مەن-داعى ءبىر بەلگىمىن عاسىرداعى,
دۇركىرەپ داۋرەن كوشەر باسىمداعى.
ۇستامىن ەسكى ۇلگىمەن ولەڭ سوققان,
كوز جازباي كورگەنىمنەن جاسىمداعى.
ءومىرىم ولەڭىممەن بىرگە ورىلگەن,
ورنەگىن كەلتىرە الماس كىم كورىنگەن.
اقىننىڭ قۇپياسى وزىنە ايان,
ۇياسىن جۇرەگىنىڭ مۇڭ كەمىرگەن.
جالىقپاس قۋانىشتان, قايعىدان دا,
تىرشىلىك مىنەزىنەن اينىعان با؟
بايلىعى جولداس بولماس بۇل جالعاننىڭ,
قالامنان قايىر كۇتكەن ويلى جانعا.
جانسايا ىزدەمەدىم سالقىن بەلدەن,
قايتەمىن راحاتتى اركىم كورگەن.
ءسىمىرىپ ءسوز تۇنىعىن – ءشول قاندىرعام,
بابالار ءجۇزىپ ىشكەن التىن كولدەن.
مۇراعا باعا جەتپەس يە بولعان,
ءبىرىمىن باقىتتىنىڭ كيە قونعان.
اللانىڭ امىرىمەن ويدا جوقتا,
ەنشىمە ريزامىن تيە قالعان.
اسقاقتاپ, اسىپ-تاسپاي الدەكىمشە,
جىرلادىم شاما-شارقىم كەلگەنىنشە.
ۇلتىما قىزمەت ەتسەم ارمانسىزبىن,
كۇزەتىپ بوساعاسىن ولگەنىمشە.
سوعا ما ءسوز سەمسەرىن وسال ادام,
كۇنىم جوق جوقتان باردى جاساماعان.
دوس تۇگىل قارىزدارمىن دۇشپانىما,
وق اتقان بەكەجانداي قوسوبادان.
حالقىن كىم جاقسى كورمەس جانى ءسۇيىپ,
بەزبۇيرەك بولماسا ءبىر قانى سۇيىق.
ادامنىڭ جۇرەگىنە ەلى سىيعان,
كەتەدى دۇنيەنىڭ ءبارى سىيىپ...
جىبەك جولى
سۇيرەتكەن جىبەك ارقان تەلقوڭىر تاي.
(حالىق ولەڭىنەن).
ەشكىم جوق تۇگەل تۇستەپ ءبىلدىم دەگەن,
كىم جورتىپ, بۇل دالادا كىم جۇرمەگەن؟
كىم ءبىلسىن قانشا كەرۋەن كەلىپ-كەتتى,
قوڭىراۋى كۇندىك جەردەن كۇمبىرلەگەن.
شەجىرە-اتامەكەن شارتارابى,
سان تاراۋ سايراپ جاتىر جول سورابى.
سويلەيدى كونە قالا, كونە قورعان,
كومىلىپ قۇم استىندا قالسا-داعى.
ويلاعان ەرلەر ەلدىڭ بولاشاعىن,
تۇگەندەر تيپىل بولعان قالا سانىن.
سەكىلدى تالاي شاھار تىرلىك كەشكەن,
وتىرار, سايرام, قويلىق, بالاساعۇن.
جوقتايدى ىشتەن تىنىپ شەرلى دالا,
بايعا دا مەكەن بولعان, جارلىعا دا.
قايناعان قانبازارلى قالالاردىڭ
تومپايىپ جاتىر ەندى ورنى عانا.
قۇل بولعان قايدا بارسا پۇلعا عانا,
ساۋداگەر تاڭسىق ەمەس بۇل دالاعا.
توزدىرىپ كەرۋەنساراي بوساعاسىن,
سىرعىپتى ءبىر قالادان ءبىر قالاعا.
باتىرى بەس قارۋىن كۇندە اسىنعان,
دالانى ول زاماندا كىم باسىنعان؟
جۋساننان الاسا بوپ جىبەك ساتقان,
شىققاندار كەرۋەن تارتىپ شىن, ماشىننان.
بابالار تۇسىنە ەنەر ۇرپاعىنىڭ,
تۇرمانى التىن-كۇمىس تۇلپارىنىڭ.
كەلگەندە تەبىنسىنىپ قاس دۇشپانىن
سىيدىرعان قاۋىزىنا ءبىر تارىنىڭ.
اڭىز عوي ايتا بەرسەڭ بۇرىنعىنى,
ايمەنەن شاعىلىسقان تۋىرلىعى.
وڭ جاقتا ايالاعان ارۋىنىڭ
جىبەكتەن جەلبىرەگەن شىمىلدىعى.
جىبەكتەن شاشباۋى دا ورامالى,
سان اقىن ورالادى وعان ءالى.
قىزىنان قازاق اسىل اياماعان,
كەتسە دە الدىنداعى قورا مالى.
شىعىستان جىبەك سۋداي اعىلىپتى,
تورقاعا بايتاق دالا مالىنىپتى.
باتىسقا بەت تۇزەگەن كەرۋەندەردى
ەۋروپا بازارى دا ساعىنىپتى.
كەرۋەندەر امان ءوتىپ سان داۋىلدان,
سابىلىپ باتىس-شىعىس ساۋدا قىلعان.
وشىرگەن جىبەك جولىن كەلە-كەلە,
زامانا كوك تەڭىزدەي اۋدارىلعان.
وزەندەي تىنباي اعىپ سارقىراعان,
جەتىپتى وسى كۇنگە حالقىم امان.
ءتۇبىمىز اسىل تەكتى ساقتار ەكەن,
پاتشاسى التىن كيىپ جارقىراعان.
وتكەنىم ۇمىتىلماس ەندى ءومىرى,
تۇرعاندا اتالاردىڭ توردە جىرى.
عاسىرلار قويناۋىنان كىسىنەيدى,
سۇيرەتكەن جىبەك ارقان تەلقوڭىرى.
بۇل جولدا سىرى بۇققان مىڭ جىلداردىڭ,
ءىزى بار قاندى بالاق قىرعىنداردىڭ.
استىندا توپىراقتىڭ تاعدىر جاتىر,
ءۇڭىلىپ قارار بولسا بۇل كۇندە اركىم.
الەمگە ويران سالعان اتىسىپ سان,
قادىرىن اسىل بۇيىم باتىس ۇققان.
شىڭعىستىڭ جورىعى ەمەس ەڭ اۋەلى,
شىعىستىڭ شىم جىبەكپەن اتى شىققان.
ساۋدانىڭ نە ءبىر سيقىر سىرىن اشقان,
كەرۋەن قىرىم اسقان, ءۇرىم اسقان.
تۇيەنىڭ تابانىمەن جىبەك جولى –
جازىلعان جەر بەتىنە ۇلى داستان!
ەكى تۋىپ كەلمەيسىڭ
دۇنيە سىرى ءبىر عانا قۇدايعا انىق,
ءتۇن اينالىپ كەلەدى, كۇن اينالىپ.
قايتا تۇنار تاسىعان اساۋ وزەن,
ارناسىنان شالقىعان ىلايلانىپ.
جىل قۇستارىن شۇبىرتىپ جىلاپ كەتكەن,
كوكتەم قايتىپ كەلەدى شۋاق توككەن.
قايتالانار ومىردە بارلىعى دا,
ەش نارسە جوق ماڭگىلىك تۇراق تەپكەن.
قايتالانار جاز بەن كۇز كەزەگىمەن,
قاھارلى قىس قار بۇركىپ وزەگىنەن.
قۋانىش تا, قايعى دا سان توسادى,
تار سوقپاقتى تاعدىردىڭ كەزەڭىنەن.
تىرشىلىكتىڭ تىرەگى ادامدىقتا,
قايتالانار جاقسىلىق, جاماندىق تا.
ساتقىندىق پەن قاستىقتان كوز اشپايسىڭ,
دوس نيەتى بۇرىلسا ارامدىققا.
بارلىعى دا كىسىنىڭ پەيىلىندە,
قايتالانار ءومىردىڭ تويى كۇندە.
ۇشقان باقىت باسىڭنان قايتا قونار,
جۇرەگىڭدى تولتىرىپ مەيىرىمگە.
شۋاق ءتۇسىپ تۇرعاندا كوكتەن جەرگە,
قايتا كەلەر وكپەلەپ كەتكەندەر دە.
قايتا ءجىبىر كوڭىلىڭ تاس بوپ قاتقان,
نە تاباسىڭ جاقىندى جەك كورگەندە؟
قايدا قاشىپ ورتادان كەتەم دەيسىڭ,
اتاجۇرتتىڭ توسىندە مەكەندەيسىڭ.
قايتالانباس ومىردە ءوزىڭ عانا,
ەكى تۋىپ كەلمەيسىڭ, ەكى ولمەيسىڭ؟
ءوز قولىڭمەن ءورت سالما
قاز قاڭقىلدار كولىندە,
قۇلان وينار شولىندە.
تارىلماسىن تىنىسىڭ,
قازاعىم, ءوز جەرىڭدە.
قىسىم تۇسسە جانىڭا,
جارتى قۇرتتى ءبولىپ جە.
الا قويدىڭ جۇنىندەي,
بىراق ءوزىڭ بولىنبە!
باس-اياعىڭ بىرىكپەي,
بۇتىندىك جوق ەلىڭدە.
يت تۇمسىعى وتپەيدى,
نۋ ورمانعا تەگىندە.
بىتىك وسكەن بۇتا دا
جەل جىبەرمەس كوبىندە.
ورتاڭ ويىق كورىنسە,
جىرتىلعاندى جاما دا,
جارىلعاندى جەلىمدە!
تۋعان بالاڭ بەسىكتە,
تۋماعانى بەلىڭدە.
بولاشاعى – امانات,
بايبىشە مەن كەلىنگە.
كۇڭىرەنبەسىن دەسەڭىز,
اتا-باباڭ كورىندە,
وتباسىڭا يە بول,
وتىرعاندا تورىڭدە.
ءوز قاعىڭنان جەرىنبە,
ءوز قانىڭا تەبىنبە!
سودان جاقىن جوق ساعان,
بۇل جالعاننىڭ شەبىندە.
ءوز قولىڭمەن ءورت سالما,
ءوزىڭ ەككەن ەگىنگە!
التىن بۋى اربايدى,
دۇنيە جولداس بولمايدى,
وراناسىڭ نەبارى,
ەكى شارشى كەبىنگە...
مارعاسقا
ء(ابىش كەكىلباەۆقا)
الەمنىڭ ويمەن كەزىپ شارتارابىن,
ارقاشان اۋىر جۇكتى ارقالادىڭ.
وشىرمەي ءابىش اتىڭ نامىس وتىن,
جۇرتىڭدى جۇرەگىڭمەن قالقالادىڭ.
جارقىراپ پاراساتپەن پارقىڭ جانعان,
اينالدىق ەل سۇيەنگەن نار تۇلعاڭنان.
كەلەسىڭ حالقىڭ ءۇشىن ارپالىسىپ,
كەمەدەي كوك داۋىلدا تولقىن جارعان.
سىرىڭدى قالام قايتىپ جاسىرعانداي,
جاۋىڭ دا جازعانىڭا باس ۇرعانداي.
قازاقتىڭ باقىتىنىڭ بەلگىسى عوي,
جارقىراپ ساعان بىتكەن اسىل ماڭداي.
كوكشەتاۋ
كوكشەتاۋ, مولدىرەگەن كوركىڭ قانداي,
قالىقتاپ اسپانىڭدا ءان تۇنعانداي.
سەكسەن كول سەكسەن تامشى سىيعا تارتىپ,
ايدىنىن كوڭىلىمنىڭ تولتىرعانداي.
الاڭىن ابىلايدىڭ كورگەن كەزدە,
ويلانىپ, ىشتەرىنەن ەل تىنعانداي.
كىرگەندە كەنەسارى ۇڭگىرىنە,
سەسكەنىپ كىم بولسا دا تارتىنعانداي.
وقجەتپەس كەرە تارتىپ كوككە ساداق,
كوكتەگى ۇشقان بۇلتقا تالپىنعانداي.
بۋراباي تاس بوپ قاتقان الىپ بۋرا,
باۋىرىندا باسىپ جاتقان التىن بارداي.
مىزعيدى جەكە باتىر انادايدا,
كوتەرسە باسىن جەردەن جەل تۇرعانداي.
ىشىنەن قاراعايدىڭ شىعا كەلىپ,
نايزاسى ناۋرىزبايدىڭ جارقىلدارداي.
جان-جاقتان قالىڭ باتىر كۇركىرەسە,
تۇسەردەي توڭكەرىلىپ جەر-سۋ قالماي.
كوكشەتاۋ قاسيەتتى توپىراعىڭدا,
تۋىپتى الىپتاردى حالقىم نارداي.
سوندىقتان كۇندىك جەردەن سەنى كورسەم,
باسىمنان تۇرا المايمىن بوركىمدى الماي.
ساعاتتى ساعىنامىز
التىننىڭ قادىرى جوق قولدا باردا,
وسىدان وپىق جەدىك ءار زاماندا.
جاقسىسىن قولداي الماي, قورعاي الماي,
سورلادى ءبىزدىڭ قازاق سورلاعاندا.
ءتۇستى دە جەلتوقساندا ويران وتقا,
ساعات تا جانىپ كەتتى ويدا جوقتا.
جىلىنداي وتىز جەتى ءۇنسىز قالىپ,
ونى دا بەرگەندەيمىز بايلاپ وققا.
قۇداي-اۋ, قورلىق ەدى بۇل نە دەگەن؟
قولقاڭدى سۋىرسا دا ۇندەمەگەن.
قوي دا ءبىر, قازاق تا ءبىر بولدى كەشە,
شەتىنەن قاسقىر سۇيرەپ كۇندە جەگەن.
تاعدىردىڭ تولقىنىندا الاسۇرعان,
ساعاتتاي ايىرىلداق سان اسىلدان.
كەرنەگەن قاسىرەتكە شىداي الماي,
جارىلدى جۇرەگى ونىڭ شاراسىزدان.
جوق ەندى ساعىنعانمەن ساعات بىزگە,
كۇرەسپەن وتكەن عۇمىر ساباق بىزگە.
«اقتا – دەپ, – ەل پارىزىن موينىڭداعى!»,
تاريحتىڭ تورىنەن تۇر قاراپ بىزگە!..
نوسەردەن سوڭ
شىركىن-اي, نەتكەن عاجاپ مىنا جالعان,
جاۋدىراپ كوز الدىمدا تۇنا قالعان.
ءاپ-ساتتە ك ۇلىمسىرەپ شىعا كەلدى,
كوك اسپان جاڭا عانا جىلاپ العان.
الىستى جاقىنداتىپ جايناعان كۇن,
جارقىراپ كەتتى ءبارى اينالامنىڭ.
اشىلىپ كوڭىلىمنىڭ كۇيساندىعى,
كەلىپ تۇر بۇلبۇل قۇستاي سايراپ العىم.
ارىلىپ كوكجيەك تە مۇنارىنان,
اپ-ايقىن كورىنەدى تىم ارىدان.
تۇنىققا شولىركەگەن قوس جانارىم,
سۋسىنداپ شىعا الماي تۇر قۇمارىنان.
تاۋ تۇنىق, ورمان تۇنىق, كول دە تۇنىق,
جىبەكتەي جەلپىپ وتكەن جەل دە تۇنىق.
ىشىندە مولدىرەگەن دۇنيەنىڭ,
داريعا-اي, تۇرا بەرسەم تەربەتىلىپ...
ساعىنىش
جەتكىزبەي الىس قالعان تاۋ ەتەگى,
بۇل كۇندە ساعىنىشتىڭ زارى وتەدى.
سەكىلدى جازدىڭ بۇلتى جايلاۋداعى,
ويلاسام كوزدىڭ جاسى ساۋ ەتەدى.
جابىرقاپ جانىم نەگە ەگىلمەسىن,
اۋىلىم, تۇسىمدەسىڭ, وڭىمدەسىڭ.
قايتەيىن, توقتاتاتىن دارمەنىم جوق,
بۇلدىراپ بەلدەن اسقان ءومىر كوشىن.
قاراشى, جۇرەگىمنىڭ اۋىرعانىن,
قاعا الماي قاناتىمدى اۋىرلادىم.
ءدۇر ەتىپ ۇشىپ كەتكەن ءبىر توپ قۇستاي,
قاي جاققا عايىپ بولدىڭ, باۋىرلارىم؟...
اداسىپ قالدىم
قىزىلدى-جاسىل بويانىپ وتكەن,
قاي جاقتا ءجۇرسىڭ, باياعى كوكتەم.
ك ۇلىمدەپ كۇنگە قارايتىن ەدى,
ۇيقىدان گۇلدەر ويانىپ ەپپەن.
ۇشاتىن ەدى كوبەلەك قالقىپ,
بيىكتە قۇستار اۋەلەپ شالقىپ.
سارقىراپ سۋلار, جارقىراپ تاۋلار,
تىرشىلىك بىتكەن كەرەمەت بالقىپ.
اداسىپ قالدىم اسىل بەينەلى,
كوكتەمىم, سەنەن جاسىل جەيدەلى.
قارلىعاش ۇيا سالمايتىن ۇيدە,
تۇرامىن قازىر, كەشىرگەي مەنى!؟
سەنى اڭساپ كۇندە ويلانا بەرەم,
سيقىرلى, سىرلى جايناعان الەم.
قارلىعاش بولىپ قالىقتاپ ۇشىپ,
سالەم ايت, بارساڭ قايدا دا مەنەن!..
مۇڭدى دا ايا
تىلەگىم اقتىق وزىڭنەن سۇرار –
كوڭىلىم, توقتا, توياتتا.
تالىعىپ كەلىپ كوز ىلگەن شىعار,
ۇيىقتاسىن, مۇڭدى وياتپا!
بەرە مە ءتاڭىر تىلەگىن ءار كۇن,
بولعانمەن پەندە جىلاۋىق.
ساعىنىش بۋىپ جۇدەدى بالكىم,
مۇڭدى دا ايا بىراۋىق.
وزىنە ءتيىپ ءوزىنىڭ ەركى,
تىنىقسىن تۇندە مۇلگىگەن.
سايابىر تاپسىن سەزىمنىڭ دەرتى,
جۇرەكتىڭ ءىشىن ۇڭگىگەن.
مەسەلى قايتىپ, سىنباسىن ساعى,
قادىرىن ءبىلۋ كەرەك قوي.
ويانىپ كەتىپ جۇرمەسىن تاعى,
الديلە ونى بوبەكتەي.
جانىمدى سول عوي جەگىدەي جەيتىن,
قۋالاپ ءجۇرىپ تۇبىندە.
دەرتىمدى كىم بار مەنىڭ ەمدەيتىن,
وزىڭنەن باسقا بۇگىندە؟
ىرقىما كونگەن نە قىل دەسەم دە,
قيامىن كىمگە جاقسىمدى؟
مازاسىز كوڭىل, دامىلدا سەن دە,
قۋىرا بەرمەي اپشىمدى.
كۇنگەيگە تۇسكەن قارداي
الىستى جۇيرىك كوڭىل ارمان ەتەر,
ادىمداپ وعان قايسى پەندە جەتەر؟
قاناتى قايىرىلعانشا قايران ءۇمىت,
قۇيىنداي جەل كوتەرگەن دوڭگەلەتەر.
تاڭدايىڭ تاتپاعاننىڭ ءبارى تاڭسىق,
جۇرەگىڭ جوق نارسەگە شولدەپ وتەر.
جاتسا دا اسىپ-تاسىپ ساباسىندا,
كوكتەگى بۇلتتان تامشى كول دامەتەر.
قىزىعىن ۇزارتام دەپ قىسقا ءومىردىڭ,
اۋرەگە تىزگىن بەردىم مەن دە بەكەر.
كۇنگەيگە تۇسكەن قارداي عۇمىر, شىركىن,
قىزعاندا كۇننىڭ كوزى دەمدە كەتەر...
تار نوقتاسى تاعدىردىڭ
بىرەۋ ەرتە, بىرەۋ كەش,
بۇل جالعاندا كىم ولمەس؟
قىسقا ومىردە بولعايسىڭ,
ءبىر-بىرىڭە تىلەۋلەس.
تۇساۋ ۇزىن, شىدەر بوس,
بولعانىمەن تۇك ونبەس.
تار نوقتاسى تاعدىردىڭ,
ەشكىمدى ەركىن جىبەرمەس.
اكە
توسەنىپ توپىراقتان تەكەمەتتى,
قوينىنا قارا جەردىڭ اكە كەتتى.
تۇگەندەپ تاۋ مەن تاستى, وي مەن قىردى,
كۇن استىن قانشاما جىل مەكەن ەتتى.
اكەسى ەركەلەتىپ شولجاڭ ۇلدى,
جاسىندا جۇيرىك ءمىندى, جورعا ءمىندى.
وسكەن سوڭ اتا كورگەن ازامات بوپ,
سالمايدى ءومىر ءتۇزۋ جولعا كىمدى؟
كوڭىلمەن بيىكتەتىپ الاسا ءۇيدى,
جار ءسۇيدى, ەمىرەنىپ بالا ءسۇيدى.
جاراتقان قولداماسا قينالعاندا,
جالعىزعا ءسىرا, كىمنىڭ جانى اشيدى؟
باتقاندا اۋىر تۇرمىس جانعا قاتتى,
جەر قازدى, كەتپەن شاپتى, مال دا باقتى.
بىرەۋدىڭ الا ءجىبىن اتتاپ بىراق,
ەشكىمدى ارباماپتى, الداماپتى.
شىداپتى جوقشىلىقتىڭ ازابىنا,
ارامنان اس سالماپتى قازانىنا.
ەسىگىن, قۇشاعىن دا ايقارا اشقان,
قۇدايى قوناق بولعان قازاعىنا.
تابام دەپ ىزدەمەيتىن جوقتىڭ ءبارىن,
ويلايتىن ۇيدە وتىرىپ كوپتىڭ قامىن.
سىنشى ەدى كۇرەڭبايداي بولماسا دا,
بىلەتىن قۇستىڭ كۇيىن, اتتىڭ بابىن.
قول سوقسا دومبىرانىڭ پەرنەسىنە,
الاتىن ەلدى ەسىنە, جەردى ەسىنە.
وزىمەن ءوزى جۇرگەن جان ەدى ءبىر,
جاراتقان ساۋلە قۇيعان زەردەسىنە.
كەتپەيدى ولە-ولگەنشە بىلەمىن مەن,
بەينەسى ورىن العان جۇرەگىمنەن.
ەلەسكە اينالدى دا كوز الدىمدا,
قايتەيىن, عايىپ بولدى بۇل ومىردەن...
تورتتاعاندار
تالايلار بايلىق پەنەن تاقتى ويلاعان,
ءوز جۇرتىن وگەيسىنىپ قاقپايلاعان.
ەل كوزى ەرگە تۇسەر ەڭ الدىمەن,
بيلىكتىڭ قازىعىنا ات بايلاعان.
* * *
ارباسا بيلىك بۋى, قىزدىڭ لەبى,
ازامات ەل ءۇمىتىن ۇزدىرگەنى.
پەندەنىڭ پەرىشتەسى نەكەن-ساياق,
استى-ءۇستىن دۇنيەنىڭ ءبىز بىلگەلى.
* * *
جالاقور, پاراقورلار جايلاعاندا,
سەنەتىن جان قالمايدى اينالاڭدا.
قۋلىق پەن قياناتتىڭ قۇرىعى ۇزىن,
شىندىقتىڭ قولى قىسقا قاي زاماندا.
* * *
باراسىڭ بىزدەن قاشىپ جاستىق قايدا؟
قۇداي-اۋ, اساۋ كوڭىل باستىقپاي ما!؟
دوسىمداي كوپتەن كۇتكەن ەسىك قاعىپ,
ۇيىمە ەندى قايتا باس سۇقپاي ما؟
* * *
پەندەگە مۇرات ەمەس ءجۇز جاساماق,
ءومىرى وتكەندەردىڭ – بىزگە ساباق.
تاريحتىڭ قاتپار-قاتپار قويناۋىنان,
تاباسىڭ كەرەگىڭدى ىزدەسەڭ-اق.
* * *
جىلىستاپ وتە شىقتى, شىركىن, جاستىق.
الدىڭعى كەرۋەننىڭ جۇرتىن باستىق.
ءتاڭىرىم نەگە كەرەك بەرمەگەن سوڭ,
ءوڭىرىن بوز كويلەكتىڭ جىرتىلماس قىپ؟..
* * *
دومبىرا ەكى ىشەكتى, ءبىر تيەكتى,
ۇنىڭنەن اينالايىن قاسيەتتى.
كۇن سايىن كوكىرەگىمە قۇياسىڭ سەن,
بابالار ايتىپ كەتكەن وسيەتتى.
* * *
دۇنيە بۇگىن وتكەن, ەرتەڭ دە وتەر,
كوسىلىپ قاي زامانعا كورپەڭ جەتەر.
جايناعان جاس ءۇمىتتىڭ جاپىراعىن,
تىنىمسىز جەل تەربەتەر, سان شولدەتەر.
* * *
قاق جارىپ كوك تولقىندى كەۋدەڭىزبەن,
بولساڭ دا الىپ كەمە ورگە جۇزگەن,
قۇلدىراپ تاۋدان تومەن قۇلاعانداي,
تۇبىندە ءبىر قايتاسىڭ كەلگەن ىزبەن.
* **
بەرەكە مەن بىرلىكتىڭ جوعالعانى –
جاعادان جاۋ, ەتەكتەن ءبورى العانى.
جۋساپ جاتقان جىلقىڭدى ۇركىتەدى,
كوك شەگىرتكە كىسىنەپ كوگالداعى.
* * *
دوس ساتتى, دۇشپان قاتتى, ءومىر ءتاتتى,
وتكەردىك مىنا باستان نەبىر ءساتتى.
سالىڭقى قاس-قاباعى سالقىن دۇنيە,
قىزۋ جوق, قىزىق تا جوق – جابىرقاتتى.
اق تىلەك
مەن تاعى العا جىلجىدىم,
كەل تاعى, جاڭا ءبىر جىلىم!
تاۋەلسىز ەلمىن تۋ العان,
قولىمدا تىزگىن-شىلبىرىم!
ويناتىپ كوكتەم جاسىنىن,
جارقىلدا, جاڭا عاسىرىم!
جارقىراپ شىقسىن الدىمنان,
كەلەشەك كوزدەن جاسىرىن!
كۇندەردى كۇنگە جالعايتىن,
ۋاقىتتىڭ شەگى شالعاي تىم.
قاسىرەت قايتىپ ورالماي,
قازاعىم قانات كەڭ جايسىن!
تاۋلارىم نۇرعا بولەنسىن,
باۋلارىم قاۋلاپ, كوگەرسىن!
ەلىمنىڭ اشىق اسپانىن
اينالىپ ۇشسىن كوگەرشىن!
باقىتقا تولىپ باسپانام,
جايناسىن جاڭا استانام!
اق باتا بەرسىن اتا بوپ,
جەلكىلدەپ وسكەن جاس بالام!
بەسىگىن انا تەربەسىن,
ەڭبەكپەن اكە تەرلەسىن!
قۇت قونىپ بايتاق دالاما,
ءار ۇيگە قىزىر تورلەسىن!
تولعانىپ ويعا باتامىن,
تەبىرەنىپ تولقىن اتامىن.
دۇنيە تىنىش, ەل تىنىش,
ءدىن-امان بولسىن وتانىم!
نەسىپبەك ايت ۇلى,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى.