ەكى قۇرداس ءمورحان تۇرعىلاستارىنىڭ الپىس جىلدىق مەرەيتويىنان قايتىپ كەلەدى... ازداپ قىزۋلارى بار.
– مورحانعا «ساۋاپ» بولدى. ايەل, بالا-شاعاسى قۇپ قاتىردى ونى, – دەدى ءبىرىنشىسى ءازىل ىڭعايىندا.
– ايتپا... ەندى ول نە ىستەيدى ەكەن؟ – دەدى ەكىنشىسى جىميا.
– بىلمەدىم...
– توسىنسىيدى تاپسىرىپ جاتقانداعى ءمورحاننىڭ ءتۇرىن كورىپ جانىم اشىپ كەتتى. قىزاراقتاپ, ىرجالاقتاپ... نە بولسا دا سىيلىق اتاۋى جازىلعان سەرتيفيكاتتى ۇستاعاندا قولدارى دىرىلدەپ, قۇتى قاشقانىن بايقاتىپ الدى ول.
– ءيا, قيىن عوي... ءىشى قۋ, ارنەدەن حابارى مول ءمورحان ارمانداماعان, قالاماعان توسىنسىيدى اۋىر قابىلدادى.
– بۇل تارتۋدىڭ سوڭىندا ۇلكەن جاۋاپكەرشىلىك, ونى ورىنداۋ ماشاحاتى بار ەكەنىن جاقسى بىلەتىن وعان, ارينە قيىنداۋ. ناپسىسىنە اۋىر تيەرى ءسوزسىز.
– نەگىزى, الگى سىيلىقتى بەرۋدى ۇيىمداستىرعان ايەلى دەپ ويلايمىن.
– مەن دە سولاي ەسەپتەيمىن.
– كىم ۇيىمداستىرسا دا ونى ايىپتاۋعا بولماس. ويتكەنى, اۋزى اراقتان بوسامايتىن, وتباسىنىڭ بەرەكەسىن ۇركىتۋدەن تالماي كەلە جاتقان ءمورحاننىڭ بەتىن يمانعا بۇرۋ, نامازعا جىعۋ امالى عوي بۇل.
– ءيا, ىلگەرى نيەت, ىلكىمدى وي دەسەيشى. قاسيەتتى قاعبانى كورىپ, مەككە توپىراعىن باسىپ كەلسە, قاجى اتانسا وڭدى جولعا ءتۇسىپ, ورنىمەن ءجۇرىپ-تۇرۋعا بەت بۇرۋى دا عاجاپ ەمەس قوي.
– ءاي, قايدام... مۇنداي توسىنسىيعا يە بولعانداردىڭ تالايىن كورگەنبىز. وندايلار قاجىلىققا بارىپ كەلگەن سوڭ ەكى-ءۇش اي ءتاپسىسىن قولىنان تاستاماي, اۋزىنان ء«بىسسىمىللاسى» مەن ء«الحامى» تۇسپەي جۇرەدى دە كەيىننەن باياعى جىرىن قايتا جىرلاپ كەتەدى. قۇداي مازاق, مەككە ەرمەك پە بۇل قازاققا؟
– ءبارىن قۇداي بىلەدى. بالكىم, ءمورحان بۇل ساپاردان كەيىن ەس كىرىپ, تۋرا جولعا ءتۇسىپ كەتەر. لايىم سولاي بولعاي.
– ءبىز تىم ارتىق سويلەپ كەتكەن جوقپىز با؟ بەينە ءبىر ءوزىمىز تۋرا جولدا جۇرگەندەي...
ەكەۋى دە ءۇنسىز قالدى. ءسوزدى ءبىرىنشىسى جالعادى.
– مورحانعا كۇلمەيىك. «كۇلمە دوسقا, كەلەر باسقا» دەگەن بار. ەرتەڭ ءدال وسىنداي توسىنسىي توپ ەتىپ الدىمىزدان شىعىپ تۇرسا قايتەمىز؟
سۇراق جاۋاپسىز قالدى. ەكى قۇرداس قوشتاستى دا ءوز ۇيلەرىنە قاراي بۇرىلىپ كەتتى. ەكەۋى دە تۇنىمەن ۇيىقتاي الماي شىقتى. ولاردىڭ الپىس جىلدىق مەرەيتويلارى كەلەسى ايدا بىرىنەن كەيىن ءبىرى بولاتىن ەدى. بار ويلارى: ء«مورحاننىڭ كەبىن كيىپ جۇرمەسەك جارار ەدى».
جۇرت «حالال» توي دەپ اتايتىن جيىندى اق شاۋگىمگە جاسىرىلا قۇيىلىپ ەركىن ارالايتىن «اق شاي» – جىندى سۋدان ەپتەپ-ەپتەپ ۇرتتاپ قايتقان ەكەۋ ءمورحان العان توسىنسىيدىڭ وزدەرىنە بۇيىرماۋىن تاڭىردەن تىلەدى. بۇل نە, قۇداي الدىنداعى جاۋاپكەرشىلىكتەرىن تەرەڭ سەزىنۋ مە؟
ەكەۋىنىڭ دە وزدەرىن اقتاپ الاتىن سوزدەرى كوپ ەدى.
ارمانداماعان, قالاماعان توسىنسىي تالايلاردى كۇتىپ تۇر... سول ءۇشىن نيەتىمىزدى تۇزەپ جۇرەيىك, اعايىن. ايتپەسە...