ءداستۇرلى ءانشى تاتيانا بۋرميستروۆا: قازاقتىڭ ءان-كۇيىنە عاشىق بولدىم

وتكەن عاسىردىڭ 70-جىلدارى ساحناعا جارق ەتىپ شىعىپ, بۇكىل كەڭەس وداعىن قازاق اۋەنىمەن اۋەلەتكەن ءۇش تاتيانا ەلدىڭ ەسىنەن ءالى كۇنگە شىعا قويعان جوق. تاتيانا بۋرميستروۆا, تاتيانا پولتاۆسكايا جانە تاتيانا مارتىنەنكو. ايتسە دە, ەل قۋانا قابىلداعان ءۇش قىزدىڭ ونەر جولدارى ۇزاققا بارمادى. تىڭدارماندارى كوبەيگەن ساتتە ساحنانى ورتا جولدان تاستاپ كەتتى. تەك اراعا جىلدار سالىپ, تاتيانا بۋرميستروۆا عانا قولىنا دومبىراسىن قايتا الىپ, ەل ارالاپ كونتسەرت بەردى. – جاستايىمنان قازاقتىڭ ءان-كۇيىنە, دومبىراعا عاشىق بولدىم, – دەيدى تاتيانا بىزبەن اڭگىمەسىندە. – مەنى ونەرگە جەتەلەپ اكەلگەن دە وسى قۇشتارلىق. ايتپەسە, وسى كۇنگە دەيىن نوتا بىلمەيمىن, ياعني مۋزىكالىق ساۋاتىم جوق. نەگىزگى ماماندىعىم دارىگەر ەكەنى ەلگە ءمالىم. كەزىندە ەكى تاتيانانىڭ باسىن قوسىپ, ايگىلى تريونى قۇرعان ءوزىم ەدىم. ءبىر كەزدەرى ءان سالۋدى توقتاتىپ, دارىگەر بولىپ قىزمەت ەتكەنىم راس. سوندا ءبىر اقساقال ماعان بىلاي دەپ ەدى: «سەن ادامداردىڭ ءتانىن ەمەس, انىڭمەن جانىن ەمدە». سوندا حالىقتىڭ مەنى دارىگەر ەمەس, ءانشى تاتيانا رەتىندە جاقسى كورەتىنىن, ىزدەيتىنىن سەزدىم. سودان باستاپ شىعارماشىلىعىمدى قايتا قولىما الدىم. اقتوبە, ال­ماتى, شىمكەنت قالالارىندا شى­عار­ماشىلىق كەشتەرىمدى وتكىز­دىم. الماتىدا «ۇلتتىق ونەر» دەگەن ورتالىعىم بار. بىلەسىز بە, بۇرىنعى جىلدارعا قاراعاندا, قازىر شاقىرتۋلار كوپ الامىن. مۇنىڭ بىردەن-ءبىر سەبەبى, حالىق ءداستۇرلى ونەردى ساعىندى. ەلىكتەگىش قىزىل دۇنيە ءوتتى. ەندى جۇرت ءتول تۋىندىلارىن, ۇلتتىق مۇرالارىن ىزدەي باستادى. سوندىقتان مەن سەكىلدى ءداستۇرلى انشىلەرگە قازىر جالقاۋلىقتى قويىپ, باس كوتەرمەي جۇمىس ىستەۋ قاجەت. ساحنادا جارقىراپ ءجۇرىپ, ۇلتتىق ونەردى ناسيحاتتايتىن ناعىز ۋاقىت كەلگەن سەكىلدى. – ءسىزدى قازاقتىڭ سالت-ءداستۇرىن مىقتى ۇستانادى دەيدى عوي... – ونىڭىز راس. مەنىڭ تۋعان جەرىم الاقانداي العاباس اۋىلى ناعىز قازاقتىڭ قايماعى بۇزىلماعان ولكە. اۋىل بالالارىمەن ويناپ ءجۇرىپ قازاق ءتىلىن ۇيرەنىپ, ۇلكەندەردەن ءداستۇردى بويىما ءسىڭىرىپ ءوستىم. كوپتەگەن وزگە ۇلتتىڭ وكىلدەرى «ءبىز دە ءسىز سياقتى قازاقشا تازا, جۇيرىك سويلەگىمىز كەلەدى. قالاي ۇيرەنسەم بولادى؟» دەپ سۇراپ جاتادى. مەنىڭ قازاق ءتىلىن ۇيرەنگىسى كەلەتىن جاندارعا ايتارىم, قازاق پوە­زياسىن وقۋ كەرەك. سەبەبى, پوەزيادا ءسوزدىڭ سۇلۋلىعى تۇنىپ تۇر. بىردە گاسترولدىك ساپاردا ءبىر كىسى: «مەن ءسىزدىڭ تۇراقتى تىڭدارمانىڭىزبىن. مۇمكىن بولسا نەمەرە قىزىمنىڭ تۇساۋىن سىزگە كەستىرتەيىن دەگەن ەدىم», دەپ ءوتىنىش جاسادى. سوندا مەن: «كەشىرىڭىز, ءبىزدىڭ اۋىلدا قىز بالانىڭ تۇساۋىن كەسپەيدى. ەگەر كەسسە, كەزبە بولىپ كەتەدى دەگەن ىرىم بار. بۇگىن ءسىزدىڭ ءوتىنىشىڭىزدى ورىنداسام, ەرتەڭگى كۇنى قىزىڭىز اياعىنا تاس بايلاپ قويسا دا ۇيدە وتىرماسا قايتەمىن؟ ودان دا جولىمدى باسقاعا بەرەيىن», دەدىم. راسىمەن دە وسكەن ورتامنان كورگەن سالت, ىرىمداردى ۇنەمى ۇستانىپ جۇرەمىن. جانە دە بىلگەنىمدى وزگەلەرمەن ءبولىسىپ جۇرگەندى ۇناتامىن. – ءسىز ساحناعا ورالعالى بەرى ەل كوكەيىندە باياعى اتاعى دۇركىرەگەن ۇشتىك قايتا قۇرالا ما دەگەن ءۇمىت پايدا بولدى... – مەنىڭ دە, حالىقتىڭ دا قا­لاۋى وسى ەدى. بىراق پولتاۆسكايا مەن مارتىنەنكو ونەردەن قول ءۇزدى. تۋراسىن ايتقاندا ءان سالعىلارى كەلمەيدى. دەگەنمەن, 2013 جىلى اراعا باقانداي 30 جىل سالىپ الماتىدا ۇشەۋمىز باس قوسىپ, ەل الدىندا كونتسەرت بەردىك. وتكەن-كەتكەندى ەسكە الىپ, ءبىر جاساپ قالعانىمىز انىق. ەندىگى جوسپارىم وزگە ۇلتتىڭ قىزدارىن جانىما ەرتىپ جۇرسەم دەيمىن. وسى رەتتە ايتا كەتەيىن, قازاقشا ءان سالىپ جۇرگەن تالانتتاردىڭ قۇلاعىنا التىن سىرعا, ەگەر ماعان شاكىرتتىككە ۇمتىلعان جاستارعا ۇستاز بولۋعا دايىنمىن. سەبەبى, مەنى دە ەرتەڭ ىزدەيتىن, ۇلگى تۇتاتىن ءىزباسارلار قاجەت. سوندىقتان, الداعى كۇندەرى ساحناعا تاتيانا بولماسا دا ناتاشا, سۆەتالارمەن بىرگە شىعىپ قالۋىم مۇمكىن. اڭگىمەلەسكەن اينۇر اسانقىزى وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى