جارقىل قاعىپ جانارىڭ جانىپ تۇرعاي, ءلايلىم!
گۇل جۇزىڭنەن قىزىل نۇر تامىپ تۇرعاي, ءلايلىم!
جۇرەگىمدە كىرشىكسىز ماحابباتتىڭ وتى بار,
لاپىل اتقان كۇيىندە قالىپ تۇرعاي, ءلايلىم!
باقساق, ءبىز سۇلۋلارعا ارنالعان دەپ تۇسىنگەن وسى ءبىر ورنەكتەر قىزعا ەمەس, قۇدايعا, قۇدايدىڭ جامالىنا عاشىقتىقتان تۋعان-دى. ماسەلەن, حافيزدىڭ «ون ەكى جاسار سۇيىكتىم, مەن سەنى تاڭدا كۇتەمىن» دەگەن جىرىنىڭ ءتاپسىرى, شايىر «سۇيىكتىم» دەپ تاڭدا كەلەتىن ون ەكى باس نامازدى ايتقان دەسەدى. حافيز عازالدارىندا «ساحي», «شاراپ», «گۇل», «كوبەلەك» سوزدەرى رامىزدىك ۇعىمدارمەن استاسىپ بەرىلەدى. ماسەلەن, شاراپ دەگەنىڭىز قۇدايدىڭ نۇرى, كەسە بولسا جۇرەك رەتىندە قولدانىلادى. ياعني كوزەگە تولتىرىپ شاراپ ءىشۋ – قۇدايدىڭ نۇرىن جۇرەككە تولتىرۋ. حافيز ءومىرىن زەرتتەۋشىلەر ول ەشقانداي ب ۇلىكشىل, قىزقۇمار, ماسكۇنەم بولماعانىن, كەرىسىنشە عيبراتتى, ونەگەلى ءومىر سۇرگەنىن, وتباسىنا ءتيىستى قامقورلىق تانىتقانىن بايان ەتەدى. سوندىقتان دا باتىس زەرتتەۋشىلەرى «قوراپتا» ءومىر سۇرگەن شايىرعا رەنجىپ تە جاتادى.
ء«لايلى» ءسوزى اراب تىلىندە ء«تۇن» دەگەن ۇعىمدى بىلدىرسە, ءماجنۇندى تۇنگە عاشىق بولىپ ەسىنەن اۋىسقان اۋىش دەپ سۋرەتتەيدى. راسىندا, ء«لايلى» ۇعىمى عاسىرلار بويى جۇمباق قالپىندا وقىرمانداردىڭ كوڭىلىن بۇرىپ, داستاندارعا ارقاۋ بولىپ كەلەدى. شىعىس شايىرلارىنىڭ ء«لايلى مەن ءماجنۇن» داستانىن وزىنشە جازباعانى كەمدە-كەم. وسىدان-اق ءبىز تارقاتقان ۇعىمنىڭ شەكسىزدىگىن سارالاۋعا بولادى.
