كۇزگى دالا ءسال عانا كۇرەڭىتىپ جاتىر. ورمان-توعايدىڭ قويناۋى ءالى دە جاسىل بوياۋىنان ايىرىلماپتى. جاۋىن-شاشىننىڭ اسەرى-اۋ. توڭىرەكتەگى ەگىن جينالىپ الىنعان سوڭ جاز بويى قاماپ باعىلعان جىلقىنىڭ دا اياعى ۇزارعان. قاراعاشتىڭ بەرگى بەتىندە جاتىر ەكەن. قار تۇسكەنشە ءتاپ-ءتاۋىر قوڭ جيناپ قالۋعا ءتيىستى.
ەجەلگى دوس ەسەنبايدىڭ ۇيىنە ات باسىن تىرەگەنبىز. بىزدەن بۇرىن دا كەلگەن قوناقتار بار ەكەن.
– اۋىزدارىڭنىڭ سالىمى بار ەكەن, ءدال كەلدىڭدەر, – دەپ قاۋقىلداپ قالدى ول, – سىرگە مولدىرەتىپ جاتىرمىز.
شاڭىراققا سالەم بەرىپ, ىلگەرى وزدىق. انشەيىندە ادەيى ىزدەپ بارساڭ تاپتىرمايتىن اۋىلدىڭ اقساقال-قاراساقالى وسى ۇيگە جينالىپتى. ورتالارىندا ءداۋ تاباق. مارقانىڭ مايلى ەتىن جەپ, سارى قىمىزدى ساپىرىپ ءىشىپ, ءماسليحات قۇرىپ وتىر ەكەن.
– قالادا نە جاڭالىق بار؟ – دەدى قونىسباي اقساقال, – ءبىز مىنە, ەلدە تىرشىلىك ەتىپ جاتىرمىز. جاعداي جامان ەمەس, بيىل ىلعال مول بولدى, ءشوپ تە جاقسى شىقتى. مىناۋ وڭتۇستىكتەن كەلگەن اعايىننىڭ ىزىمەن جاقسى ءداستۇر جالعاسا كەلدى. وزدەرى قانداي ۇيىمشىل؟! ءبىر-بىرىنە قولعانات كومەكتەرىن ايامايدى ەكەن. قامىساقتىنىڭ بويىنداعى قىرۋار جەردى قولشالعىمەن شاۋىپ الدى. ءبىزدىڭ جاق مۇنداي قول كومەكتى اسار دەپ, ولار ۇمە دەپ اتايدى ەكەن. ەسەبى, ءبىر-بىرىنە قارايلاسىپ, اۋقىمدى ءىستى بىرىگىپ بىتىرەتىن شارا ۇمە اتالسا كەرەك. وزەن جيەگىنە ءۇي تىگىپ, اس ازىرلەدى. ال جىگىتتەر وزەن اڭعارىنداعى ۇيىسىپ بىتكەن جوڭىشقانى قولشالعىمەن شاۋىپ الدى. ءبىز اتامىزدان قالعان شالعىنى باياعىدا تەحنيكاعا سەنىپ لاقتىرىپ تاستاساق, بۇلار ءالى ۇستاپ ءجۇر. قولشالعىمەن شاپقان ءشوپ قانداي تاماشا, شاڭ-توزاڭى بولمايدى. قىستىڭ كۇنى جيدەكتىڭ ءيىسى اڭقىپ تۇرادى, ءتىپتى بار عوي, مال تۇگىل ءوزىڭ جەگىڭ كەلەدى.
جولسەرىگىم سابىربەكتىڭ اڭقاسى كەۋىپ كەلگەن ەكەن, ءداۋ سىرلى اياققا قۇيىلعان, بەتىندە مايى ءجۇزىپ جۇرگەن قىمىزدىڭ ءۇش كەسەسىن ءسىمىرىپ الدى. قىپ-قىزىل بولىپ پىسكەن باۋىرساقتى سارى مايعا باتىرىپ جەگەن سايىن الگىنىڭ تابەتىنە قارادان قاراپ وتىرىپ ءوزىڭ دە رازى بولادى ەكەنسىڭ. ار جاققا ەل قونعان سوڭ كەلگەن شارۋامىزدى تىندىرىپ, كەرى اتتانعانبىز.
كۇزگى جول كۇرەڭىتىپ جاتىر. جولاۋشىعا وي سەرىك, الدەن ۋاقىتتا ۇنسىزدىكتى جولسەرىگىم بۇزعان.
– اعا, وسى الگى ءۇي نەگە قوناق شاقىرىپ جاتىر؟ – دەپ سۇرادى ول, – سىرگە مولدىرەتەر دەدى مە؟
– كۇزدىڭ كۇنى بيە اعىتار ۋاقىتتا سوڭعى قىمىزعا ەت جاقىن اعايىن-تۋىستى, اۋىلدىڭ اقساقالدارىن شاقىرىپ ءدام بەرەدى. ونىڭ ارعى جاعىندا قولىندا بارىمەن بولىسە بىلگەن ۇلتىمىزدىڭ قوناقجاي قاسيەتى جاتىر. ءدام ادامداردى بىرلىككە شاقىرادى, ال بىرلىكتىڭ ارعى جاعىندا بەرەكە بوگىپ جاتقان جوق پا؟ – دەدىك ءبىز.
جولسەرىگىم قايتىپ ءۇن قاتقان جوق. ەجەلدەن بىلەمىن عوي, قارنى تويسا بولدى, قازاقتىڭ قاي كادەسى بولسا دا قولايىنا ءدوپ كەلەدى.
كوكشەتاۋ