• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
15 قازان, 2011

قازاق ادەبيەتىنىڭ ەڭبەك تورىسى

1801 رەت
كورسەتىلدى

قازاق ادەبيەتى مەن مادەنيەتىنىڭ, ۇلت­تىق ينتەلليگەنتسيانىڭ يممۋنيتەتىنە اي­نالعان ۇلى تۇلعالاردىڭ ءار بىرەۋى تا­مى­رىن تەرەڭگە تارتقان الىپ بايتەرەك, سار­قىلماس قۇندى قازىنا. تابيعاتىنان قا­را­­پايىم, تانىمى تە­رەڭ, تالعامى جو­عا­رى, ۇلت ءۇشىن قۇربان بولعان سول تۇلعا­لار­دىڭ جاراتىلىسى دا, ءجۇرىس-تۇ­رىسى دا بولەك ەدى. كوكىرەگى التىن ساندىق, كەمەل ويى جۇرەگىڭدى تەربەتەتىن سول ۇلىلاردىڭ ءبىرى قازاقتىڭ اسا كورنەكتى فولك­لور­تا­نۋ­شى­سى, ادەبيەت زەرتتەۋشى عالىم ەسما­عامبەت سامۇرات ۇلى ىسمايىلوۆ بولاتىن. كوكشە وڭىرىندە, قازىرگى ەڭبەكشىلدەر اۋدا­نىنىڭ شوقىتاس اۋىلىندا, ايگىلى ءبىرجان سال تۋعان كيەلى توپىراقتا 1911 جىلى قازان ايىنىڭ 15 كۇنى دۇنيە ەسىگىن اشقان ەساعاڭ اۋەلى ادەبيەت الەمىنە اقىن بولىپ ەندى. اق­ىندىق قاسيەت تە كەز كەلگەن توپىراقتا, كەز كەلگەن ادامعا قونا بە­­­رمەيتىنى انىق. ول ءۇشىن اتا-تەگى ارۋاق­تى, تۋعان توپىراعى قاسيەتتى بولۋى شارت. قازاقتىڭ قاي توپىراعى دا قاسيەتتى عوي. دەگەنمەن, ءتاڭىرىنىڭ نازارى تۇسكەن ولكە­لەردىڭ ءبىرى – كوكشەتاۋ ءوڭىرى ەكەنى بەلگىلى. كەشەگى ابىلاي حان دا قازاقتىڭ ءۇش ءجۇزىنىڭ باسىن وسى كوكشە وڭىرىندە, بۋ­­را­بايدىڭ قويناۋىندا قوس­تى. ۇشسا قىران­نىڭ قاناتى تالعان ۇلان-عايىر قازاق دا­لا­سىنان حان ورداسى ماڭايىنا سۇڭ­عىلا بي­­­­لەر مەن ءجالاڭتوس باتىرلاردى, قارا قىل­دى قاق جارعان شەشەندەردى توپتاس­تىر­دى. سول كەزەڭدە بۇگىنگى ەڭبەكشىلدەر اۋدانى­نىڭ شوقىتاس اۋىلىنا كىشى ءجۇز­دىڭ ال­شىن-جاپپاس, الشىن-جاعالبايلى رۋلا­­رىنان قۇ­رال­­­عان ەكى اۋىل قونىس تەپكەن ەكەن. ەس­ما­عام­بەت اعامىزدىڭ شەجىرەسى سول الشىن-جاپپاس رۋىنان تاراتىلادى. قارا ولەڭنىڭ قاسيەتىن ەرتە سەزىپ, اۋىز ادەبيەتىنىڭ ۋىزىن مەيىرلەنە قانىپ ىشكەن حاس تالانتتىڭ قالامىنان «تۇلپار جىرى» (1933), «جىگەر» (1934), «جاز ەركەسى» (1936) سەكىلدى جىر جيناقتارى تۋا­دى. 1926-1930 جىلدارى كوكشەتاۋ مەن قى­زىلجارداعى (پەتروپاۆل) بالالار ءۇي­ىن­­دە وقىپ, تاربيەلەنگەن ەسماعامبەت 1930-1934 جىلدارى قازاق مەملەكەتتىك پەداگوگيكا ينستيتۋتىندا (قازىرگى اباي اتىنداعى پەداگوگيكالىق ۋنيۆەرسيتەت) ءتا­لىم الىپ, ءتىل-ادەبيەت فاكۋلتەتىن وي­دا­عىداي ءبىتىرىپ شىعا­دى. ەڭبەك جولىن عى­لىمي-زەرتتەۋ ينستيتۋ­تىن­دا, جۋرناليستيكا سالاسىنداعى قىزمەتتەر­دەن باستاي­دى. 1939 جىلدان باستاپ ءومىرىنىڭ سوڭى­نا دەيىن عىلىمي-پەداگوگتىك قىزمەتتى ۇش­تاس­­تىرىپ, ابىرويلى ەڭبەك ەتتى. اق ءسوي­لەپ, ادال ءجۇردى. كسرو عىلىم اكادە­ميا­سى قازاق فيليا­لىنداعى جامبىل اتىن­داعى ادەبيەت جانە حالىق شىعارما­شى­لىعى سەكتورىنىڭ اعا عى­لى­مي قىزمەت­كەرى, سەكتور مەڭگەرۋشىسى بولدى. 1943 جىلى «XX عاسىردىڭ باسىنداعى قازاقتىڭ دەموكراتيالىق ادەبيەتى» دەگەن تاقىرىپتا فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كاندي­داتى دارەجەسىن الۋ ءۇشىن ديسسەرتاتسيا قور­عايدى. 1946 جىلى قازاقستاندا عىلىم اكا­دەمياسى قۇرىلىپ, ونىڭ ءتىل جانە ادەبيەت ينستيتۋتىندا اعا عىلىمي قىزمەتكەر, ءبولىم مەڭگەرۋشىسى, ديرەكتور قىزمەتتەرىن اتقاردى. 1957 جىلى «قا­زىرگى اقىنداردىڭ شىعارما­شى­لىعىن­دا­عى ۇلتتىق ءداستۇر» دەگەن تاقىرىپتا («اقىندار» مونوگرافياسىنىڭ نەگىزىندە) دوك­تورلىق ديسسەرتاتسيا قورعادى. ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ – ۇلى مۇح­تار اۋە­زوۆتىڭ ەڭ جاقىن شاكىرتتەرىنىڭ ءبىرى, ءارى سىر­لا­سى, ءارى مۇڭداسى بولعان ادام. مۇقاڭ ەساعاڭدى جانىنداي جاقسى كوردى. عالىمدىققا باۋلىدى, جانىنان تاس­تاماي ەرتىپ ءجۇردى. تا­لانتتى تالانت قانا تانيدى دەگەن قاعيدا وسىن­دايدان اي­تىلسا كەرەك. ءتىپتى, مۇقاڭ ەساعاڭا ءومىر­لىك جارىن ءوزى تاڭداپ بەرەدى. ول بىلاي بولعان: 1940 جىلى ەل جايلاۋدان كۇزەۋگە ءتۇس­كەن كەزدە, ءشوپ قاتايىپ, مال سەمىرگەن ۋاقىتتا مۇقاڭ ەساعاڭ­دى اباي ەلىنە, جيدەبايعا ەرتىپ بارادى. كەشكىلىك مۇ­قاڭ مەن ەساعاڭا ارنالعان قوناقاسىندا مۇقاڭنىڭ كوزىنە سول ەلدىڭ اي دەسە اۋىزى, كۇن دەسە كوزى بار ءبىر سۇلۋ قىز تۇسەدى. مۇقاڭ سول ارۋدى ىشتەي ەساعاڭا تەڭەپ, الىپ بەرسەم دەگەن ويدا بولادى. كەيىن اتتاناردا اباي ەلىنىڭ ادام­دارى مۇقاڭا تاعى دا قوناققا كەلىڭىز دەپ قو­ل­قا سالادى. سول كەزدە مۇقاڭ: «ارينە, كەلەمىن. ەندى كەلسەم, سىزدەرگە باس قۇدا بو­لىپ كەلەمىن»,– دەيدى. مۇقاڭدى ەل سىي­لايدى, ءبىر اۋىز ءسوزىن جەرگە تاستامايدى. ءسويتىپ, ەساعاڭ اباي اۋى­لىنىڭ قىزى – شايزادا جەڭگەيمەن شاڭى­­­راق كوتەرەدى. شايزادا جەڭگەيدىڭ قولىنان تالاي ءدام تاتتىق. جار­قىل­داعان, اقجارقىن, كىرشىك­سىز كوڭىلدىڭ ادامى ەدى. داستارقاندى, قو­ناقجاي ەدى, ءاندى دە تامىل­جىتىپ جاقسى ايتۋشى ەدى. ەساعاڭنىڭ ادەبيەتتى شىن سۇيگەن ەڭ­بەكقورلىعىنا, بىلىمدارلىعىنا ءسۇيسىنىپ, قات­­تى ريزا بولعان مۇحتار اۋەزوۆ ءوزىنىڭ ەساعاڭا جازعان حاتىندا: «مەن سەنى قازاق ادەبيەتى عىلىمىنىڭ اينىماس, قاجىماس, جىلدار ءجۇر­سە ارىماس جەگىندىسى – ەڭبەك تورىسى دەيمىن. سول ءۇشىن سۇيەمىن دە بەك باعالايمىن» دەيدى. ۇلى مۇحتار اۋە­زوۆ­تىڭ ءوزى وسىلاي باعالاعان ەساعاڭ شىن مانىندە ادەبيەتىمىزدىڭ باعىنا تۋعان عالىم بولاتىن. ءيا, ەساعاڭ قايسار قايراتكەرلىگىمەن, تابيعي تالانتىمەن, ۇلتقا دەگەن ۇلى ماحابباتىمەن تۋعان حالقىنىڭ ادەبيە­تى­نە ولشەۋسىز ەڭبەك ەتتى. كەڭەس وكىمەتىنىڭ سولاقاي ساياساتىنىڭ تىرناعىنا دا ىلىكتى. ا. فادەەۆتىڭ 1947 جىلى ماۋسىم ايىندا كسرو جازۋشىلار وداعىنىڭ IX پلەنۋ­مىندا جاساعان بايانداماسىنىڭ «سىن­­نىڭ ۇلت ماسەلەسى توڭىرەگىندەگى قاتەلىك­تەرى» دەگەن بولىمىندە ەسماعامبەت ىس­مايى­لوۆتىڭ «قازاق سوۆەت ادەبيەتى» اتتى وقۋلىعى قاتتى سىنعا الىندى, اۋىر ءسوز­دەر ايتىلدى. كەيىن وسى ۇشقارى شەشىم­نىڭ سالدارىنان عالىم اعامىز 25 جىلعا لاگەرگە ايدالىپ, تەك ستالين ولگەننەن كەيىن عانا اقتالىپ شىقتى. 1961 جىلى ءتىل جانە ادەبيەت ينستيتۋتىنان م.و. اۋەزوۆ اتىنداعى ادەبيەت جانە ونەر ينس­­تيتۋتى ءبولىنىپ, ءوز الدىنا شاڭىراق كوتەر­گەندە ە.ىسمايىلوۆ ونىڭ قالىپتا­­­سىپ, وركەن­دەۋىنە ەلەۋلى ۇلەس قوسقان اعا بۋىن عالىم­دار­­دىڭ الدىڭعى ساپىندا بولدى, ادەبيەت تاريحى, فولكلور ءبولىم­­­دەرىن باسقاردى. 1958 جىلى قازاق كسر عىلىم اكادەمياسىنىڭ كور­­رەس­پون­دەنت-مۇشەسى بولىپ سايلاندى. 1961 جىلى «ق­ا­زاق كسر-ءىنىڭ عىلىمعا ەڭبەك سىڭىرگەن قاي­­رات­­­كەرى» قۇرمەتتى اتاعى بەرىلدى. 1934 جىلدان كسرو جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى بولدى. «قۇرمەت بەلگىسى» وردەنىمەن جانە بىرنەشە مەدالدارمەن ماراپاتتالدى. ە.ىسمايىلوۆ – قازاق ادەبيەتىنىڭ تا­­­ريحى, سىنى, تەورياسى سالاسىندا ۇزاق جىلدار تالماي ەڭبەكتەنىپ, ارتىنا مول مۇرا قالدىرعان عالىم. ونىڭ ادەبي-عىلىمي مۇراسى سان تاقىرىپتى قامتي­تىن باي قازىنا. ول زەرتتەپ, پىكىر ايت­پاعان قازاق ادەبيەتىنىڭ بىردە-ءبىر جانرى, پروبلەماسى, كوكەيكەستى ماسە­لە­سى جوق. ءتول ادەبيەتىمىزدىڭ زەرتتەلۋىنە, ءوسىپ-وركەن­­­دەۋىنە ولە-ولگەنشە ولشەۋسىز ەڭبەك ەتتى. ەسماعامبەت سامۇرات ۇلى ىسمايىلوۆ­تىڭ قازاق فولكلورى تۋرالى العاشقى زەرتتەۋلەرى 1935 جىلى «قازاق ادەبيەتى» گازەتىندە جاريالانا باستايدى. ولاردىڭ العاشقىسى – «قا­­­زاقتىڭ ەل ادەبيەتى, وعان ءفيرداۋسيدىڭ اسەرى» جانە «شورا باتىر تۋرالى» دەگەن ماقالالار. ءبىرىنشى ماقالاسىندا پارسىنىڭ ۇلى شايىرى ابىلقاسىم ءفيرداۋسيدىڭ ايگىلى «شاحنا­ماسىنان» الىنعان «رۇستەم داستان» جى­رىنىڭ قازاقشا نۇسقاسىن تىلگە تيەك ەتىپ, كەڭ تالداپ, جالپى شىعىس سيۋجەتىنە قۇ­­­رىلعان, قازاق ورتا­سىنا كەڭ تاراعان قيسسا-داستاندار جايىندا ءسوز قوزعاي­­­دى. ولار­­­دىڭ باتىرلار جىرىنا, حالىق داستان­­­دا­­رىنا اسەرىن اڭگىمەلەيدى. ەكىنشى ماقالادا «شورا باتىر» داستانىنىڭ سيۋجەتتىك, كوم­پوزيتسيالىق قۇرىلىمىن زەرتتەيدى. عالىم 1938 جىلى «قازاق ەرتەگى­­­لە­­­رىنىڭ» العاشقى تومىن باسپاعا ءازىر­­لەي­دى. بۇل جيناققا 95 ەرتەگىنى ىرىكتەپ الادى دا, ولاردى 7 بولىمگە توپتاستىرادى. اۆتور وسى ەڭبەك­كە جازعان العىسوزىندە بىلاي دەپ كورسەتەدى: «بۇل ءبىرىنشى تومداعى ەرتەگىلەردىڭ جىكتەلۋى (ىلگەرى-سوڭدى بەرىلۋى, بولىمدەرگە ءبولى­ن­ۋى) الدىمەن تا­­­قىرىپتىق جاعىنا نەگىزدەلدى». وكىنىشى, باعالى ەڭ­بەك كەزىندە جارىق كورمەي, قول­جازبا كۇيىندە قالىپ قويعان. قازاق ەرتەگىلەرىن توپتاستىرۋ جاي­­­ىن­داعى پىكىرىن عالىم ءوزىنىڭ كەيىنگى ما­قالالارىندا دا دامى­تا ءتۇستى. ەرتەگىلەردى جۇيەلەپ جا­­ريالاۋ نيەتى كوپ جىل ءوت­كەن­نەن كەيىن عانا جۇزەگە استى. «قا­زاق ەرتەگىلەرىنىڭ» ءۇش تومدىعى جالپى كولە­­مى 150 باسپا تاباق كولەمىندە 1957-1964 جىلدارى جاريالاندى. ونىڭ جالپى رە­داكتسياسىن پروفەسسور ىسمايى­لوۆ باس­قارىپ, ەرتەگىلەردى سۇ­رىپ­تاۋ, جۇيەلەۋ جۇمىستارىن قايتادان جۇرگىزدى, عىلىمي ءتۇ­سىنىكتەمەلەر مەن كورسەتكىشتەر بەرىلدى. وسى عىلىمي باسىلىمعا اكادەميك م.و. اۋەزوۆپەن بىرىگىپ كولەمدى كىرىسپە ماقالا جازدى. «قازاق ەرتەگىلەرىنىڭ» ءۇش تومدى­­عىن قۇراستىرۋدى اياقتاعان جىلداردا ەسا­عاڭنىڭ ماسكەۋلىك پروفەسسور سيدەلنيكوۆپەن ءوز ۇيىندە ۇزاق اڭگىمەلەسىپ وتىرعانىن بىرنەشە رەت كورگەن ەدىم. حالىق ەرتەگىلەرىنىڭ تابي­عاتىن جاقسى بىلەتىن سيدەلنيكوۆ ەرتەگىلەر تۋرالى, ولار­دىڭ حالىق تاريحىنداعى ورنى تۋرا­لى كەڭ تولعانۋشى ەدى. ە.ىسمايىلوۆ تابان اۋدارماي, تىڭعى­لىقتى زەرتتەگەن جانردىڭ ءبىرى – قازاق­تىڭ باتىرلىق جىر­لارى مەن تاريحى جىرلارى. جوعارىدا اي­تىلعان «شورا باتىر تۋرالى» ماقالاسىنان كەيىن, 1939 جىلى «باتىرلار جىرى تۋرالى» دەگەن ىرگەلى زەرتتەۋىن جازدى. باسپا مۇمكىن­دى­­­گىنىڭ جەتىسپەۋشىلىگىنەن بۇل ەڭبەك تە جارىق كورمەي, قول­­­جازبا كۇيىندە قالدى. بۇل ەڭبە­گىن­دە عالىم قا­­­زاقتىڭ باتىرلار جىرىن مىناداي توپقا بولەدى: 1. «XIV عاسىرعا دەيىنگى قاڭلى-قىپ­­شاق زا­ما­نىنىڭ باتىرلار جىرى»: «ەر توستىك», «قۇ­لام­ەرگەن», «ارالحان», «كو­­­ر­­­ۇعلى», «بوز­ۇع­لان», «الپامىس», ت.ب. 2. XIV-XVI عاسىرلارداعى نوعايلى زا­­­ما­­­نى­­­نىڭ باتىرلار جىرى: «ەدىگە», «قو­­­بى­لاندى», «وراق – ماماي», «شورا», «ەر تار­عىن», «ەر كوكشە», «بوگەن ب­ا­­تىر», «ەر ساي­ىن», ت.ب. 3. XVII-XVIII عاسىرلارداعى قازاق-قال­­­ماق اراسىنىڭ قارىم-قاتىناسىنا باي­­­­لانىستى تۋ­عان باتىرلار جىرى: «ەس­­­­ىم­­­حان», «بوگەنباي», «قابانباي», «ولجاباي», «ارقالىق», «الاتاي», «قاراتاي», ت.ب. 4. XIX عاسىرداعى قازاق حالقىنىڭ ۇلت-ازاتتىق قوزعالىسىنا بايلانىستى باتىر­­­لار جىرى: «سىرىم», «كەنەسارى – ناۋ­­­رىزباي», «يساتاي – ماحامبەت», «بەكەت», «جانقوجا», «اعى­باي», «سۇرانشى», «سىپاتاي», ت.ب. ەپيكالىق جىرلاردى زەرتتەگەندە ە.ىس­مايىلوۆ, اسىرەسە, تاريحي جىرلارعا كوپ كوڭىل بولەدى. ول جامبىل جىرلاعان «سۇرانشى با­تىر» تۋرالى ماقالاسىن 1938 جىلى جازىپ, جاريالايدى. قازاق حالقىنىڭ ەپوستارىن, تاريحي جىر­لارىن زەرتتەۋگە ارنالعان مونو­­­گرا­­­فياسىن اياق­تاۋ كەزەڭىندە اكادەميك ۆ.جيرمۋنسكيمەن وي ءبولىسىپ وتىرعانىن تالاي كورگەن ەدىم. ە.ىسمايىلوۆ XVIII-XIX عاسىرلار­دا­عى جاۋ­گەرشىلىك زاماندا تۋعان, قازاق حال­قىنىڭ سىرت­قى جاۋلارعا قارسى كۇرەسىن بەينەلەيتىن حالىق پوەزياسىن دا ۇزاق جىلدار زەرتتەپ, «تاريحي جىرلار» اتتى مونوگرافيالىق زەرتتەۋ جازدى. اۆتور مۇندا تاريحي جىرلاردىڭ جانر­لىق ەرەكشەلىگىن انىقتايدى. ونىڭ باسقا با­تىر­­­لار جىرىنان ايىرماشىلىعى – تاريحي وقيعانى نەمەسە كەيىپكەردى ناقتى فاكتىلەر نەگىزىندە سۋرەتتەيتىندىگىن اتاپ كور­­سە­تەدى. الايدا, مۇنداي جىرلاردىڭ ناق­تى دەرەكتەردەن, وقي­عالاردان الشاقتاپ كەتەتىن تۇستارى دا بو­لادى. بۇل اقىننىڭ شىعارماشىلىق قيالىنا, كوزدەگەن يدەيا­لىق ماقساتىنا بايلانىستى دەيدى عالىم. ە.ىسمايىلوۆ تاريحي جىرلاردى ءتورت كە­زەڭ­گە ءبولىپ زەرتتەۋدى قاجەت دەپ تابا­­دى. ءبىرىنشى – ورتا عاسىرلار, ەكىنشى – XVIII عاسىر, ءۇشىنشى – XIX عاسىر, ءتور­تىنشى – XX عاسىر كولەمىندە تۋعان شى­عارمالار. ول ءوزىنىڭ 1939 جىلى جازعان «باتىرلار جىرى تۋرالى» دەگەن ماقالاسىندا ەپيكالىق داستانداردى ءازىر­لەۋ ماسەلەسىنە توق­تا­لىپ, وسىعان ۇق­­­ساس پىكىر ۇسىن­­­عانىن جوعارىدا ايت­قانبىز. ءسوز بو­لىپ وتىرعان سوڭ­عى زەرتتەۋىندە ءار ءداۋىردىڭ تاريحي جىرلارىنا توقتالىپ, وعان عىلىمي سيپاتتاما بەرەدى. XVIII عاسىردان بەرگى جىل­داردىڭ كەي­بىرەۋلەرىنىڭ اۆ­تور­لارى دا ۇمى­تىلماي, ەل اۋ­زىن­­­دا ساقتالعان. ولار­دىڭ نۇسقا­لا­رى كوپ ەمەس. XIX عاسىر­­­دا تۋعان تاريحي جىرلاردىڭ كوپ­­­شىلىگى پاتشا وكى­مەتىنىڭ وتار­شىل­دىق ساياساتىنا قارسى حالىق كو­تەرىلىسىنىڭ سىرىن شەرتەدى. كەيبىر جىر­لاردا قازاق ايەلدەرىنىڭ دە الەۋمەتتىك ىسكە, ەرلىك وقيعالارعا ارالاسا باستاعانى كورىنىس بەرەدى. عالىم XIX عاسىردىڭ اقىرى مەن XX عاسىردىڭ باسىنداعى تاريحي جىرلارعا ەرەكشە ءمان بەرگەن. بۇل قازاق دالاسىندا رەسەي يمپە­رياسىنىڭ وتارشىلدىق, قا­ناۋ­شىلدىق ساياسا­تىن كۇشەيتە تۇسكەن, اشتىق, جۇت اپاتتارى ارقاعا ايازداي بات­قان, ونىڭ ۇستىنە 1905 جىلعى توڭكە­رىستىڭ, ورىس-جاپون سوعىسىنىڭ, ءبىرىنشى يمپەرياليستىك سوعىستىڭ زاردابى ەلدى كۇي­زەلت­كەن قاۋىرت كەزەڭ ەدى. بۇعان 1916 جىلعى وقيعا كەلىپ ۇلاستى. قازاقستان ورتالىق كوميتەتى 1947 جى­لى 21 قاڭتاردا «قازاق كسر عىلىم اكا­­­دە­ميا­سىنىڭ ءتىل جانە ادەبيەت ينس­­تي­تۋتى جۇمى­سىنداعى ورەسكەل ساياسي قا­تەلىكتەر تۋرالى» قاۋلى قا­بىلداپ, وندا كەنەسارى باستاعان كوتەرىلىستى دارىپتەگەن جىرلارعا قارسى پىكىرلەر ايتىل­عانى بەلگىلى. وسىعان بايلانىستى ەساعاڭنىڭ باس­پاعا دايىن­داعان «قازاق ادە­بيەتى تاري­حىنىڭ» فول­­­ك­­­لورعا ارنالعان العاشقى تومى­نىڭ قول­جازباسىنا ەداۋىر ءتۇ­زە­تۋلەر ەنگىزىلەدى. اۆتورلار ۇجىمى جازعان بۇل قولجازبا كەلەسى جىلى كىتاپ بولىپ باسىلىپ شىقتى. «تا­ريح­تاعى كەنەسارى – ناۋرىزباي تۋرا­لى تاريحي جىر-اڭگى­مە­لەر» جونىندەگى تا­راۋدىڭ اۆتورى ە.ىس­مايىلوۆ جوعارىدا اتالعان قاتال قاۋ­لى­عا قاراماستان, كوتە­رىلىستى جانە ول تۋرا­لى تاريحي جىرلاردى ادىلەتتى باعالاۋعا تىرىستى. سول ەڭبەگىندە ە.ىسمايىلوۆ: «XIX عاسىر­دىڭ العاشقى جارتىسىنداعى قازاق حالقىنىڭ ۇلت-ازاتتىق جولىنداعى كۇ­رەس­تەرىنىڭ ەڭ ءبىر ىرگەلىسى كەنەسارى قا­سىم ۇلى باستاعان حالىق كوتەرىلىسى ەدى. ون جىلعا سوزىلعان (1837-1847) بۇل كو­تە­رىلىس قازاقتىڭ الەۋمەتتىك تاريحىنان قانداي زور ورىن الاتىن بولسا, اۋىز ادەبيەتى تاريحىنان دا ەرەكشە ورىن الادى» دەپ جازادى. ارينە, مۇنداي باتىل تۇجىرىم جاساۋ يدەو­لوگيالىق جاعداي ۋشىعىپ تۇرعان ونداي ۋا­­­قىتتا ۇلكەن عىلىمي ەرلىك ەدى. عالىمنىڭ قازاق فولكلورى مەن ادەبيە­تى تاريحىنداعى وسىنداي ءادىل دە باتىل پىكىرلەرى كەيىن ونى «ۇلتشىل» دەپ اي­ىپتاپ, قاماۋعا الۋعا سەبەپ بولدى. قازاق فولكلورتانۋ عىلىمىندا ەرتەگىلەر مەن باتىرلار جىرىن ەداۋىر زەرتتەگەن عالىم حح عاسىرداعى جامبىل باس­تاعان حالىق اقىندارى شىعارماشى­لى­عى­­نا دا ايرىقشا كوڭىل ءبولدى. اسىرەسە, جىر الىبى – جام­بىلدىڭ اقىندىق ونە­رىن زور سۇيىسپەنشىلىكپەن زەرتتەدى. ءومىرىنىڭ اقىرىنا دەيىن ودان قول ۇزگەن جوق. ە.ىسمايىلوۆ جاكەڭ تۋرالى بىلاي دەيدى: «جامبىل پوەزياسى – حالىقتىڭ بۇرىن-سوڭدى اۋىز ادەبيەتىنىڭ جاڭا س­ا­­پا­لى جيىنتىعى. ولاي بولسا, جام­­­بىل­دى, جامبىل سياقتى تالانتى قايتا ويا­نىپ, شىعارماشىلىعى گۇل­دەن­گەن حالىق اقىندارىنىڭ بۇرىنعى فولك­لورلىق, اقىندىق داستۇرلەرمەن بايلانىسىن دا اشۋ قاجەت بولادى». سونىمەن بىرگە, عالىم جامبىلدىڭ ۇزەڭ­گىلەس شاكىرتتەرىنىڭ ءبىرى – جىر ءدۇل­د ۇلى نۇر­پەيىس بايعانيننىڭ شىعارما­شى­­لىعىنا دا كوپ كوڭىل ءبولدى. 1940 جىلى ونىڭ تۇڭعىش جي­ناعىنا العىسوز رەتىندە «نۇرپەيىس اقىن» دەگەن ماقالاسىن جا­زىپ, جاريالادى. ە.س.ىسمايىلوۆ 1948 جىلى شىق­قان «قا­زاق ادەبيەتى تاريحىندا» (1-توم, «فولكلور») «قازاق فولكلورى» اتتى كولەمدى زەرتتەۋىن جاريالادى. ە.ىسمايىلوۆتىڭ «اقىندار» مونو­گرا­فياسىنىڭ قۇندىلىعى جامبىل, نۇرپەيىس, يسا سياقتى ءىرى ونەر تۇلعالارىنىڭ شى­عار­ماشىلىعىن جان-جاقتى زەرتتەۋگە عانا ەمەس, جالپى سۋىرىپ سالما اقىندىق ونەر تۋرالى بۇرىن-سوڭدى ايتىلىپ جۇرگەن پىكىرلەردى سارالاپ, ءبىر جۇيەگە كەلتىرۋدە جانە ءوزىنىڭ تىڭ تۇجىرىمدارىن جاساۋدا, ءسويتىپ بۇل جايىنداعى عىلىمي-تەوريالىق پىكىرلەردى جيناقتاپ, تۇيىندەۋدە ەكەنى داۋ­سىز. جالپى, ە. ىسمايى­لوۆتىڭ «اقىندار» اتتى كىتابى قازاق كەڭەس فولكلورى تۋرالى كەڭ تىنىستى, كولەمدى دە عىلىمي پاراساتتى ۇلكەن ەڭبەك بولىپ قالدى. ول كىسىنىڭ «اقىندار» دەپ اتالاتىن مونوگرافياسى – وداق كولەمىندە جوعارى باعالان­عان مۇرا. كورنەكتى اقىن, بەلگىلى عالىم ءابدىلدا تاجىباەۆ ءوز زەرتتەۋلەرىندە: «حالىق اقىندارىنىڭ ونەر­­لەرىنە قاراي جىكتەپ بولۋدە اۋەزوۆپەن قاتار ەسماعامبەت ىس­مايىلوۆتىڭ دا كورسەتكەن تاپ­­قىرلىعى از ەمەس. سولاردىڭ ءبىر توبىن ءانشى اقىندار دەپ اتاپ جانە ولار­دىڭ تالانت تابيعاتىن تۇسىندىرۋدەگى ەسماعام­بەت ەڭبەگى ەرەكشە قىمبات» دەپ جازدى. وسى ورايدا ە.س.ىسمايىلوۆتىڭ ءانشى اقىنداردىڭ ەرەكشەلىگىن, وزىندىك سيپاتىن عى­لىمي جاعىنان سارالاپ قانا قويماي, ولاردىڭ ءىرى وكىلدەرى تۋرالى زەرتتەۋلەر جازعانىن دا ايتۋ كەرەك. مىسالى, ءبىرجان سال, ۇكىلى ىبىراي, اقان سەرى تۋرالى, ولاردىڭ اقىندىق, سازگەرلىك, انشىلىك ونەرى جايىندا تولىمدى, تول­عامدى ەڭبەك جازدى. بىرجانعا قاتىستى زەرتتەۋىندە سارامەن ايتىسىنا توقتالىپ, داۋلى پىكىرلەردى تالداپ ايتۋمەن قاتار, ءوزىنىڭ عىلىمي بولجامىن ۇسىنادى. ايتىستىڭ اقيقات بول­عاندىعىن, بىراق كوپ ۋاقىتقا دەيىن حاتقا تۇسپەي, ەل اۋزىندا جاتقا ايتىلىپ كەلگەندىكتەن, كادىمگى فولكلور شىعارمالارى سياقتى باستاپقى نۇسقاسىنان وڭدەلىپ, وزگەرىستەرگە ۇشىراعانىن قيسىندى دالەلدەيدى. ەسماعامبەت ىسمايلوۆ – تەك ادەبيەتتە عانا ەمەس, ءبىزدىڭ ۇلتتىق اكادەميامىزدىڭ قالىپ­تاسۋىنا, قوعامدىق عىلىمداردىڭ دامۋىنا, فولكلورتانۋ سالاسىندا كادر دايىنداۋدا ەرەكشە ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەر. سول الپى­سىنشى جىلدارى يگىلىكتى ءىستىڭ باسى-قاسىندا جارعاق قۇلاعى جاستىققا تيمەي, كۇندىز-ءتۇنى تىنىم تاپپاي, جان-تانىمەن بەرىلىپ جۇمىس ىستەپ ەساعاڭ جۇرەتىن. ول كەزدە جۇرتتىڭ ايتۋعا باتىلى جەتپەي جۇرگەن شاقتا قازاق ادەبيەتىنىڭ ەرتە ءداۋىرى تۋرالى بەيسەمباي كەنجەباەۆتىڭ باتىل تۇجىرىمىن ەڭ العاش قولداعان عالىم وسى ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ بولاتىن. ەساعاڭ ادەبيەت سىنىنا دا وتە بەلسەندى ارالاستى. ادەبيەتتىڭ پروزاسىنا, پوەزياسىنا, دراماتۋرگياسىنا ءجون سىلتەپ, باعىت-باعدار بەرىپ وتىردى. اۋەزوۆ باستاعان, ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ, قاجىم جۇماليەۆ, مۇحامەدجان قاراتاەۆ قوستاعان ادەبيەت تاريحىن زەرتتەۋ­شىلەرىنىڭ ەڭبەگى ءالى تولىق باعالانعان جوق. بۇل دا ءبىر كەزەك كۇتتىرمەيتىن ءىس. ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ الپىسىنشى جىلدارى قازاق ادەبيەتى مەن ونىڭ تاريحىن زەرتتەۋگە وداققا بەلگىلى عالىمداردى بەلسەندى تارتىپ ءجۇردى. ءبىز اكادەميك جيرمۋنسكيدى, پروفەسسور سيدەل­نيكوۆتى ەساعاڭنىڭ ۇيىنەن ءجيى كورەتىنبىز. ول كىسى ادەبيەتتىڭ جاس كادرلارىن دا قىزعىشتاي قورعاپ, بايگە اتىنداي باپتاپ ءجۇردى. اتاق-دارەجەلەرىنە قاراماي ەسما­عام­بەت اعا ءبىز سەكىلدى جاس ادەبيەتشىلەردى قا­ناتىنىڭ استىنا الدى. شىندىق پىكىرتالاستان تۋادى دەپ ءبىزدى ىلعي ىنتالاندىرىپ وتىرۋشى ەدى. ءوز باسىم ول كىسىنىڭ شاپاعاتىن كوپ كوردىم. ۋنيۆەرسيتەت بىتىرەردە ديپلوم جۇمىسىن «شاح­مەت قۇسايىنوۆتىڭ دراماتۋرگياسى» دەگەن تاقىرىپتان قورعادىم. رەسمي تورەشىم زەينوللا قابدولوۆ اعامىزدىڭ جۇمىسىمدى جوعارى باعالاپ سويلەگەنى, مارجانداي توگىپ پىكىر جاز­عانى ءالى كۇنگە ەسىمدە. كەيىننەن ويلاسام, ۇلكەن ۇستازدىڭ ديپلوم جۇمىسىنىڭ وزىنە سونشا ءمان بەرىپ, تەرەڭ تالداعانىنا تاڭ قالامىن. سالدارسىز سەبەپ تۋمايدى. دۋالى اۋىز اعالاردىڭ الدىن كەسىپ وتپەي, كىتاپحانادان شىقپاي, قاعازعا كومىلىپ جۇرگەسىن بە, وسى بالادان بىردەڭە شىعادى دەپ ويلاعان بولۋى كەرەك, بەسىنشى كۋرستىڭ اياعىندا شاحمەت قۇسايىنوۆ اعامىز تىلدەي قاعازعا حات جازىپ بەرىپ ەدى. اشىپ قاراسام, حاتتى پروفەسسور ەسماعامبەت ىسمايىلوۆقا جازىپتى. – ەسماعامبەت! سەن گۋماننوي ەدىڭ عوي. مىنا مىرزاتايدان ۇلكەن ادەبيەتشى شىعايىن دەپ تۇر. قامقورلىعىڭا ال. ۋنيۆەرسيتەتتە قالدىرۋعا كۇش سال. مۇقاڭمەن اقىلداس, – دەپ قولىن قويىپتى. ءتىلحاتتى سول كۇنى ەسماعامبەت اعانىڭ قولىنا تيگىزدىم. كەيىن ءبىلدىم, ەسماعامبەت اعا مەن جايىندا رەكتورعا دا كىرگەن ەكەن, اياۋلى مۇقاڭا دا ءوتىنىش جاساعان ەكەن عوي. ءسويتىپ, اعالارىم, ماسكەن اپام (سارمۋرزينا) تىلەكشى بولىپ, قازاق ادەبيەتى كافەدراسىنا ۇستازدىق جۇمىسقا قالدىرىلدىم. ول كەزدە الماتىدا پاتەر الۋ وتە قيىن. تۇيىنشەكتەرىمىزدى سۇيرەتىپ, ۇيدەن-ۇيگە كوشىپ جۇرەمىز. سىعان سەكىلدى ءۇيسىز-كۇيسىز كوشىپ جۇرەتىن قازاق جاستارىنىڭ ءبىرىمىز. ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ اعا ءسوۆميننىڭ ۇيىندە تۇرادى. ماسكەۋدەن اتاقتى عالىم ۆلاديمير ماكسيموۆيچ جيرمۋنسكي كەلىپتى, اعامىزدىڭ ۇيىندە بولىپتى دەگەندى ەستيمىن. كەيىنشە اتاعى دارداي عۇلامانىڭ قىرتىسى قالىڭ «پۋشكين ي بايرون», «ۋزبەكسكي گەرويچەسكي ەپوس» دەگەن كىتاپتارىن وقىعانىم بار. شارۋاسى بولدى ما, ەسماعامبەت اعا مەنى ىزدەپتى. سايدا سانى, قۇمدا ءىزى جوق, مەكەنى-تۇراعى جوق مەنى قايدان تابا قويسىن. شارق ۇرىپ ىزدەپتى. تاپتىرا قويماپپىن. ءبىر كۇنى ۋنيۆەرسيتەت دالىزىندە ۇشىراسا كەتىپ, قابا­عىن سۋىتىپ: – وسى سەن قايدا جۇرەسىڭ؟ – دەدى. – كوشىپ جۇرەمىز عوي, اعا, – دەپ جاۋاپ بەردىم. – نەمەنە, كۇندە كوشەسىڭ بە؟ – دەدى. – كۇنارا, اعا, – دەدىم. ول باسىن شايقاپ, ۇندەمەي تۇرىپ قالدى. تەرى وڭدەۋ كومبيناتى جانىنداعى قۇر­قىل­تايدىڭ ۇياسىنداي شاعىن پاتەردى جالداپ تۇ­رىپ جاتقانبىز. ءبىر كۇنى ەسماعامبەت ىسمايى­لوۆ اعاي شاقىرادى دەگەن حابار جەتىپ, با­لاعىمدى سۇيرەتىپ ول كىسىنىڭ جەلتوقسان كوشەسى مەن اباي داڭعىلى قيىلىسىنداعى ۇيىنە كەلدىم. ايەلى ءشايزادا اپايعا اس سالعىزىپتى. اعانىڭ جانىندا اققۇباشا كەلگەن كىسى وتىر. كەيىنشە ءبىلدىم, تۋعان جيەنى ءمۇتاللاپ نۇر­تازين ەسىمدى كىسى ەكەن. داستارقانعا وتىردىق. اس جەپ بولعان سوڭ وڭاشا بولمەگە شىقتىق. ەسماعامبەت اعا ءسوز باستادى. – ءمۇتاللاپ, سەنىڭ ەڭ شاۋىپ شىققان جەرىڭ مەكتەپ ديرەكتورلىعى. ەلگە, كوكشەتاۋعا قايت. رەنجىمە. ءوزىڭ وتىرعان ءۇيدى مىنا مىرزاتايعا بەر, قاڭعىپ ءجۇر, بۇل جىگىتتەن ۇلكەن ءۇمىت كۇتىپ وتىرمىز, ادەبيەتشى عالىم بولادى, – دەدى سالماقتاپ. بايقايمىن, كۇتپەگەن بولۋى كەرەك, ءمۇتتا­لاپ ماڭدايىن تاسقا سوققان بەكىرە بالىعىنداي ءۇن-ءتۇنسىز, تىم-تىرىس وتىرىپ قالدى. ايتسە دە ناعاشى اعاسىنا قارسى ءسوز ايتا المادى. وتىرىپ-وتىرىپ, ءبىرازدان سوڭ: «ما­قۇل», دەدى. بۇل ءسوزدى امالسىز ايتقانىن مەن دە سەزدىم. كوپ ۇزاماي پانفيلوۆ پاركىنىڭ كۇن­باتىس جاعىنداعى قاعاز كارتوننان سالىنعان شاعىن باسپانانى بوساتىپ بەردى. ءماريا ەكەۋمىز جۇماقتىڭ تورىنە شىققانداي بولدىق. ۇلكەنگە دە, كىشىگە دە ارتىق ءسوز ايتپاعان, تۋعان ادەبيەتىمىزدىڭ ەڭبەك تورىسى ەسماعامبەت سامۇرات ۇلى 1966 جىلدىڭ 29 قاراشاسىندا دۇنيەدەن وزدى. امال نە, ومىردەن ەرتە كەتتى, بىراق كوپ قۇندى مۇرا قالدىردى. قازاق فولك­لورى مەن ادەبيەتىنىڭ كورنەكتى زەرتتەۋشىسى, جامبىلتانۋدىڭ نەگىزىن سالۋشى عالىم ەس­ما­عامبەت سامۇرات ۇلىنىڭ ەسىمى ەلىمەن بىرگە ماڭگى جاساي بەرەتىنى انىق. مىنە, بيىل تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ 20 جىلدىعى قارساڭىندا قازاقتىڭ عۇلاما عالىمى – ەسماعامبەت سامۇرات ۇلى ىسمايىلوۆتىڭ تۋىل­عانىنا 100 جىل تولىپ وتىر. كەشەگى قازاق ادەبيەتىنىڭ التىن ءداۋىرىن تۋدىرعان اسىلدار ارمانداعان ازاتتىققا قۇدايعا شۇكىر, بۇگىن ءبىز جەتىپ وتىرمىز. الايدا, الاش ارىستارىنان ءتالىم العان, قازاق ادەبيەتىنىڭ الىپتارىنىڭ ءبىرى – ەسماعامبەت سامۇرات ۇلىنىڭ 100 جىل­دىق مەرەيتويى رەسپۋبليكالىق دەڭگەيدە اتالىپ وتەتىن مەرەيتوي يەلەرىنىڭ تىزىمىنە كىرمەۋى, بۇقارالىق اقپارات قۇرالدارىندا جۇيەلى ناسيحاتتالماۋى وكىنىشتى-اق. قازاق ەلىنىڭ تاريحى مەن ادەبيەتى ءۇشىن سانالى عۇمىرىن سارپ ەتكەن ارىسىمىزدىڭ ەسىمى بۇل قۇرمەتكە ابدەن لايىق ەدى. ويتكەنى, ول كىسى – قازاق ادەبيەتى تاريحىن زەرتتەۋدى قالىپتاستىرعان, قازاق ادەبيەتى سىنىن ىلگەرىلەتكەن, ونىڭ ءور­كەنىن وسىرگەن, ءسويتىپ تۋعان ادەبيەتىنە ءمۇل­تىك­سىز قىزمەت ەتكەن ادەبيەتىمىزدىڭ ەڭبەك تورىسى, عۇلاما عالىم. مىرزاتاي جولداسبەكوۆ.
سوڭعى جاڭالىقتار