ۇلتىمىزدىڭ ۇستىنى, حالقىمىزدىڭ قۇتى

جەر جۇزىندە ءىرىلى-ۇساقتى 3 مىڭداي حالىق, 222 مەملەكەت ءومىر ءسۇرىپ جاتىر. ءبىز, جۇمىر جەردىڭ جۇمىر باستى ادامدارى, سول مىڭداعان حالىقتاردىڭ بارلىعىن بىردەي تۇستەپ تاني بەرمەيمىز, ولار كوپ. مەملەكەتتەردى دە ءمىنسىز مولدىرەتىپ ءتىزىپ شىعۋ وڭاي ءىس ەمەس. دەگەنمەن, حالقىنىڭ ەڭبەككەر­لىگىمەن, ۇلتىنىڭ ونەرىمەن, شالقار جەرىمەن, دانا ءىس-ارەكەتىمەن, باۋىر­ماشىل ءھام مەيماندوستىعى­مەن ءوزىنىڭ ۇلتتىق اتاۋىن ءۇش ءناسىل­دىڭ بار ۇل-قىزدارىنا وزدەرى­نىڭ تىلىندە ايتقىزا العان ۇلتتار مەن ەلدەر بار. قىتاي, ءۇندى, ورىس, اعىل­شىن, يسپان, فرانتسۋز, نەمىس, تۇرىك دەسەڭىز – بۇل مەملەكەتتەردى جەر ءجۇزى بىلە بەرەدى. قازىردە ءبىزدىڭ قاسيەتتى وتانى­مىز – سۇيىكتى قازاقستانىمىزدى دا جەر ءجۇزى ءبىلىپ جاتىر. “قازاقستان” دەسەڭىز, شەتەلدىك سۇحباتتاسىڭىز­دىڭ ءجۇزى جىلىپ, كوزى ك ۇلىمدەپ, ءبىز تۋرالى بىلەتىنىن بىلدىرگىسى كەپ ءبىر كوش جەرگە دەيىن كوسىلىپ كەتەدى. سوندا ولار نە دەيدى؟ جەرلەرىڭىز كەڭ. جەر قويناۋ­لارىڭىز باي. مۇناي. بيداي. مەتالل. قازاق حالقى قاندايدا ءبىر ۇلىستارعا بول­ماسىن اكەلىك-انالىق مەيىرىمىن توگە­دى. “يەس!”, دەيدى. بايقوڭىر – كوسمودروم, سەمەي – جابىلعان اتومپوليگون, قازاقستان – ەقىۇ, ءححى عاسىردا اسقاقتاتىپ استانا سال­دىڭىزدار, سىزدەرگە ادامزات بالا­­سىنىڭ تەڭ جارتىسى ءپىر تۇتا­تىن ريم پاپاسىنىڭ ءوزى كەلىپ, قازاق­ستانعا وڭ باتاسىن بەردى. جا­پون بالاسى قازاق تىلىندە تەلە­حابار جۇرگىزدى, قارا ءتۇستىنىڭ بالاسى دوم­بىرا تارتىپ, قازاقشا ءان سالدى, دەيدى! بۇۇ-نىڭ الەمگە ات ۇستىنەن قارايتىن كانىگى پارلامەنتاريلەرى ءوز قاتارلارىنا ەلدىڭ سوڭىن الا كىرىپ, لەزدە تورىنە وزعان قازاقتىڭ ەر بالاسى, بەل بالاسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ قايراتتى ىسىنە قىزى­عىپ, ساليقالى دا پاراساتتى سوزىنە قۇلاق قويعان زاماندى كور­دىك, وسىنداي كەرەمەت ءحالدى باسى­مىزدان كەشىپ وتىرمىز. جەر ءجۇزى ەلبا­سىمىزدى تانىپ, ونى “نۇر­سۇلتان ءابىش ۇلى” دەپ نامىمەن اتاپ, اتىن جاتتاپ وتىرعان بۇگىنگى كۇنىمىز قازاق­ستاننىڭ جەر شارىن­داعى قاراقۇرىم مەملەكەتتەردىڭ ارا­سىن­داعى اتاۋلى مەملەكەتتەرمەن ءبىر قاتاردا تۇرعان اسقاق شاعى دەپ تۇسىنەمىز, سولاي سەزىنەمىز. گەرما­نيادا كەلن-بونن اۋەجايىندا كەدەن وفيتسەرى مەنىڭ قازاقستاندىق پاس­پورتىمدى تەكسەرىپ بولىپ, بە­تىمە قاراپ: “نازار­باەۆ؟..” دەپ سۇرا­دى. مەن: ء“يا, نازارباەۆ!” دەدىم ماق­­تانىش­پەن. ول – قازاق­پىن, قازاق­ستان­نانمىن!” دەگەنىم بولاتىن. پرەزيدەنت نازارباەۆ – ۇلتى­مىز­دىڭ ۇستىنى, حالقىمىزدىڭ قۇتى مەن ايبىنى, جاڭا تاريحى­مىزدىڭ اۆتورى, ۇلتتىق ءبىراۋىز­دىلىقتىڭ ءتىنى. سىرت ەلدەر قازاقتى نازارباەۆ­قا قاراپ تانيدى. ونىڭ قازاقى بەينەسى شەتەلدىكتەردى قازاقستانعا ءىش تارتقىزىپ, ونىمەن دوستىق, ەكو­نوميكالىق, مادەني قارىم-قاتىناستار ورناتۋعا, ەل مەن جەردى گۇلدەندىرۋگە ۇمتىلدىرادى. پرەزي­دەنتىمىزدىڭ ءبىتىم-بولمىسىنان جات جۇرت قازاق ۇلتىنىڭ وزىنە ءتان, قاپەلىمدە بايقالا بەرمەيتىن مىڭ­داعان ۇلتتىق نازىك رەڭكتەرىن تانىپ بىلە تۇسكەن سايىن قازاقتاردى جاقسى كورگەن ۇستىنە جاقسى كورە تۇسەدى. نەتكەن قوناقجاي حالىق دەسە­دى, ءداستۇرى قانداي, ساياساتكەر دە, ساياتكەر دە, شاباندوز دا وسى حالىق! تاريحى تەرەڭ, حالىق ءبيلى­گىنىڭ بيلەر سالعان دەموكراتيالىق ۇلگىسى قانداي, ەجەلدەن-اق “جەتى جارعىسى” بولعان توقتامدى ەل ەكەن, سونداي بەيبىت حالىق بۇگىندە جاڭارعان الەمنىڭ جاڭاشا اعىمىنا دا ىلەسە وزگەرىپ, ىعىنا بەيىم­دەلە الىپ, نازارباەۆتىڭ باسشى­لىعىمەن نانوتەحنولوگيانى دا مەڭگەرۋگە كوشكەن! ەشقاشان كوشتەن قالماعان حالىقپىز ءبىز! ءار داۋىردە كوشباس­شى كوسەمدەرىمىز بولدى. ءبىز ۇلت كوسەمدەرىن تىڭداپ, ۇلان-عايىر جەر مەن ۇيىعان ۇلتقا يە بولىپ قالا الدىق. بۇگىن دە سولاي. تۇڭعىش پرە­­زي­دەنت – ەلباسى نۇرسۇلتان نازار­باەۆتىڭ باسشىلىعىمەن قازاقستان جاڭا بيىكتەرگە قاراي ۇمتىلۋدا. استانا كۇنى, ياعني ايماڭداي الىپ­تىڭ تۋعان كۇنى قۇتتى بولسىن! دوسىمجان تولەۋىش, جامبىل وبلىستىق كاسىپوداقتار كەڭەسىنىڭ قىزمەتكەرى.