• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ادەبيەت بۇگىن, 09:21

ادال اقىننىڭ ۇمىتىلماس ساتتەرى

بيىل قازاق مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ جۋرناليستيكا فاكۋلتەتىن بىتىرگەنىمىزگە 55 جىل. كەيىندە قازاق ادەبيەتىنە ولجا سالىپ, قالىڭ وقىرمانعا ەسىمدەرى كەڭىنەن تانىلعان ءشومىشباي ساريەۆ, جاقاۋ داۋرەنبەكوۆ, باققوجا مۇقاي, سماعۇل ەلۋباي, ءسۇلتانالى بالعاباەۆ سىندى جىگىتتەردىڭ ساپىنا مەن سەمەي جاعىنان ەكىنشى كۋرستا كەلىپ قوسىلعان ەدىم.

سول شاقتىڭ وزىندە ۇستا­زىمىز اكادەميك زەي­نول­لا قابدولوۆتىڭ «وزباۋ ءۇشىن كولەڭكەم, كۇنگە قاراي جۇرەمىن» دەپ اياقتالاتىن ءبىر ولە­ڭىمەن-اق جاس اقىننىڭ بولا­شاعىن بولجاي بىلگەنى ەستە قا­لىپ قويىپتى. بەرگىدە اۋىر دەرت­تىڭ سالدارىنان ءبىراز ۋاقىت ءتىلسىز قالعان ۇستازىمىزدىڭ راديودان ءسوزىن شوكەڭ جازعان ءاندى ەستىپ قالىپ, ءبىراۋىز تىلگە كەلەتىنى ول كەيىنگى اڭگىمە. سوعان وراي اكادەميكتىڭ جارى ساۋلە اپاي ءوزىنىڭ «كورگەن تۇستەي ساعىمداي» دەپ اتالاتىن كۇن­دەلىك كىتابىندا بىلاي دەپ جازىپتى: «11 قاراشا. بەيسەنبى كۇنى تۇستە باردىم. كوزى اشىق, ءبارىن ءبىلىپ جاتىر. باس جاعىندا تران­زيستور تۇرعان. ءبىر كەزدە زەكەڭ­نىڭ: ء«شومىشباي» دەگەنى. جان-جاعىما قاراسام, ەشكىم جوق. ءسويتىپ, زەكەڭنىڭ ءتىلى شىقتى. قۋان­دىم. ءبارىن ءتۇسىنىپ جاتىر... رەڭى بۇزى­لىپ, جاسىپ قالدى. كوپ نارسەنى ويلاپ جاتىر عوي».

اكە-شەشەسى العاشقى پەرزەنت­تە­رى شەتىنەپ توقتاماعان سوڭ وسى وڭىردە ەرتەدە وتكەن ءشومىش اۋليە­نىڭ اتىن قويعان ەكەن. ءبىز بولساق وعان وزىڭە ومىرگە كەلىسىمەن ءبىر كول, ءبىر ستانسانىڭ اتى بەرىلگەن قانداي باقىتتى جانسىڭ دەپ ازىلدەيتىنبىز. دەسە دە, ونىڭ بولاشاق جارى جۇماگۇلمەن شالقار دەپ تانىساتىنى دا, شالقار سارين دەگەن ەسىم سويدى وزىنە پسەۆدونيم ەتىپ العانى دا راس.

سول بۇيراباس ءشومىشباي-شالقارىمىز باكەنبارد قويىپ العان سوڭ ورىس ادەبيەتىنىڭ دانىش­پان اقىنى الەكساندر سەرگەي­ ۇلى پۋشكيننەن اۋماي قال­عان. كوشەدە قارسى كەزدەسكەن بوي­جەت­كەن­دەردىڭ وعان قاراپ تاڭدانا تۇرىپ قالاتىنى دا شىندىق. ال شوكەڭنىڭ ءوزى بولسا قاي جاتاق­حاناعا كوش­پەيىك, توسەگىنىڭ باس جا­عىنا الەكسان­در «اعاسىنىڭ» سۋرەتىن ءىلىپ قويا­تىن. بىراق سولاي بولعانمەن دە ونىڭ ءبىر ولە­ڭىندە «كەيىن­گى ال­دىڭ­عىدان اڭسار مەيى­رىم,­ ازىلدەپ, بىلدىرگەندەي كاۋ­سار پەيى­لىن. قويادى اعالارىم پۋش­كين­­باي دەپ, مەن ەندى ءشومىشباي بو­­لىپ قالسام دەيمىن» دەپ ويلانىپ, تول­­عانا وتىرىپ جىر جازعانى دا بار.

ءيا, باسىندا ءبىر توپتا بىرگە وقى­عان جيىرما بەسىمىزدىڭ دە اقىن بول­عانىمىز, ال وقۋ ءبىتىرىپ جاتقان شا­عىمىزدا سودان ۇلدان ءبىر, قىز­دان ءبىر عانا اقىن قالعانى تاعى راس. جانە دە پوەزياعا ادال­دى­عىن ساقتاپ قالعان ول وقۋ بىتىر­گەن­شە قالىڭ وقىرمانعا ويلى دا سەزىمتال, ۇيقاستارى شىمىر جىر شۋماقتارىمەن تانىلىپ ۇل­گەرگەن. وسى ورايدا, ءبىر ايتا كە­تەتىن جايت سول, شوكەڭنىڭ تاپقىر دا ۇتىمدى سوزگە, ورىندى ءازىل-قالجىڭعا بەيىمدىلىگى ستۋدەنت كەزدەن بايقالىپ جاتتى. ال وعان دالەل كەرەك بولسا ايتايىق.

سول تۇستاعى ستۋدەنتتەردىڭ باس­قا ەمەس, سەسسيا باستالىپ كەتكەندە, سونسوڭ وقىپ, توقۋدان جالىققان شاقتا قولعا كارتا الىپ جيىرما ءبىر دەگەن ويىندى وينايتىنىمىز بار ەدى. ال وعان قوسىلا قويماعان شوكەڭ بولسا قاشان ويىن بىتكەنشە الدەنەنى جازۋمەن بولعان. ءبىز بولساق الداعى ەمتيحانعا دايىندالىپ وتىرعان بولار دەپ وعان ءمان بەرمەگەن ەدىك. ەندى ويىندى اياقتاپ تۇرا باستاعاندا ك ۇلىمسىرەگەن شوكەڭ بارىمىزگە: «سابىر ساقتاپ, ەندى مىنانى تىڭداڭدار», دەگەنى. ءبىز بولساق ول ولەڭ وقيتىن شىعار دەپ ويلاعانبىز. جوق ولەڭ ەمەس, سا­تيرالىق سكەتچ ەكەن. سوندا ار­قاي­سىمىز ويىن بارىسىندا ايتقان وعاش سوزدەرىمىزدەن ءوزىمىزدى تانىپ ءماز بولعانبىز.

سويتكەن شوكەڭ ەندى بىردە فەلەتون كۋرسىنان ءدارىس وقيتىن تەمىردەي قاتتى تەمىربەك قوجاكەەۆ دەگەن ۇستازىمىزدىڭ ءوزىن دە, ءبىزدى دە «مۇعالىم قاي جەرىن ۇستادى» دەگەن شاعىن ساتيرالىق اڭىمەسىمەن كۇلكىگە قارىق قىلعان. سول اڭگىمە­نىڭ قىسقاشا ۇزىنىرعاسى مىناداي: اۋداندىق ءبىلىم بولىمىنەن كەلگەن تەكسەرۋشىلەر مەكتەپتىڭ بيولوگيا ءپانى مۇعالىمى وتكىزەتىن ساباققا قاتىسپاق بولادى. ساسقالاقتاعان مۇعالىم وقۋشىلارعا ادام ور­گا­نيزمى دەگەن تاقىرىپقا وراي «مەن قاي جە­رىمدى ۇستايمىن, سوعان دەن قويىڭدار» دەيدى عوي باياعى. سونىڭ اقىرى «مۇعالىم قاي جەرىن ۇستادى» دەگەن جاپپاي سۇراققا ۇلاسىپ, كلاستىڭ ءىشى ابىر-سابىر بولىپ كەتكەندە نە بولعانىن ۇقپاعان تەك­سەرۋ­شىنىڭ كوزى اتىزداي بولعان كو­رىنەدى. ساتيريك اقىن رەتىندە قابىلەتىن ۇشتاي تۇسكەن شوكەڭنىڭ ەزۋ جيدىرمايتىن سكەتچتەرى ودان كەيىندە «تاماشانىڭ» تارلاندارى ارقىلى قالىڭ كورەرمەندەرگە جەتكەنى دە ەستە. حالىقتىڭ ىستىق ىقىلاسىنا بولەنگەن اتالعان قويىلىمعا ول باقانداي ونشاقتى جىل اتسالىستى. اقىر سوڭىندا 30 مىڭ دانامەن قالىڭ وقىرمانعا جول تارتقان «تاماشا. تاماشا. تاماشا» دەپ اتالاتىن ساتيرالىق جيناعىن شىعارعان-دى. مۇنى دا قالامگەردىڭ ءبىر قىرى دەپ ەسەپتە­گەنىمىز ءجون بولار.

ءشومىشباي, باققوجا ۇشەۋمىز ءبىر توپتا بىرگە وقىعانىمىز ءوز الدىنا, وقۋ بىتىرگەنشە ءبىر بولمەدە بىرگە تۇردىق. بىردە ەرتەڭگىسىن ۇي­قى­مىزدان ويانىپ, ورنىمىزدان تۇرۋ­عا ەرىنىڭكىرەپ جاتساق, بىزدەن ەرتە تۇرىپ العان شوكەڭ بىردەڭەنى سۇيكەك­تەتىپ جازىپ وتىر ەكەن. ءبىر ۋاقىتتا ءوز-وزىمەن ك ۇلىپ ءماز بولدى. «بىزگە ايتساڭشى, ءبىز دە كۇلەيىك» دەيمىز. «جۇماگۇلگە حات جازىپ, اياعىن ولەڭگە ۇلاستىردىم, – دەدى ول, – سوڭىندا سالەممەن ءشومىشبايىڭ دەپپىن عوي». ۇيقىمىزدى ءالى تولىق اشا الماي وتىرعان ءبىز: «ونىڭ نەسى كۇلكىلى؟», دەيمىز. ول بولسا: «مەن ءالى جۇماگۇلدىڭ بايى ەمەسپىن عوي. قوي, حاتتى دا, ولەڭدى دە قايتا جازايىن. بولماسا جۇماگۇل وكپەلەپ قالار», دەيدى. مىنە, ءبىزدىڭ شوكەڭ اڭعال دا, اقكوڭىل جان ەدى عوي. اقىندىق جاراتىلىسىنا ساي قالىپتاسادى دەگەن وسى بولار تەگى!

جوعارىدا شوكەڭمەن ءبىر توپتا بىرگە وقىدىق, ءبىر بولمەدە بىرگە تۇردىق دەدىم عوي. مۇنىڭ سىرتىن­دا بەسىنشى كۋرستىڭ سوڭىنا قاراي ءبىر مەزگىلدە شاڭىراق كوتەر­گەن ەدىك. الدىمەن ءبىز اەروپورت جا­عىنداعى بايماعامبەتوۆ كوشەسىنەن پاتەر جالداپ تۇرىپ جاتتىق. ىلە ءبىز تۇر­عان كوشەنىڭ ءدال قارسى جاعى­نان قولايلى ءبىر ءۇي تابىلا كەتكەنى. شوكەڭدەر تەزدەتىپ سول ۇيگە كوشىپ الدى. سونسوڭ كەشكىسىن كۇندە دەرلىك ءبىر-بىرىمىزگە قىدىرىپ بارامىز. ەندى بىردە جولداسىم كادەن ەكەۋمىز «شوكەڭدەردىكىندە كەشە عانا بولدىق, تاعى شاقىرا كەلسە بارمايىق, ۇيات بولادى» دەپ ءوزارا شۇڭ­كىلدەسىپ وتىرعانبىز. سويتسەك, اشىق تۇر­عان تەرەزەدەن بىزگە قاراپ تۇرعان شو­كەڭ: ء«اي, ۇيالشاقتار, ەسەپ­تەس­پەيىك, جۇرىڭ­دەر, شاي ­دايىن», دەيدى ك ۇلىپ. بۇگىندە جۇماگۇل جەڭگەمىز: «وسى ءۇي بىزگە قۇت بولدى. ءوزى تىنىش جەر, كوكتەمگى گۇلدىڭ ءيسى قانداي دەسەڭشى! شوكەڭنىڭ ولەڭدى ءون­دىرتىپ جازعان ءبىر كەزى بولدى», دەپ سول شاقتى ساعىنىشپەن ەسكە الادى.

بۇدان سوڭ مەن وفيتسەر رەتىندە اسكەر قاتارىنا شاقىرىلىپ, سەمەيى­مە كەتكەنمىن. ودان كەيىن وبلىس­تىق گازەتكە قىزمەتكە ورنالاستىم. ال الماتىعا كەلسەم بولدى, الدىمەن, كەشەگى بىرگە وقىعان ءشومىشبايلاردى ىزدەيمىن. بۇل شاقتا شوكەڭ «قازاقستان» باسپاسىندا قىزمەت ىستەپ جاتقان-دى. تەلەفون شالىپ «ەسىك» دەپ اتالاتىن قوناقۇيىنە شاقىرسام, قازاقى جولىمەن ءبىزدىڭ ۇيگە كەتتىك دەيدى. قاسىمدا جەزدەم بار, وسىندا اڭگىمەلەسىپ وتىرا بەرمەيمىز بە دەسەم, كونبەيدى. ەندەشە, الدىمەن استىداعى مەيرامحاناعا بارىپ ءشول با­سىپ الايىق دەيمىن مەن دە بول­ماي. سوعان كەلىسىپ تومەنگە تۇس­سەك, وندا ءبىر ۇستەلدە اتاقتى اقىن مۇ­قاعالي اعامىز جالعىز ءوزى وتىر ەكەن. شوكەڭ بولسا ول كىسىگە مىنا ازامات بىرگە وقىعان جول­دا­سىم دەپ مەنى تانىستىرا­ باس­تادى. ال ول كىسىمەن بۇدان ءبىراز­ جىل بۇرىن جەرلەس ءىنىسى باق­قوجا ءداپ وسىنداي جاعدايدا تا­نىس­­تىر­عان بولاتىن. بىراق سودان­ بەرى ءبىراز جىل ءوتىپ كەتكەن سوڭ مۇ­حاڭا سولاي بولىپ ەدى دەپ ايتىپ جات­قان­دى ارتىق كورگەن ەدىم. ال وسى ورايدا مۇقاعالي سىندى الىپ اقىن­مەن تانىستىرعان ءشومىشباي مەن باق­قوجا سەكىلدى كۋرستاس جولداس­تا­رى­ما ريزاشىلىق بىلدىرە وتى­رىپ, مەن ءبىردى-ەكىلى كورگەن مۇقاعالي اقىن كوز الدىمدا ءوز باعا­­سىن بىلەتىن سىرتقى مول جارا­تىل­عان تۇل­عاسىنا وراي, ىشكى جانسارايى دا كەڭ كىسى رەتىندە ماڭگى ەسىمدە قالىپتى.

مەن الماتىعا تاعى ءبىر كەل­گەنىم­دە شوكەڭ م.اۋەزوۆ اتىن­دا­عى ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتىندا قىزمەت ەتىپ جاتتى. مۇن­دا كەزىندە ەكى جەردە مينيستر بول­عان, ونىڭ سىرتىندا بەلگىلى ادە­بيەتشى عالىم ءمۇسىلىم بازار­باەۆ قازىرگى ­پوەزيا تاريحىن, قازىرگى اقىن­داردىڭ جانىن اقىن بىلەدى دەپ ارنايى شاقىرتىپ العان ەكەن. شوكەڭ بولسا وسىندا قاجىرلىلىقپەن ەڭ­بەك ەتە ءجۇرىپ, كانديداتتىق ديسسەر­تاتسياسىن ويداعىداي دارەجە­دە قورعاپ شىقتى. وسىلاي­شا, ول ءبىزدىڭ كۋرستاستار ورتاسىنان شىققان جالعىز عالىم اتانعانى دا بار.

بۇل كەزدە شاكارىم قاجى­نىڭ 150 جىلدىعى بۇكىل ەل كولە­مىن­دە اتالىپ وتىلگەن بولاتىن. مە­نىڭ بابامىز جونىندەگى دەرەكتى كىتابىم سونىڭ الدىندا استا­نا مەن الماتى باسپالارى­نان جارىق كورگەن-ءدى. ەندى سونىڭ الماتىداعى تۇساۋكەسەرىن اۋەزوۆ ينس­تيتۋتىندا قىزمەت ەتىپ جاتقان سەرىكقازى, ءشومىشباي سىن­دى تىلەكتەس ازاماتتاردىڭ سەپ بو­لۋىمەن اۋەزوۆ مۋزەيىندە وتكىز­گەن ەدىم. وسى جيىن سوڭىندا شوكەڭ­نىڭ ءتورت-بەس ازاماتتى ەندى ءبىر جەرگە بارىپ دۇرىستاپ ءشاي ىشەيىك دەپ جول باستاعانىن قاي­تىپ ۇمىتايىن! ونىڭ تەك ادامي قاسيەتتەرىنە توقتالىپ جاتقانىم دا سوندىقتان. بولماسا شوكەڭنىڭ بيىلعى سەكسەن جىلدىعىنا وراي ونىڭ «قوس قاناتتى اقىندىعىنا» (عافۋ قايىربەكوۆ) بايلانىستى لايىقتى باعاسىن بەرىپ جاتقاندار بارشىلىق. شىندىعىندا بەس جۇزدەي ءان ءماتىنىن جازۋ اركىمنىڭ قولىنان كەلە بەرمەيتىن ۇلكەن شارۋا! ابايتانۋشى, الاشتانۋشى تۇرسىن جۇرتباي ايتقانداي, 1986 جىلعى جەلتوقسان كوتەرىلىسىنەن كەيىن جابىرقاعان كوڭىلدى ءسوزىن شوكەڭ جازعان وتان, ەل تۋرالى ءان بارشامىزدىڭ ەڭسەمىزدى تىكتەپ كەتكەنى راس.

اقىن ءشومىشباي ساريەۆتىڭ شىعارماشىلىعى ۇكىمەت تاراپىنان دا لايىقتى باعاسىن الدى. سونىڭ ايعاعىنداي, ول ءى دارەجەلى «بارىس», «پاراسات» وردەندەرىنىڭ يەگەرى, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى. مۇنىڭ سىرتىندا حالىقارالىق فرانتس كافكا التىن مەدالىنىڭ دە يەگەرى, «التىن ادام – جىل ادامى», «پلاتينالى تارلان» جانە «حالىقتىڭ سۇيىكتىسى» ۇلتتىق سىيلىقتارىنىڭ لاۋرەاتى.

جوعارىدا ۇلى مۇحاڭنىڭ اتىن ايتىپ جاتىرمىز عوي. بىردە سول مۇحاڭنىڭ ۇلى مۇرات اۋەزوۆتىڭ جولى قانداي سەبەپپەن ەكەنىن بىلمەدىك, ءشومىش كولىنە ءتۇسىپتى دەسەدى. الماتىدان كەلگەن قوناقتىڭ تەگىن كىسى ەمەس ەكەنىن اڭعارىپ, تۇيسىنگەن جەرگىلىكتى جەتكىنشەكتەر ونى قورشاپ الىپ ءسوز سۋىرتپاقتاي كەلە ودان ء«بىزدىڭ ءشومىشباي اعانى بىلەتىن بولارسىز» دەپتى. سوندا ولاردى سويلەتكىسى كەلگەن مۇرەكەڭ «ونداي اقىندى ەستىپ كورمەپپىن» دەگەن ەكەن. ونىڭ بۇل سوزىنە الگى جەتكىنشەكتەر كادىمگىدەي شامدانىپ, رەنجىپ قالعانىن بىردەن اڭعارعان ۇلىنىڭ ۇلى اڭگىمە تاقىرىبىن جاقسى ماعىناعا قاراي اۋدارعاندا, ولاردىڭ ءجۇزى بالبۇل جانىپ نۇرلانىپ سالا بەرىپتى. «مەن دە جاس جەتكىنشەكتەردىڭ ءوزىم جاقسى تانيتىن تالانتتى اقىن ­باۋىرىمدى ماقتانىش تۇتاتىنىن ايقىن سەزىنىپ ءبىر جاساپ قالدىم», دەيدى مۇرات مۇحتار ۇلى.

ءيا, بۇگىندە ادەبيەت پەن ونەرسۇيەر قاۋىم ءشومىشباي ەسىمىن قادىر تۇتادى. ونىڭ اتاق-ابىرويى ءشومىش كولىنەن, ارال ايدىنىنان, قىزىلوردا شەگىنەن اسىپ, بۇكىل ەل كولەمىنە جايىلىپ كەتكەلى قاشان.

 

داۋلەت سەيسەن ۇلى,

جۋرناليست-جازۋشى

الماتى

سوڭعى جاڭالىقتار