07 ناۋرىز, 2017

تەلاعىس (دوسىم سۇلەەۆ ايتقان سىر)

1150 رەت
كورسەتىلدى
18 مين
وقۋ ءۇشىن
جەتپىسىنشى جىلداردا «دوس-مۇقاساننىڭ» داڭقى دۇرىلدەپ تۇردى. ويحوي, شىركىن, وي-قىرىمىز تەگىس «توي جىرىمەن» تەربەلىپ, تەلەديدار مەن راديو كۇندىز-ءتۇنى شاتتىق اۋەندەرىن شارىقتاتىپ «قياق, قياق...» دەپ قيقۋلاعان قىزىق ۋاقىت ەدى-اۋ ول دا ءبىر. ەسىڭە تۇسسە, ەرىكسىز ەلجىرەيسىڭ. قۇدانىڭ قۇدىرەتى, ەرتەلى-كەش ەفيردى كەرنەگەن كەرەمەت اندەرگە ابدەن ەلتىگەن بىزگە بۇلاردان اساتىن دۇلدۇلدەر ءدۇيىم دۇنيە جۇزىندە جوق سەكىلدى كورىنەتىن. وداقتا ولجا سالعان «ورەرە», «پەسنيارى», «ساموتسۆەتى» ساڭلاقتارىنىڭ شەبەرلىكتەرىنە قانشا سۇيسىنگەنىمىزبەن قانىمىزعا تارتىپ, «قازاقتىڭ «بيتلزىن» كولدەنەڭ كوك اتتىلاردىڭ قانجىعاسىنا بوكتەرىپ جىبەرگىمىز كەلمەيتىنىن نەسىنە جاسىرايىق. جارتى عاسىر بويى جارقىراپ كوپشىلىكتىڭ كوز الدىندا جۇرگەن جۇلدىزدى توپتىڭ تۇڭعىش ۇيىمداستىرۋشىسى ءارى جەتەكشىسى دوسىم سۇلەەۆ بۇگىن 70 جاسقا تولدى. وسىناۋ مەرەيتويعا وراي ونەر مەن عىلىمنىڭ تىزگىنىن تەڭ ۇستاپ, اسقارالى ابىروي بيىگىنە كوتەرىلگەن كورنەكتى تۇلعانى قۇتتىقتاي وتىرىپ, گازەتىمىزدىڭ ءتىلشىسى حاتقا تۇسىرگەن ەستەلىكتەرىن نازارلارىڭىزعا ۇسىندىق.

ءارتىس بولعانىمدى اكە-شەشەم اۋەلدەن قالامادى

جاۋلارىن ورداسىندا جايراتىپ, وتانىنا جەڭىسپەن ورالعان وردەندى ماي­­دانگەردىڭ ۇلى ەكەنىمدى اركەز ماق­تان تۇتامىن. قارت سارباز – قاسىم اكەم جا­سىنىڭ توقساننان الدەقاشان اس­قا­نى­­نا قاراماستان ارامىزدا ءالى امان-ساۋ ءجۇر­گەنىنە شۇكىرشىلىك قىلامىن. ءاس­كە­ري ادام بولعان سوڭ با, الدە اۋەلدەن ۇس­­تا­نىمى سولاي ما, ايتەۋىر بالالارىن بۇل­­جىماس تارتىپكە باۋلىدى. سانالى عۇ­­مىرىن مۇعالىمدىككە ارناعان انامىز اي­ناش تا ادالدىقتىڭ, ادىلدىكتىڭ, ادام­گەر­شىلىكتىڭ الا ءجىبىن اتتاماۋدى قار­شا­داي­ىم­ىزدان قانىمىزعا ءسىڭىردى. مەن ءۇشىنشى سىنىپتى بىتىرگەندە وت­با­سىمىز سارىاعاشتان كەنتاۋعا كوش­تى. جاي­ناعان جاس قالا قاناتىن كەڭگە ەن­دى جاي­ىپ كەلە جاتىر ەكەن. داستارحان ءۇس­تىن­دەگى ۇيىشىلىك اڭگىمە ۇستىندە اكە-شە­شە­مىز قارىنداسىم ەكەۋمىزدى جاڭادان اشىل­عان مۋزىكا مەكتەبىنە بەرەتىندەرىن جەتكىزدى. مەن بايان تارتۋدى, كۇلاش فورتەپيانودا ويناۋدى ۇيرەنبەكپىز. بىراق بىزگە بىردەن ەسكەرتتى: بولاشاقتا ءارتىس بول­­مايمىز. مۋزىكالىق ءبىلىم جان-جا­ق­تى, جاراسىمدى دامىعان مادەنيەت يەسى اتا­­نۋىمىز ءۇشىن قاجەت. توقسان اۋىز ءسوز­دىڭ توبىقتاي ءتۇيىنى وسى بولدى. سونىمەن قويشى, قابىلەتىمىزگە قا­راي قابىلداۋ ەمتيحاندارىن ەڭسەرىپ, كى­دىر­مەي ساباققا كىرىستىك. جاتپاي-تۇر­ماي سو­ل­فەدجيو جاتتايمىز. اسپاپتا وي­ناۋعا اسىق­قانىمىزبەن ۇيدە بايان دا, پيانينو دا جوق. اينالامىزداعى دۇكەند­ەر­دى ارا­لاپ تابا المادىق. التى ايدان كەي­ىن پاپا­منىڭ دوستارى ۋكراينادان اكەل­دى-اۋ سارىلا كۇتكەن سىرنايدى. ال, قا­رىن­دا­سىم ارنايى جاساتقان اعاش تاق­تايشا بە­تىنە اق جانە قارا تۇسپەن بويا­ل­عان جانسىز كلاۆيشتاردى باسىپ جاتت­ىعاتىن. كەي­دە «جىنى» كەلىپ جىلايتىن. وبالى نەشىك, ونداعى بىلىكتى ماماندار شاكىرتتەرىن شىعارماشىلىق تۇر­عى­دان اجەپتاۋىر شىڭدادى. تەوريا­لىق ساۋ­اتىمىزدى تەرەڭدەتتى. وڭ-سولىمىزدى تولىق ايىرا قوي­ما­­عان وقۋشى كەزىمىزدەن-اق كەن­شى­لەر شا­­ھارىنداعى شاعىن كەشتەرگە قا­تى­سىپ, تالابىمىزدى ۇشتادىق. ءاسى­رە­سە, ساۋساقتارىنان ساز توگىلگەن گرەك ءجى­گى­تىنەن كلارنەتتە ويناۋدىڭ قىر-سى­رى­نا قانىعىپ, قىز-جىگىتتەر دۋمان كو­­رىگىن قىزدىرعان بي الاڭىندا قۇي­قىل­­­جىتقانىم ءسىرا, ەستەن كەتەر مە؟ كلار­نەت­پەن «تۋىس» بولعاندىقتان ساكسو­فون­دى تەز مەڭگەردىم. ونىڭ پايداسىن «دوس-مۇقاساندا» جۇرگەندە كوردىم. قاشان, قايدا ەكەنى ەسىمدە قالماپتى, ءاي­تەۋىر مەرەكەلىك شارالاردىڭ بىرىنە قا­تىسقاندا ءوزىم قۇرالىپتاس ورەنمەن تانىس­تىم. كەنتاۋ مەن تۇركىستاننىڭ ورتاسىندا ورنالاسقان كىشكەنتاي اۋىلدا تۇرادى ەكەن. مەن بايانىمدى بە­زىلدەتىپ, ول اككور­دەونىن اڭىراتىپ, ەكەۋ­ىمىز ۇزەڭگى قا­­عىستىرا قاتارلاسا شاپ­تىق. سودان دوس­­تاسىپ, ءارتۇرلى ويىن-ساۋ­ىقتاردا تا­لاي مارتە كەزدەسىپ, مارە-ءسا­رە بول­عا­نى­مىز بار. بۇل بالا بولاشاق تا­لانت­تى كوم­پوزيتور, ايگىلى «ءاليا» ءانىنىڭ اۆتورى سەيدوللا بايتەرەكوۆ ەدى.

تاعدىرشەشتى تاڭداۋ

ورتا مەكتەپتى ويداعىداي اياقتاپ, كا­مەلەتتىك اتتەستات قولىمىزعا تيەتىن كۇن­گە دە جەتتىك-اۋ. ارمانىمىز اسقاق. كو­ڭى­­لىمىز كوكتەگىنى كوكسەيدى. الدىمىزدا اي­­قىش-ۇيقىش الىس ساپارلارعا شا­قىر­عانداي. قاي ماماندىقتى قالايسىڭ؟ بۇل ما­ڭىزدى سۇراق بارلىق قۇربى-قۇر­داس­­­تارىم سياقتى مەنى دە قاتتى ما­زا­لا­­عانى راس. مۋزىكانى جان-ءتا­نىممەن ۇنا­ت­­قانىممەن اتا-انامنان اسىپ قايدا با­را­مىن. سپورتتى دا تەرىس كور­­مەيمىن. ۇستەل تەننيسىنەن قالالىق جا­رىس­تىڭ جە­­ڭىم­­پازىمىن. ماتەماتيكا, فيزيكا, حي­­ميا پاندەرىنەن ۇلگەرىمىم وتە جاقسى بو­­لىپ, وقۋشىلار وليمپياداسىندا ءبىر­نە­­شە رەت توپ جاردىم. وسىلاردىڭ ءبارىن سا­را­­لاپ سانام سان-ساققا جۇگىردى. اقىرى اقىل­عا سالىپ, زامان تالابىنا ساي تەحنيكا سا­لاسىنىڭ بەيتانىستاۋ الەمىنە بەت بۇ­رۋ­ع­ا بەل بۋدىم. البىرت سەزىم اياق-قولىمىزدى جەرگە تيگىزبەي الىپ-ۇشقان جاستىقتىڭ جە­ل­ى­گى­مەن رەسەيدەگى تاگانروگ قالاسىنا تار­تىپ كەتە جازداعانىمدى قايتەرسىڭ. ءويت­كەنى مەكتەپتى بىزدەن بۇرىنىراق ءبى­تىر­گەن ءبىر دوسىمىز سونداعى راديوتەحني­كا ماماندارىن دايارلايتىن ينستيتۋت­تا وقيتىن. كانيكۋلعا كەلگەنىندە ءال­گى­نىڭ اڭگىمەسىن اۋزىمنىڭ سۋى قۇرىپ تىڭ­داي­تىنمىن. سول جاققا اتتانباققا ءتاۋ­ەكەل ەتىپ وتىرعاندا تاعى باسقا اقىل­شى­لارىم تابىلىپ, العان بەتىمنەن ا­ي­نىتىپ تاستادى. ولاردىڭ ويىنشا, ماسكەۋ مەن لەنينگراد بولسا جارايدى, ال ەندى پروۆينتسيالىق تاگانروگقا تامسانۋدىڭ رەتى كەلىڭكىرەمەيدى. ودان دا ءوزى­مىز­دىڭ استانامىز ارۋ الماتىداعى پو­ليتەحنيكالىق ينستيتۋتتا بىلتىر عا­نا اشىلعان اۆتوماتيكا جانە ەسەپتەۋ تەح­­نيكاسى فاكۋلتەتىنە بارعانىم دۇ­رىس. كوشەلى ءسوز كوكەيىمە قونىپ, بۇعان دەي­ىنگى پىكىرىمدى كۇتپەگەن جەردەن كۇرت ءوز­گەرتىپ جىبەردى. ءسويتىپ, ءوز ومىرىمدەگى تاع­دىرشەشتى تاڭداۋىمدى جاسادىم. الىستاعىنى بولجاعان اياۋلى اعامىز ومىربەك جولداسبەكوۆ ىرگەتاسىن قالاعان اتال­مىش فاكۋلتەتكە قۇجات تاپسىرۋشى­لار قاراسى تىم كوبەيىپ, ءبىر ورىنعا ون ءۇمىت­كەر تالاستىق. سىناقتان سۇرىنبەي, ستۋ­­دەنتتەر قاتارىنا قابىلدانعانىما قات­­تى قۋاندىم. بىزدەن «قۇلاعاندار» ءوز­­گە فاكۋلتەتتەرگە وپ-وڭاي «ءوتىپ» كە­تە­تىن. بۇدان بىرازىراق بۇرىن وسى وقۋ ورداسىن ءار جىلدارى تامامداعان تۇلەكتەردىڭ كەزدەسۋى بولدى. سول جولى سىيلاس ازامات, بەلگىلى مەملەكەت قايراتكەرى نۇرلان بال­عىنباەۆتى بىلايشا قالجىڭمەن قا­عىت­تىم: «سەن عوي, مەن سەكىلدى قىرعىن تا­لاستا قينالماي-اق, ابيتۋريەنتتەرى از­داۋ مۇناي بولىمىنە ءتۇسىپ اقىلدى ىستەپ­سىڭ. قازىر مىنە, قالتاڭداعى اقشاڭدى قاي­دا جۇمسارىڭدى بىلمەيسىڭ. ءبىزدىڭ ءتۇ­رىمىز مىناۋ, قارجىدان قىسىلىپ اركىمنىڭ قولىنا جاۋتاڭداعان...» مار­قۇم ميىعىنان ك ۇلىپ, «سەندە ينتۋيتسيا بول­ماعانىنا كىنالىمىن بە» دەپ ادە­مى ءازىل­مەن قارىمتا قايتارعانىن ءالى ۇمىت­پاي­مىن.

«دوس-مۇقاسان» دۇنيەگە وسىلاي كەلگەن

جاستارعا بۇيىعىلىق جاراسپايتىنى بەلگىلى. جاتاقحانامىز باز-بازىندا جايما بازاردى ەلەستەتىن. مۇندا ءبارى بار. ءبى­رەۋ كوز مايىن تاۋىسىپ ساباق وقيدى, ەكىن­شىلەرى تاماق ءپىسىرىپ الەك, ۇشىنشىلەرى جا­نىعىپ بي كەشىن «جاندىرىپ» جاتادى. ايتەۋىر ىردۋ-دىردۋعا ىقتيارىڭىزدان تىس ارالاسۋىڭىزعا تۋرا كەلەدى. سول دۋ-دۋماننىڭ ورتاسىنا قويدىق تا كەتتىك. قوعامدىق جۇمىستاردان قول بوسامايتىن. كوركەمونەرپازدار ۇيىرمەسىنە دە قا­تى­ساتىنبىز. جوعارى كۋرستا قاميت ەسىمدى ەستى ءجى­گىت بولدى. گەرمانيادا اسكەري بورى­شىن وتەپ قايتقان. بەلگىلى جازۋشى ءساتىمجان سانباەۆتىڭ تۋعان ءىنىسى. ءوزى فا­كۋلتەتتەگى كومسومول بيۋروسىنىڭ حات­­شىسى. اينالاسىن ءاپ-ساتتە ءۇيىرىپ, اي­ت­قانىن وتكىزە بىلەدى. كورگەن-بىلگەنى كوپ­تەۋ سول كوشباسشىمىز بىردە ماعان قول­قا سالسىن... «دوس, بايقاۋىمشا, مۋ­زىكاعا بەيىمسىڭ. وزىڭدەي ونەرپاز ستۋ­دەنت­تەرىمىزدىڭ باسىن قوسىپ, ەسترا­دا­لىق انسامبل قۇرساق قايتەدى. قورىق­پا, قولتىعىڭنان دەمەيمىز. جوعارى جاق­­تاعىلار دا قامقورلىق جاساۋدان قاشپاس», دەدى ءۇمىت ارتا ۇگىتتەپ. جە­تەك­شى­ن­ىڭ ءوتىنىشىن جەرگە تاستاۋ ۇيات. تاپ­سى­ر­م­ا­نى ورىنداۋدان تارتىنبادىق. تاۋەكەل ەتىپ, تاس جۇتتىق. ەپتەپ قيىندىق تۋدىرعانى مەنەن باسقالاردا باستاۋىش مۋزىكالىق ءبى­لىم­نىڭ جوقتىعى ەدى. ءاۋ دەمەيتىن قا­زاق جوق قوي, ءان سالاتىن «سال-سەرى­لەر» بارشىلىق. ال, اسپاپتارمەن سۇيە­مەل­دەۋ جاعىنان اقسايتىن ءتارىزد­ى­مىز. ءبى­راق, الدىڭا ايقىن ماقسات قوي­ساڭ الىن­بايتىن اسۋ بولمايدى ەكەن عوي. ءجى­گەرىن قايراعان جىگىتتەرىمىز ول­قى­لىق­تىڭ ورنىن تەز تولتىردى. ەرىن­بەي ەڭ­بەكتەنگەن مۇرات قۇسايىنوۆ پەن مەيىربەك مولدابەكوۆ گيتارانى ءتاپ-ءتاۋىر تارتاتىن دارەجەگە جەتتى. داۋىل­پاز­داعى الەكساندر ليتۆينوۆ العاشقى اياق الىسىنان-اق الىسقا شاباتىنىن اڭ­عارت­تى. ايتپاقشى, ونىڭ باسقا فا­كۋلتەت­تە وقيتىندىعىنا بايلانىستى داۋ تۋىپ, ءبىراز ۋاقىت انسامبلدەن قول ءۇزىپ قالعان ساتتەرى دە جوق ەمەس. جىل ساي­ىن ۇيىمداستىرىلاتىن «پوليتەح كوك­تەمى» اتتى فەستيۆالدا ينستيتۋتتىڭ بار­­لىق قۇرىلىمدارى ءوزارا باسەكەلەسىپ, ءباي­­گەنىڭ ءباسىن كوتەرەتىن. «ايدالاداعى» اۆتو­­ماتيكانىڭ نامىسىن جىرتىپ «ادا­س­قان» سانياعا دەكانى كەيىپ, كەرى شا­قى­رىپ اكەتتى. ونىڭ ويسىراپ قالعان ورنى­نا كونكۋرس جاريالاپ, نوتالىق ساۋاتى نىق يۋري ءليمدى وتىرعىزدىق. تابيعاتىنان تاباندى ءشارىپ وماروۆ قاتاردان قالماس ءۇشىن نامىسىنا قامشى باسىپ, گيتارانىڭ ىشەكتەرى ساۋساق­تا­رىن قيىپ, قاناتقانىنا قاراماي اڭسا­رى اۋعان بيىكتىكتى باعىندىرا ءبىلدى. الماتى­داعى جوعارى وقۋ ورىندا­رى اراسىن­دا كادىم­گى­دەي تانىمال ۇجىمىمىز وسىلايشا قۇ­رىل­دى. 1967 جىلدىڭ جازىندا باياناۋىل باۋرايىندا قۇرىلىس وتريادىنىڭ قۇرامىندا بولىپ, اۋىلدىق مادەنيەت ۇيىنە جوندەۋ جۇمىستارىن جۇرگىزدىك. ءىشى-سىرتى سىلانىپ, سىرلانىپ كوز قۋانتارلىق كەيىپكە ەنگەن كلۋبتا كونتسەرت قويىپ, جەرگىلىكتى تۇرعىنداردىڭ قوشەمەتىنە بولەندىك. بىزبەن بىرگە جۇمىس ىستەگەن ۆەنگريا ستۋدەنتتەرىنىڭ باسشىسى يانوش كارپاتي سوندا توسىن ۇسىنىسىن العا تارتىپ, ءانسامبلىمىزدىڭ اتىن «دوس-مۇقاسان» دەپ قويۋىمىزدى سۇرادى. العاشىندا اڭ-تاڭ بولىپ, اڭىراپ قالدىق. تۇك تۇسىنسەك بۇيىرماسىن. نە ورىسشا, نە قازاقشا ەمەس, قانداي ءسوز بۇل ءوزى. ول ەجىكتەپ تۇسىندىرگەن سوڭ بارىپ ۇقتىق. سويتسەك ءبىز­دىڭ ەسىمدەرىمىزدىڭ ءبىرىنشى بۋىندارى­نان قۇرالعان اتاۋ ەكەن. دەمەك, دوس-دوسىم, مۇ-مۇرات, قا-قاميت, سان-سانيا. ما­سايراي ماقۇلدادىق. الايدا «دوس-مۇ­قاساننىڭ» قازاق مادەنيەتىنىڭ تاريحىنا ەنەتىنىن سول ساتتە سەزبەگەن ەدىك. وسىلايشا الماتىعا ارقالانىپ ورال­­دىق. باعىمىز جانىپ, كورەرمەندەر كوز­­­ايىمىنا اينالا باستادىق. تەلەديدار مەن راديونىڭ ارقاسىندا الاش جۇر­تى­نا تەز ارادا تانىلىپ ۇلگەردىك. ءتىپ­تى قالالىق پارتيا كوميتەتىنىڭ حا­ت­شى­سى پەتر يۆانوۆيچ ەرپيلوۆ شا­قى­رىپ, ىستىق ىقىلاسىن ءبىلدىردى. الدى­مەن اسى­را ماقتاپ, ارتىنان انسام­بلى­مىزدىڭ اتى­نا ءتيىستى. ماسەلەنىڭ ءما­نىسىن ءتۇ­سىندىرىپ كورىپ ەدىم, كونە قوي­مادى. «مى­نالارىڭدى وزگەرتىڭدەر. قوي­ىر­ت­پاق بىردەڭە. دۇرىستاۋ ەشتەڭە تاپ­پا­دىڭدار ما؟ «يۋنوست», «تۇلپار», «جاستار» دەسەڭدەر جاراسپاي ما, نەمە­نە؟ «جاستىقتىڭ جالىنى سىرتقا تەۋ­ىپ تۇرعان تەنتەكتەۋ كەزىمىز عوي, ايتقان­دا­رىنا قۇلاق اسپايتىنداي ق ۇلىق باي­قات­تىم. سوعان اشۋلاندى ما, الدە قۇ­زى­رەتتى كەڭسەنىڭ قۇدىرەتىن كورسەتكىسى كەل­دى مە رەكتورىمىزعا تەلەفون سوعىپ, ءجۇ­گەن­سىز كەتكەن جۇگىرمەكتەردى جونگە سالۋدى بۇيىرىپتى. باقىتىمىزعا قاراي, اي­عاي­عا اتتان قوسىلماي, ءبارى ساتىمەن ءبىتتى.

جارتى عاسىر جارقىراعان جۇلدىز

ايىمىز وڭىنان تۋىپ, اتاعىمىز الىس-جاقىنعا جايىلدى. باستاپقىدا قولدا بار اسپاپتارىمىزدى ءوزىمىز امالداپ جەتىلدىرىپ, ءويتىپ-ءبۇيتىپ پاي­دا­لانساق, كەيىن رەكتوراتىمىز كو­مە­ك­­­تەسىپ, كومسبيۋرونىڭ ۇيىم­دا­س­تى­­­­رۋىمەن سەنبىلىكتەرگە شى­عىپ, ودان تۇسكەن اقشاعا كەرەكتى ساح­نا­لىق قۇرال-جابدىقتارىمىزدى ساتىپ ال­­دىق. ۇجىمنىڭ شىعارماشىلىق الەۋ­­ەتىن ارتتىرۋ ماقساتىندا سىرتتان بىرنەشە دارىندى قىز-جىگىتتەردى شا­­­قىر­­دىق. جەنپي-ءدىڭ ماقتانىشى «ايگۇل» ءانسامبلىنىڭ ماڭدايالدى ءمۇ­شەسى قۇرماناي تولىباەۆاعا «قۇدا ءتۇس­­تىك». ەرەكشە داۋىس يەسى-تۇعىن. ءات­تەڭ, عۇمىرى ەرتە ءۇزىلدى. قازمۋ-دەگى «وپتيميستە» سوليست بولىپ جۇرگەن باقىتجان ءجۇمادىلوۆتى اتتاي قالاپ ال­دىر­دىق. بۇلاردىڭ سىرتىندا داريعا تۇرسىنوۆا, اسقار جانكۇشىكوۆ, نۇرتاس قۇسايىنوۆ, اقناي شوپوتوۆ جانە باسقا ارىپتەستەرىمىز ونەرىمىزدىڭ ورگە جۇزۋىنە ءوز ۇلەستەرىن قوستى. قازاقستاندى مويىنداتقان «دوس-مۇقاسان» بىرتە-بىرتە مارتەبەسى بيىكتەپ, حا­لىقارالىق دەڭگەيدە دۇركىرەدى. ناق­تى دەرەكتەرگە جۇگىنسەك, سول كەزدە سو­تسيا­ليستىك ەلدەر سانالاتىن پولشاعا, ۆەنگرياعا, گەرمانياعا, چەحياعا ساپارلاپ, ەلىمىزدىڭ اتىنان ايتۋلى سايىستارعا قا­تىستى. تاشكەنتتەگى حالىقتار دوستىعى فەستيۆالىندە ءبىرىنشى ورىندى يەلەندى. مينسكىدەگى كاسىبي ورىنداۋشىلاردىڭ بۇكىلوداقتىڭ كونكۋرسىندا الدارىنا تەك اتاقتى «پەسنيارىدى» سالىپ, لاۋرەات اتاندى. قازىلار القاسى اتىنان كوريفەي كومپوزيتور الەكساندرا پاحمۋتوۆا قايىرلى قادام تىلەپ, كەلەشەگىمىزگە ۇلكەن ءۇمىت ارتتى. ەڭ ءىرى جەتىستىمىز ەسەبىندە 1973 جىلى بەرليندە جالاۋىن كوتەرگەن جاستار مەن ستۋدەنتتەردىڭ ءبۇ­كىل­الەمدىك فەستيۆالىندە التىن مەدال­مەن ماراپاتتالعانىمىزدى ەسكە ءتۇ­سىر­سەك كەۋدەمىزدى ماقتانىش كەر­نەي­دى. رەس­پۋب­ليكا لەنين كومسومولى سىي­لىعىنىڭ بە­رىلۋى دە ەل الدىنداعى ەڭبەگىمىزدىڭ ەلەنگەنىن ايعاقتاسا كەرەك. جارتى عاسىر جارقىراپ جۇرت ال­دىن­­دا جۇرگەن «دوس-مۇقاسان» بيىل ءوزى­نىڭ تورقالى تويىن اتاپ وتپەك. اتى اڭىزعا اينالعان ءانسامبلدىڭ ءالى تالاي ۇرپاقتىڭ تالعامىن تاربيەلەپ, مادەني-رۋحاني قاجەتتىلىكتەرىن وتەۋگە قىزمەت ەتەتىندىگىنە سەنىمىم مول. ءبىز ال­­عاش قۇرىلعان كۇننەن باستاپ ۇلتتىق رۋح­­تى ۇلىقتاۋعا, قازاق حالقىنىڭ باي مۋ­­زىكالىق مۇراسىن ناسيحاتتاۋعا دەن قوي­دىق. تىڭنان تۇرەن تارتىپ, وزىمىزدەن كەيىنگىلەرگە ونەگە كورسەتتىك. جاقسى ءداس­تۇر جالعاسسا, يگى.

«توي جىرى» جارتى-اق ساعاتتا جازىلعان

ءبىزدىڭ ورتامىزدا العاش وتاۋ قۇرعان – مۇرات قۇسايىنوۆ. شاقىرۋ بيلەتىن ال­عان سوڭ از-كەم اقىلداستىق. جاس شا­ڭى­راق­قا قانداي شاشۋ ازىرلەيمىز؟ ارينە, ءان-تارتۋعا ەشتەڭە جەتپەيدى. ونى كىم جا­زادى؟ جانىمداعىلار ماعان جالت قا­رادى. سەبەبى, مەن وندا ماحاببات تا­قى­رىبىنداعى ەكى-ءۇش ءاننىڭ اۆتورى بولا­تىن­مىن. ەندەشە بۇلتالاققا ساسىپ, بۇل­­دانۋدىڭ رەتى جوق. بىردەن كەلىسىم بەر­دىم. ءماتىنىن جازۋ «بايشەشەك» اتتى جاس اقىندار كلۋبىن باسقاراتىن دوسىمىز ۇلىقپان سىدىقوۆقا جۇكتەلدى. سودان نە كەرەك, كۇندەلىكتى كۇيبەڭمەن ءجۇرىپ, مويىنداعى مىندەتىمىزدى ۇمىتىپ كەتىپپىز. ءدال توي بولاتىن كۇنى تۇسكە تامان ۇلىقپان ءاننىڭ ءسوزىن اكەلىپ تۇر. «ءاي, ەسىڭ دۇرىس پا, قاس پەن كوزدىڭ اراسىندا قايتىپ مۋزىكا شىعارام؟» دەيمىن عوي باياعى. «ەندى بىردەڭە قىلساڭشى» دەيدى اناۋ دا ەكىلەنىپ. شەگىنەرگە جەر قال­­ماعاندىقتان قىسىلا-قىسىلا گي­تا­رام­دى الىپ دىڭىلداتا باستادىم. قۇ­داي جاندى وڭعارايىن دەسە وپ-وڭاي عوي. ءسال-ءپال كىبىرتىكتەن كەيىن ساۋىلداپ سانامنان ساز قۇيىلىپ قويا بەرگەنى. ءال­دە جۇرەك تۇكپىرىندە بۇرىننان اۋەن ءجۇر­دى مە ەكەن؟ بىلمەيمىن. بىلەتىنىم, اي­نا­­لاسى جارتى-اق ساعاتتا «توي جىرى» تۋ­­دى. ىلە-شالا رەپەتيتسياعا كىرىستىك. نيە­­تىمىزگە قاراي, ويداعىمىز ورىندالدى. كەشكىسىن توي ۇستىندە شارىقتاتا شى­ر­­قادىق. جينالعان جۇرت ءماز-مەي­رام. بىزگە دە قانات ءبىتىپ, قياعا سەرمە­گەن قىرانداي قالىقتادىق. كەيىن بۇل ءان رە­­پەرتۋارىمىزعا كىرىپ, «دوس-مۇقا­سان­نىڭ» تولقۇجاتىنا اينالعانى امبەگە ايان. كۇنى بۇگىنگە دەيىن قازاقتىڭ بىردە-ءبىر ۇيلەنۋ تويى ونسىز وتپەيتىنىن وي­لا­­­­عاندا توبەم كوككە ەكى-اق ەلى جەتپەي تۇ­را­دى. جالپى, مەن ۇزىن سانى جيىرما شاقتى ءان جازعان اداممىن. ولاردىڭ ىشىندە «الماتى ءتۇنى», «جان دوسىم», «كۇت مەنى» سىندى شىعارمالارىمدى تىڭ­­داۋشىلار جىلى قابىلدادى. حال­قى­­مىزدىڭ قادىر مىرزاليەۆ, تۇ­مان­­باي مولداعاليەۆ, باكىر تاجىباەۆ, يرانبەك ورازباەۆتاي ارداقتى اقىن­دا­رى­­­مەن تۆورچەستۆولىق بايلانىستا بول­عان­دىقتان ءوزىمدى باقىتتى جانمىن دەپ ەسەپتەيمىن.

عىلىم عالاماتتارى قىزىقتىردى

پوليتەحنيكالىق ينستيتۋتتى ءبى­تىر­گەندە ەكىۇداي سەزىمدە بولدىم. ما­مان­­دىعىم دا ۇنايدى, ونەر­دى دە قي­ماي­مىن. ونىڭ ۇستىنە تا­نى­مال­دى­عىمىز ءجو­نىنەن ەڭبەك ءسى­ڭىر­گەن ءارتىس­تەر­دەن اسىپ ءتۇس­پەسەك, كەم سوق­پاي­مىز. قۇرمەتكە قۇ­نىعىپ قال­عان­دايمىز با, قالاي؟.. ما­مام بىردە ماعان «بالام, وزدەرىڭ تىم شا­رىقتاپ كەتتىڭدەر عوي. راديونىڭ قۇ­لا­عىن باسساق تا, تەلەديداردى قوسساق تا, گازەتتەردى اشساق تا سەندەردى كورىپ, تىڭ­دايمىز. ساۋىق-سايراندار قاشانعا دەيىن سوزىلماق. عىلىمدى قايتەسىڭ؟» دەدى اشىق اڭگىمەگە شاقىرىپ. «ءوزىڭىز قا­لاي ويلايسىز؟» دەپ ەدىم, جاۋابىن قىس­قا قايىردى: «مەن ايتارىمدى ساعان با­لا كۇنىڭدە-اق ايتقانمىن!». ەكەۋمىز ءۇنسىز ۇعىستىق. ماسكەۋدەگى بولات جانە قورىتپالار ينستيتۋتىنىڭ اسپيرانتۋراسىن ءتا­مام­داپ, كانديداتتىق, دوكتورلىق ديسسەر­تا­تسيالارىمدى قورعادىم. عىلىم­نىڭ عاجايىپ الەمى ءاي-شايعا قاراتپاي باۋ­راپ اكەتتى. ۇعا اكادەميگى اتاندىق. ال­­ماتى ەنەرگەتيكا ينستيتۋتىندا پرو­­­رەكتور, توماعامدى سىپىرعان قان­ىش ساتباەۆ اتىنداعى قازاق ۇلت­تىق تەح­­­نيكالىق ۋنيۆەرسيتەتىندە رەك­تور بو­­لىپ, رەسپۋبليكامىزداعى جو­عا­رى ءبى­­­لىم جۇيەسىن رەفورمالاۋعا قال-قا­دە­­ر­ىم­شە اتسالىستىم. 1997-2001­ جىل­دا­رى ءبىلىم جانە عىلىم مي­ني­ستر­لى­گىن­دە­گى جوعارى جانە ارناۋلى ورتا ءبى­لىم بە­رۋ دەپارتامەنتىنىڭ دي­رەك­تورى, ودا­ن سوڭ اكىمشىلىك دەپارتامەنتىنىڭ دي­­رەكتورى لاۋازىمىن ابىرويمەن ات­قار­دىم. كەيىننەن پرە­مەر-مينيستر كە­­ڭ­سە­سىنىڭ الەۋمەتتىك-ءما­دەني دامۋ ءبو­لىمى مەڭ­گەرۋشىسىنىڭ ورىن­با­سار­لى­عىنا تا­عاي­ىندالدىم. بۇل جاۋ­اپتى ورىن­دار­دىڭ بارىندە ەلىمە ادال قىز­مەت ەتۋگە تى­رىستىم. جۇزەگە اسىر­عان جۇ­مىستاردى ءجىپ­كە تىزە بەرسەم ماق­تان­عان­داي بولۋىم ءمۇ­م­كىن. بۇگىندە بىرىككەن ۇلتتار ۇيىمىنىڭ كونسۋلتاتيۆتىك مارتەبەسى بار قارا جانە كاسپي تەڭىزدەرى ەلدەرى حالىقارالىق قو­رىنىڭ ۆيتسە-پرەزيدەنتىمىن, ۇعا ءتو­رال­قاسىنىڭ مۇشەسىمىن, جوعارى مەكتەپ ۇلتتىق عىلىم اكادەمياسى پرە­زي­دەنتىنىڭ ءبىرىنشى ورىنباسارىمىن. جاسىمىز جەتپىسكە جەتكەنىن جەلەۋ ەتىپ, جانتايىپ جاتۋعا ۋاقىت جوق. جۇ­مىس كوپ. عىلىمنىڭ قىزىعى مەن قيىن­شى­لىعى مول قيا جولىندا قيىس باسپاۋ­دى پارىز سانادىق. ۇزىن-ىرعاسى 6 مونو­گرافيا, 7 وقۋلىق پەن وقۋ قۇرالىن, 300-گە تارتا عىلىمي ەڭبەك جازدىق, 9 عى­لىم دوقتورىن, 12 عىلىم كانديداتىن دايار­لادىق. جان جارىم ليۋدميلا بايدابەكقىزى ەكەۋ­ىمىز باۋىرىمىزدان وربىگەن ۇل-قىز­ى­مىزدى ءوسىرىپ, ەندى نەمەرەلەرىمىزدىڭ قى­زىعىن كورۋدەمىز. سولاردىڭ ءبىرى «اتام­نىڭ مەرەيتويىنا ارناپ ءان شىعاردىم» دەپ جۇرگەن كورىنەدى. بۇيىرسا, تىڭداپ قالارمىز... تالعات باتىرحان, "ەگەمەن قازاقستان"  
سوڭعى جاڭالىقتار

رەفەرەندۋم–2026. ونلاين-مارافون

رەفەرەندۋم • بۇگىن, 12:00

ءتول ونەرىمىز – يسەسكو تىزىمىندە

قازاقستان • بۇگىن, 09:45