بەيبىت كۇندى باعالاي ءبىلۋىمىز كەرەك

ەلىمىزدەگى تىنىشتىق, ءتۇرلى ەتنوستار مەن كونفەسسيا­لار ارا­سىندا تۇسىنىستىك پەن كەلىسىم, ەلدە جۇرگىزىلىپ جات­قان بەي­بىت ساياسات ءۇشىن العىس ايتۋ كۇنىنىڭ بەلگىلەنگەنى قا­زاق­ستان­دىقتاردىڭ جاڭا عاسىرداعى جاقسى ۇردىستەرىنىڭ ءبى­رى. كۇندەلىكتى ومىردە, اعىن سۋداي ءوتىپ جاتقان تىرلىكتە تى­نىش­تىقتىڭ قادىرىنە ەشكىم نازار اۋدارا قويمايدى, ال وسىنداي ناقتى كۇن بەلگىلەنىپ, ەسكە سالىنعاندا ادامنىڭ ويلانىپ, باردى باعالاي بىلۋىنە ءبىر سەرپىن بولاتىنى ءسوزسىز. ءبىز ءما­جى­لىس­تىڭ ەڭ جاس دەپۋتاتى, قازاقستان حالقى اسسامبلەياسى دە­پۋ­تاتتىق توبىنىڭ مۇشەسى نارينە ميكاەلياندى ءاڭ­گى­مەگە تارتىپ, وسى كۇننىڭ ءوزى ءۇشىن قانداي ماڭىزى بارىن سۇ­راعان ەدىك. – مەنىڭ وتباسىم قازاقستان­دا 1955 جىلدان بەرى تۇرىپ كە­لە­ جاتىر. ناعاشى اتام سوعىسقا قا­تى­سىپ, تۇتقىنعا تۇسكەن ەكەن. جە­ڭىس­تەن كەيىن ونى 10 جىلعا سوت­تاپ, ساحا ەلىنە جەر اۋدارادى. سول جاقتا ۇيلەنىپ, كەسىلگەن مەر­زىمىن تولىق وتەپ شىعادى. سو­دان كەيىن تۋعان جەرىنە بارماي, قازاقستاندا قونىس تەۋىپتى. ونىڭ قالعان ءومىرى وسىندا ءوت­تى. انام وسىندا ءوستى, اكەم ار­مە­نيا­دا تۋعانىمەن, مەنىڭ شەشەمە ۇيلەنگەن سوڭ قازاقستاندىق بول­دى. مەن ءوزىم الماتىدا تۋ­ىپ, سوندا وسكەن بالامىن. ءوزىم­دى جەر­گىلىكتى الماتىلىقپىن دەپ سانايمىن. مەكتەپتى دە, ۋني­­­ۆەرسيتەتتى دە الماتىدا ءبى­تىر­دىم. مەن اباي اتىنداعى قازاق ۇلتتىق پەداگوگيكالىق ۋني­ۆەرسيتەتىنىڭ حالىقارالىق قۇ­­قىق فاكۋلتەتىن 2005 جىلى ءۇز­دىك ءبىتىردىم. بىرنەشە جىل ار­مەنيانىڭ قازاقستانداعى ەلشى­لى­گىنىڭ الماتىداعى كون­سۋلدىق ءبو­­لىمىندە كومەكشى-رە­فە­رەنت قىز­مەتىن اتقاردىم. ودان كەيىن ءبىر­نەشە كومپانيا­دا زاڭگەر بولىپ ىستەدىم. سول قىزمەتتەردە جۇرگەندە ارميان مادەني-ەتنوستىق ورتا­لى­­عىنىڭ جۇمىسىنا بەلسەنە قا­­تىسىپ, جاستار قاناتىنىڭ جە­­تەكشىسى بولدىم. قازاقستان حال­­قى اسسامبلەياسىنىڭ جۇمى­سى­نا دا بەلسەنە ارالاستىم. ال 2016 جىلدىڭ ناۋرىزىنان قحا تىزىمىمەن ارميان ەتنوستىق ورتالىعىنىڭ وكىلى رەتىندە دەپۋتات بولىپ سايلاندىم. – نارينە گاملەتوۆنا, ال­عىس ايتۋ كۇنى ءسىز ءۇشىن نەنى ءبىل­دىرەدى؟ وسىنداي كۇندى بەل­گى­لەۋدىڭ قانشالىقتى قا­جەت­تى­ل­ىگى بار دەپ ويلايسىز؟ – ءبىز ءبىر-بىرىمىزگە دەگەن قۇرمەتىمىزدى كۇندە ايتىپ, تاتۋ كورشىلىگى مەن سەنىمدى جولداستىعى ءۇشىن ءبىر-بىرىمىزگە كۇندە رازى­لى­عىمىزدى ءبىلدىرۋىمىز كەرەك. بىراق كۇندە قايتالايتىن بولساق, بۇل اسىل دۇنيەمىزدى اياقاستى ەتىپ الامىز. سوندىقتان ءبىر كۇن­نىڭ بەلگىلەنگەنى دۇرىس دەپ سا­نايمىن. قازاقستان حالقى اسسامبلەياسىنىڭ قۇرىلعان كۇنى­نە بەلگىلەنگەن وسى كۇنى ءبىر-ءبىرى­مىزگە العىسىمىزدى ايتىپ, تا­تۋلىق, ۇندەستىك, سەنىم مەن قۇر­مە­تى ءۇشىن جانىمىزداعى بارلىق جان­دارعا العىس ايتۋىمىز قا­جەت. ارينە, ەڭ الدىمەن وسىنداي احۋالدى قالىپتاستىرعان ەلبا­سى­مىزدىڭ ساياساتىنا العىسىمىز شەكسىز بولۋى ءتيىس. بەيبىت كۇندى باعالاي ءبىلۋىمىز كەرەك. – اڭگىمەڭىزگە راحمەت. اڭگىمەلەسكەن جاقسىباي سامرات, «ەگەمەن قازاقستان»