ساياسي قۋعىن-سۇرگىننىڭ سىزداۋىعى جارىلىپ ءبىتىپ, جاراسىنىڭ ورنى جازىلعان دا بولار دەيتىن ۋاقىت ەمشىنىڭ دامەسىنەن ءجۇرەك قانشا مەدەت كۇتكەنىمەن, تالماۋسىراعان كۇيىنەن ءالى ايىعار ەمەس. ءتىپتى دە سەيىلمەيتىندەي قارا بۇلتىنىڭ جاڭبىر ەمەس, قان سەبەزگىلەپ تۇرعانىنان كوڭىل بىتكەن شەرمەندە. ساباسىنا تۇسپەي سارسىلاتىنداي, قالىبىنا كەلمەي زار-نالاعا بۋلىعىپ, مۇڭ ءبۇركەتىندەي. ءجا, وسىنىڭ ءبارىن – ءبىر تاعدىرعا تەلىپ تۇيىندەي سالۋعا دا بولار ەدى... امال نە, ءتۇيىنىن شەشپەي دەم تۇتىقتىرا بەرەر تارپاڭ تاعدىردىڭ جالىنىندا جازىقسىز قاقتالعان قانشاما ءومىر يەسى قاۋقارسىز جۇتىلىپ كەتتى-اۋ! سول ەسكە ءتۇسكەندە قۋعىن-سۇرگىننىڭ تاس شەڭگەلىنە مىتىرىلعان اكە مەن انانىڭ بەيكۇنالىگى بىلاي ىسىرىلىپ, ولاردىڭ باۋىرىنان ءورگەن بالالارىنىڭ كۇناسىزدىگىن – وتانعا دەگەن قاسكۇنەمدىككە قاساقانا بالاعان, ءسويتىپ, تۇتاستاي شاڭىراقتىڭ ءۇرىم-بۇتاعىنا زاۋال تونگەن قارالى كەزەڭ, شىندىق الدىندا ۇياتتان ءالى كۇنگە بەتىن باسىپ جۇرگەنىنىڭ كۋاسىمىز عوي!
سونداي اتادان – بالا, انادان – قىز اجىراپ قالعان ناۋمەت جىلداردىڭ ءبىر قايعىلى وقيعاسىنا توقتالعالى وتىرمىز. ول – ادەبيەتىمىزدىڭ اسقاق تا جارقىن تۇلعاسى, جازىقسىز جالادان ناقاقتان اتىلىپ كەتكەن كلاسسيك جازۋشى جۇسىپبەك ايماۋىتوۆتىڭ تۇلا بويى تۇڭعىشى بەكتۇردىڭ ازاپتى ءومىرىنىڭ ازاتتالعاندا دا قايعىدان قابىرعاسى سوگىلىپ, سۇرەڭسىز تىرلىك كەشكەنىنەن تارقاتىلعان كىرەۋكەلى كىربىڭ-كۇيزەلىس بايانى ەدى...
اكەسى جۇسىپبەك ايماۋىتوۆ 1929 جىلى 10 ساۋىردە قىزىلوردادا «حالىق جاۋى» جالاسىمەن ۇستالعاندا, بەكتۇر ون ءۇش جاستا عانا بولاتىن. جازۋشىنىڭ ءبىرىنشى ايەلى ۆەرا ۆولكوۆادان, اناسى ۆيكتور اتاپ كەتكەن وسى بەكتۇر مەن وزىنەن ءتورت جاس كىشى ەۆگەني (جاناق) تۋعان ەكەن. ال ەكىنشى زايىبىنان مۋزا ەسىمدى قىز ومىرگە كەلگەن. ماسكەۋدە 1930 جىلدىڭ جازىندا ءبىر وقتىق بوپ سۇلاعان جۇسىپبەكتىڭ سوڭىندا قالعان وسى بالالارىنىڭ تاعدىرى كوپكە دەيىن بەلگىسىز بولىپ, ءتىرلىگى قانداي ەكەندىگى, ولاردى ءبىلىپ-بىلمەيتىندەردىڭ كوڭىلىن الاڭداتىپ قويعان-تىن.
جۇرەگى سىزداپ, سۇراۋ سالعانداردىڭ ساناتىندا الدىمەن گۇلنار مىرجاقىپقىزى بولعانىن ايتۋىمىز ابزال. اپاي بەكتۇردان ءبىر جاس قالقىڭقى, ەكەۋى ورىنبوردا ءبىر مەكتەپتە وقىعان. اكەلەرى دوس-جار بولعاسىن با, بالالارى دا ءبىر ءۇيدىڭ قوزىسىنداي تەل ءوستى. بەكتۇردى ءمىرجاقىپ جازعا سالىم تورعاي, قوستاناي ءوڭىرىن قىدىرىستاعاندا, گۇلنارىمەن بىرگە ىلەستىرىپ الا ءجۇرەتىن. بالالىقتىڭ بال قايماعىن قالقىسقان سول بەكتۇردى ەندى گۇلنار اپاي ىزدەمەگەندە كىم ىزدەسىن؟ ءاردايىم جازعان كىتابى مەن ماقالاسىندا, ءسويلەگەن سوزىندە بەكتۇر تاعدىرىنا الاڭداۋشىلىق بىلدىرگەنىنەن قالىڭ جۇرت حاباردار.
مىنا قىزىقتى قاراڭىز, بەلگىلى قازاق اقىنى مۇزافار ءالىمباەۆقا ءبىر جولى كورشىسى تاسكيرا باقىتكەرەيقىزى «ۆەچەرنيايا الما-اتا» گازەتىنىڭ 1990 جىلعى 15 قاڭتارداعى سانىن ۇستاپ, ءسۇيىنشىلەپ جۇگىرىپ كەلەدى. ونداعى ج.ايماۋىتوۆتىڭ ءومىر جولى تۋرالى ماقالانى وقىعاندا, ەسىنە ونىڭ بالاسى ۆيكتور تۇسە كەتپەي مە. باشقۇرتستاننان شىمكەنتكە تۋعان اپكەسىنە قوناقتاپ جاتىپ, ەلىنە ورالاردا اكەسى اتىلىپ كەتكەن وسى جەتىمەك ۆيكتوردى جۇسىپبەكپەن كورشىلەس بولعان وتاعاسى قىزىنا ايتىپ, سىرت جەرگە ەرتىپ جىبەرەدى. ءسويتىپ, ۆيكتور نيجني ترويتسك قالاسىندا الگىلەرمەن ءبىر جىل تۇرادى. سول قالاداعى فزۋ-دە وقىپ, ماماندىق الادى. قامقور بولىپ ءجۇرگەندەر 1933 جىلى باسقا جەرگە قونىس اۋدارىپ, ودان كوز جازىپ قالادى. تاسكيرانىڭ ۆيكتوردى ەسكە الىپ ايتقان وسىنداي اڭگىمەسىنەن كەيىن كومەسكى دەرەكتىڭ ءۇمىتتى كوزى اشىلعانداي بولىپتى...
بىرتە-بىرتە جىلدار قىرتىسىنداعى قايعىلى قاتپار سىرى اشىلا باستاعانداي ەدى. كەمەروۆ وبلىسىنىڭ پروكوپەۆسك قالاسىنان بەكتۇر, بىشكەك جاقتان جاناق, اقتوبەدەن مۋزا تابىلىپ, الاش ارىسى جۇسىپبەكتىڭ كىندىگىنەن تاراعان بالالارى تاعدىر ايداۋىمەن الماتىدا باس قوسىپ قالىپ ءجۇردى. ارقايسىسىنىڭ ارقالاي تاعدىرى باۋىرلاردى ءجۇنجىتىپ تە, تىزە بۇكتىرىپ, قايىرا قايراتتاندىرىپ تا, اكە نامىسىمەن شىڭداپ, شىڭعا ءورمەلەتىپ تە, قۇزدان قۇلدىراتىپ تا سىناعىنا اياۋسىز العان ەكەن. نە قۇقايدىڭ دا تەزىنەن قانعا بىتكەن قامىقپاس مىنەزدىڭ بەرەكەتىمەن بەبەۋلەپ شىعا ءبىلىپتى-اۋ!
بەكتۇر باسقا سالعانىن كوردى, كوندى دە. كونتەرلى ەكەن. 1937 جىلى قازان قالاسىندا «حالىق جاۋىنىڭ» بالاسى دەپ, ون جىلعا سوتتالىپ كەتتى. جانى ءسىرى ەكەن. ايداۋدان امان شىقتى. شاحتادا ىستەدى, ەلەكتر مونتەرى بولدى. كەيىن ول 1994 جىلى 25 قاراشادا تاتارستان رەسپۋبليكاسى پروكۋراتۋراسىنىڭ قاۋلىسىمەن ءدالەلسىز قۋدالانعان رەتىندە اقتالدى.
بۇل كەزدە بەكتۇردىڭ اكەسى جۇسىپبەكتىڭ اقتالعانىنا دا التى جىلدىڭ ءجۇزى بولىپ قالعان ەدى. ساناسىنا سەرگەكتىك ۇيالاي باستادى. جابىلعان جالادان ءجۇزى جىلىپ جىلتىراپ, جۇرەگى قۋانىشقا ەلىككەندەي. اتىلعان اكەسىنىڭ دە, سىبىرگە ايدالعان ءوزىنىڭ دە كىناسى بولماي شىقتى. ستاليندىك قۋعىن-سۇرگىننىڭ جان ءتۇرشىگەرلىك ايۋاندىق ساياساتى اكە مەن بالانى ءبىر تابادا وسىلايشا شىجعىرىپتى. كەۋدەسى بىرتە-بىرتە كۇيلەنگەن بەكتۇر ويانا باستاپتى. ءتۇسىنە تۋعان باياناۋىلى ءجيى كىرەتىن بولعان. 1994 جىلى بوتاداي بوزداپ, كىندىك قانى تامعان جەرگە تارتىپ وتىرسىن. قۇنداعىندا مۇرنىنا جۇپار ءيىسى سىڭگەن, توپىراعىنا اۋناعان, بالالىعىنىڭ كىناراتسىز كەزەڭى شاپقىلانعان قاسيەتتى جەرىنە ىقىلاسى اۋىپ, تەمىر جول ۆوكزالىنا ءالسىن-ءالى كەلە بەرگەن ەكەن. بىردە قازاقى قانداسىنا جولىعىپ, جۇسىپبەك ايماۋىتوۆتىڭ ۇلى ەكەندىگىن ايتىپ, الماتىعا ىلەسىپ بىرگە جونەلمەي مە. اكە-شەشەسىن ىزدەگەندەي بولىپ, باۋىرلارىن كورمەككە قۇمارتىپ, ىسسى اڭسارمەن اڭقاسى كەۋىپ الماتىعا القىنا كەپ توقتاپتى. جەتىسۋدىڭ جانناتىنان جانى جارىلقانىپتى. الاتاۋىنا ىزەتپەن سالەم بەرىپ ءيىلىپ, ەڭكىش تارتقان بويىن ىلە تىكتەپ الا قويىپتى. قالا اكىمى كەمپىرىمەن ەكەۋىنە ءبىر بولمەلى پاتەر بەرگەن ەكەن, ورىس كەيۋانا ەلىن اڭساپ, كۇڭكىلدەپ, كەمسەڭدەي بەرگەن سوڭ پروكوپەۆسكىگە قايىرا كەتىپ قالعان ەكەن. ال باياناۋىلداعى كىندىك قانى تامعان جەرگە بارىپ, اتا-بابا قورىمىنا ءوزى دۇعا باعىشتاعانى, ءبارى-ءبارى جادىندا قالعان.
الماتى ءىشى گۋ-گۋ. جۇسىپبەكتىڭ ۇلى بەكتۇر قايىرا كەتىپ قالىپتى دەگەن حابار جەلدەي ەسىپتى. نەگە كەتتى ەكەن؟ تۋعان جەرىنەن جەرىنگەنى نەسى, ءباتىر-اۋ! ورىس قاتىنىنىڭ ازعىرىندىسىنا ەرگەنى دە. جەرسىنۋشى مە ەدى ول. بىرەۋدىڭ جەرىن بىرەۋ قايتەدى؟ ۇلتان بولام دەپ كەلگەن بەكتۇردىڭ ءوزى قايقايىپ كەتتى ەمەس پە. ماسقارا! اكە رۋحىن سىيلاماعانىن قاراشى, دەگەندەي رەنىش, وكپە, ناز, تىلەك جامىراپ جايىلعان-تىن. ءتىلىن, ءدىلىن دارىتقان قۇدىرەتى كۇشتى جاراتىلىس ايماعىنا دەمى تاۋسىلعانشا ادال بولا الماعانى ما سوندا؟ ءجا, ارتىق-كەمىسى بولسا, كەشىرەر, ايتەۋىر بەكتۇردىڭ ءبىر كەم پىشكەنى بارى سەزىلەدى دە تۇرادى. اڭقاسىن ورىس سۋى باسىپ, ءسىبىر اۋاسى كەڭسىرىگىن اشقان مۇددەلىلىك قويسىن با, ەش قيسىنىن كەلتىرمەستەن اپاي-توپاي دوڭگەلەنتە جونەلگەن اپشىسىن قۋىرىپ.
سونىمەن بەكتۇر سول جاقتا جۇرە تۇرسىن. قازاقتار بىراق ونىڭ تاعدىرىنا الاڭداۋىن ءبىر ساتكە ىسىرىپ تاستاماعان ەدى. جانى اشيدى. اكەسى دە, ءوزى دە قارا تاڭبادان ارىلدى. ەلىنە كەلۋىن كەلىپ قالىپ, بۇل بۇلتالاعىنا جول بولسىن دەپ, اشۋ-ىزا شاشۋدان دا جاسقانبايدى كەيبىرى. ءتۇسىنىكتى-اۋ! بىراق بەكتۇر وسى جاعىن ونشا تۇسىنبەگەنگە ۇقسايدى. ءالدە سىرتتى پانالاپ, ساياقسىپ كەتكەن داعدىسىنان ارىلۋ وعان وڭاي تيمەگەن دە شىعار. سۇرقاي ساياساتتىڭ شىبىرتقىسىنان ساۋ-تامتىعى قالماعان جاماۋ-جاماۋ جۇرەگى, ءۇرگەدەك كوڭىلى, ءۇركەك سەزىمى سەتىنەپ, سەنىمىن الدامشى اۋەنگە جەڭدىرىپ, بايىز تاپتىرمادى ما ەكەن. ءبارى بولادى. ءومىر بولعان سوڭ ادام ونىڭ تاعدىر تاتتىرعان دامىنەن ۇشىنىپ كەتپەيدى. تاتادى. بويىنا ءسىڭۋ-سىڭبەۋى باسقا اڭگىمە.
بەكتۇردىڭ وسىلايشا سىرتتا ءجۇرگەن كەزى عوي دەيمىن, ناقتىراق ايتسام, 1999 جىلدىڭ شىلدە ايىنىڭ باسىندا قوستاناي وبلىستىق گازەتى وقىرماندارىنىڭ ءجۇسىپبەك ۇلىنىڭ تاعدىرىنا الاڭداۋشىلىق ءبىلدىرىپ سۇراۋ سالعان ءوتىنىشىن قاناعاتتاندىرۋ ماقساتىمەن گۇلنار ءمىرجاقىپقىزىنا حات ءجونەلتتىم. ونداعى ويىم – اپامىز بەكتۇردىڭ قازىرگى حالىنەن حاباردار ما ەكەن دەگەن ءۇمىتتى سۇراققا جاۋاپ ىزدەۋ بولاتىن. اپام دا حات-حابارعا قاشاننان قاعىلەز ادەتىمەن شىلدەنىڭ 31-ىندە ىلە جازا قويىپتى. ال كەپ ىقىلاستانا وقيىن: «... ءوزىم, ءازىرشە كۇندەلىكتى كۇيبەڭمەن ءومىر ءسۇرۋدەمىن. قولىمنان قالام تۇسەر ەمەس. جارىق كورمەگەن زيالى اعالارىمىزدى ەسكە الىپ, كورگەن-بىلگەندەرىمدى قاعازعا تۇسىرۋدەمىن. ونىڭ اراسىندا جۋرنال-گازەت قىزمەتكەرلەرى مازامدى الۋدا. سويلەسۋدىڭ ءوزى ەكى ساعاتتان ارتىق قىمبات ۋاقىتىمدى الىپ شارشاتادى. قالايدا توتەپ بەرۋ كەرەك شىعار, دەپ ءوزىمدى جۇباتامىن».
حاتتىڭ ارعى جاعىن جۇگىرتىپ وقي الماي, شىدەرلەنگەن اتتاي شوقاقتاپ, كىبىرتىكتەي بەردىم. داۋىستاپ وقىپ وتىر ەدىم, ماقامىم ءپاستەنىپ, ىرعاعىمنان جاڭىلدىم. ءجۇرەگىم اۋزىما تىعىلدى. ءبىر وقىپ اياعىنا شىقتىم, ەكى وقىپ, ءۇش وقىپ دەگەندەي... ەندى ساباما ءتۇسىپ, ويلانىپ كورسەم, گۇلنار اپام بەكتۇرعا قاتىستى جانى ەگىلىپ ايتقان وسى سوزدەرىن, اششى پىكىرگە تولى ءومىر شىندىعىن كوپكە جاريا ەتۋدىڭ قاجەتى جوقتىعىن قاداۋ-قاداۋ ەسكەرتىپ ءوتىپتى. تۇتاستاي ورتا بۋناعىن اتتاپ كەتىپ, اپامنىڭ سوڭعى تۇيىنىنە قايىرا زەر سالدىم. وندا: «... قايسار! بەكتۇردى جازۋىڭنىڭ رەتى كەلمەس. مەنىڭ ەستەلىگىم دە جەتىپ جاتىر. كوڭىلىمنىڭ باياعىداي بولىپ قالماعانىنا وكىنەمىن. سوندىقتان جىلى جاۋىپ قويعاننان ارتىعى جوق. جانىم اۋىرادى, ايايمىن, امال جوق, قايتەيىن. حاتتى كىدىرتكەنىم سونىڭ الەگى».
ءيا, اپامنىڭ قوس تومدىق ەستەلىكتەر كىتابىندا بەكتۇر تۋرالى ءىشىنارا جازىلعان. بىرگە وتكىزگەن بالداۋرەن شاقتىڭ مولتەك سىعىندىلارى عانا. قىسقا قايىرىلعان سول ءلاززاتتى كەزەڭنىڭ ودان دا قىسقا سۋرەتتەرى مونشاقتاي تىزىلگەن ەدى. بالالىقتان بولاشاقتىڭ ونە بويىن سومداي ءبىلۋ كورەگەندىگى وڭاي ەمەس شىعار. ول كەزدە جىلدار وتە بەكتۇردىڭ تاعدىرى قالاي قالىپتاساتىنىن كىم بال اشىپ ءبىلدى دەيسىز. قۇلدىراڭداعان كىشكەنە گۇلنار دا الدا نەندەي تاۋقىمەت كۇتىپ تۇرعانىن سەزبەگەنى راس. بىراق مىنا حاتتان اپامنىڭ سول تيتتەي, بەيكۇنا جۇرەگىنىڭ بەكتۇر قۇرداسىنا دەگەن نازىك ءلۇپىلىنىڭ, اپپاق سەزىمىنىڭ جىلدار قۇرساۋىمەن قاتۋلانىپ, سۇستىلانا باستاعانىن سەزىنۋ وزگەگە دە اۋىر سالماق سالارىن بايقاپ وتىرمىز. اپامشا ايتقاندا, بەكتۇر سول پاك, تاپ-تازا, ىڭكارلى كۇيىندە كوڭىل ءتورىندە قالۋى ءتيىس ەدى. بىراق قاتىگەز تاعدىردىڭ وكسىگى وكىنتپەي قويمايدى ەكەن-اۋ! بەكتۇرعا نە وكپە بار؟ سىنىن بەرسە دە سىناپتاي جۇتىلىپ كەتپەي, بۇگىننىڭ جالىنا جارماسىپ جۇرگەنىنىڭ ءوزى مەدەت قوي.
نە ىستەسەم ەكەن؟ امالىم قايسى؟ جاۋاپ حاتتىڭ الگى اپام تىيىم سالعان تۇستارىن وقىرمانعا جەتكىزگەنىم قالاي بولادى؟ ونسىز دا وسى حات قولىما تيگەلى ون ەكى جىل وتە شىعىپتى. اپام تىلەگىمەن سول جازبالاردى تۇقىرتىپ كەلىپپىن. كوڭىلىنە كەلەرمىن دەپ, تەجەلدىم. ەندى بەكتۇرعا قاتىستى قوسپاسىز شىندىق ايتىلار تۇستا, كوزى كورگەن قاريانىڭ جاناشىرلىق تۇرعىداعى شىنايى پىكىرىن ىركىپ قالا بەرۋدىڭ ءجونى بولار ما ەكەن؟ مۇنى گۇلنار اپام دا ءتۇسىنۋى ءتيىس. ۇرىسپاۋى ءتيىس ماعان. بىلەمىن عوي, اپام ىشىڭدەگىنى سەزە قويادى. مەنىڭ قازىر جۇرەكسىنە, تولقي وتىرىپ ءوز حاتىنان ءۇزىندىنى جاريا ەتكەنىمە دە كەشىرىممەن قاراۋى ءتيىس. سويتەدى. ءتۇسىنەدى مەنى. وقىرمان ءۇشىن جۇرەگىن جۇمسارتا الادى. ەندەشە, نە تۇرىس بار؟ تاۋەكەل دەپ, گازەتكە شىعارىپ جىبەرەيىن: «... سەنىڭ بەكتۇر تۋرالى بىلگىڭ كەلەتىنى تۇسىنىكتى, ال سوڭعى جىلدارى, ول تۋرالى ءسوز قوزعاۋدىڭ كەرەگى شامالى. ءبىلىپ-تۇيگەنىم, بايعۇس اۋرۋ, انا ءىنىسى جاناق (ەۆگەني) سەكىلدى – قيالي (شيزوفرەنيا). بۇل قالادا (الماتىدا) جۇرتتىڭ الدىندا ءبارىمىزدى ۇياتقا قالدىرعان تولىپ جاتقان قىلىقتارىن نەسىن جازايىن. وكىنىش, اياۋ, ودان باسقا ەشنارسە قالمادى. ونى ءمۇسىركەگەن جانداردى, ول وڭدىرعان جوق, قارتقوجا توعانباەۆتىڭ – تولەشى, ت.ب. (قارتقوجا –ج. ايماۋىتوۆتىڭ باستى كەيىپكەرى. ق.ءا.). ايتۋعا اۋزىم بارمايدى. قايران, ءجۇسىپبەك اعام-اي, ەكى ۇلىنىڭ مۇشكىل ءحالىن بىلمەي كەتتى-اۋ! بەكتۇرعا ءبىر بولمەلى پاتەر بەرگەن الماتىنىڭ ۆەسنوۆكا, 2 كوشەسىنەن, از ۋاقىت تۇرىپ, ماعان ايتپاستان, باياعى رەسەيىنە تارتىپ وتىرعان. ول ءپاتەرىن ريمما دەگەن قىزىن قاراعاندىدان كوشىرىپ, ءۇش نەمەرەسىنە قالدىرىپ كەتكەن. بەكتۇردىڭ ۆيكتور دەگەن ۇلى بار, ول دا پروكوپەۆسكىدە».
گۇلنار اپام جانىن قۋىرىپ, كورگەنىن جازىپتى. ەگىلىپتى. ايانىشىن, كورگەن-بىلگەنىن بۇگىپ قالعىسى كەلگەن. جالپاق جۇرتقا جاريا ەتپەۋگە بەكىنگەن. جازعانى حاتتا عانا قالادى دەپ, شىداماي سىرىن اشقان ەكەن. كەشىرىڭىز, گۇلنار اپا, سىزدە كىنا جوق, ءومىر شىندىعىمەن قۇندى بولسا كەرەك دەپ, ءبىز وسىنداي قادامعا باردىق. بەكتۇرعا دا وكپە ارتپايمىز. العا سىرعىتىپ ايتساق, ول جاسى 82-گە كەلىپ, كۇللى قۇسالى ءومىرىنىڭ وكسىگىنەن الدەقاشان قاقالىپ, وماقاسىپ, دەمى تۇنشىعىپ, ەرتە ءۇزىلىپ كەتپەگەنىنە شۇكىرشىلىك ەتەمىز! تاعدىر تەپەرىشىنە قالاي شىداعانىنا تاڭبىز! اكەسىنىڭ قانىنا تارتقان دا, تارلانبوزىڭ! بەرتىنگى قاجىپ-سولعان كەيپىن ايتساق, ونىڭ دا ەش سوكەتتىگى جوقتاي. شىن بەينەسىن ەلەستەتتىك. بىراق دارالانعان داراقتىڭ الىستان كورىنەتىنى سەكىلدى, ول بەينە ءسال كەدىر-بۇدىرىنا قاراماستان قايسىمىزعا دا قايىسپايتىن قارا ەمەندەي بوپ, ىستىق تارتىپ تۇرا بەرەر... سونىسىمەن قىمبات, قيمايمىز ونى – اسىلدىڭ تۇياعى, بەكتۇر اتانى!
بەكتۇر اقساقال ەكىنشى قايتارا الماتىعا 2006 جىلى كەلىپ, قونىستانىپتى. كەمپىرى كىندىگى بايلانعان جەردە ماڭگىلىك تۇراعىن تاپقان. سۇيرەتپەسى جوق شالى سۇيەگىن سالدىراتىپ ەلىنە تارتقان. تاعدىر تاڭداۋى وسى. تۋعان جەر تارتىلىسى وسى! كەلسە, باياعى ءبىر بولمەلى ءپاتەرىن قالدىرعان قىزى مەن كۇيەۋ بالاسى ءۇيدى ساتىپ, تاباندارىن جالتىراتىپ ۇلگەرگەن. جەر سيپاپ, دالادا قالدى. سودان قالاداعى «ارداگەرلەر» قارتتار ءۇيىندە عۇمىرىنىڭ سوڭعى ەكى جىلىن وتكىزگەن بەكتۇر ءجۇسىپبەك ۇلى توقسان جاسقا ەكى اتتاپ, تۇرماستاي بوپ قۇلادى...
قايران, عاپىل دۇنيە-اي! قانشا قيماسا دا جىلت ەتىپ, جالىن سيپاتىپ ۇلگەرمەي-اق, جالت بەرەدى ەكەن. تاۋسىلمايتىنداي كورىنىپ, ءساتتە تالماۋراتىپ, اۋناتىپ كەتەدى ەكەن. بەكتۇردىڭ كۇنىن كەيىنگى ۇرپاق كورمەسىنشى! اسىلدارىمىزدى دا, ولاردىڭ ۇرپاقتارىن دا اڭىراتقان كەر كەزەڭ ەندى قايتىپ كەلمەسىنشى!
قايسار ءالىم.