قازاقستان جيىرمادا

قاي زاماندا دا ءتاۋ ەتەر تاۋەلسىزدىكتى ءدال اقىندارداي اڭساعان, ءدال اقىندارداي ارداق­تا­عان ەشكىم جوق بولسا كەرەك. كەشە عانا قازاسى قا­لىڭ قازاقتىڭ قابىرعاسىن قايىستىرىپ وتكەن عاجايىپ اقىنىمىز تۇمانباي مولداعاليەۆ تا ومىرىندەگى سوڭعى جىرىن تاۋەلسىزدىككە ارناپتى. بۇل ولەڭدى رەداكتسياعا اقىننىڭ جارى كۇلتاي جەڭگەي جىبەردى. تۇماعاڭ ونى ءوزى تالاي جىلدار بويى بەلسەندى اۆتورى بولعان «ەگەمەن قازاق­ستان­عا» ارناپ جازعان دەپ شامالايمىز.

تۇمانباي مولداعاليەۆ.

كەۋدەسىن جاقسىلىققا ساق ۇستاعان, نار دالام, وركەندەي بەر نامىس دالام. تاۋىڭ دا, كەڭ دالاڭ دا انام مەنىڭ, كۇنىم جوق مەن ولاردان الىستاعان.   تاۋلار دا تاريحىنان حابار بەرىپ, ءوز سىرىن ايتاتىنداي ماعان كەلىپ. جاڭا كۇن, جاڭا باتىر, جاڭا انشىلەر, اقىرىن بارا جاتىر زامانعا ەرىپ.   باق ەلىم, باياعىدان, باتىر ەلىم, گۇل باسىپ قاراشى, انە, جاتىر ءورىن. جيىرماعا كەلدى بۇگىن قازاقستان, ەشكىمگە باستىرماستان كوكىرەگىن.   جارقىنسىڭ, مەيلىڭ تاڭمەن جاڭا دا اتسىن, پەيىلسىڭ, مەيىرىمسىڭ, قاناعاتسىڭ. ءور ەلىم بەدەلىڭدى بەرمەي جاتقا, ورمەلەپ بيىگىندە بارا جاتسىڭ.   سوعادى الىستاردا اسقاردان جەل, جەردەن كەل, قۋانىشتار, اسپاننان كەل. وزەنىن ورگە قاراي اعىزادى, ءوزىنىڭ تۋعان ۇلى باسقارعان ەل.   وياتىپ كوكىرەگىن جان انانىڭ, باستالدى باقىت جايلى جاڭا دا ءانىڭ. ماقتانىپ قازاق بولىپ تۋعانىنا, مەكتەپكە بارا جاتىر بالالارىڭ.   قاداعان جۇرەكتەرگە قارا كوزىن, بىتپەيسىڭ ارۋلاردىڭ ساناپ ءوزىن. انشىلەر بار داۋسىمەن شىرقاپ جاتىر, ايالاپ زامانانىڭ جاڭا كەزىن.   جاينايدى جارالعان ءبىر كولىم نۇردان, بارعاندا تولقىنىنا شومىلدىرعان. عىلىمنىڭ اسقارلارىن الامىز دەپ, عالىم كوپ قانەكەڭنىڭ جولىن قۋعان.   كەلەمىز ءومىر ءسۇرىپ كۇن قاسىندا, قىزىقتار وتەر تالاي قىر باسىندا. جيىرماعا كەلدى بۇگىن قازاقستان, تويلار ەل ونىڭ ءالى مىڭ جاسىن دا.