جەڭىس كۇنى – مەن جانە مەنىڭ وتباسىم ءۇشىن ەرەكشە كۇن. ءويتكەنى, مەنىڭ دە اتالارىم ۇلى وتان سوعىسىنا قاتىسقان جاندار. ولار تۋرالى قىسقاشا بايانداعىم كەلەدى.
ءوز اتام سوپىعالي قۇرمانباەۆ 1919 جىلى تۋىلعان. ول پولشا, چەحيا, دنەپردە وتكەن ۇرىستارعا قاتىسقان. «ەرلىگى ءۇشىن», «پراگانى ازات ەتكەنى ءۇشىن» جانە باسقا دا كوپتەگەن مەدالدارمەن جانە وردەندەرمەن ماراپاتتالعان. قاندى سوعىستان امان قايتىپ, ەلگە كەلگەن سوڭ ۇيلەنىپ, بەس بالانى ءوسىرىپ-جەتكىزەدى. ۇستازدىق ەتىپ, ۇزاق جىل مەكتەپتە ەڭبەك ەتتى. اكەم مەن انام اتا-اجەلەرىمنىڭ ەسىمدەرى مەن قاسيەتتى ءىسىن قاستەرلەپ, ماعان ۇلگى ەتىپ, ونەگەلەرىن ايتىپ وتىرادى.
ناعاشى اتام مۇقانبەتجان قاليەۆ, 1913 جىلى تۋعان. قان مايدانعا اسكەر قاتارىندا بورىشىن اياقتاپ ەلگە قايتاتىن شاقتا اتتانعان ەكەن. جاياۋ اسكەر قاتارىندا بەلارۋس مايدانىندا, ماسكەۋ ىرگەسىندەگى شايقاستا, كەنيگسبەرگتى ازات ەتۋدە العان مەدالدارى ساقتالعان. تىزەسىن تەسىپ وتكەن وقتان اياعىن امان ساقتاپ قالعان حيرۋرگكە العىسىن ايتىپ وتىرادى ەكەن. «سول سوعىستان 1946 جىلى ەلگە ورالعاندا ومىراۋى وردەن-مەدالعا تولىپ كەلدى. الدىنان جۇگىرىپ شىققان بالالارعا ءبىر بىردەن تاراتىپ, مويىندارىنا سالىپ بەردى», دەپ وتىراتىن جولبولسىن اتا شايقاقوۆ. مۇقانبەتجان اتام جاسى 70-تەن اسقانشا ەڭبەك ەتىپ, سوعىستان كەيىنگى ەلدىڭ ەڭسەسىن كوتەرىپ, تۇرمىسىنىڭ كوتەرىلۋىنە ەرەن ۇلەس قوسقان جان. جەڭىستىڭ 50 جىلدىعىنا بىرنەشە اي قالعاندا, 1994 جىلدىڭ جەلتوقسانىندا دۇنيەدەن وتكەن.
اجەمىز حاديشا ەكەۋى التى ۇل-قىز تاربيەلەپ, بارلىعىنىڭ ءبىلىم الىپ, وزات بولۋىنا جاعداي جاسادى. اجەمىز تىلدا ەر ازاماتتارشا ەڭبەك ەتىپتى. ءوزى شەبەر, بيازى مىنەزدى, اقىلدى ادەمى كىسى بولعان كورىنەدى. ەلگە سىيلى, ەڭبەك پەن ادامگەرشىلىكتى ونەگە ەتكەن, بىلىكتى, مەيىرىمدى كىسىلەردەن وربىگەن ۇرپاقتارى اتىنان ولاردىڭ رۋحىنا باس ءيىپ, ولارمەن ماقتاناتىنىمدى جەتكىزگىم كەلەدى.
ەلنۇر سوپىعالي,
نازارباەۆ زياتكەرلىك مەكتەبىنىڭ 9-شى سىنىپ وقۋشىسى.
استانا.
