ابا – جىلقى تەرىسىنەن تۇتاس تىگىلگەن جاۋىن-شاشىننان قورعايتىن جامىلعى كيىم.
اببار – سۋىت, ۇدەرە قوزعالۋ. «اببار كوشىپ, شەت قونعان, جاۋ الدىنا بەت قونعان» (شالكيىز جىراۋ).
ابدان – حالىقتان جينالاتىن ەجەلگى سالىق ءتۇرى. «سىبان-راپتان باسىپ الىپ, بودانىنا قاراتقان قازاق, قىرعىزدان قىتاي يمپەراتورىنا ابدان تولەپ تۇرۋعا مىندەتتى ەدى» (ج.تۇرلىباي)
ادارعى – ۇلكەن ينە, ياعني تەبەن ءتۇرى. «كوك كەبىسىن كوكتەپ ءوتتى ادارعى» (ق.شاڭعىتباەۆ).
اجان – ساقشى, ايداۋىل. «اجاننىڭ قولىنا تاپسىرىپ تۇرمەگە جونەلتتى». (س.شاريپوۆ)
ازادا – ءجۇرىسى جايلى جىلقى. ء«جۇرىستى, ءوزى سۇلۋ ازادا اتپەن, بارايىن كوپشىل بولساڭ, ءجۇز جىگىتپەن...». (ب.قاليەۆ)
ازبار – مال بورداقىلاۋعا ارناپ, قاراڭعىلاپ جاساعان ورىن. «قىرعاۋىلداي قىزىل نار, الشاڭداعان اساۋلار, ازباردا تۇرىپ جەم جەگەن, اياعىن اسەم سەرمەگەن» (قاشاعان اقىن).
ازبەنىش – ناپاقا, داتكە قۋات. «ونىڭ الدانىش, ازبەنىشى – ورازا اشارى». (ج.ايماۋىتوۆ)
ايعىرجاپ – ۇلكەن ارىق. «سۋارما ەگىستىكپەن كۇن كورگەن ەلدىڭ ايعىرجاپ جاساۋدان باستاپ, ەگىندى ورىپ, جيناپ العانشا قولىنان كەتپەنى تۇسپەيدى» (ع.مۇستافين).
ايماۋىت – بولاتتان شىنجىرلاپ سوققان ساۋىت. «ايماۋىتتىڭ شىنجىر تورى دەنەگە باتپاۋ ءۇشىن ىشىنەن كيىز كەبەنەك كيەدى» (قسە).
اقابا – ەگىنگە جىبەرىلەتىن سۋدىڭ ارىقتان اسىپ توگىلگەن ارتىعى. «سۋ لاي باتپاقتى اتىزداردا اقابالانىپ, ارتقى اتىزدار تىڭايتقىشتان قۇر قالادى» (ى.جاقاەۆ).
اقبۇرعى – تۇتقىننىڭ موينىنا كيگىزەتىن اعاش بۇعاۋ. «اقبۇرعى موينىمىزعا سوندا سالدى, شەرىكتەر تەمىر ۇيگە الىپ باردى» («ارقالىق باتىر» جىرى).
اقتاشى – شىڭعىس حان كەزىندە وردا جىلقىسىن باپتاۋشى ادام. «شۋل قاۋم تاتار احتاشى بەكىلىگى ءتورت كازيك ەدى» (قادىرعالي جالايري).
الاگ ۇلىك – تۇيە ت ۇلىگىنىڭ اۋرۋى. «جەلى تولعان تۇيەڭدى, جان شەشەكە, الاگ ۇلىك اكەتسىن دەدى قوزى» («قوزى كورپەش-بايان سۇلۋ» جىرى).
الاقانشىق – بىردە ۇدەپ, بىردە سايابىرلاپ سوعاتىن قارلى بوران. ء«بىر ساتكە بوران الاقانشىقتانىپ ەدى, تاڭ بىلىنگەن كەز ەكەن, اياز شيراي ءتۇسىپتى» (ز.اقىشوۆ).
بوداۋحان توقان ۇلى,
ەتنوگراف