كۇننەن كۇن وزىپ, ول اپتا-ايدى, اي جىلدى قۇرايدى. وسىلايشا جىل ون ەكى اي اينالىپ, ۋاقىت العا جىلجي بەرەدى. مىنە, زىرعىعان ۋاقىتپەن ىلەسىپ, ءاپ دەگەنشە تاعى ءبىر جىلدى ارتقا تاستاپ وتىرمىز. حالىقارالىق قالىپتاسقان جاڭا جىل تاعى دا ەسىك اشىپ ەندى. وسى تۇسىنىكپەن ايتساق, قوي جىلى دا تابالدىرىقتان اتتادى. قوي قازاق حالقىمەن بىرگە جاساپ كەلە جاتقان ءتورت ت ۇلىگىنىڭ ءبىرى عوي. اتالارىمىزدىڭ ىشسە – اسى, كيسە – كيىمى بولعان جانۋار. «قوي بالاسىن سۇيەدى قوڭىرىم دەپ, ەشنارسەنى بىلمەيتىن مومىنىم دەپ», «قوي ۇستىنە بوزتورعاي جۇمىرتقالاعان زامان» دەگەن سەكىلدى حالقىمىزدىڭ اۋىز ادەبيەتىندە كەزدەسەتىن تىركەستەردىڭ ءوزى سايىن دالادا شارۋاسىن باققان قازاقتىڭ جاۋگەرشىلىكسىز, تىنىش, بەيبىت ءومىردى قالايتىنىن ايتىپ تۇرعانداي سەزىلەدى ماعان.
قوي جىلى حالقىمىز اللادان باق-داۋلەت, تىنىش ءومىر تىلەيدى. جاڭا جىلدان مەنىڭ دە تىلەگىم وسى – الدىمەن بەيبىتشىلىك بولسىن. قازىرگى كومپيۋتەر زامانىندا جاقسى حابار دا, جامان حابار دا ءسۇت ءپىسىرىم ۋاقىتتىڭ ىشىندە الەمنىڭ بار تۇكپىرىنە تاراپ جاتىر. وركەنيەتتىڭ بارلىق كەرەمەتىن كورىپ وتىرمىز, دەگەنمەن, ادامزات ويلاپ-تاپقان جاڭالىعىنىڭ بارلىعى دا ءوزىنىڭ جاقسىلىعىنا قىزمەت ەتسە ەكەن دەپ تىلەيمىن. جەر بەتىندەگى ادامدار ءۇشىن بەيبىت كۇننەن ارتىق قانداي جاقسىلىق بولۋشى ەدى؟ اكەلەرىمىز سوعىستى كوردى, سول سوعىستا شەيىت بولعاندار قانشاما, اۋىلعا مۇگەدەك بولىپ ورالعاندار, جاراقاتىنان ازاپ شەگىپ قازا بولعاندار قانشاما ەدى؟
مەن دە سوعىس جاراقاتى جانىنا باتقان مايدانگەردىڭ قىزى ەدىم. ال قازىر وركەنيەتتى زاماندا ۋكرايناداعى بەرەكەسىز جاعدايدى قالاي تۇسىنۋگە بولادى؟ ءداستۇرى, سالتى, ونەرى ادەمى حالىقتىڭ توز-توزى شىعىپ جاتىر. اللادان حالقىما تىنىشتىق تىلەيمىن, سونداي قيىنشىلىقتى ءبىزدىڭ حالقىمىز كورمەسىن. ونسىز دا «مىڭ ءولىپ, مىڭ تىرىلگەن» قازاقتىڭ كورگەن قۇقايى از ەمەس قوي. «الدىمەن – ەكونوميكا, سوسىن – ساياسات» ۇستانىمىن ۇستاعان ەلباسىمىز نۇرسۇلتان نازارباەۆ قازاقستان حالقىنىڭ بىرلىگىن ءسوزىنىڭ باسى ەتىپ ايتىپ وتىرادى. سوعان ريزامىن.
ادەتتە, جىلدىڭ بارلىعى بىردەي شارۋاعا قولايلى بولا بەرمەيدى. كۇز جاۋىندى بولىپ, استىق كەش ورىلاتىن جىلداردى باستان تالاي وتكەردىك. بىلتىرعى جىل ديقانعا جەڭىل بولمادى. جازدىڭ قۋاڭشىلىق, كۇزدىڭ جاۋىندى بولۋى سەبەپتى قوستانايلىق ديقاندار ەگىندى قار تۇسكەندە دە وردى. بۇل اۋىلداعىلار ءۇشىن مەحناتى كوپ, شىعىندى بەينەت بولدى. ىلعالى مول استىقتى وسى كۇنگە دەيىن كەپتىرۋ جۇمىستارى ءجۇرىپ جاتىر. بىراق, شۇكىر, اش وتىرعان ەشكىم جوق, بارلىعىنىڭ دا تىلەيتىنى تىنىش ءومىر. وسى كوكتەمنەن بارلىعىمىزدىڭ دا ءۇمىتىمىز مول.
وتكەن جىل دا جالپى ەلىمىزگە جامان بولعان جوق. جاقىندا قورىتىندىلانعان ۇدەمەلى يندۋستريالىق-يننوۆاتسيالىق دامۋ مەملەكەتتىك باعدارلاماسىنىڭ العاشقى بەسجىلدىعى اياسىندا ءوندىرىس ادىمداپ دامىدى. نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ قازاقستان حالقىنا جولداعان «نۇرلى جول – بولاشاققا باستار جول» اتتى جولداۋى بۇگىنگى كۇننىڭ جوسپارىنداي سەزىلەدى. بيىل اۋىل شارۋاشىلىعى دامىپ, اۋىلعا باسىم كوڭىل بولىنسە دەگەن تىلەك بار. اۋىل – تامىرىمىز, اۋىل – تىرەگىمىز. قالالار دامىسىن, بىراق اۋىلدان قول ۇزۋگە بولمايدى. ماڭدايىن كۇن قاقتاعان, قولى كۇستەنگەن اۋىلداستارىمدى ويلاپ وتىرامىن.
ەلدى مەكەندەردەگى تاسجول ءجوندەلسە, گاز, سۋ قۇبىرلارى تارتىلسا, ۇيلەر كوبىرەك سالىنسا ەكەن. جاعداي جاسالسا, وقۋ بىتىرگەن جاستار اۋىلعا بارعىسى-اق كەلەدى. ءوزىم بۇكىل سانالى عۇمىرىمدى اۋىلدا وتكىزىپ, اۋىل شارۋاشىلىعىندا ەڭبەك ەتكەن سوڭ, اۋىلعا الاڭداپ وتىرامىن. اۋىل شارۋاشىلىعى كوتەرىلسە, ونداعى وزەكتى ماسەلەلەر شەشىمىن تاپسا دەگەن تىلەگىم بار. حالقىمنىڭ ىرىس-نەسىبەسى قۇتايا بەرسىن.
جاڭا جىل ەلىمىز ءۇشىن جاقسى, مەرەكەلى, بەرەكەلى جىل بولادى دەپ بىلەمىن. بەيبىت ءومىردىڭ نەگىزى قالانعان ەلىمىزدى كوزگە باسقاشا ەلەستەتۋ دە مۇمكىن ەمەس. الدىمەن قازاقستانداعى ۇلت پەن ۇلىستاردىڭ تاتۋ-ءتاتتى ومىرىنە, جۇمىلعان جۇدىرىقتاي بىرلىگىنگە كوز تيمەسىن دەڭىز. ونى ءوزىم كۇندەلىكتى تىرشىلىكتە كورىپ-ءبىلىپ وتىرمىن. ەلىمىز كونستيتۋتسياسىنىڭ, قازاقستان حالقى اسسامبلەياسىنىڭ 20 جىلدىعىن, ۇلى وتان سوعىسىنداعى جەڭىستىڭ 70 جىلدىعىن اتاپ وتەمىز. مۇنداي مازمۇندى, ماڭىزدى مەرەكەلەر جاس ۇرپاقتى پاتريوتيزمگە, ەلىن سۇيۋگە ءتاربيەلەيدى, رۋحاني بايىتادى, حالىق اراسىنداعى بىرلىكتى, دوستىقتى نىعايتادى. بىرلىك بولسا, تىرلىك بولادى. بار ادامنىڭ, بار انانىڭ تىلەگى وسى.
كامشات دونەنباەۆا,
سوتسياليستىك ەڭبەك ەرى,
كسرو مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى.
قوستاناي.