بۇكىل الەمدى ءدۇر سىلكىندىرگەن كوروناۆيرۋس پاندەمياسى ەشكىمدى بەيجاي قالدىرماعانى انىق. اركىم قولىنان كەلگەنىن جاساپ, كومەكتەسۋگە ءازىر. ەلىمىزدىڭ اقىندارى دا وسى ىندەت تۋرالى ولەڭ جازىپ, حالىقتى ۇيدە وتىرۋعا شاقىرىپ جاتىر. سولاردىڭ توپتاماسىن وقىرمانعا ۇسىنۋدى ءجون كوردىك.
ءمىناجات
تۇرا بەرسىن جەرىم امان, تاۋىم دا امان;
امان ءجۇرسىن دوسىم دا, جاۋىم دا امان;
ادام تۇگىل, شوپتەر مەن جاندىكتەردىڭ,
قينالعانىن سەزىنۋ – اۋىر ماعان...
كوڭىلىم بار ەشكىمگە تارىلماعان,
امان بولسىن جات ادام,
باۋىر دا امان,
ادام تۇگىل, تۇپ-تۇنىق مىنا اسپاننان,
جۇلدىز اعىپ قۇلاسا – اۋىر ماعان...
شارشاسام دا قۋاتتى داۋىلداردان,
جاۋىنداردان بەيمەزگىل ساۋىلداعان.
بارىنە دە كونەر ەم, تەك ءسابيدىڭ,
جاۋتاڭداسا جانارى – اۋىر ماعان...
دالام دا امان تۇرسا ەكەن, باۋىم دا امان,
قالام دا امان تۇرسا ەكەن,
اۋىل دا امان.
ءبىر ادامنىڭ ولگەنىن ەستىپ قالۋ –
ءوزىم ءولىپ قالعاننان اۋىر ماعان.
وتكەرەدى نە زۇلمات, قۇيىندى ادام,
ەلىم امان بولسىنشى, ءۇيىم دە امان.
مىنا سۇلۋ عالامدى ساقتا, قۇداي,
سول بولسىنشى بەرەتىن سىيىڭ ماعان!
Aۆتورى اقبەرەن ەلگەزەك
ءداۋىر دەرتى
دابىرا مەن داقپىرتقا قۇمار ەك تىم,
قاۋقىلداعان كەشەگى قۇلادى ەكپىن.
تىنىشتالىپ ءبىر ساتكە,
تىڭدايىقشى,
نە دەگىسى كەلىپ تۇر مىنا دەرتتىڭ؟!
وتىرمىز عوي ارانداپ, الاڭداپ تا,
تىڭدايىقشى,
قۇلاق ساپ عالام جاققا.
ءتىلىن ەگەر تۇسىنسەڭ مىنا دەرتتىڭ,
ايتارى بار سەكىلدى ادامزاتقا.
جاقسىلىقتى جاماندىق جۋىپ ءبىتتى,
جۇرەكتەر دە كەتكەندەي سۋىپ ءتىپتى,
وڭاشادا وتىرىپ ويلانسىن – دەپ,
ادامزاتتى ۇيىنە قۋىپ تىقتى.
زار يلەتىپ سونان سوڭ سور ۇيىرگەن,
زامان دا ءوتتى مولالار مول ۇيىلگەن.
بار بولعانى ۇيىڭە قاماپ قويدى,
قۋىپ شىقسا قايتەر ەڭ سول ۇيىڭنەن.
تەكسىزدىككە ءتور بەرىپ كۇلە كىرگەن,
تاپتى ما ەكەن تىلىنەن, تىلەگىنەن.
بايقاساڭىز مىنا دەرت,
باسقا ەمەس,
جايىلۋدا ادامزات جۇرەگىنەن!
Aۆتورى الىبەك شەگەباي
قامىن ويلا, وزگەنىڭ, ءوزىڭنىڭ دە...
سىنالاتىن كەزى بۇل ءتوزىمنىڭ دە,
قامىن ويلا, وزگەنىڭ, ءوزىڭنىڭ دە.
ەرىكسىزدەن ۇيىڭدە وتىرعاندا,
ەركىندىكتىڭ قادىرىن سەزىندىڭ بە؟
بوس ۋاقىتتى ەندى وسى پايداڭا اسىر,
كەشكە دەيىن قۇر ۇيىقتاپ, كوزىڭدى ىلمە!
قاۋقارسىزىن كورگەندە كۇشىڭنىڭ دە,
قامىن ويلا, ۇلكەننىڭ, كىشىڭنىڭ دە.
تاۋەلدى بوپ ۇيىڭدە وتىرعاندا,
تاۋەلسىزدىك قادىرىن ءتۇسىندىڭ بە؟
قۇرىعىنان الەمدى كەزگەن دەرتتىڭ,
قۇتىلمايدى تىعىلىپ كىسى ۇڭگىرگە!
بۇل كۇنىڭنىڭ قادىرىن ءبىلشى بۇگىن,
توقتاعانداي تىنىمسىز تىرشىلىگىڭ.
قاۋىپ پەنەن قاتەردەن ساقتاۋ ءۇشىن,
يمانىڭنىڭ كوكتەتكىن ءبىر شىبىعىن,
ءبىر اللاعا قول جايىپ, دۇعا قىلساق,
قورعان بولار توقتاۋسىز قۇلشىلىعىڭ!
اداستىرماي پەندەنى ارمان-ءۇمىت,
اتار سوندا ارايلى تاڭ دا ك ۇلىپ.
قۇلشىلىقپەن تىرشىلىك جالعاسادى,
كۇمانسىز سەن, كوڭىلگە الما كۇدىك.
بۇكىل الەم بولسىن دەپ تىنىشتىقتا,
جاراتقاننان سۇرايىق جالبارىنىپ!
اۆتورى ولجاس وتار
ۇيدە بول...
جازاتايىم جىعىلعىسى كەلەر دەيسىڭ ورعا كىم؟
سەزىنبەسەڭ سەكەم الماي سىرتقى جاۋدى, سورلادىڭ.
قابىرعاڭ ءدۇر بولعانىمەن, قوعامىڭ ءبىر – باۋىرىم,
ۇيدەن شىقپا, ەلدى ساقتا!
ءۇي قازىرگى – قورعانىڭ!
كەمباعال دا كەشىپ جاتىر, بايبالام ساپ باي دا مۇڭ,
ەۋروپا, ازيا دا تاپپاي ءبىرىن ايلانىڭ.
وزىڭە دە, وزگەگە دە كومەگىڭ سول – باۋىرىم,
ۇيدەن شىقپا, ەلدى ساقتا!
ءۇي قازىرگى – جايلاۋىڭ!
قابىل ال دا ريزا بول, جاراتقاننىڭ سىناعىن,
ەلگە تۇسكەن وتەر باستان ءسال شىداساڭ, مىنا كۇن!
وشاق بولەك بولعانىمەن, وتان ورتاق – باۋىرلار,
ۇيدەن شىقپا, ەلدى ساقتا!
ءۇي قازىرگى – جۇماعىڭ!
اۆتورى اسقار دۇيسەنبى
جەر مەن كوكتەي تانىدىم با الىپتى؟
كەۋدەمدەگى سۇيەمىن بە جارىقتى؟
ىزگىلىكتە بار ما مەنىڭ ۇلەسىم؟
كىم جەڭەدى كەرەعارلىق كۇرەسىن؟
كۇللى الەم الاقانداي اپ-انىق,
كۇللى جانار ءبىر نۇكتەگە قادالىپ,
كۇرسىنەدى عالام ىشتەن تىنعانداي,
كۇنتىزبەدەن ك ۇلىپ شىعار كۇن قانداي؟
كوزدى ارباعان باق پا, سور ما, ماڭىزدى؟
جاراتقانىم ءتىل قاتاتىن ءتارىزدى.
جەر بەتىنە جەتپەي بالكىم, مەيىرىم؟
سىناپ جاتىر ادامزاتتىڭ پەيىلىن.
كۇبىرلەيدى جاھان ءۇنى قۇلاقتا,
كۇمىلجىگەن جان مەنەن ءتان سىناقتا.
كۇللى الەمدى قاۋىزىنا سىيدىرىپ,
باتقان كۇندى بازىناسىز سىي قىلىپ,
ءبىر تامشىدان مىنا مەنى جاراتقان,
قۇدىرەتپەن ءساتىم كوپ پە ساناسقان؟
اسپان ءۇنسىز تاعىلىمىن توككەندە,
شۇعىلاسى ماڭدايىمنان وپكەندە,
وتەدىم بە جەر انانىڭ قارىزىن؟
وتەدىم بە ادامزاتتىڭ پارىزىن؟
قاراشىققا ءۇمىت جاسىن تۇندىرىپ,
كولبەڭدەيدى عۇمىر دەيتىن قۇندىلىق.
– جەر انانىڭ ساقتاي گور, – دەپ بەسىگىن,
تاڭىرىمنەن سۇراپ تۇرمىن كەشىرىم...
تولقىن قابىلشا
نۇرلانىپ بيىل دا كوك پەن جەر,
ءبۇر جارىپ, جايقالىپ كوك بەلدەر.
كەلگەنمەن ساعىنتقان, اڭساتقان بۇل ناۋرىز ,
كۇتپەگەن ءدال مۇنداي, كوڭىلسىز كوكتەمدى ەل.
دالادا ءبىرتۇرلى بۇلقىنىس,
قالادا مىڭ ءتۇرلى قۇلشىنىس.
بەكەتتەر بەكىنگەن,
بازارلار تىم-تىرىس.
حوشى جوق تىرلىكتە كۇيبەلەڭ,
ادامدار كوڭىلسىز كۇيمەنەن.
ولاردىڭ ساناسىن كۇنى, ءتۇن,
ۇرەي بار بيلەگەن.
ۇندەۋ مەن دابىلدان,
قاقپالار, ەسىكتەر جابىلعان.
جينالماي جۇماعا جاماعات,
مەشىتكە ادام جوق اعىلعان.
كوكتەمنىڭ كوڭىلدى جىرى جوق,
كەپتەردىڭ شەرۋلى ءۇنى جوق.
قۇس كەلەر ۋاقىتتا,
سۇس كەلدى ءتىلى جوق.
الەمدى شارپىعان "قارا داق"
بار ەلدى جۇرگەنىن ارالاپ,
جەلىدەن ءبىر شىعىپ, كىرگەنشە,
جارشىلار جازۋدا جاڭالاپ.
زامانعا تىنىشتىق,
ادامعا قۇت تىلەپ,
ارىلدى دەي-تۇعىن ىندەت پەن جۇت ,تۇنەك.
شاتتى كۇن تۋسا ەكەن ءسۇيىنشى سۇرايتىن,
«ەڭ سوڭعى دەرتتى جان جازىلىپ شىقتى», – دەپ...
جانگەلدى نەمەرەباي