ۇلتتىق پاتريوتيزم ۇلگىسى كىندىك قانىڭ تامعان جەردەن, تۋعان ولكەگە سۇيىسپەنشىلىكتەن باستالادى. قالالىق بولىپ جۇرگەندەردىڭ قاي-قايسىسى دا وسى شاعىن مەكەندەردىڭ توپىراعى سىيلاعان سارقىلماس قۋاتتىڭ كۇشىمەن ازاماتتىق بولمىسىن قالىپتاستىرىپ, ومىرلىك ماقساتىن ورىنداپ كەلەدى.
ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ «ەگەمەن قازاقستان» گازەتىندە جاريالانعان «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» اتتى باعدارلامالىق ماقالاسىندا «پاتريوتيزم كىندىك قانىڭ تامعان جەرىڭە, وسكەن اۋىلىڭا, قالاڭ مەن ءوڭىرىڭە, ياعني تۋعان جەرىڭە دەگەن سۇيىسپەنشىلىكتەن باستالادى» دەپ تەرەڭنەن قوزعاعانى دا سوندىقتان. مەملەكەتكە دەگەن سۇيىسپەنشىلىك تۋعان جەرگە دەگەن ىستىق ىقىلاستان باستاۋ الادى.
الايدا, اۋىلىنان الدەنەشە جىل بۇرىن ۇزاپ كەتكەندەر كۇزگى جاپىراقتاي سارعايعان ساعىنىشىن جىلى ەستەلىكتەرمەن ءبولىسسە عانا باسىلاتىنداي, جارىسا اڭگىمەلەپ, سول ساتتە عانا ءسوز ەتۋمەن شەكتەلىپ, ۋاقىت وتە كەلە تىم-تىم الىستاي باستايتىنى بار. قالانىڭ ۋ-شۋىنان قاشقانداي, قاۋىرت تىرشىلىگىنەن كوڭىلى قالعانداي بولىپ «اح, مەنىڭ اۋىلىم», «قايران, مەنىڭ قارا ورمان, التىن بەسىگىم» دەپ تاناۋىن جەلىنە, كەۋدەسىن كوكوراي شالعىنىنا توسەپ, ۇزدىگىپ بارعانداردىڭ وزدەرى ەكى كۇننەن ارتىق شىداي الماي, شاھارىن بەتكە الىپ جاتادى. تىرشىلىك قامىمەن قالا جاعالاپ, قونىس تەپكەندەر دە شارۋاسى بولماسا, ءتيىپ-قاشىپ بارا بەرمەيدى.
مەملەكەت باسشىسى ن.نازارباەۆتىڭ باعدارلامالىق ماقالاسىنان تاياۋ جىلدارعا بەلگىلەگەن مىندەتتەرىنىڭ ءىشىندە «تۋعان جەر» باعدارلاماسى قابىلداناتىنىن, ونىڭ اۋقىمى بىرتىندەپ «تۋعان ەلگە» ۇلاساتىنىن وقي وتىرىپ كوڭىلىمدى ماقتانىش سەزىمى كەرنەدى. ەلباسىنىڭ «اۋىلىم – ءانىم» اتتى ءاندى ايتقاندا, «تۋعان جەرىن سۇيە الماعان, سۇيە الار ما تۋعان ەلىن» دەپ شىرقايتىن ەدىك قوي. باجايلاپ قاراساق, بۇل ماعىناسى تەرەڭ سوزدەر» دەگەنى تامىرى تۋعان جەرىنە بايلانعان قازاققا «التىن قازىعىڭنان الىستاما» دەگەندى ايقىن اڭعارتادى.
ءبارىمىز دە اۋىلدا تۋدىق, قارا توپىراعىندا اسىر سالىپ وستىك. شەت ەلدەرگە ساپارعا شىققاندا ۇنەمى جۋسانى اڭقىپ, ءتۇتىنى بۇرقىراعان اۋىلىم كوز الدىمدا تۇراتىن. اۋىلعا دەگەن ساعىنىشتان ءبىر اۋەننىڭ سازى كوكىرەگىمە كەلىپ قۇيىلىپ ءجۇرۋشى ەدى. ءوزىم دە اراسىندا ىڭىلداپ قويامىن. ارا-تۇرا «وسى اۋەننىڭ ءسوزىن كىمگە جازدىرسام ەكەن؟» دەپ ويلاپ قويامىن. ءسويتىپ, اقىن باكىر تاجىباەۆقا قولقا سالدىم. بۇل, شاماسى, 1974 جىل بولاتىن. ول دا اۋىلدان شىققان ازامات قوي, دەمدە جازىپ بەردى. ەلباسىنىڭ تۋعان جەرگە قاتىستى سوزىنە ارقاۋ بولعان «اۋىلىم – ءانىم» وسىلاي تۋعان ەدى.
ەلباسىنىڭ ماقالاسى تۋراسىن ايتقاندا, ۇلتىمىزدىڭ ۇياسى, التىن بەسىگى, ىرىستىڭ كىندىگى سانالىپ كەلە جاتقان اۋىل تۋرالى ساليقالى ءسوزى كوڭىلگە ەرەكشە ءبىر سەرپىن بەردى. اۋىل تۇلەسە – قازاق تۇلەيدى. ويتكەنى, اۋىل مەن قازاق اجىراماس ۇعىمدار.
مەملەكەت باسشىسى نۇرسۇلتان نازارباەۆ «ادام بالاسى – شەكسىز زەردەنىڭ عانا ەمەس, عاجايىپ سەزىمنىڭ يەسى. تۋعان جەر – اركىمنىڭ شىر ەتىپ جەرگە تۇسكەن, باۋىرىندا ەڭبەكتەپ, قاز باسقان قاسيەتتى مەكەنى, تالاي جاننىڭ ءومىر-باقي تۇراتىن ولكەسى. ونى قايدا جۇرسە دە جۇرەگىنىڭ ءتۇبىندە الديلەپ وتپەيتىن جان بالاسى بولمايدى» دەپ جازادى باعدارلامالىق ماقالاسىندا. ءجۇرەك تەبىرەنتەرلىك, تۋعان جەردىڭ ۇلىلىعىن ۇعىندىرار سوزدەر. الداعى ۋاقىتتا «تۋعان جەر» باعدارلاماسىنىڭ اياسىندا تۋعان ەلدىڭ دە ەڭسەسى بيىكتەيتىنى ءسوزسىز.
ەسكەندىر حاسانعاليەۆ,
قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
الماتى
