عاشىق ادامنىڭ كوزى الداي المايدى. ءبارىبىر جان قۇپياڭىزدى قاراشىعىڭىز اشكەرەلەپ قويادى. قاراماڭىز, قاراساڭىز قاقپانعا ءتۇستىم دەي بەرىڭىز... ءارى قاراي تەڭىز بەتىندەگى جەلكەنسىز قايىقتاي تاعدىر جەلى قايدا ايداسا, سولاي الىپ ۇشاسىز. سوڭىڭىزدان ۇمىتسىزدىگىڭىز, وبەكتەگەن وكىنىشىڭىز, سىپايى ساتسىزدىگىڭىز قوسا ىلەسەدى. ءدال ءبىز مىسالعا العان اندەگىدەي…
لارا فابيان. كلاسسيكالىق مۋزىكادان حابارى بار ادام بۇل ەسىمدى ەستىگەندە ەلەڭ ەتە قالادى. قالاي ەلەڭ ەتپەيسىز, مۇنشا مۇڭلى داۋىستى كومەيىنەن ورگەن ءانشىنىڭ كوز جانارى قوسا ءان ايتىپ تۇرعانداي ساناڭىزدى سيقىرلايدى. ونىڭ ەرەكشەلىگى سول, كەز كەلگەن شىعارمانى كورەرمەننىڭ جۇرەگىنە جانارىمەن سىڭىرەدى. عاجاپ قوي, تولقىنداپ كەلگەن ءتاتتى اۋەن توق سوققانداي كەۋدەڭىزدى قارس ايىرادى. جانىڭىز دىرىلدەيدى, شەكسىز تەبىرەنەسىز… اسىرەسە الەمدى الديلەگەن «Je t’aime», ءبىزدىڭ تىلگە سالعاندا ء«جۇ تەم» كومپوزيتسياسى. بۇگىن, مىنە, قايتا تىڭداپ, سول جايلى تولعانىپ وتىرمىز.
شىركىن, لارانىڭ ورىنداۋى وزگەشە عوي, ءوزىن قۇربان ەتە وتىرىپ, كوز مونشاعى ءۇزىلىپ كەتەردەي شىرقايدى. شىعارما الاپات سىردى ىشىنە بۇعىپ جاتقاندىقتان با, باقساڭىز, تىڭدارمان بىتكەن كوز جاسىن كولدەتە تىڭداۋعا قۇمار. ايتسە دە, بۇل – انشەيىن موتيۆ ەمەس, جەكە وقيعا جەمىسى. مۇندا ۇلكەن ماحابباتتىڭ مۇراسى بار. «Je t’aime» ءانى اۆتوردىڭ «مەن سەنى سۇيەمىن» دەگەن ىنتىزار لەپەسى عانا ەمەس, ەڭ اياۋلى ساتتەردەن كەشىرىم سۇراۋى. ۇمىتسىزدىك تورىنا تۇسكەن بۇلبۇلدىڭ جان قۇساسى. وتكەننىڭ قۇلاعىنا بەتورامالىن سىعىپ وتىرىپ سىبىرلاۋ, جوعالتقانىمەن جولىعىپ قالسا, بۇكپەسىز ايتار لالا لەبىزى. ء«بارىن, باسقاشا جاساۋعا بولار ەدى!؟» بىراق قالاي؟
توقسانىنشى جىلداردىڭ باسىندا ارمانشىل جاس جىگىت پەن ارۋ قىز كاناداعا قاشىپ كەتەدى. ەكەۋى دە ازداپ اقىن, ازداپ اكتەر, ازداپ ءانشى دەگەندەي… قۇستاي ەركىن, جەلدەن جۇيرىك, جارىقتان جىلدام. ولاردى العا جەتەلەگەن – مۋزىكاعا دەگەن ءمولدىر سەزىمدەرى. استىندا ەسكى كولىكتەن باسقا ەشتەڭەسى جوق, كوڭىلدەرى دۇنيەدەن ادا. العاۋسىز, تاپ-تازا نيەتتە الەمگە قۇشاق جايماق. اراداعى كىرشىكسىز سىيلاستىقتارى عانا بويتۇمار. سول ەكەۋ – العاشقى گاسترولدىك ساپارىنا بەت العان ءانشى لارا فابيان مەن ونىڭ پروديۋسەرى ريك اليسسون ەدى.
ەستەلىككە سۇيەنسەك, ءبىر جىلدان سوڭ اتا-اناسىنىڭ جيناعان قارجىسىنا العاشقى البومى جارىققا شىعادى. قارشاداي قىزدىڭ قارلىعاش قادامى – جەكە ىزدەنىسىنىڭ ناتيجەسى. سول تۇستا بۇل پلاستينكاداعى اۋەندەردىڭ كەيىنىرەك ىزدەپ ءجۇرىپ تىڭدارىن ەشكىم باعامداعان جوق. ريك ونىڭ مۋزاسىنا اينالدى, بىرلەسە جازعان اندەرىن دە حالىق جىلى قابىلدادى. لارا ءاربىر ءانىن ساحناعا سوڭعى رەت شىعىپ تۇرعانداي ورىندادى. ەكەۋى ەگىز قوزىداي ءبىر-ءبىرىنىڭ جالعاسى بولدى.
ءتىلسىز ءتۇسىنىسۋ – ەكى شىعارماشىلىق تۇلعانىڭ يدەالدى وداعى. اسەم اندەردى دۇنيەگە اكەلگەن رۋحاني وداق. بۇل تۋرالى قاۋەسەت جاڭبىردان كەيىنگى ساڭىراۋقۇلاقتاي قاپتادى. لارا ريككە قۇدايعا قالاي قارادى, سولاي قارادى. ال ريك بولسا لارانى بالاسىنداي كوردى. ءبىر-بىرىنە دەگەن ىڭكارلىعىن ءھام قۇرمەتىن نوتامەن جەتكىزدى.
بىراق كوكتەمنىڭ ۇزاق بولمايتىنى سەكىلدى قوس ونەرپازدىڭ ورتاسىنا جاسىن ءتۇستى. سۋرەتشى پيگماليون ءوزىنىڭ گالاتەياسىنا عاشىقتىق حات جولدادى. وعان جاۋاپ رەتىندە لارا «Je t’aime» ءانىن قايتاردى. ول اراداعى ماحابباتتان دا اسقاق, ماحابباتتان دا باعالى سىيلاستىقتى تىنىمسىز تىرشىلىكتىڭ ەزگىسىنە سالۋدى قالامادى. ونى شەكسىز سۇيەتىنىن دە جەتكىزدى, تەك ايەل رەتىندە ەمەس. وسى ءسوز ريككە اجالدان دا اۋىر اسەر ەتتى.
بىرتە-بىرتە ءبارى قۇلادى. گۇل دە سولدى, كۇن دە باتتى. ريك وتكەندى ۇمىتۋعا تىرىسىپ, باقىتىن باسقا جاقتان ىزدەۋگە شىقتى. لارا بولسا اتاق قۋدى, جۇلدىز اۋرۋىمەن اۋىردى, اجىراستى, ءساتسىز شەشىمدەردىڭ شىرماۋىنا ءتۇستى. مۋزاسىن جوعالتتى, ونىمەن بىرگە باعدارشامىنداعى جاسىل ءتۇس جوعالدى. ءسۇرىندى, قايتا تۇردى, بىراق ءبارى باياعىداي بولمادى.
ول ماڭگىلىك وسى انمەن تىنىستادى, سىرقاتتاندى, سول ءۇشىن ءومىر ءسۇردى. ەشقانداي سەبەپسىز جاقسى كورەتىنىن بار داۋسىمەن ايقايلاپ تا ايتتى. ەشكىم ەستىمەدى, ەشتەڭە وزگەرمەدى, ءبارى كەش ەكەنىن دە بىلە تۇرا سولاي ىستەۋدەن جالىقپادى. شىعارمانى ورىنداعاندا لارا كوز جاسىن تىيا المايدى. جوق, ونىڭ تاكاپپارلىعى تاعدىرىنا بالتا شاپقان جوق, تەك ماحابباتتى مويىنداۋعا ماجبۇرلەدى. عاجاپ قوي, ءا!
«مەن سەنى سۇيەمىن». وسى سويلەمنىڭ سوڭىنا سۇراق بەلگىسى قويىلعانى دۇرىس پا, جوق لەپ بەلگىسى قويىلعانى ءجون بە؟ قالاي ويلايسىز؟ ال ءسىز نە قويار ەدىڭىز؟ ايتىڭىزشى, جارىق قىز؟!