكەرىمقىزى نەبارى 13 جاستا عانا ەكەن.
مىنە, كوپ جىلعى ەڭبەگى مەن ءبىلىم بەرۋ جۇيەسىن دامىتۋ جانە وسكەلەڭ ۇرپاقتى ءتاربيەلەۋ ىسىنە قوسقان ۇلكەن ۇلەسى ءۇشىن ۇستازداردىڭ ەڭ ءۇلكەن ناگراداسى ى.التىنسارين بەلگىسىمەن ماراپاتتالعان بولاي ءماتكەرىمقىزى قاسىمبەكوۆانىڭ 40 جىلعا سوزىلعان ۇلاعاتتى ەڭبەك جولى وسىلاي باستالىپ ەدى. اۋىلداستارىنىڭ ايتۋىنشا, نۇرلىباي اتا مەن بولاي اپانىڭ الدىنان مىڭ قارالى شاكىرت ءبىلىم الىپتى. بۇل دەگەن وسى ءبىر تاۋ قويناۋىنداعى از عانا ابايىل اۋىلىندا ءومىر بويى ۇستازدىق ەتكەن ول ەكەۋى مىڭ قارالى شاڭىراققا ءبىلىم شىراعىن جاعىپ, وسىنشا وتباسىن ءبىلىم نۇرىمەن نۇرلاندىردى دەگەن ءسوز.
وسى ارادا, ەندى بولاي اپامىزدىڭ قۇداي قوسقان قوساعى سوعىس جانە ەڭبەك ارداگەرى, تۇلكىباس اۋدانىنىڭ قۇرمەتتى ازاماتى, حالىق اعارتۋ ءىسىنىڭ وزىق قىزمەتكەرى نۇرلىباي تۇڭعىشباي ۇلى قاسىمبەكوۆ تۋرالى ايتپاي كەتۋگە ءتىپتى دە بولمايدى.
ءبىر قىزىعى, ول كىسى سوعىسقا الىنعاندا ءوزىنىڭ قازاقشا ايتقاندا «ايحاي جەرلەسى», سول كەزدە-اق اتاعى اسپانداپ تۇرعان باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ پولكىنە بارىپ تۇسەدى.
سودان ءبىر رەتى كەلگەندە بۇل «اسسالاۋماعالەيكۇم» دەپ قازاقشا سالەم بەرەدى عوي.
– سەن كىمسىڭ؟ –دەپ تىكسىنىپ قالادى باۋكەڭ. بۇل ءجونىن ايتادى.
– «قوياندى قامىس ولتىرەدى, ەردى نامىس ولتىرەدى» دەگەن ماقالدى بىلەسىڭ بە؟ – دەيدى باتىر ءتۇسىن ءسال ءجىبىتىپ, – بىلسەڭ وسىنى ۇمىتپا!
بولدى, ءبىتتى. جەرلەسىم دەپ ول دا ەمەشەگى ءۇزىلىپ ەمىرەنە قويعان جوق, باتىر دەپ باۋىرىنا كىرۋگە بۇل دا بەيىل تانىتپادى. ەل تاعدىرى تارازىعا ءتۇسىپ تۇرعاندا اعايىنگەرشىلىككە جول جوق ەكەنىن ەكەۋى دە تۇسىنەدى. اقىرى نۇرەكەڭ باتىر اعاسىنا بەرگەن سەرتىندە تۇرىپ, ەلدىڭ دە, جەردىڭ دە نامىسىن قولدان بەرمەي, بەس جىل وتان ءۇشىن وت كەشىپ ءجۇرىپ, سوعىس بىتكەن سوڭ كەۋدەسىن وردەن مەن مەدالدارعا مالىپ ەلگە ورالدى.
بولاي اپامىزدىڭ ايتۋىنشا, ولار سوعىس ءجۇرىپ جاتقاندا بىرەۋى مايداندا, بىرەۋى تىلدا ءجۇرىپ حات جازىسىپ, حابارلاسىپ, سول ءبىر قيىن-قىستاۋ كەزدەرى ءبىر-بىرىنە دەم بەرىپ, دەمەۋ كورسەتىپ تۇرعانعا ۇقسايدى. اقىرى كوڭىلدەرى جاراسقان ەكى جاس, ومىرلەرىن دە جاراستىرىپ, باس قوسىپ, شاڭىراق كوتەرەدى. قوس ۇستازدىڭ قوسىلىپ وتكىزگەن ۇلاعاتتى جولدارى وسىلاي باستالعان.
– ءبىز ەكەۋمىز دە مۇعالىم بولدىق. اۋىلىمىزدىڭ بارشا بالاسى الدىمىزدان ءوتتى, – دەپ ەسكە الادى اپامىز. – سولاردى تاربيەلەۋدەن اسقان پارىز جوق دەپ ويلادىق. قۇداي وسى پەيىلىمىزدى قۇپتادى ما, نۇرەكەڭ ەكەۋمىزگە ون پەرزەنت بەردى. اينالامىزدى جوقشىلىق بۋىپ تۇرسا دا ولاردى قالاي باعامىز دەپ قايعىرعان جوقپىز. اللا اسىرايدى دەدىك.
قازاق ءۇشىن ەنەنىڭ ءجونى ءبولەك. ول شىن مانىندە ەكىنشى اناڭ. بۇلاردىڭ شاڭىراقتارى شاتتىققا تولىپ, قۇت-بەرەكە دارۋىنا نۇرەكەڭنىڭ شەشەسى ءرازيا اجەمىزدىڭ دە زور شاپاعاتى تيگەنى انىق.
بۇگىندە نۇرەكەڭ مەن بولاي انانىڭ شاڭىراعىندا دۇنيەگە كەلگەن ەكى قىز, سەگىز ۇلدىڭ ءبارى دە ۇياسىنا دا, قياسىنا دا قونعان. ولار ءوسىپ-ونگەن ۇلكەن اۋلەت. وسىلايشا, بولاي انانىڭ بەينەتىنىڭ زەينەتىن كورىپ وتىرعان جايى بار.
ساۋلەبەك جامكەن ۇلى,
زاڭگەر-جۋرناليست
