بيىل قازاقستاننىڭ ءتاۋەلسىزدىگىنە – 25 جىل. مەن ەلتاڭباسى, تۋى, ءانۇرانى, ءوزىنىڭ تەڭگەسى, پرەزيدەنتى بار وسىنداي مەملەكەتتە تۋعانىما, تۇراتىنىما ماقتانامىن. بۇل سەزىم مەنىڭ بويىمدى العاش مەكتەپكە بارعان كەزىمدە كەرنەدى. ويتكەنى, قولىما پرەزيدەنتىمىز ن.ءا.نازارباەۆتىڭ سىيلىعىن ۇستاتقاندا قۋانىشىمدا شەك بولمادى. بۇل سىيلىق «مەنىڭ وتانىم – قازاقستان» دەپ اتالاتىن كىتاپ ەدى. وسى كۇننەن باستاپ وقۋعا دەگەن ىنتام ارتتى. ساباقتى اركەز جاقسى وقۋعا تىرىسامىن. سەبەبى, مەن قازاقستان ازاماتىمىن. ءوسىپ, ەرتەڭ ءوز ەلىمە قىزمەت جاساعىم كەلەدى. قازىر ماعان وسى تالابىمدى ىسكە اسىرۋعا اتا-انام, مۇعالىمدەرىم كومەكتەسىپ ءجۇر. مەنىڭ ەڭ العاشقى ۇلەسىم – قازاقستاننىڭ تاۋەلسىزدىگىنە ارناپ جازعان ولەڭىم.
بەيبىتشىلىك, باقىت بار ەلىمىزدە,
ەگەمەندىك, كۇش-قۋات بار مەملەكەتىمىزدە.
25 جىل – قازاقستان تاۋەلسىزدىگىنە,
نامىس وتى لاۋلايدى جۇرەگىمىزدە.
ەرسۇلتان امىرعاليەۆ,
الابوتا ورتا مەكتەبىنىڭ
2 «ا» سىنىپ وقۋشىسى
سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى,
تايىنشا اۋدانى