«سان ساپاعا جەتكىزەدى...»
حالىق اقىنى شاكىر ابەنوۆ قالامى ورىسشاعا دا, قازاقشاعا دا, تاتارشاعا دا جۇيرىك ايتىس اقىنى, بەلگىلى ساتيريك توقتارحان شارىپجانوۆپەن قالجىنداسا بەرەدى ەكەن.
– سەن كوكسوققان تاعى ءبىر قاتىن الدى دەيدى عوي, راس پا؟ – دەپ سۇراپتى بىردە شاكەڭ توقتارحاننان.
– وزىڭىزگە ۇقسايمىن دەپ تاعى بىرەۋدى جاڭارتقانىم راس, – دەيدى توقتارحان دا ايىلىن جيماي.
– ءوي, جىندى, ۇقساماي قال, ۇقساماي! – دەيدى شاكىر كەيىپ. سوسىن ۇزاق عۇمىرىندا ءوزىنىڭ دە جەتى ايەل العانى ەسىنە ءتۇسىپ:
– بۇل سەنىڭ نەشىنشى قاتىنىڭ؟ – دەپ سۇرايدى.
– نەبارى ءۇشىنشىسى عانا, – دەيدى توقتارحان قومسىنعانداي بولىپ.سوندا شاكىر از-كەم ويعا باتىپ:
– مۇنىڭ دۇرىس ەكەن, – دەپتى, – كەتەم دەگەن قاتىندى رەنجىتپەي كەتىرە بەر, كەلەم دەگەن قاتىندى رەنجىتپەي كەلتىرە بەر... الگى ءپالساپادا سان ساپاعا جەتكىزەدى دەگەن قاعيدا بار ەمەس پە. تۇبىندە كوپتىڭ ىشىنەن ءتاۋىر بىرەۋى سۇرىپتالىپ, ساپالى قاتىنعا سەن دە يە بولارسىڭ! – دەگەن ەكەن.
تىزە باتىرۋ...
اقىن سىرباي ماۋلەنوۆ ۇزاق جىلدار بويى باسشى قىزمەتتەردە بولعان كىسى عوي. سول سىراعاڭ زەينەتكەرلىككە شىققاننان كەيىن, بىردە ءوزىنىڭ جاقسى كورەتىن تالانتتى ءىنىسى ۇلىقبەك ەسداۋلەتتى قاسىنا ەرتىپ, كوشە بويلاپ كەلە جاتسا, قارسى الدىنان قۇرداسى جۇبان مولداعاليەۆ ۇشىراسا كەتەدى.
– ءيا, سىرباي, دەنساۋلىعىڭ قالاي؟ – دەيدى جۇباعاڭ امانداسىپ.
– جامان ەمەس... بىراق وسى سوڭعى كەزدە تىزەم قاقساپ, بولماي ءجۇر, – دەيدى سىراعاڭ دا كۇرداسىنا مۇڭىن شاعىپ.
سوندا جۇبان:
– كەزىندە تالايلارعا تىزەڭدى باتىرعاسىڭ عوي تەگى... تىزەڭ اۋىرسا – سونىڭ اقىسى دا, – دەپتى قالجىڭداپ.
الىبەك اسقار