• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
20 تامىز, 2010

ار الدىندا الاسارماعان

650 رەت
كورسەتىلدى

بيىلعى جىلى قوعام جانە مادەنيەت قايراتكەرى, ادەبيەت سىنشىسى, الاشتىڭ ارداقتى ازاماتى ءىلياس وماروۆتىڭ ومىردەن وزعانىنا 40 جىل بولدى. زامانالار كوشىندە ۋاقىت قانشا زىمىراپ وتسە دە حالقىنا ەتكەن قىزمەتىمەن جۇرتىنىڭ جادىنان وشپەيتىن ەسىمدەر بار. سولاردىڭ ءبىرى ءىلياس وماروۆ ەدى. ءاليحان, احمەت, مىرجاقىپ, ماعجان, جۇسىپبەك سىندى وتكەن عاسىردىڭ باسىندا ءومىر سۇرگەن الاش اسىلدارىن ايتپاعاندا, بەرگى زامانداعى ءىلياس وماروۆ, وزبەكالى جانىبەكوۆتەردى كورمەگەن تۇتاستاي بىرنەشە جاڭا بۋىن بۇگىندە قالىپتاسىپ ۇلگەردى. ولار ۇلتىنا قالتقى­سىز, بار جان-تانىمەن ادال قىزمەت ەتكەن وسى قايراتكەرلەر تۋرا­سىندا نە بىلەدى, وسى كەزەڭنىڭ پەرزەنتى مەنىڭ ءوزىم نە بىلەمىن دەگەن ساۋال توڭىرە­گىن­دە ءبىراز ويلاندىم. ءبىز­دىڭ تانۋىمىز ولار جايىندا جازىلعان ماقالالار مەن ەستە­لىك­تەردەن, وزدەرىنىڭ ارتىندا قالدىرعان ەڭ­بەكتەرىمەن تانى­سۋ­دان تۇرادى ەكەن. ەن­دەشە, ءىلياس وماروۆ جايىندا ءوزىم بىلگە­نىم­دى ونىڭ كوزىن كور­گەن تۇستاستارى بارىن­دا ايتىپ بەرۋگە تى­رى­سايىن. ءبىر قاراعاندا, اپىر-اۋ, كورمەگەن ادام تۋراسىندا قالاي جازباقشى دەگەن دە ساۋال تۋىنداۋىن جوق­قا شىعارمايمىن. ءبىر­اق, وسى تۇلعانى جازۋ ارقىلى, ەگەر حال­قىڭا قىزمەت ەتە بىلسەڭ, سەنى كەلەر بۋ­ىن ۇمىتپايدى ەكەن-اۋ ومىردەن كەتسەم دە, تانىمايتىن ۇرپاق وكى­لى دە ەلەپ-ەسكەرىپ, ەسكەرىپ ەمەس-اۋ, قۇر­مەتتەپ ەسىنە الادى ەكەن-اۋ دەگەن وي زا­مانداستارىما جەتسە دەگەن تىلەگىم دە بار ەكەنىن جاسىرعىم كەلمەيدى. ستاليندىك رەپرەس­سيا ماشينەسى اي­نال­عاندا گۋلاگ لاگەرى­نىڭ تۇتقىنى, كەيىن بوساعان سوڭ اباي اتىن­داعى وپەرا جانە بالەت تەاترىنىڭ رە­جيسسەرى بولعان, كور­نەكتى رەجيسسەر ناتاليا ساتس ءوزىنىڭ “مەنىڭ ءومىرىمنىڭ نوۆەللاسى” اتتى كىتابىندا: ء“ىلياس ومار ۇلىمەن 15 ءمينوت سويلەسكەن­نەن كەيىن مەن بار قازاقتى بىردەن جاقسى كو­رىپ كەتتىم. ونىڭ جوعارى مادەنيەتتىلىگى, ىزەتى, سۇحباتتاسۋشىسىنا دەگەن قۇرمەتى, مە­نىڭ قازاقستانعا كەلۋىمنىڭ وسىندا شىعار­ماشىلىق پايدا اكەلەتىنىنە دەگەن سەنىمى قانداي!” دەپ ءىلياس ومار­ ۇلى­مەن العاشقى كەزدەسۋى تۋراسىندا رياسىز تازا پەيىلىن, ول كىسىگە دەگەن ۇلكەن قۇرمەتىن جەت­كىزگەن ەكەن. ال 1967 جىلدىڭ 3 ماۋ­سى­مىندا جازۋشى يۋري كازاكوۆ: “قىمباتتى ءىلياس ومار ۇلى! ءابدىجامىل نۇرپەيىسوۆتەن جاڭا قىزمەتكە تاعايىندالعانىڭىزدى ەستى­دىم, ءسىزدى شىن جۇرەكتەن قۇتتىقتايمىن. جانە سونىمەن قاتار قازاق مادەنيەتىن دە قۇتتىقتاعىم كەلەدى, ايتپەسە, مادەنيەت مي­نيستر­لىكتەرىنىڭ بارلىعى بىردەي مادەنيەتتى مي­نيسترلەرىمەن ماقتانا المايدى. قازاق دوستارىم ءۇشىن كەرەمەت قۋانىشتىمىن, جانە ءوزىمنىڭ قازاق ەمەستىگىمە وكىنىپ قال­عاندايمىن...” دەپ جازادى. ءىلياس وماروۆتى ءومىر بويىنا قادىرلەپ وتكەن جانداردىڭ ءبىرى عابيت مۇسىرەپوۆ بولىپتى. ارقالى اقىن عافۋ قايىربەكوۆ ىلە اعاڭ قايتىس بولعاندا عابەڭنىڭ قاتتى ەگىلگەنىن “ەگىزىمنىڭ سىڭارى ەدى, مەن سودان ايىرىلىپ تۇرمىن”, – دەگەندە دەنەسى قوزعا­لاقتاپ, قيسايىپ بارىپ ارەڭ تۇزەلگەنىن جازىپتى. “مەن عابەڭنىڭ قاسىندا ءجۇرىپ, وعان بىرنەشە جاقىن ادامنىڭ قازاسىن كوردىم, بىراق مۇنداي ەش ۋاقىتتا ەگىلگەن ەمەس ەدى. مىنبەردەن ونى سۇيەسىپ ءتۇسىرىستىم دە, ءبىر كولەڭكەلى تەرەكتىڭ تۇبىنە كەلىپ وتىردىق... “بۇل – قازاقتاعى التاۋدىڭ بىرەۋى ەدى, وزگەسىن ايتۋعا بولمايدى, ەشكىم سۇ­را­مايدى دا” دەپ ماعان نەمەسە ماڭايىن­داعىلارعا ەمەس, الدەقانداي كوزگە كورىن­بەگەن بىرەۋگە ايتقانداي, وزىمەن ءوزى ءسوي­لەگەندەي كەيىپكە ءتۇسىپ ەدى. كەيىن كوپ ۋاقىت وتكەندە بارىپ, عابەڭنەن سۇراعانىمدا, اقىل ەمەس, جاي جوبالاپ قانا اڭعارۋ ەسەبىندە بىلاي دەپ ەدى دەيدى. – سەن جۇمىرتقانىڭ ىشىندەگى سارى ۋىزدى بىلەسىڭ عوي, مىنا ۇلتتىڭ, حالىقتىڭ ءوزى دە ءبىر تۇقىم بولسا, سونىڭ دا ۋىزى بولادى. ول تۇرعاندا ەشبىر ۇلت قۇرىماق ەمەس. ول ۋىزدى از عانا ادامدار قۇرايدى. ونى ءتىرى پەندەگە بىلدىرمەيدى, ول قۇدايدان باسقا ەشكىم بىلەتىن نارسە ەمەس. ولار ەندى رۋ, جەر, اۋىل دەگەندەردى قوزعامايدى, بۇل ءوزىن-ءوزى ساقتاۋدىڭ ەڭ جوعارى تۇرىنە جاتادى. ولاردىڭ تۇپكىلىكتى ەسىمى نە ءتىزىمى بولمايدى, ءبىرى ولسە, بىرەۋى تۋىپ, الماسىپ جاتادى, – دەپ تۇسپالداپ قانا اڭعارتقان ەدى. جانە ءوزىنىڭ وعان قوسىلا المايتىنىن بىلدىرگەن ەدى...” – دەيدى عافاڭ. ال عابيت مۇسىرەپوۆ ءوز ەستەلىگىندە ءىلياس وماروۆتىڭ جيىرما جاسىنان باستاپ قوعامدىق ىستەرگە بەلسەنە ارالاسىپ, ەكى رەت مينيستر, ەكى وبلىستىق, ەكى رەت ولكەلىك پار­تيا كوميتەتتەرىنىڭ حاتشىسى بولعانىن ايتا كەلىپ: “ول وتىرعان ورنىنا قاراي ۇلكەن دە, كىشى دە كورىنگەن ەمەس. قايدا دا جاۋاپكەر, قايدا دا ىسكەر, قايدا دا زامانىمىزدىڭ ۇلكەن قايراتكەرى, قادىرلى ازامات قالپىنان وزگەرمەي تانىلاتىن. ورىن ونى كوركەيت­پەيتىن. ورىندى ول كوركەيتەتىن. ءىلياس ءبىر ورىننان ەكىنشى ورىنعا اۋىسقاندا ىستەس بولعان ادامدارى قۇشاقتاسىپ قوشتاساتىن دا, باراتىن جەرىنىڭ ادامدارى قۇشاعىن جايىپ قارسى الاتىن. ەش ۋاقىتتا ەشبىر قىزمەتتە ءىلياستىڭ ارتىنان وسەك-اياڭ, ءجابىر-جاپا, سىقاق-كەلەمەج ەرە جۇرمەيتىن ەدى. ايتقانىن ورىنداماي قۇتىلار بويتاسا ىزدەمەيدى, ۋادەسىن پارىز-قارىزسىز ورىنداپ تىنادى. ەشكىمنەن العىس تا كۇتپەيدى, ەشكىم وعان قارىزدار دا ەمەس. قايتا العىس ايتا باستاساڭ, قىسىلىپ قالادى. مارقۇم ءىلياس وماروۆ وسىنداي ازامات ەدى” دەپ جازسا, ەندى بىردە “تازالىقتان عانا, باۋىر­مالدىقتان عانا, اينىماس-بۇلجىماس مەيى­رىم­دىلىكتەن عانا جارالعانداي, ازامات ارىنا – ادامگەرشىلىككە, ادىلەتكە, جولداستىققا, دوستىققا كىر جۇقتىرماي وتكەن ءبىر ادام ءىلياستاي-اق بولار... ۇلكەن قاتارىندا كىشى ەمەس, كىشى قاتارىندا ۇلكەن ەمەس ءبىر عاجاپ جان ەدى-اۋ!” دەپتى. كوزى تىرىسىندە قازاقتىڭ مارقاسقالا­رىمەن قيماس دوس بولعان وماروۆتىڭ ەندى ءبىر قىمباتى – باۋكەڭ – باۋىرجان مو­مىش­ ۇلى بولىپتى. بىردە باۋكەڭنىڭ ءسوز­دەرىن اۋىرسىنعان ءبىر قۇرداسى ىلە اعاعا: – دوسىسىڭ عوي, مىنەزىن جوندەسەڭشى, – دەيدى. – وسى مىنەز جويىلعان كۇنى سەندەرگە باۋىر­جان دا جوق دەگەن سوندا وماروۆ. ال باۋكەڭ بولسا, 1962 جىلدىڭ 19 جەلتوق­سانىندا “ارتىمىزدا موسكۆا” اتتى كىتابىنا “اي ەم گلەد تۋ سي يۋ! اي لايك يۋ ۆەري ماتچ! بۇل شىندىق. ومىردەن جاسى كىشى بۇرىن وتە مە, جاسى ۇلكەن بۇرىن وتە مە, بۇل ءبىزدىڭ قۇزىرەتىمىزدەگى شارۋا ەمەس. بىراق مەنىڭ سەنىڭ ارتىڭدا قالعىم كەلمەيدى!” دەپ جازعان تىلەگىنىڭ استارىندا قيماستىق پەن ازاماتتىڭ قادىرىنە جەتكەن قانشاما كىسىلىك جاتىر دەسەڭىزشى! ءىلياس وماروۆتىڭ ادامگەرشىلىك كەل­بەتىندە بۇگىنگى قوعام بيىككە كوتەرىپ وتىر­عان دەموكراتيا مەن بيىك مادەنيەت جاتىر. ول ماڭايىنداعى ادام­داردىڭ بارلىعى­نا, مەيلى ول قىزمەت­تەس پە, ءوز تۋىسى, وت­با­­سى­نىڭ ادامى ما, الدە ەل­گە پايداسى تيە­دى دەيتىن زيالى قاۋىم­نىڭ ءبىر وكىلى مە, ءبا­رىبىر ول ەشكىمدى ءبولىپ-جارماي بار­لى­عىنا بىركەلكى جانى­نىڭ جىلىلىعىن سە­بە­لەپتى. جاقىندارى دا: ونىڭ كوڭىل كۇيى­نىڭ وزگەرىس­تە­رىن باي­قاۋ مۇمكىن ەمەس بو­لا­تىن. ءويت­كە­نى, ول ما­ڭايىن­داعى ادامدار­دىڭ كوڭىلىنە ءبىر كىر­بىڭ تۇسىرگىسى كەل­مەيتىن, ەسەسىنە ول ادام­دار­دى اركەز تىڭ­داۋ­عا, كومەك بەرۋگە, قولۇشىن سوزۋعا ۇنەمى ءازىر بولاتىن. ول قارا­پايىم ەڭبەك ادامى ما, بيىك مانساپ يەسى مە, وردەن العان ۇلكەن ماراپات يەسى مە, اتاقتى عالىم با, اڭگىمەسىن, ايتار ويىن اياعىنا دەيىن تىڭ­دايتىن جانە وتباسىندا وسى قالى­بى­نان اينىماعان دەيدى. زايىبى گۇلشات مۇ­حامەدساقيقىزى “ەرىممەن وتىز بەس جىل وتاس­قاندا قاباق شىتىسقان بىردە-ءبىر كۇنى­مىز بولمادى, ول – تۇنىپ تۇرعان جاق­سى­لىق­تان جارالعان ادام ەدى, نەسىن ايتاسىڭ, تەك ومىردەن ەرتەرەك كەتتى”, دەسە, “ادام­گەر­شى­لىگىنىڭ ىرىلىگى عوي, ءىلياس وزىنەن گورى وزگە­نىڭ قۋانىشى مەن باقىتىن كوبىرەك قاستەر­لەيتىن. دوستىڭ, جولداستىڭ جەتىستىگىن كورسە, با­لاشا قۋاناتىن, جانى جايناپ, جايقالىپ كە­تەتىن”, دەپ جازادى كەزىندە قازۇۋ رەكتو­رى بولعان تاعى ءبىر دوسى عالىم اسقار زاكارين. ايتقانداي, ىلە اعاڭنىڭ ومىرلىك جارى­مەن قوسىلۋى دا ونىڭ سول جاس كەزىنىڭ ءوزىن­دە ادامگەرشىلىك قالىبىنان اينىماعانىن كورسەتەدى. اش-جالاڭاش ءجۇرىپ, تاشكەنتتەگى ورتاازيالىق مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتتى ءبىتىر­گەن سوڭ قىزىلورداداعى ساۋدا تەحني­كۋمىنا ديرەكتور بولىپ كەلگەن ءىلياس وما­روۆ ءبىرىنشى گيلديالى كوپەستىڭ, ياعني تاپ جاۋىنىڭ قىزى گۇلشاتتى ۇناتادى. ەكى جاس ۇيلەنەتىن بولادى. بىراق تا ونىڭ بۇل ءىسى “قىراعى” پارتيا نازارىنان تىس قال­مايدى. ىلە اعا سول جولى پارتيا بيلەتىمەن قوشتاسقان, بىراق تاڭداپ قوسىلعان جارىنا ادالدىعىنان اينىماپتى. تاعدىر ونىڭ ادالدىعىن, اينىماستى­عىن مۇنان كەيىن دە تالاي رەت سىنعا سالعان ەكەن. سونداي اۋىر سىن وعان 1940 جىلدارى قازاقستان كپ-نىڭ يدەولوگيالىق حاتشىسى كەزىندە تونگەن ەدى. ءى. وماروۆ ەرمۇحان بەك­ماحانوۆ جازعان “قازاق سسر تاريحى” اتتى ەكى تومدىق ىرگەلى ەڭبەكتىڭ رەداكتورى بولىپ, كىتاپ جارىق كورەدى. 1949 جىلدىڭ 11 قازانىندا ماسكەۋدەن اتاقتى اكادەميك اننا پانكراتوۆادان حات كەلەدى. (ول حات كۇنى بۇگىنگە دەيىن ورتالىق مەملەكەتتىك ارحيۆتە ساقتاۋلى.) “تاريحشىلار اراسىندا كەيبىرەۋلەردىڭ قازاق تاريحىن كەمسىتكىسى كە­لەتىنى بار. نەگە گرۋزين پاتشاسى مەن وزبەك حانى ءدال قازاقتارداعىداي جاعدايدا وزىق ويلى بولىپ ەسەپتەلەدى دە, ال قازاقتار ابىلاي مەن كەنەسارىعا نەگە كۇيە جاعۋى ءتيىس؟ مەن قازاق تاريحىنداعى كورنەكتى قاي­رات­كەرلەرگە كەرى تاريحي باعا بەرۋ جولى­نا تۇسە المايمىن. ونىڭ ۇستىنە ونداي سىن­شىلار وزدەرىنىڭ جاساعان قورىتىندى ءتۇيىن­دەرىن ەشقانداي تاريحي قۇجاتپەن, دەرەكپەن دايەكتەمەيدى”, – دەيدى ول. ءوزى قۇرمەت تۇتا­تىن عالىمنىڭ حاتى ءىلياس وماروۆتى قاتتى قۋاندىرادى. ونى جۇماباي شاياحمەتوۆكە كورسەتەدى. الايدا ەكى جىل وتەر-وتپەستە قا­زاق ۇلتشىلدىعى جايىندا اڭگىمە قوزعالىپ, ورەسكەل ساياسي قاتەلىك جىبەرگەن ەرمۇحان بەك­ماحانوۆ پەن بەك سۇلەيمەنوۆ “حالىق جاۋ­لارىنىڭ” قامىتىن كيىپ, لاگەرگە ايدا­لا­دى. بەكماحانوۆتىڭ پانكراتوۆا مەن وما­روۆتى قارالاۋعا بارماي, قيىندىقتى قايىسپاي كوتەرىپ, تۇتقىن تاتار ءدامدى تا­تىپ, ايتەۋىر كەيىن امان-ەسەن ەلگە ورالعانى ايان. بىراق وسىعان قاراماستان, قازاقستان كپ بيۋروسىندا قكپ حاتشىسى ءى.وماروۆتىڭ جىبەرگەن قاتەلىگى تۋراسىندا ماسەلە كوتەرى­لەتىن بولادى. سوندا جۇماباي شاياحمەتوۆ ءىلياس ومار ۇلىنا ماسكەۋدەن ستالينگە وتە جاقىن سەنىمدى ادامنىڭ قوڭىراۋ شال­عانىن, ونىڭ وماروۆتىڭ تاريحشى بولما­عان­دىقتان پانكراتوۆاداي ىرگەلى عالىمنىڭ جەتەگىندە كەتتىم دەپ ايتۋىن ال پان­كرا­توۆاداي الەمگە اتى بەلگىلى ءارى ستالينمەن سوناۋ ازامات سوعىسى جىلدارىنان تانىس, 1946 جىلى ستاليندىك سىيلىق العان عا­لىمعا ەشتەڭە بولمايتىندىقتان باسىن اراشالاعانى ءجون دەگەن اڭگىمە ايتىلادى. العاشىندا تاڭدانعاندىقتان ءۇنسىز قالعان ءىلياس ومار ۇلى ارتىنشا ءوزىنىڭ ونداي ساتقىندىققا بارا المايتىندىعىن ايتادى. ءبىر كۇننەن كەيىن بولعان قكپوك بيۋرو­سىن­دا قازاق ۇلتشىلدىعى سىنالىپ, ابى­لاي, كەنەسارى اتىنا بەس باتپان قارا كۇيە جاعىلادى. ءسوز كەزەگى ءىلياس وماروۆقا كەل­گەندە ول ءوزىنىڭ بەكماحانوۆتى تاريحي فاك­تىلەرگە ادال دا كاسىبي تاريحشى دەپ بىلە­تىنىن, ال وعان كىنا تاققانداردىڭ جالعان عى­لىمي ۇعىمدارمەن اداسۋشىلار دەپ پاي­ىم­دايتىنىن ايتادى. وسىدان كەيىن بيۋرودا ناعىز ۋ-شۋ بولىپ, اياعى وماروۆتىڭ قىز­مەتتەن كەتۋى تۋرالى شەشىم قابىلدانادى. شىن دوستار سىنالىپ, كۇنى ءۇشىن جۇرگەندەردىڭ تايىپ كەتەتىن كەزەڭى جەتىپ, ىلە اعاڭ ءبىر جىل ۇيدە وتىرادى. ءتىپتى, قاتاڭ رەپرەسسيالىق شارالار دا قابىلدانۋى مۇمكىن ەدى. سول كەزەڭدە قاسىنان تابىلعان عابيت مۇسىرەپوۆ, عابيدەن مۇستافين, تە­مىر­باي دارقانباەۆ, ماجىكەن بۋتين, ءامىر ەرجانوۆ, اسقار زاكارين, بولەباي يسا­بە­كوۆ, نيكولاي انوۆ, ەۆگەني برۋسي­لوۆ­سكي, ماكسيم زۆەرەۆ, احمەت ءادىلوۆ, دمي­تري سنەگين, سەركە قوجامقۇلوۆ, راحىمجان بايمولدين, قادىر قوناقوۆ, راحىمجان مۋسين ىلەعاڭنىڭ كوڭىلىنە قاياۋ تۇسىرمەۋگە تىرىسىپتى. وماروۆتىڭ ادامگەرشىلىگىنىڭ تاعى ءبىر كورىنىسى – كەيىن وزىنە سىرت بەرگەندەردىڭ, ونىڭ ىشىندە بيۋرودا پارتبيلەتىن تاپ­سىرۋ­دى ايتقان ادامدى كەشىرۋى. وتباسىنداعىلار مەن جاناشىر دوستارى: “نەگە, وزىڭە جامان­دىق جاساعان ادامنىڭ ءوزىن كەشىرە بەرە­سىڭ؟” دەگەندە: “ادامدار– زاماننىڭ ق ۇلى, ول ەمەس, بۇعان وسىنداي جۇيەنىڭ ءوزى كىنالى. بارلىعىن حالىق كورىپ وتىر. ال جىبەرگەن قاتەلىكتى كەشىرۋ – ەردىڭ ءىسى”, – دەپ ءوزىنىڭ تاعى دا ءىلياس وماروۆ ەكەندىگىن تانىتقان. ومىردە ىلەكەڭنىڭ الدىنا بارىپ, بول­ماسا وعان حات جازىپ, وزدەرىنىڭ باسىنداعى مۇڭ-مۇقتاجدارىن ايتىپ ۇلكەن جۇرەكتى ازاماتتىڭ شاراپاتىن كورگەندەر قانشاما دەسەڭىزشى. جالاڭ ءسوز بولماسىن دەگەن نيەتپەن ءبىر-ەكى مىسال كەلتىرەيىك. بىردە جوعارعى كەڭەستىڭ دەپۋتاتى ءى. وماروۆقا الماتى وبلىسىنىڭ ۇزىناعاش اۋىلىنىڭ تۇرعىنى حاسان اۋشەۆ اقساقالدان ءوتىنىش حات تۇسەدى. وندا اقساقال ءوزىنىڭ 1919 جىلعى ازامات سوعىسىنا قاتىسىپ, دەنيكينشىلەر­مەن سوعىسقان ارداگەر ەكەنىن, قازىرگى كۇنى كەمپىرى پاتيمات ەكەۋىنىڭ ەسىگىنىڭ الدىن­داعى باقشاسىنىڭ ونىمىمەن عانا كۇنەلتەتى­نىن, ال وسى وبلىستىڭ شەلەك اۋدانىندا تۇراتىن بالاسى بەسلانعا (رۋسلان اۋشەۆ­تىڭ اكەسى) اۋدان اۋماعىنان شىعۋىنا رۇقسات ەتىلمەۋىنە بايلانىستى قيىندىق كورىپ وتىرعاندارىن جازادى. وسىدان كەيىن حاسان قارت زەينەتاقىسىن الىپ, بالاسى بەسلان قاسىنا كوشىپ كەلەدى. ال عافۋ قايىربەكوۆتىڭ ەستەلىگىندە كەل­تىرىلگەن مىنا ءبىر مىسال دا ارتىقتىق ەتە قويماس دەيمىن. 1962 جىلى “قازاق ادە­بيەتى” گازەتىندەگى قىزمەتىنەن كەتىپ, ۇيدە وتى­رىڭ­قىراپ قالعان عافاڭا قادىرلەسى بولە­باي يسابەكوۆ تەلەفون سوعىپ: “سەن مىنا جاعدايىڭدى ايتىپ ىلەكەڭە بارساي­شى, ساعان قاراپ وتىرعان قىرۋار ادام بار, جۇمىسسىز قيىن عوي”, – دەيدى. وعان عافاڭ قازىر ول كىسىنىڭ ءوزى دە جۇمىستان شەتتەڭ­كىرەپ ءجۇر عوي جانە ارالاس-قۇرالاستىعىم جوق دەيدى. سوندا: “بىرىنشىدەن, – دەدى ءبو­لەكەڭ, – ىلەكەڭ سەنى بىلەدى ەكەن. مەن ول كىسىمەن جولداس, دوس اداممىن, ءبىر اڭگى­مە­دە بايقاعانمىن, ەكىنشىدەن, – دەدى ەندى نى­­عارلاي سويلەپ, – ەسىڭدە بولسىن, شىرا­عىم, ءىلياس وماروۆ دەگەن كىسى قاي جەردە, قاي قىزمەتتە وتىرسا دا – ءبارىبىر ءىلياس. ونى بۇكىل قازاق ينتەلليگەنتسياسى سىي­لاي­دى, قۇر­مەتتەيدى. ءجاي قىزمەت اتى بول­ما­سا, ول كىسى وتىرعان جەردىڭ ءبارى بيىك, ۇمىت­پاعايسىڭ, دەگەن سوڭ ىلەكەڭە بارعا­نىن, ول كىسىنىڭ نۇرىمبەك جاندىلدينگە كىرگىزدىرىپ, شارۋاسىنىڭ وڭ شەشىلگەنىن ايتادى. 1953 جىلى ءىلياس وماروۆ ماسكەۋدەگى جوعارى پارتيا مەكتەبىندە وقيدى. سونداعى ۇستازدار تىڭداۋشىنىڭ بىلىمدىلىگىنە, ويى­نىڭ تەرەڭدىگىنە, ەڭبەكقورلىعى مەن ادە­بيەتپەن جۇمىس جاساۋ قابىلەتىنە تاڭ-تا­ماشا قالادى. جوعارعى پارتيا مەكتەبىندەگى ەكى جىلدىڭ ىشىندە ماسكەۋدەگى زيالى ورتانى اۋزىنا قاراتقان ءى.وماروۆ وقۋدى “وتە جاقسى” دەگەن باعامەن اياقتايدى. ەندى ونى سولتۇستىك قازاقستان وبكومىنا ءبىرىنشى حاتشى ەتىپ جىبەرەدى. مۇندا ىلە اعاڭنىڭ ارقاسىندا ۇمىت بولا باستاعان ايتىس ونەرى قولعا الىنادى. ول وبلىس باسشىسىنىڭ كۇندەلىكتى قىم-قۋىت تىرلىگىنىڭ اراسىندا “كىتاپ – مادەنيەتتىڭ قۋاتتى قۇرالى”, “ەسكى مۇرا جاڭا مازمۇندا” دەگەن سىندى حالىقتىڭ رۋحاني ومىرىنە قاجەت ماسەلەلەر تۋراسىندا وي تولعاپ, ماقالالار جازادى. سولتۇستىك قازاقستاندى باسقارعان 5 جىلدان كەيىن الماتىعا ورالىپ, 1 جىل مي­نيسترلەر كەڭەسىندە جۇمىس جاساپ, ونان مەملەكەتتىك باسجوسپارلاۋ باسشى­سى­نىڭ ورىنباسارى, كەيىن ءبىرىنشى ورىنباسا­رى بولادى. سول جىلدارى ىلەعا جازعان ءبىر حاتقا ۇڭىلەيىكشى. “قۇرمەتتى قاينەكەي! قاپتاعان تسيفرلاردىڭ اراسىنان كەيدە موينىمىز كوتەرىلسە, ەرىكسىز كوزىمىز ادە­بيەتكە تۇسەدى... سۇرەڭسىز, سۇزەكتەن تۇر­عان­داي جۇدەۋ, اش مىسىقتاي ارىق ولەڭدەردى كورگەندە جۇرەگىڭ اينيدى. ۇيقاس جۇيەسىمەن قۇراستىرىلعان, ىلىنگەن بىردەمەلەر. اسىل تاستاي جارقىراپ تۇراتىن ولەڭدەر دە كەزدەسىپ قالادى. ونداي كەزدە ءوزىڭ جاز­عان­نان كەم قۋانبايسىڭ. ءوزىم التايدى جاقسى كورەتىن بولعان سوڭ “التاي اياسى” دەگەن ولە­ڭىڭدى زەيىن قويىپ وقىپ ەدىم. ءار جەرىنەن استىن سىزىپ, “بيۋروكراتتىعىمىزعا” سالىپ بۇرىشتاما جازىپ قويىپ ەدىم... مەندە جاي جاتا بەرگەندە نە قاجەت بار دەپ, وسى ءۇزىن­دىنى وزىڭە جىبەرىپ وتىرمىن. مەنىڭ بارلىق باعام – بۇرىشتامادا ايتقانىم. “جول ءتۇسىپ ارالاساڭ التاي ماڭىن, /كورەسىڭ تار­لان تاۋدىڭ قارتايعانىن,/ تەنتەك جەل, دولى نوسەر ءاجىم سالعان,/ جارتاستىڭ تى­نىعۋعا جانتايعانىن./ مىنەكي, تاريحي شىندىق, كوركەم تەڭەۋلەر وسىلاي جىم­داسۋى كەرەك. سوندا عانا ولەڭ پوەزياعا اينالماق, پوەزيا قورى بايىماق. تەك پوەزيانىڭ قارىشى مول بولعاندا عانا ءبىر اۋىز ولەڭ مەن شاعىن روماندىق ءومىردى بەرۋگە بولادى. ارتىق كەتسە دە ايتايىن: وسى ءتورت اۋىز ولەڭ – ادەبيەت تابىسىنا لايىقتى سىي. اۆتوردىڭ ءوزى قيىپ الىپ قويعانىنان, وقۋشىنىڭ قيىپ الىپ اۆتورعا جىبەرگەن ءۇزىندىسى قىمباتىراق بولا ما دەپ وتىرمىن”, – دەپ اقىن قاينەكەي جار­ماعامبەتوۆكە حات جازىپ جىبەرىپتى. ءوزى ايتقانداي, قاپتاعان تسيفرلامەن جۇ­مىس جاساعان جىلدارى ول كىسىگە بىردە قازاقستان كومسومولى وك ءبىرىنشى حاتشىسى وزبەكالى جانىبەكوۆ ەلىمىزدەگى كلۋبتار ماسەلەسىمەن الدىنا بارادى. سوندا ىلەعا: “بىرلەسىپ قيمىلداساق, كلۋب سالىنا جاتار. دەگەنمەن, مەنىڭ ساعان ايتار باسقا ءبىر تىلە­گىم بار. قازىر ادەبيەتكە ولجاس سۇلەي­مەنوۆ, تۇمانباي مول­دا­عاليەۆ, ساكەن ءجۇ­نى­سوۆ سەكىلدى جاستار كە­لىپتى. ەگەر مەن ءبىر­دەڭە تۇسىنەتىن بولسام, بو­لا­شاقتا ادە­بيەتتىڭ قۇ­لا­عىن ۇستايتىن وسىلار بولادى. مەنىڭ جاع­داي­ىم­دا ادەبيەت ماسە­لە­لەرىنە ارالاسا بەرگە­نىم­دى بىرەۋ تۇسىنسە, ءبىر­ەۋ تۇسىنە بەرمەيدى. سەن وسىلارعا قامقورشى بولساڭ بولار ەدى”, دە­گەندى ايتادى. “ابزال اعانىڭ تاپسىرماسىن الىپ, ءبىز جاس ادەبيەت­شىلەرمەن تىكەلەي اي­نالىسا باستادىق”, دەپ جازىپتى ءوز ەستەلىگىندە وزاعا. وسى جىلدارداعى ىلە­كەڭنىڭ اتقارعان جۇمىسى جايلى بەلگىلى ەكونوميست جارىسبەك ءابۋتالىپوۆ ول كىسى ەلى­مىز­دەگى ەكونوميكالىق رەفورمانىڭ باس­تاۋ­ىندا تۇرىپ ەدى. وما­روۆ­تىڭ باستاماسىمەن ەكونوميكالىق زەرتتەۋ ينستيتۋتى اشىلىپ, ال ورتالىق اپپاراتتا جاڭا جوبالاۋ ادىستە­مە­لەرى ءبولىمى اشىلدى. سول جىلدارى ىلە اعا “ەندى ءبىر 20 جىلدان كەيىن كسرو-نى اۋىر ەكونوميكالىق سوق­قى­لار كۇتىپ تۇر. ۇزاققا سوزىلاتىن وسى ەكونو­مي­كالىق داعدارىس الىپ دەرجاۆانىڭ بو­لا­شاعىنا قاۋىپ ءتون­دىر­مەك. ادامزاتتىڭ دا­مۋى ورتاق ديالەكتي­كا­لىق سپيرالعا نەگىز­دەلگەن, ال ستالين وسى سپيرالدى زورلىقپەن تۇزەدى. بۇل 20-30 جىل­دىڭ ىشىندەگى قىسقا مەرزىمگە عانا جۇرمەك, ال ءارى قاراي زاڭدىلىق ءوزىن كۇشتەپ وزگەرتۋگە جول بەرمەيدى”, دەگەن ەكەن. 1967 جىلى ءى. وماروۆ مادەنيەت مي­­نيسترى بولىپ بەكىتىلگەندە وداقتىق باس­جوس­پار­لاۋدىڭ باستىعىنىڭ ورىنباسارى, اكا­دەميك نيكولاي نەكراسوۆ: “قالايشا, وسىن­شالىقتى كاسىبي ەكونوميست ماماندى مادەنيەت سالاسىنا جىبەرگەن”, دەپ كادىم­گىدەي رەنجىپ, د.قوناەۆقا تەلەفون شالماق بولىپتى. سوندا ونى ىلە اعاڭنىڭ ءوزى توق­تاتىپ, “بۇعان تەك ءوزىم كىنالىمىن, قوناەۆقا مادەنيەت سالاسىنىڭ جۇمىسىن جاقسارتۋ مەن رەفورمالاۋ جايىندا ءجيى ۇسىنىس جا­ساعان ەدىم” دەپ اكادەميككە باسۋ ايتىپتى. ال ءىلياس وماروۆتىڭ مادەنيەت مي­نيسترى بولعان كەزەڭى قازاق ادەبيەتى مەن مادەنيەتى ءۇشىن ايتۋلى جىلدار بولدى. عازيزا جۇبانوۆا ءوز ەستەلىگىندە: “مەن ىلە اعا قاتىسپاعان بىردە-ءبىر وپەرا مەن بالەتتىڭ, سيمفونيا نەمەسە ءوراتوريدىڭ, درامالىق سپەكتاكلدىڭ, بولماسا ەسترادا­لىق كونتسەرتتىڭ پرەمەراسىن بىلمەيمىن. ول جازۋشىلاردىڭ, كومپوزيتورلار مەن سۋرەتشىلەردىڭ بارلىق جاڭا تۋىندىلارىن ءبىلىپ وتىراتىن. شىعارماشىلىق ادامدار­مەن ءجيى ارالاسىپ, ولاردىڭ الدىندا ۇلكەن بەدەلگە يە ەدى”, دەپ جازادى. مينيسترلىكتەگى جۇمىس كابينەتىنە ءالى اقتالماعان تەمىربەك جۇرگەنوۆتىڭ سۋرەتىن ءىلىپ قويىپ, قانابەك بايسەيىتوۆكە: “ە, قا­نە­كە, مەنىڭ مينيستر, ءسىزدىڭ حالىق ءارتىسى بولىپ جۇرگەنىڭىز وسى كىسىنىڭ ارقاسى. تەمىربەك جۇرگەنوۆتەن كەيىن ءبىزدىڭ قازاق ونەرىنە قوسقانىمىز شامالى”, دەيتىنى دە وسى تۇس. 1970 جىلى وسى ىزگى جۇرەكتى, شىن مانىندەگى زيالى, بيىك مادەنيەت پەن پاراسات يەسى نەبارى 58 جاسىندا كوز جۇمدى. دۇنيە­دەن وتەردەگى جازعان قوشتاسۋ حاتىنداعى ورىنداي الماي كەتكەن مۇراتى دا حالىق ونەرى جايىندا بولدى. “...تۋعان حالقىمنىڭ مادەني ءورىسى, وسكەلەڭ جولى جانە ونىڭ عاسىرلار ساقتاعان اسا باي مۇراسىن بايلانىستىرا زەرتتەۋ ەدى. مەن بۇل سالادا كوپ ۋاقىت ارەكەت, قىزمەت ەتكەنىمدى ەسكە العانىممەن, ول ىستەردىڭ اتقارىلۋعا تيىستىسىنەن الدەقايدا از بولعانىنا وكىنەمىن...” دەپ ارمانىن دا حالقىنىڭ مۇراسىمەن بايلانىستىرىپتى. ء“بىز وكىنىشكە وراي, ول كىسىنىڭ الدىن كورگەنىمىز جوق... سوعان قاراماستان وسى ءبىر اسىل اعانىڭ رۋحى بيىك رۋحاني تاربيەسىن سوڭىندا قالدىرعان مۇنتازداي تازا مۇراسى – جازعاندارى ارقىلى كۇنى بۇگىنگە دەيىن كورىپ كەلەمىز, سونداي ازاماتتىق, ادام­گەرشىلىك ومىرشەڭ دە ونەگەلى ىستەرىنە كوز جەتكىزىپ كەلەمىز. قولىمىزعا ەرىكسىز قالام الدىرىپ وتىرعان ءجاي دا, سول جاقسى اعادان كورگەن رۋحاني تاربيە – جاقسىلىقتىڭ جانىمىزعا جاي تاپتىرماعانى دەۋىڭىزگە بولادى”, دەپ مارقۇم ساعات اشىمباەۆ جازعا­نىنداي, ول كىسىنىڭ الدىن كورمەگەن, داۋىسىن ەستىمەگەن, تەك جازعاندارىن وقىپ, تۇستاستارى جازىپ كەتكەن ەستەلىكتەردەن پايىمداپ تۇيگەن ويىمىزداعى ءىلياس وماروۆ بەينەسى كولەڭكەسى مول, سايالى, بۇتاعىنا كەلىپ قونعان مىڭ سان قۇس ۇيا سالار الىپ بايتەرەكتى ەلەستەتتى. اتا-اناسىنان تىم ەرتە قالسا دا تەگىندە بار تەكتى ۇل حالقىنىڭ قاجەتىنە مىقتاپ جاراعان اسىل پەرزەنتىنە اينالىپتى. كوڭىلدەردىڭ تورىنەن مىقتاپ ورىن العان وسى بەينەنىڭ تالايعا ۇلگى بولارى حاق. انار تولەۋحانقىزى.
سوڭعى جاڭالىقتار