كاتارسيس

«تۇسىمدە ءومىر – قۋانىش دەيمىن ماڭگىلىك,

ويانسام ونىم – بورىشىم ەكەن, اۋىر جۇك.

كوتەرىپ جۇكتى, ەڭبەكپەن العا تالپىندىم,

قۋانىشتىڭ ماعىناسىن سوندا ۇقتىم».

باقىتتى ءومىر كەز كەلگەن جاننىڭ ارمانى دەسەك, الايدا سول ارمانعا جەتۋ ءۇشىن توقتاماي ەڭبەك ەتكەن ادامنىڭ كەيدە سۇرىنەرى ءسوزسىز. بىراق سول ارقىلى باقىت شۋاعىنىڭ كەكىلى كورىنەدى. دات فيلوسوفى كەركەگوردىڭ «باقىتتىڭ ەسىگى ارقاشان «سىرتقا» قاراي اشىلادى» دەگەن دانالىعى بار. «ال ونى ىشىنەن اشۋعا ۇمتىلعان ادام ءۇشىن باقىتتىڭ ەسىگى ماڭگىلىك جابىق».

گەتەنىڭ «جاس ۆەرتەردىڭ قاسىرەتتەرى» كاتارسيس ارقىلى جاڭا ومىرگە قادام باسقان اقىننىڭ شىنايى بولمىسىن اشادى. سۇيىكتىسىنەن ايىرىلعان مۇڭقۇمار جىگىتتىڭ ىشكى ارپالىسى شىعارمادا شەبەر بەينەلەنگەن. كۇللى ەۋروپانى ەلەڭ ەتكىزگەن سونى تۋىندى ءرومانتيزمنىڭ ىرگەلى قارلىعاشىنىڭ ءبىرى ەدى. شىعارمادا ازاپ ارقىلى جان دۇنيەسى جۋىلعان, جىرىلعان, قاجىعان جاننىڭ سوقپاقتى ءومىرى ادام جۇرەگىنىڭ كۇردەلى ۇدەرىسىن ايشىقتايدى.

جاڭا ماحاببات, جاڭا ءومىر

جۇرەگىم, جۇرەگىم, نە بولدى,

سەنىڭ ءومىرىڭدى قانداي ويعا شومدىردى؟

مەن سەنى ەش تۇسىنبەدىم,

جاڭا ءومىردىڭ تەرەڭ تۇڭعيىعىنا سۇڭگىپ كەتتىڭ.

كاتارسيس – تەرەڭ تۇڭعيىققا سۇڭگۋ ارقىلى سول تۇڭقيىقتان ءىنجۋ تابۋ, جانعان ايداي جاڭا القانى الىپ شىعۋ. كەز كەلگەن باقىتسىزدىقتىڭ استارىندا ۇلكەن ءمان بارى داۋسىز. كەرىسىنشە, نەمىس اقىنى گەلدەرلينگ ايتقانداي, ء«بىز باقىتسىزدىعىمىزعا قاراي جاقىنداعاندا دامي تۇسەتىن» سەكىلدىمىز.

ال ءسىز قانداي كۇيدى باستان كەشىپ ءجۇرسىز؟