مۇسىلمانعا, جالپى ادام بالاسىنا اسا قاجەت دۇنيە – سابىر. ياعني سابىرلى بولۋ. سوزىمىزگە دالەل رەتىندە مىنا ءبىر وقيعانى بايانداپ بەرسەك: ۇلكەن ساحابا ءابۋ تالقانىڭ جالعىز بالاسى سىرقاتتانىپ, اكەسى تۇزدە جۇرگەندە قايتىس بولادى. ونىڭ ايەلى ءۇمما سۇلەيم ولگەن بالاسىن جۋىندىرىپ, كەبىندەپ, وڭ جاققا جاتقىزىپ قويادى. كۇيەۋى ۇيىنە كەلىپ, ايەلىنەن سىرقات بالاسىنىڭ احۋالىن سۇرايدى. ايەلى: «تىنىش, دەمالىپ جاتىر» دەيدى, كۇيەۋىن جابىرقاتقىسى كەلمەي سابىر ساقتاپ. ءابۋ تالقا تاڭەرتەڭ ەرتە تۇرىپ, نامازعا بارۋعا ىڭعايلانعان تۇستا ايەلى بالاسىنىڭ دۇنيەدەن وتكەنىن ەستىرتەدى. وسى ايەلدىڭ سابىرىنىڭ وتەۋىنە اللا ولارعا تاعى توعىز ۇل بەرەدى. وسى توعىز ۇلدىڭ ءبارى قۇران-قاري اتانادى.
جوعارىداعى وقيعانى تاپسىرلەگەن يمام حافيز بىلاي دەپتى: ء«ۇمما سۇلەيم كۇيەۋىنە ۇلىنىڭ قايتىس بولعانىن ايتىپ, جىلاماي, بالاسىن جۋىندىرىپ كەبىندەپ, بولعان جايدى وعان تاڭەرتەڭ ايتتى. ونى مۇنداي ارەكەتكە جەتەلەگەن – سابىرلىلىعى مەن اللانىڭ ىسىنە مويىنسىنۋى جانە جوعالتقانىنىڭ ورنىن تولتىرىپ بەرەدى دەگەن ءۇمىتى. ەگەر ول كۇيەۋىنە بولعان جايدى سول ساتتە ايتىپ, سابىرسىزدىق تانىتسا قالاعان ماقساتىنا جەتە الماس ەدى. اللا تاعالا مۇمكىن ايەلدىڭ شىن نيەتىن ءبىلىپ مۇراتىنا جەتكىزدى».
دەمەك سابىردىڭ پايدا بەرۋى: ءدال قيىندىققا تاپ بولعان ساتتە وعان سابىرلىلىق تانىتۋ ەكەن. قيىندىق باسىلعان سوڭ تانىتقان سابىرلىق, امالسىز كونۋ نەمەسە ەرىكسىز بويۇسىنۋعا جاتادى. ونىڭ ساۋابى از.
بەكەن قايرات ۇلى, «ەگەمەن قازاقستان»