ەلباسىنىڭ مالىمدەمەسىن تەلەديداردان تىڭداپ, اۋىر ويعا قالدىم. ءبىر-بىرىمەن اسىر سالىپ, الاڭسىز ويناپ جۇرگەن شوبەرەلەرىمە قارادىم. تۇلا بويىم شىمىر ەتتى. ءتىل-اۋىزدى ەرىكسىز بايلاپ تاستايتىن ازىرەيىل كەلىپ قالعانداي قورقىنىشتى كۇي كەشتىم. بىرنەشە جىلعا سوزىلعان سوعىستاعى جاۋىنگەرلىك جورىقتارىمدى, وت پەن وقتىڭ اراسىندا جۇرگەن كۇندەرىمدى, ۇيقىسىز وتكەن تۇندەرىمدى, ءومىر مەن اجال بەتتەسكەن كەزدەردى, جاۋعا قارسى ەرجۇرەكتىكپەن شايقاسقان قارۋلاستارىمدى, اۋىر ۇرىستاردا قازا تاپقان ەسىل ەرلەردى ەسكە ءتۇسىردىم.
ارالارىمىزدا قازاق تا, ورىس تا, ەۆرەي دە, ارميان دا, ازەربايجان دا, ونداعان ۇلتتىڭ وكىلدەرى بولىپ ەدى. ءبىر انادان, ءبىر اكەدەن تۋعانداي تاتۋ-ءتاتتى, ارامىزدان قىل وتپەيتىن سىرلاس, مۇڭداس ەدىك. ءازىلىمىز دە, قالجىڭىمىز دا جاراسىپ تۇراتىن. ءبىزدى بىرىكتىرگەن, ەل بولاشاعى ءۇشىن جان قيارعا ۇمتىلدىرعان ۇلى كۇش – ورتاق وتانىمىز, مامىراجاي جاتقان بەيبىت ەلىمىز-تۇعىن. قازىر شە, تۇسىنىكسىز ءبىر زامان... «ءبىر-بىرىنە بي بولعان وڭكەي قيقىم» (اباي) ۇعىنىقتى سوزگە قۇلاق اسۋدان قالىپ بارادى. «اتالى سوزگە ەر توقتار, ەلدىڭ كەگىن ەر جوقتار» دەگەن قادىر-قاسيەت جوعالدى. ادامگەرشىلىكتىڭ قۇنى ارزانداپ, ونىڭ ورنىن ارزاننىڭ جىلىگى تاتىماس ءبىر دۇنيەلەر باستى.
باسقانى قايدام, 90-دى ەڭسەرگەن ءوزىم ەڭسەم ەزىلىپ, تالاي تاڭدى ۇيقىسىز اتىرىپ ءجۇرمىن. كارىلىكتەن ەمەس! ءبىر كۇنى جەر-انانىڭ اۋىر قايعىدان كوكىرەگى قارس ايىرىلىپ, كوز جاسى قانعا اينالا ما دەگەن وي مازا بەرمەيدى. ويتكەنى, ءبىزدىڭ بۋىن بەيبىت ءومىردىڭ ءتاتتى ءدامىن ايرىقشا سەزىنەدى. بۇگىنگى كۇنى ادام ءولتىرۋ تاۋىق سويعاننان دا وڭاي. تەلەديداردان نەبىر قاتىگەزدىكتەردى كورگەن بالا ەرتەڭ قارۋعا جۇگىرەتىنى, كىسى قانىن موينىنا جۇكتەۋدى ار, نامىس كورمەيتىنى ايتپاسا دا تۇسىنىكتى. مۇحيتتىڭ ارعى جاعىنان, ەۋروپادان كەلگەن «ۇلگى-ونەگەلەر» تورتكىل دۇنيەگە جەگىقۇرتتاي تارالىپ, كۇشتى مەن ءتىستىنىڭ داۋرەنى ءجۇرىپ تۇرعان كەز. ولار ءۇشىن قان توگۋ, وزگەنىڭ جەرىن ناقاقتان باسىپ الۋ, ءدىن, ۇلتارالىق كيكىلجىڭدەردى ءورشىتۋ ارقىلى بايۋدىڭ جولىنا ءتۇسۋ تۇك تە ەمەس. ميلليونداعان بوسقىنداردىڭ تاعدىرىنا, قالالاردىڭ قيراۋىنا, ءتىپتى, تۇتاس ەلدەر مەن حالىقتاردىڭ جويىلۋىنا باس اۋىرتپايدى. اقشا دا سايتان سەكىلدى ءازازىل: ازعىرادى, ازدىرادى, تۋرا جولدان تايدىرادى.
باعىمىزعا بەرگەن نۇرسۇلتان قاراعىم سوناۋ امەريكانىڭ ءتورىنەن ماڭدايى جارقىراپ, قىرانداي داۋىسى ساڭقىلداپ, الماس قىلىشتاي جارقىلداپ سويلەگەندە, قاريالىعىمدى ۇمىتتىم. جاس بالاشا ماسايرادىم. ءباز بىرەۋلەر بابى شاپپاسا دا, باعى جانىپ, ەل بيلەپ وتىرعاندا, مىڭ بولعىر اينالايىن, ايبىنىمىزدى اسىردى. قازاقستاننىڭ, حالقىنىڭ! بۇدان اسقان ماراپات تا, ابىروي دا جوق. «ەلدەستىرمەك – ەلشىدەن, جاۋلاستىرماق – جاۋشىدان» دەپ اتامىز قازاق تەككە ايتپاعان. اللا تاعالا دۇنيەنىڭ تورتكىل بۇرىشىنداعى ادامزات ءناسىلىنىڭ ءبارىن تەڭ ەتىپ جاراتقان. حالىقارالىق جاعدايدى شيەلەنىستىرىپ. سوعىس ءورتىن تۇتاندىرىپ وتىرعان – جەتەكشى دەرجاۆلار! پاتشامىز وتە دۇرىس ايتادى, وتكەن عاسىرلاردىڭ قاتەلىكتەرىن قايتالاۋعا جول بەرىلمەۋى ءتيىس.
ءبىز ءفاشيزمدى ۇياسىندا تالقاندادىق. اۆتومات, ۆينتوۆكا اسىنىپ ءجۇرىپ-اق جەڭدىك. ويتكەنى, رۋحىمىز مىقتى بولدى. قازىر ادامزات تاعدىرىن جالعىز-جارىم ادام شەشۋگە قاۋقارلى. ەسەپسىز قارۋلانۋعا جۇمسالعان تەڭدەسسىز قاراجات اشقۇرساق بالالاردىڭ, جەتىم-جەسىرلەردىڭ مۇقتاجىنا, اتى جامان اۋرۋلاردان ەمدەۋگە جۇمسالسا, تەپە-تەڭدىك, ادىلەتتىلىك, باۋىرمالدىق, يماندىلىق دەگەن وسى ەمەس پە؟
ادامزات ۇلكەن قاتەردىڭ الدىندا تۇرعانىن باسشىمىز جەتكىزە ايتىپ, باسقالارعا جول نۇسقاپ بەردى. اتىڭ وشكىر سۇم سوعىستىڭ بولماۋىن تىلەيىك!
قوجاتاي نەكىباەۆ,
سوعىس جانە ەڭبەك ارداگەرى.
پەتروپاۆل.