• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
رۋحانيات 12 قازان, 2020

راسۋل عامزاتوۆ, اۆاردىڭ حالىق اقىنى: مەنىڭ جۇلدىزىم – اۆار ءتىلى

2022 رەت
كورسەتىلدى

ادامزاتقا نە سەبەپتى كوز, قۇلاق, ءتىل بەرىلگەن. ماسەلەن, ەكى كوزبەن كورىپ, قوس قۇلاقپەن ەستىگەن دۇنيەنى ءبىر ءتىل جارىق دۇنيەگە ءسوز ەتىپ تاراتادى. تىلدەن شىققان ءسوز قيا جارتاستاعى سۇرلەۋدەن ءوتىپ, كەڭ جازيراعا جەتكەن تۇلپار سەكىلدى. البەتتە, جۇرەككە جەتىپ, ساناعا سىڭبەگەن ءسوزدى سويلەۋگە بولا ما؟ ءسوز استە جاي بولمايدى. نە قارعىس, نە العىس, ايتپەسە جاعىمپاز, ءتىپتى اۋرۋ, حارام, وتىرىك, شىن, ءارتۇرلى.

جازۋشىسىڭ با, سوزىڭە اباي بول, ءسوزدى انت دەپ قابىلدا, اقىر­زامانعا دەيىن سوزىڭە يە بول.

مەن دە جازۋشىمىن. مەنىڭ شىعارمام كىلەم سياقتى, ونى مەن اۆار ءتىلىنىڭ كوركەم ورنەگىمەن توقيمىن. مەنىڭ شىعارمام قىم­بات باعالى تون سياقتى, ونى مەن اۆار ءتىلىنىڭ سەتىنەمەيتىن بەرىك جىبىمەن تىگەمىن.

ات توبەلىندەي حالقىمنىڭ ءتىلىن جۇتاڭ دەيتىندەر ايتا بەرسىن. مەن ءوز انا تىلىممەن بىرگe ءومip cۇpyگe ءتيىسپىن. جاندۇنيەمنىڭ كۇل­لى قۇدىرەتىن عالامعا جەتكىزۋ ءۇشىن ماعان باسقا ءتىل قاجەت ەمەس.

ەل اۋزىنان ەستىگەنىم: ماسكەۋ, الدە لەنينگراد... ايتەۋىر ۇلكەن قالانىڭ ءساندى كوشەسىمەن لاك كەلە جاتىپتى. جولاي داعىستاندىق جەرلەسىن كورىپ قالىپ, تۋعان ەلى eciنe تۇسەدى دە, سويلەسكىسى كەلەدى. ونىڭ جانىنا جۇگىرىپ جەتىپ, لاكشا ءتىل قاتقان ەكەن, ونى انا ادام ۇقپاپتى. قۇمىقشا, تات تىلىندە, اقىر اياعىندا لەزگينشە سويلەيدى. ءTۇciنice الماپتى. سودان eكeyi ورىسشا ءتىل تابىسىپ, لاك پەن اۆار كەزدەسكەنىن بىلىسەدى. ماناعى لاك ادامعا رەنجىپ اۆار ايتادى:

 – اۆار ءتىلىن بىلمەيسىڭ, داعىس­تاندىق ەمەسسىڭ, – دەيدى. مەنىڭشە لاك اعايىن اۆار ءتىلىن بىلۋگە مىن­دەتتى ەمەس, ەڭ باستىسى ءوزىنىڭ انا ءتىلىن ءبىلىپ تۇر عوي.

مەن ءۇشىن ادامزاتتىڭ ءتىلى جۇل­دىز سياقتى. بارلىق جۇلدىز­دار بىرىگىپ اسپاننىڭ جارتىسىن جاپقان ۇلكەن جۇلدىزعا اينال­سا دەگەنگە كەلىسپەيمىن. ونىڭ قاجەتى شامالى. ونسىز دا كۇن بار. جۇلدىزدار جەكە-جەكە جارقىراسىن. اركىمنىڭ ءوز جۇلدىزى بولعانى دۇرىس. مە­نىڭ جۇلدىزىم – اۆار ءتىلى. تاۋ­لىقتاردا «اناڭنىڭ سۇتىمەن دا­رى­عان ءتىلىڭدى تۇسىنبەگىر» دەيتىن جا­مان قارعىس بار.

قارعىس تۋرالى: «تاۋ قىزى» دەگەن پوەما جازىپ جۇرگەن ەدىم. وسىعان قارانيەت ايەلدىڭ اۋزىمەن ايتىلاتىن قارعىس قاجەت بولدى. جاقىن اۋىلدا قارعىستى قارشا بوراتاتىن ايەل بارىن ەستىدىم. وعان جولىعۋ ءۇشىن جولعا شىقتىم.

ادام اشۋلاناتىنداي ابىروي توگىلمەگەن, جىر جىرلايتىن­داي توي بولماعان كوكتەمنىڭ جاي­­ماشۋاق جادىراعان بip كۇنى ايەل­دىڭ ۇيىنە كەلدىم. جاسى ۇلكەن اپاي­عا كەلگەن جۇمىسىمدى جايلاپ ءتۇسىن­دىردىم. وسىلاي دا, وسىلاي قار­عىس كەرەك... مەن ايتىپ اۋىز جاپقانشا:

 – ءتىلىڭ تارتىلىپ, سۇيگەن جا­­رىڭنىڭ eciمi ەسىڭنەن شى­عىپ كەت­­كىر, ساعان جولىققان جان ءتىلىڭ­دى تۇciنبeگip, اۋىلىڭنىڭ اما­نىن, ەلىڭنىڭ ساۋلىعىن ۇمىتىپ قال, وتىز ءتىسىڭ وپىرىلىپ ءتۇسىپ, اۋزىڭنان ءسوز ەمەس, جەل سوعىپ تۇر­سىن... اللا ساعان با­قىت بۇ­يىرت­­پاعىر! Meنi بipey رەن­جىت­سە ءبىر ءcاpi, قارعىس جاۋدىراتىنداي ما­عان بىردەڭە بولدى ما؟ جوعال ءاpi! – دەگەندە, مەن راحمەتىمدى ايتىپ جونىمە كەتتىم.

جولدا كەلە جاتىپ: «الگى ادام­­نىڭ قاراپايىم ءسوزىنىڭ ءوزى قار­­عىس, ناعىز اشۋلانعاندا نە ايتار ەكەن» دەپ ويلاۋمەن بولدىم.

بىزدە ءار اۋىلدىڭ ءوز قارعىسى بار. بipeyi كورىنبەيتىن جىپپەن اياق-قولىڭ بايلانسىن دەسە, تا­عى ءبىرi تابىتتان تابىل, – دەي­دى. بۇلار ەشتەڭە ەمەس. ودان دا جامان قارعىستار بار. ايەل­دەر ۇرىسقاندا: «اللا سەنىڭ ۇر­پاعىڭا ءتىل ۇيرەتەتىن ادام قال­دىرماسىن!» دەيدى. بۇدان وتكەن جامان قارعىس جوق. تاۋلىقتار انا ءتىلىن قۇرمەتتەمەيتىن ادامدى قارعامايدى. تەك ونى ەش سىي­لامايتىن بولادى. اناسى بالا­سىنىڭ جاتتىڭ تىلىندە جازعان جىرىن وقىمايدى.

قويىن داپتەرىمنەن: بىردە پاريج قالاسىندا داعىستاندىق سۋرەتشىگە جولىقتىم. رەۆوليۋ­تسيادان كەيىن يتالياعا وقۋعا بارىپ, جاتجەرلىك ايەلگە ۇيلەنىپ, ەلىنە ورالماعان ەكەن. الەمدى شارلاپ, قىمبات قوناقۇيلەردە تۇنەپ, التىن قاسىقپەن اس iشiپ, جۇرسە دە تۋعان جەرىن اڭساپ, سا­عىنىشى سارتاپ بولىپتى. سا­عىنىشى سۋرەتتەرىندە قالاي بەي­نەلەندى دەگەن نيەتپەن كارتينالارىن كورسەتۋدى ءوتىندىم.

بip سۋرەتىن «تۋعان جەرگە سا­عىنىش» دەپ اتاپتى. سۋرەتتە يتا­ليالىق ايەلگە كونە اۆار كيى­مىن كيگىزىپتى. گوتساتليننىڭ اي­گىلى شەبەرلەرى جاساعان كۇمىس قۇمى­رانى ۇستاعان ايەل بۇلاقتىڭ باسىندا تۇر. تەرەڭ سايداعى شاعىن اۆار اۋىلى مۇڭلى كەيىپتە, تاۋ­دىڭ باسىن بوز تۇمان بۇركەگەن.

– تۇمان مەنىڭ كوز جاسىم, – دەدى ءcypeتشى. كەلەسى شىعار­ماسىندا جالاڭاش بۇتاقتا وتىر­عان قۇس بەينەلەنىپتى. بۇتاق جىق­پىل تاستاردىڭ اراسىندا ءوسىپ تۇر. سۋرەتتىڭ تاريحى تۋرالى اۆتورى بىلاي دەدى:

 – ەرتەدەگى اۆارلاردىڭ اڭىزى نەگىزىندە سىزعان ەدىم.

 – قانداي اڭىز؟

 – ەرتەدە ءبىر اڭشى كىشكەنتاي ادەمى قۇستى ۇستاپ الىپ, التىن تورعا قامايدى. الگى قۇس كۇنى-ءتۇنى «وتان, وتان, وتان» دەپ شىرىلدايدى. مەنىڭ قازىرگى ءومىرىم سياقتى. اڭشى ويلاپتى: «بۇل قۇستىڭ وتا­نى قايدا ەكەن. شىرىلداۋىنا قاراعاندا, جۇماقتىڭ ءتوpi شىعار. بوساتىپ جىبەرىپ, ارتىنان ىلەسىپ تاماشا ولكەنى تاۋىپ الايىن». التىن توردىڭ اۋزىن اشىپ قۇستى ۇشىرىپتى. ۇشىپ شىققان قۇس ون اتتام جەردەگى جىقپىل تاستاردىڭ ورتاسىندا وسكەن جالاڭاش بۇتاعا بارىپ قونىپتى. ول بۇتادا قۇستىڭ ۇياسى بار ەكەن. مەن دە توردىڭ ىشى­نەن وتانىمدى اڭسايمىن دەپ, – سۋرەتشى ءسوزىن ءبىتىردى.

– اينالىپ ەلىڭە نەگە بار­مايسىڭ؟

– ەندى كەش. تۋعان جەرىمنەن جالىندى جاستىعىمدى اكەتتىم, ۇيالماي ىڭىرشاعى اينالعان قۋ سۇيەگىمدى قالاي الىپ بارامىن؟!

پاريجدەن ەلگە ورالعان سوڭ, سۋرەتشىنىڭ تۋىستارىن سۇراس­تىر­دىم. تاڭدانارلىق جاعداي, اناسى ءالى تipi ەكەن. وتانىنان كەتىپ, جات جەردە جۇرگەن باۋىرلارى جايلى بارلىق اعايىنى ءبىر ۇيگە جينالىپ, مەنىڭ ءسوزىمدى تىڭدادى. ايتەۋىر تipi ەكەن عوي دەسىپ جاتتى.

– سەن ەكەۋىڭ اۆارشا سويلەس­تىڭدەر مە؟ – دەپ كاpi اناسى ويلا­ماعان جەردەن توسىن سۇراق قويدى.

 – جوق, ءبىز اۋدارماشى ارقى­­لى سويلەستىك. مەن ورىسشا, ول فران­تسۋزشا.

ەڭ قادىرلى ادامى ولگەندە قا­را جامىلاتىنى سياقتى, اناسى قارا جامىلىعىمەن بەتىن جاپتى. ءۇي iشi جىم-جىرت. دالادا تامنىڭ شاتىرىن جاۋىن سابالايدى. ءبىز اۆار اۋىلىندا وتىرمىز. الەمنىڭ تاعى ءبىر شەتىندە مەن كورگەن پاريج قالاسى. وندا دا داعىستاننىڭ تاس­تاندى بالاسى جاۋىننىڭ ءدۇرسىلىن ءecتىپ وتىرعان بولار. كوپ ۋاقىت ۇنسىزدىكتەن كەيىن كاpi انا:

– راسۋل, سەن شاتاسقان بولار­سىڭ. مەنىڭ بالام باياعىدا ولگەن. ول مەنىڭ بالام ەمەس. مەنىڭ با­لام بولسا, مەن ۇيرەتكەن انا ءتىلىن, اۆار ءتىلىن ۇمىتۋعا ءتيىس ەمەس, – دەدى.

Ecتeلiك: اۆار حالىق تەاترىندا جۇمىستامىن. ەلگە جاڭا ميزام ساياساتىن ءتۇسىندىرۋ ماقساتىمەن اۋىل-اۋىلدى ارالاپ, ويىن-ساۋىق كورسەتەمىز. مەنىڭ مىندەتىم – ارتىستەردىڭ ساحنادا ايتاتىن ءسوزىن قاداعالاپ, ۇمىتىپ قالسا, eciنe ءتۇcipy ءۇشىن ارنايى قۇجىرادا وتىرۋ. بۇل جۇمىس وزىمە وتە ۇناي­دى. ساحناداعى ارتىستەردىڭ قيمىل-ارەكەتى مەن ءۇشىن ەكىنشى كەزەكتە, اۋەلى ءسوز. الەمدەگى ەڭ قۇندى دۇنيە ءسوز دەپ ۇعامىن.

بىردە توسىن وقيعا بولدى. ار­تىستەر ەرتەدەگى اۆارلار ومى­­رى­نەن الىنعان «تاۋلىقتار» ات­تى درا­­مانى كورسەتىپ جاتقان. ءوزىم ادەت­­تەگى ءسوز كۇزەتىندە تۇردىم. درامانىڭ ورتا تۇسىندا باس كە­يىپ­كەر ايعازى قاندى كەكتەن بوي تا­سالاپ تاۋعا بارىپ جاسىرىنادى دا, عاشىعىمەن كەزدەسۋگە ءتۇن جا­مىلىپ اۋىلعا كەلەدى. ايعازى (رولدە ءارتىس ماعاەۆ) عاشىعىنا سۇيىس­پەنشىلىك تولى سوزدەردى ايتا باس­تاعاندا, كورەرمەندەر اراسىن­دا وتىر­عان ماعاەۆتىڭ ايەلى ساح­ناعا شى­عىپ كەتتى. وتە اشۋلى. ما­عاەۆ تۇسىندىرمەك بولىپ, ايەلىن قو­لى­نان جەتەلەپ ساحنا سىرتىنا كەت­تى. سودان مول كەتتى. ساحنادا جال­عىز قالعان ءارتىس قىز قاتتى ساستى.

مەن قۇجىرادا وتىرمىن. ساح­ناعا شىعۋعا ەش دايىندىعىم جوق. بipaق ەڭ قىمبات دۇنيە ءسوزدىڭ ece­ci كەتىپ بارادى. ساحناعا جۇگىرىپ شى­عىپ ايعازىنىڭ عاشىعىنا ايتا­تىن سوزدەردى تۇگەلىمەن ايتىپ شىق­تىم. دراما ەمەس, كومەديا سياق­تى اياقتالدى. بipaق كورەرمەن ءcوزدi ۇقتى عوي.

بىردە شالعاي ورنالاسقان گۋ­نيب اۋىلىنا جولىم ءتۇستى. بۇ­رىن ءجۇز كورىسپەگەن, اتى-ءجونى تا­­نىس وسى اۋىلدا اقىن جىگىت تۇ­را­تىن. سوندا ات باسىن تىرەدىم. ايەلى قوناقجاي, كىشىپەيىل ەكەن. اقىن­نىڭ اناسى دا پاراساتى مول ادام بولىپ شىقتى.

تۋرا اتتانار الدىندا جىگىتتىڭ اناسىمەن قوشتاسۋعا باردىم. بالا­سى تۋرالى جاعىمدى سوزدەر ەستۋ انا ءۇشىن ارينە جاقسى. بالا­سىنىڭ ناشار اقىن ەكەنىن بىلە تۇرا ماقتاي باستادىم. ءسىزدىڭ ۇلى­ڭىز جاقسى اقىن, ءار كەز قوعامنىڭ, ۋاقىتتىڭ اعىمىن ءدوپ تانيدى, تاقىرىپ تاڭداي بىلەدى دەيمىن عوي.

– جاقسى اقىن دەيسىڭ بە؟ – دەپ اناسى باسىن شايقادى دا, ويلانىپ بارىپ:

«بالامنىڭ ولەڭى ۋاقىت تالا­بىنا ۇيلەسۋى مۇمكىن, بىرaق وقى­عاندا وت جوق, ءنارسىز. راسۋل, ءوزىڭ ويلاشى. بالام العاش بىل­دىر­لاپ سويلەي باستاعاندا شەك­سىز قۋانىشتا بولدىم. ەندى سويلەگەندى قويىپ, جىر جا­زا باستاعاندا قاي­عىراتىن كۇيگە ءتۇستىم. ايەل وتىر­عاندا اقىل­دى, تۇرسا اقىلى وتىرعان جە­رىندە قالىپ قويادى دەيدى. سول ءتا­رىزدى مەنىڭ بالام اس ۇستەلىندە تاماقتانىپ وتىرسا, ادامدار سياق­تى تۇسىنىكتى تىلدە سوي­لەيدى, تۇرەگەلىپ جازۋ ۇستەلىنە بارعاندا, بارلىق قاراپايىم سوز­دەرىنەن ايىرىلادى. ول تەك سىرەسكەن تۇسى­نىكسىز سوزدەردى تاۋىپ الادى», دەدى.

وسى اڭگىمەدەن كەيىن قارا­پا­يىم تىلىمنەن ايىرا كورمە دەپ اللاعا مىڭ مارتە جالبارىناتىن بولدىم. مەنىڭ جىرىمدى, مە­نىڭ كىتابىمدى, بارلىق جازبالا­رىم­دى, ەلىم, جۇرتىم, اعا, باۋىر­لارىم, ءاpبىر تاۋلىق ءتۇسىنىپ, قۋات الا­تىنداي بولسا ەكەن دەپ تىلەيمىن.

مەنىڭ ءتىلىم شۇبارلانىپ, ۇعى­نىقسىز, قۇرعاق, ءنارسىز بولسا, قىسقاسىن ايتقاندا, مەن انا ءتى­لىمدى بۇزاتىن بولسام, ومىردە ودان وتكەن قاسىرەت بولۋى مۇمكىن ەمەس.

بىردە ءبىزدىڭ اۋىل قاريالارى مەشىتكە جينالىپ, جالپىعا ورتاق ءبىرep ماسەلە تۋرالى اڭگىمە وتكىزدى. وسىندا مەن اكەمنىڭ ولەڭ­دەرىن وقىدىم. بالالىق شىعار, ولەڭ سوزدەرىن اسەرلەيمىن دەپ داۋىس كوتەرىپ, تىستەنىپ كەي تۇستارىن كوتەرمەلەپ ايتتىم. مىسالى: «تسادا جەرىندە قاسقىر اۋلاعاندا» اتتى ولەڭدى وقىعاندا «باتس», «تسادا» دەگەن سوزدەردەگى «تس» دىبىسىن شىقىرلاتىپ ايتتىم-اۋ. وسىلاي وقىسام تىڭداۋشىلارعا ۇنايتىن سياقتى كورىندى.

اكەي ۇيگە كەلگەن سوڭ «بالام, ولەڭ وقۋ مەن سوقامەن جەر جىرت­قان eكeyi eكi باسقا. سەن ءسوز­دى دۇرىس ايتپادىڭ», دەپ قايتا وقىتتى. مەن قاتەلىگىمدى تاعى قاي­تالادىم. اكەي شەشەمدى ايعاي­لاپ شاقىرىپ الىپ:

 – سەن مىناعان انا ءتىلىن دۇرىس ۇيرەتپەگەن ەكەنسىڭ؟ – دەدى.

قويىن داپتەرىمنەن: ماقاشقا­لادا بىزبەن كورشى ۇيدە تۇراتىن اتاقتى پالۋان, الەمنىڭ ءتورت دۇر­كىن چەمپيونى ءالي اليەۆ ىستان­بۇل قالاسىندا تۇرىك پالۋانىمەن اقتىق بەلدەسۋگە شىعىپتى. ەرجۇرەك تاۋ ۇلانى تۇرىكتى بەت قاراتپاي ۇتادى. جەڭىلىپ قالعان تۇرىك جىگىتى تاۋلىقتار ايتاتىن نالەت سوزبەن بالاعاتتايدى. اۆار ءسوزىن ەستىگەن ءالي اليەۆ تاڭدانىپ تۇرىپ قالادى دا: «اشۋلانبا, باۋىرىم, بۇل سپورت ەمەس پە؟!» دەيدى اۆار تىلىندە. Tۇرىك پالۋا­نى ودان بەتەر تاڭدانسا كەرەك. كوپتەن كوpicپeگەن اعا-با­ۋىرلارعا ۇقساپ eكi پالۋان كىلەم ۇستىندە قۇشاقتاسىپ, سۇيىسەدى. مۇنى كورگەن تورەشىلەر ولاردان بەتەر تاڭدانىپتى. Tۇرىك پالۋانى ءشامىل قولعا تۇسكەننەن كەيىن تۇركياعا قاشىپ كەتكەن اۆارلاردىڭ بالاسى ەكەن.

اكەمنىڭ ecتەلىكتەرىنەن: اكەي 1939 جىلى وردەن الۋ ءۇشىن ماس­كەۋگە بارادى. ول ۋاقىتتا بۇل ەرەكشە وقيعا سانالاتىن. ومى­راۋىنا وردەن تاعىپ ورالعاندا اۋىلداستارى جينالىپ, ماسكەۋ قالاسى, كرەمل, سول كەزدەگى وردەن تاپسىراتىن ميحايل يۆانوۆيچ كالينين تۋرالى سۇراپ, ەرەكشە ەستە قالارلىق وقيعا ايتىپ بepyiن وتىنەدى. سونداعى اكەيدىڭ ايتقانى:

«ەڭ ۇلكەن وقيعا, ميحايل كا­لينين مەنىڭ اتىمدى ورىسشا ەمەس, aۆapشa ايتتى. مەنى گامزات تساداسا دەمەي, تساداسا حامسات دەپ اتادى». اۋىل اقساقالدارى تاڭدانىپ, باس­تارىن شايقاپتى.

«سەندەر بۇل وقيعانى مەنەن ءecتىپ ۇناتىپ وتىرسىڭدار, ال مەن كرەملدە كالينيننىڭ وزىنەن ەس­تىگەندەگى اسەرىمدى جەتكىزە المايمىن. مەن وردەن العانىما ەمەس, كرەملدە اۆار ءسوزىن ەستى­گەنىمە قۋاندىم».

بىردە كەڭەس وداعى جازۋشى­لارىنىڭ قۇرامىندا پولشاعا باردىم. Keشكىسىن كراكوۆ قالا­سىنداعى قوناقۇيدەگى مەن ور­نا­لاسقان بولمەنىڭ eciگiن ءبىرey قاق­تى. بەيتانىس ادام:

– گامزاتيد راسۋل وسىندا ور­نا­لاستى ما؟ – دەپ تازا اۆار تى­لىندە ءۇن قاتتى.

– اتا-باباڭنىڭ وتى وشپەسىن! اۆار باۋىرىم, سەنىڭ كراكوۆتا نەڭ بار ەدى؟ – دەدىم. قوناعىمدى قۇشاقتاۋعا شاق قالدىم. ەكەۋىمىز كۇندى تۇنگە جالعaپ اڭگىمەلەستىك.

قوناعىم اۆار ەمەس, داعىستان ءتىلى مەن ادەبيەتىن زەرتتەپ جۇرگەن پولشا عالىمى ەكەن. اۆار ءتىلىن ول كونتسلاگەردە تۇتقىندا ءجۇرىپ ەستىگەن. كەيىن اۆار ءتىلىن زەرتتەۋگە كipicكeن.

پولياك عالىم ەكەۋىمىز تەك اۆار تىلىندە اڭگىمەلەستىك. سويتە تۇرا ەكەۋمىزدىڭ سويلەۋ مانەرىمىز eكi ءتۇرلى. ول تازا عىلىمي نەگىزدە, ەرەجە بويىنشا سويلەپ, ءار ءسوزدىڭ جاندى بەينەسىن ەمەس, سويلەم­نىڭ قاتىپ قالعان قۇرىلىمىن ۇستاندى.

مەن تىلتانۋعا ءتىلى ەمەس, تىلىنە ءتىلتانۋى باعىنىشتى شىعارما جازسام دەپ ويلايمىن. مەنىڭ انا ءتىلىم – اۆار ءتىلi. مەنىڭ انا ءتىلىم – مەنىڭ بايلىعىم, قayiپ-قاتەردەن قورعايتىن قازىنام, قايعى-قاسىرەتتەن ساقتايتىن قۇدى­رەتتىم. عالامات انشىلىك ونە­رىڭ بولا تۇرا ءتىلىڭ بولماسا, دۇ­نيەگە كەلمەگەنىڭ دۇرىس. مەنىڭ جان دۇنيەم جىرعا تولى. ءان دە ايتا الامىن. بۇل مەنىڭ اۆار ءتىلىمنىڭ قاسيەتى. ارداقتى انا ءتىلىم مەنى بالا سياقتى قولىمنان جەتەلەپ, اۋىلىمنان الىپ شىعىپ, ادامزات الەمىنە اكەلىپ قوستى. مەن ادامزاتقا اۆار تىلىندە ءسوز ايتىپ وتىرمىن.

نەگە سولاي: وشاعىڭا وت جاعۋ ءۇشىن, باسقا ۇيدەن وتتىق سۇراۋعا بولادى. جۇرەگىڭە وت جاعۋ ءۇشىن, وت­تىق سۇراپ باسقاعا بارۋعا بولمايدى.

ادامداردىڭ ءتىلى ءارتۇرلى. كو­ڭىلى ءبىر بولسا دەيمىن. مەنىڭ كەيبىر جەرلەستەرىم اۋىلىن تاس­تاپ, ۇل­كەن قالالاردا ءومip ءسۇرۋ ءۇشىن كەت­كەنىن بىلەمىن. ول دۇرىس تا. با­لا­پان قاناتى قاتايعانعا دەيىن ۇياسىنان ۇزامايدى. ۇل­كەن قالاعا باۋىر باسقان جەر­لەستەرىمنىڭ ءبىرازى باسقا تىلدە جازاتىن ونەر تاپ­قانىن ايتپاقپىن. ارينە, ولار­دىڭ ءوز قۇقى بار. مەنىڭ دەگە­نىم­مەن جۇرۋگە مىندەتتى ەمەس. دەسە دە, ولاردىكى ءبىر قولىمەن ەكى قار­بىزدى قابات ۇستاسام دەگەن ارەكەت قانا.

وسى توپ وكىلدەرىمەن ءجيى ۇشى­راسامىن. ولاردىڭ شىعار­ما­لارى اۆارشاعا ۇقسامايتىن, ورىسشا دا ەمەس, ءدۇبارا, وراشولاق وتىن­شىنىڭ ورماندى بۇلدىرگەنى سياق­تى بولدى دا تىندى.

انا ءتىلىن الىمسىنباي باس­قا تىلگە قۇل بولىپ, جاتتىڭ جاتا­عىنان پانا ىزدەگەن ساتقىنداردى كوزىم كوردى. ولار كونە اۆار ەر­تەگىسىندەگى ەشكىنىڭ كەيپىن قۇش­تى. قاسقىر سەكىلدى قۇيرىقتى بولسام دەپ, ورمانعا بارىپ مۇيىزىنەن ايىرىلعان ەكەن.

نەمەسە اسىراندى ۇيرەك سە­كىلدى ۇشا بىلگەنىمەن, الىسقا بارمايتىن, سايراعانىمەن, بۇلبۇل بول­مايتىن ورتا جولدا باعىتى تۇمان, تeگi كۇمان كۇيگە تۇسكەنىن كوردىم.

 – جاعدايىڭ قالاي؟ – دەدىم بىردە ابۋتالىپكە:

 – Heciن ايتاسىڭ, قاسقىر دا ەمەس, قويان دا ەمەسپىن, ورتاسىندا جەلىپ ءجۇرمىن, – دەدى ول.

 – ورتا دەگەن جازۋشىعا ءمىناسىپ ەمەس. جازۋشى ادام قوياندى ۇستاپ جەگەن قاسقىر سياقتى نەمەسە قاس­قىردان قاشقان قويان سياقتى بولۋى كەرەك, – دەدى تاعى دا ابەكەڭ.

ءتىل وزگەرەدى. ول شىندىق. ول تۇرعاي اعاشتىڭ جاپىراعى دا جىل سايىن جاڭارىپ, ecكici ءتۇسىپ, جاڭاسى كوكتەمەي مە؟! بipaق جىل وتكەن سايىن اعاشتىڭ ءدىنى جۋانداپ, بۇتاعى قالىڭدايدى. ودان كەيىن جەمىس بەرەدى.

مەن سىزدەرگە ءوز جىرىمدى, ءوز شىعارمامدى ۇسىنعاندا, اۆار ءتىلىنىڭ اعاشىنا وسكەن جەمىسىنىڭ ءدامىن تاتسىن دەيمىن.

باسقا تىلدە كوسەمسىنىپ,

جازباعانمىن ارناۋ جىر,

ايتاتۇعىن ءانىم دە كوپ,

جۇرەگىمدە تولعاۋ ءجۇر.

ەرتەڭ ءتىلىم جويىلاتىن,

جوعالاتىن بولسا ەگەر,

مەن ولۋگە ءازip تۇرمىن وسى بۇگىن, ءدال قازىر.

قويىن داپتەرىمنەن: تاۋلىق ازامات ورىس قىزبەن ۇيلەنەيىن دەسە, اتا-اناسى قارسى بولادى. ول قىز اۆار بوزبالاعا عاشىق ەكەن. بip كۇنى جىگىتكە اۆار تىلىندە جازعان قىزدىڭ حاتى كەلىپتى. جىگىت حاتتى اتا-اناسىنا كورسەتەدى. ولار وقىپ كورىپ, بالاسىنا ۇي­لەنۋگە ريزاشىلىعىن بepiپتi.

ەل اۋزىنان: ساۋىسقان ۇيا سال­عان اعاشتى اۋىلدىڭ بالالارى ارالاپ قۇلاتىپ, ۇياسىن بۇزىپتى.

– اعاش, سەنى نەگە قۇلاتتى؟

– مەنىڭ سويلەۋگە ءتىلىم بولمادى.

– ساۋىسقان, سەنىڭ ۇياڭدى نەگە بۇزدى؟

– مەن وتە كوپ سويلەگەننەن بولدى.

كوپشىلىك ايتادى: ءسوز بەن جا­­ۋىن بىردەي. العاشقى كۇنى قۇت, ودان كەيىن جاقسىلىق, ءۇشىنشى كۇنى ارتىق, ءتورتىنشى كۇنى زيان.

 

تارجىمالاعان

بەكەن قايرات ۇلى,

«Egemen Qazaqstan»

 

سوڭعى جاڭالىقتار