تۇسكەن جەرىنەن ات ارقانداي قوياتىن قازىق تابىلا قويۋى نەعايبىل. كوبىنە شىدەرلەپ جىبەرەدى. الدىڭعى ەكى اياعىن تۇساۋلاپ, سول تۇساۋدان ارتقى اياقتىڭ شىدەرلىگىنە ورەلەنەتىن شىدەردىڭ نەشە ءتۇرى بار. كوبىنە قايىستان جاسالادى. اباي «شىدەرلىگى جۋانداۋ, بوتا تىرسەك» دەپ سۋرەتتەيدى عوي اتتىڭ سىنىندا. شىدەرلىگى كوبىنە مىنەر جاق اياعىنا ايتىلاتىن سياقتى. قامشىلار جاعىنان شىدەرلەي قويمايتىن سياقتى سەزىلەدى. شىدەرلەپ جىبەرگەن ات الىسقا ۇزاي قويمايدى, اسسا ەكى-ءۇش شاقىرىمدى اينالىپ وتتايدى دا جۇرەدى. اتاقتى ءيمانجۇسىپ:
«شىدەرىمدى شىڭعىرتىپ اتقا سالدىم, ءيمانجۇسىپ اتىمدى حاتقا جازدىم» دەيدى ەرەيمەنتاۋ جىرىندا. ءبىزدىڭ جاقتىڭ دومبىرا ۇستاعاندارىنىڭ اۋزىنان «ۇشبۇتاعىن شىدەردىڭ اتقا سالدىم» دەپ ەستىپ ەدىك بالا كۇنىمدە. شىدەر اتتىڭ ءۇش اياعىن بىردەي تۇسايدى دا, جالعىز-اق اياعى بوس قالادى عوي. بىلۋىمىزشە, ءمىنىس اتتارىن بولماسا, بايگە اتتى شىدەرلەي قويمايدى. سەبەبى ولاي ەتسە, اياعىن شاتاستىراتىن مىنەز تاۋىپ ءسۇرىنۋى ىقتيمال. اياعىن شالىس باسقاندا, جىلىنشىگىن ۇرىپ الۋى مۇمكىن دەگەندەي كەم-كەتىكتەرى كوپ دەگەن ويدامىز. بايگە اتتى كوبىنە بوس جىبەرىپ ەركەلەتىپ ۇستايتىن ۇلكەندەر. ءتىپتى, كوكپارعا دا سالمايتىن. سولاي ايالاعان سوڭ شىدەرمەن ماتاۋى, ارينە اقىلعا سىيا بەرمەيدى.
اتاقتى ءبىرجان سالدىڭ شىدەر تۋرالى ولەڭدەرى تۇتاس ءبىر وقيعالار جيىنتىعىنان تۇراتىن ۇزاق اڭگىمە. «زامانا بۇلبۇلدارى» كىتابىندا احمەت جۇبانوۆ ادەمى-اق كەستەلەپ, جىردىڭ كۇيىندەي قىلىپ بايانداپ جەتكىزەدى. راسىن دا ءبىرجان شىدەرىنىڭ ۇرلانعانىن ءلايلىم شىراقتان كورگەن سياقتى. ونى تەرە بەرسەك, ۇزاق ءبىر ماقالاعا جۇك.
وتكەندە اقىن باعدات مۇباراكتىڭ «ساعىنىش شىدەرلەدى شەرگە مەنى» دەپ باستالاتىن ولەڭىنە كوزىم ءتۇسىپ كەتىپ, ايران-اسىر كۇي كەشتىم. قالاي ءدال بەرگەن. قازاق تانىمىندا سويلەۋ دەگەن وسى شىعار. مۇنى ۇعۋ ءۇشىن اتقا ءمىنىپ ءومىر ءسۇرۋ ءوز الدىنا, شىدەردەگى اتتىڭ قانشا ۇزاپ جايىلارىن ءبىلۋ جانە شىدەرى ءۇزىلىپ, اتىن تاپپاي الەككە ءتۇسۋ سياقتى ارەكەتتەردىڭ بارىنەن ءوتۋى كەرەك قوي ادام. ال شىدەرتىنىڭ جىرى باسقا اڭگىمە.
