رۋحانيات • 14 قاڭتار, 2025

ابىلايدىڭ ءتۇسى

190 رەت
كورسەتىلدى
9 مين
وقۋ ءۇشىن

بيىل تۋعانىنا 110 جىل تولىپ وتىرعان ۇلكەن جازۋشى, قازاق ادەبيەتىنە تاريحي روماندار جەلىسىن اكەلگەن قايراتكەر-قالامگەر ءىلياس ەسەنبەرليننىڭ «كوشپەندىلەر» تريلوگياسى – ەپي­كا­لىق تىنىسىنىڭ كەڭ­دىگىمەن, سيۋجەت شەبەرلىگىمەن, رۋحاني سەرپىن­دىلىگىمەن جانە وتكەن عاسىر­لاردا قازاق حالقى باستان كەشىر­گەن وقي­عا­لاردى كوركەم تۇردە سۋرەت­تەۋىمەن قۇندى. ياعني اتالمىش تۋىن­دى اۆتورىمەن تاعدىرلاس تالانتتى جازۋشى ءانۋار ءالىم­جانوۆشا ايت­ساق: «كوشپەندىلەر» تريلوگياسىنىڭ بەتتەرىن مۇ­قيات زەردەلەمەيىنشە, قازاق ۇلتىنىڭ سان عاسىرلىق تاريحىن تال­داپ, پايىمداۋ دا مۇمكىن ەمەس, ءارى مۇنسىز ول تولىققاندى بول­مايدى».

ابىلايدىڭ ءتۇسى

وسى ورايدا تريلوگيانىڭ ءۇشىن­شى تومى «قاھار» رومانىنا توقتالساق, بۇل شىعارماعا ارقاۋ بولعان دۇنيە – ءحىح عاسىردا قازاق دالاسىندا ورىستەگەن ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىس كوسەمى كەنەسارى حاننىڭ تاريحى. ءبىر قىزىعى تۋىندىداعى سيۋجەتتەر مەن تاريحي وقيعالار جەلىسى ەل اۋزىندا ساقتالعان اڭىز-اڭگىمەلەر نەگىزىندە شىنايىلانىپ, كىتاپتىڭ تانىمدىق قۇنارى قالىڭداپ, وقىرماندى قىزىقتى­رىپ, ءتىپتى كەي تۇستاردا جەلىكتىرىپ اكەتەدى. سونىمەن قاتار جازۋشى وتكەن عاسىرلاردا وتارلىق كەسىرى­نەن قۇلدىراعان قازاق قوعامىنىڭ بەت-بەينەسىن شىعارماسىندا وتە دالدىكپەن ءھام ءتۇس-اڭىزىن پايدالانا وتىرىپ سىڭىرگەن.

سونىڭ ءبىرىن بىلاي دەپ باياندايدى: ء«ۇش ءجۇزدىڭ يگى جاقسىلارى باس قوسىپ, ابىلايدى بوز بيەنىڭ سۇتىنە شومىلدىرىپ, اق كيىزگە وراپ, حان كوتەرگەن كۇنىنىڭ تۇنىندە ول ءبىر عاجايىپ ءتۇس كورىپتى», – دەيدى جازۋشى. «استىمدا جالىنقۇيرىق جۇيرىگىم بار. سارىارقادا سەرۋەندەپ كەلە جاتىر ەدىم, الدىمنان ءبىر ارىستان تۇرا قاشتى, قۋىپ جەتىپ, الداسپانمەن ءىشىن جارىپ جىبەرىپ ەدىم, ارىستاننىڭ ىشىنەن ءبىر جولبارىس شىقتى دا تۇرا جونەلدى. جول­بارىستى دا قۋىپ جەتىپ, اش باۋىرىنان ورىپ جىبەرىپ ەدىم, ىشىنەن ءبىر كوكجال قاسقىر شىعا كەلدى دە تۇرا قاشتى. كوكجال قاسقىردى دا قۋىپ جەتىپ, ءىشىن ءتىلىپ جىبەرگەنىمدە, ودان ءبىر قىزىل تۇلكى اتا جونەلدى. قىزىل تۇلكىنى دە قۋىپ جەتىپ قارنىن وسىپ قالعانىمدا ىشىنەن قۇرت-قۇمىرسقا, باقا-شايان, جىلان-كەسىرتكە اقتارىلا ءتۇستى... بىراق بۇلار مەنەن قاشپادى, ءبارى بىجىناي كەلىپ, اتىمنىڭ ساۋىرىنا, جالىنا جابىسا باستادى. شوشىنعانىمنان ايقايلاپ جىبەرىپ, ويانىپ كەتتىم», دەيدى ابىلاي حان.

بۇنداي ءتۇستى ابىلاي حان شىن مانىندە كوردى مە, كورمەدى مە وعان دالەل جوق. بۇل بىراق جازۋشى ەسەن­بەرليننىڭ سيۋجەتى ەكەنى انىق. وسى ءتۇس وقيعاسى ارقىلى جازۋشى نە ايتقىسى كەلدى؟ ماسەلە وسىندا. ەندى قاراڭىز, ىلەكەڭ ءارى قاراي ابى­لاي حاننىڭ ءتۇسىن كومەكەي جىراۋ بۇقارعا جورىتادى. بۇقارەكەڭ ايتادى: «جالىنقۇيرىققا مىنگەنىڭ – حان تاعىنا قونعانىڭ. ال الدىڭنان ارىستان قاشسا, سەنەن ارىستان­داي ايبارلى ۇل تۋادى ەكەن. ودان تۋعان بالا دا جولبارىستاي قايراتتى, جۇ­رەكتى بولادى ەكەن. جولبارىستان تۋ­عان شوبەرەڭ دە كوكجال قاسقىرداي جۇرەكتى جاراتىلادى ەكەن. ال كوك­جال قاسقىردىڭ بالاسى, ءتورتىنشى ۇرپاعىڭ, قىزىل تۇلكىدەي زامانىنا قاراي قۋ, تاسىلقوي كەلەدى ەكەن. ال قىزىل تۇلكىدەن ءارى قاراي تاراعان تۇقىمىڭ باقا-شايان, قۇرت-قۇمىرسقا, جىلان-كەسىرتكە سەكىلدەنىپ ۋاقتانىپ كەتەدى ەكەن», دەپتى.

بۇل ءسوز بۇقار جىراۋدىڭ اۋزىمەن ايتىلعان ەسەنبەرليننىڭ ءوز پا­يىمى. ياعني جازۋشى قازاق دالاسىندا وتە ءبىر قاتىگەزدىكپەن جۇرگىزىل­­گەن وتارلاۋ سالدارىنان: ۇلتتىق رۋحانيات, ۇلتتىق مىنەز, ۇلتتىق تانىم, ۇلت­تىق ويلاۋ, ۇلتتىق كوزقاراس با­يىر­عى «ارىستان» كەسپىرىنەن ايىرىلىپ, باقا-شايان, قۇرت-قۇمىرسقاعا اينالىپ كەتكەن كەيپىن مەڭزەپ وتىر. ەسەنبەرليننىڭ بۇل تۇجىرىمى سول وتارلىق ءداۋىردىڭ ءتىرى كۋاگەرى جىرشى دۋلات باباتاي ۇلىنىڭ مىنا ءبىر زار تولعاۋىمەن ۇشتاسىپ جاتقانداي: «مىناۋ ازعان زاماندا, قاراسى – انتقور, حانى – ارام, باتىرى كوكسەر, باسى امان, بايبىشە – تانتىق, باي – ارام, بوزبالاسى – بولاشاق, قىرسىعا تۋدى قىز بالاڭ, نارى – جالقاۋ كەر تابان, قۇسى – كۇيشىل, ات – شابان, جىرعالاڭ جوق, جوبالاڭ, ەبى كەتكەن ەل بولدى, ەندى قايدا مەن بارام؟» دەگەنىندەي.

 

* * *

جالپى, ءتۇس ارقىلى ۋاقىت پەن زامان اڭدىسىن ادەبي ۇلگىگە ءسىڭى­رىپ بايانداۋ قازاق تانىمىندا بايا­عىدان بار. وعان ۇلتتىق فولك­لو­رى­مىزدىڭ نەگىزگى جانرى – ەرتەگى كۋا. ەرتەگى دەگەنىمىز – كوركەم پروزا. ول تىڭداۋشىعا ەستەتيكالىق ءلاززات سىيلاۋىمەن قاتار, ادام سانا­سىن شيرىقتىراتىن شىتىرمان سيۋجەتىمەن قۇندى. بۇل ءتاسىلدى جا­زۋشى ءىلياس ەسەنبەرلين ارقيلى وقيعالاردى وقىرماندارىنا جەت­كىزۋ ءۇشىن ءساتتى پايدالانا بىلگەن.

مىسالى, «قاھار» رومانىندا ابىلاي حاننىڭ تاعى ءبىر كورگەن ءتۇسى باياندالادى: «تۇندە ءتۇس كوردىم. تابىتتا جاتىر ەكەنمىن. باسىما ىلىن­گەن ءۇش ءجۇزدىڭ جالاۋىن ءۇش توبىر جۇرت ج ۇلىپ اكەتكەلى تۇر. تابىتىمنىڭ ءبىر بۇيىرىندە ارىس­تان, ەكىنشى بۇيىرىندە ايداھار وتىر. اياق جاعىمدا ءبىر توپ ءۇرىم-بۇتاعىم. ۋاليدەن تاراعان ءبىر ۇرپاعىم ماعان قۇران وقىپ جاتىر. قاسىمنان وربى­گەن ءبىر تەنتەگىم قولىنا قانجا­رىن ۇستاپ مەنى قورعاپ تۇر. ال مەن ءولىپ جاتسام دا, ەكى بۇيىرىمدە وتىر­عان ارىستان مەن ايداھارعا كەزەك قاراپ, مىنالاردان قالاي قۇتىلام دەپ جانتالاسۋدامىن», – دەيدى حان.

حان بۇل ءتۇسىن ادەتتەگىدەي اقىل­شى-ءۋازىرى بۇقار جىراۋعا جورىتادى. بۇقارەكەڭ بىلاي دەيدى: «قىرىق­قا كەلمەي تابىتتا جاتساڭ – ءومىرىڭ ۇزاق بولادى ەكەن. باسىڭا جالاۋ تىگى­لىپ, ءۇش جۇزگە حان بولادى ەكەنسىڭ. تا­بىتتا جاتىپ, ەكى بۇيىرىڭدەگى ارىس­تان مەن ايداھاردان قالاي قاشىپ قۇ­تىلام دەپ قورىقساڭ, ولە-ولگەنشە ەلىڭ­نىڭ ەكى بۇيىرىندە تۇرعان ەكى مەم­لەكەتكە جالتاقتاۋمەن وتەدى ەكەن­سىڭ... ال اياق جاعىڭدا تۇرعان ءۇرىم-بۇتاعىڭنىڭ ىشىنەن ءبىرى قۇران وقىپ, ءبىرى قانجار قايراسا, ءۋاليدىڭ ۇرپا­عىنان شىققان ءبىر تۇقىمىڭ اتىن قاعازدا, ال قاسىمنان تۋعان ءبىر بالاڭ اتاعىن مايداندا قالدىرادى ەكەن».

كومەكەي اۋليە ابىلاي حاننىڭ ءتۇسىن وسىلاي جورىپتى. بۇل جورۋدىڭ استارىندا نە ماعىنا جاتىر. ونى تاپسىرلەپ ءتۇسىنۋدى جازۋشى كەيىنگى ۇرپاق مىنا بىزدەرگە قالدىرعان. راسىندا, ابىلاي ولگەن سوڭ ءۇش ءجۇز ءۇش جاققا ىدىرادى. ۇلى ءجۇزدى حيۋا-قوقان بيلەسە, ورتا جانە كىشى ءجۇز پاتشالىق رەسەي قۇرامىنا ءوتتى. ال ابىلاي الاڭداعان «ايداھار مەن ارىستان» ماسەلەسى ءالى كۇنى كۇردەلى كەيىپتە. تۇستە قۇران وقىپ وتىرعان ءۋالي تۇقىمى – اتاقتى شوقان ءۋاليحانوۆ. راسىندا, بۇل تۇلعا ۇلى عالىم رەتىندە اتىن قاعاز­دا قالدىردى. ال قولىنا قانجار ۇس­تاپ, جاۋدان قورعاپ تۇرعان ۇرپاعى – قاسىمنان تۋعان كەنەسارى.

 

* * *

جالپى, ەسەنبەرليننىڭ «كوش­­پەن­دىلەر» تريلوگياسىندا جوعا­رى­داعى ءتۇس كورۋ حيكاياسىنان سىرت: جا­را­تىلىس قۇپيالارى مەن تابيعات تىلسىمدارىن دا شىعارماسىنا وزەك ەتىپ, سول ارقىلى قازاق قوعامىن ساقتىققا شاقىرعان. مىسالى, «قا­ھار» رومانىندا: «دۇنيەدە كوكەك قۇس­تىڭ ءجۇز جيىرما التى ءتۇرى بار. سولاردىڭ سەكسەن ەكىسى جۇمىرتقا­سىن باسقا قۇستاردىڭ ۇياسىنا تاس­تاپ كەتەدى. ول قۇستى اڭدىپ تۇرىپ, جەم ىزدەپ كەتكەن كەزىندە, ۇياسىنا ۇشىپ كەلىپ, باسىپ وتىرعان ءبىر جۇمىرتقاسىن الىپ كەتەدى دە, ورنىنا ءوز جۇمىرتقاسىن تاستايدى. قايتا ۇشىپ كەلگەن قۇس كوكەكتىڭ جۇمىرتقاسىن وزىنىكىنەن ايىرا المايدى, بالاپان بوپ, اۋزىن اشقاندا دا جەم بەرەدى. بۇل قۇستىڭ جەيتىن جەمى دە ءوزىنىڭ اناسىنىڭ جەمىمەن بىردەي بولعاندىقتان, كوكەك بالاپانى جىلدام وسە بەرەدى. كوكەك بالاپانى تاسباۋىر كەلەدى. ول جەمقور, اشقاراق بوپ جاراتىلادى. قاۋىز جارىپ شىعىسىمەن-اق ۇياداعى وزگە «باۋىرلارىنان» تەز قۇتىلۋعا تىرىسادى. ۇياداعى وزگە جۇمىرتقالار­دى بىرتىندەپ ۇيانىڭ شەتىنە اپارىپ, جەرگە قۇلاتادى. ءسويتىپ, جەمگە ورتاق بولاتىن وزگە بالاپانداردان جۇمىرتقا كۇنىندە-اق قۇتىلادى», – دەپ جازعان ەكەن.

ارينە, جازۋشى بۇل مىسالدى تەكتەن-تەك ايتىپ وتىرعان جوق. مۇنداعى «ارامزا كوكەك ءىسى» قازىرگى ۇلت رۋحانياتىنا جاسالىپ جاتقان شابۋىلدار. ەگەر قورعانا الماساق, ەڭ باستىسى, ءوز جۇمىرتقامىز بەن جاۋدىڭ (كوكەكتىڭ) جۇمىرتقاسىن اجىراتا الماساق, ءتۇبى جاردان ءبا­رىمىز قۇلايمىز. ىلەكەڭ وسى ءافسانا ارقىلى بىزگە, كەلەشەك ۇرپاققا «ساق بولىڭدار!» دەگەن جانايقايىن جەتكىزىپ وتىر.

سوڭعى جاڭالىقتار