تاعزىم • 19 قاراشا, 2024

«مەن كەلدىم كەربەز كوكشە باۋىرىنان»

100 رەت
كورسەتىلدى
5 مين
وقۋ ءۇشىن

ۇكىلى ىبىراي اتىنداعى اقمولا وبلىستىق فيلارمونياسىندا­ كيەلى كوكشە تو­­­پى­­را­عىندا تۋعان تالانتتاردىڭ ءبىرى مۇسا اسايىنوۆتىڭ تۋعانىنا 95 جىل تولۋىنا ارنالعان «اسقاق ءانشى, اقتاڭگەر اقىن» اتتى رۋحاني-تانىم­دىق­ كەش ءوتتى.

«مەن كەلدىم كەربەز كوكشە باۋىرىنان»

جالپاق جۇرتتى ادەمى اسەرگە بولەگەن بۇل كەش ايگىلى ۇكىلى ىبىرايدىڭ نەمە­رەسى, ارقا­لى اقىن, اسقاق ءانشى مۇسا اسايى­نوۆ­تىڭ شىعار­ماشىلىعىن كوز الدىمىزعا ەلەس­­تەتتى. اۋەلى قازاقستاننىڭ حالىق اقى­نى, ونەر­دەگى اعاسى كوكەن شاكەەۆتىڭ مۇسا­عا ار­ناۋىمەن باستالدى. ونەر كەشى بەل­گىلى ءانشى ءارى ونەرتانۋشى سارسەنباي حاسە­نوۆ­­تىڭ اۆتورلىق جوباسى اياسىندا ۇيىم­داس­­تى­رىلدى.

«ونەردىڭ وركەن جايعان سۇيرىگى ەدى,

ايتىستا جۇلدە بەرمەس جۇيرىگى ەدى»,­ – دەگەن اقىندار جىرى مۇسانىڭ قابى­لەت-قارىمىن اڭعارتىپ تۇرعانداي. ايتىس پەن ءان ونەرىن شىرقاۋ بيىككە كوتەرگەن مۇسا مىرزاعۇل ۇلى اسايىنوۆ سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى ايىر­­تاۋ اۋدانى وسكەن اۋىلىندا دۇنيە­گە كەلگەن. قازاق كسر-ءىنىڭ ەڭبەك سىڭىر­گەن مادەنيەت قىزمەتكەرى. بار عۇمى­رى كوكشەتاۋدا وتكەن. وبلىس ورتا­لىعىنداعى «كوكشەتاۋ» مادەنيەت سا­رايىنىڭ سالىنۋىنا دا ىقپالىن تيگىزىپ, ونەر ورداسىندا كوركەمدىك جەتەكشى بولىپ قىزمەت اتقار­عان. 1943–1964 جىلدارى وبلىستىق, رەسپۋب­لي­كا­لىق اقىندار ايتىسىندا توپ جارعان. سول تۇستاعى:

«كوز تارتار كوكشەگۇلدىڭ قىلتاڭىمەن,

كىم دەسەڭ, اتىم مۇسا, تۇلپار تۇياق,

ۇكىلى ىبىرايدىڭ ۇرپاعىمىن.

قاناتىن شارشى توپتا سامعاپ قاققان,

جۇلدە الىپ, سان بايگەدە تالماي شاپقان,

سوم دەنە ايىرتاۋدىڭ جۇيرىگىمىن,

جىر قۇسى كەۋدەسىندە سايراپ جاتقان», – دەپ كەلەتىن توكپە جىرىنىڭ ءوزى-اق كوپ جايدى اڭعارتقانداي. كورنەكتى اقىن جەرلەسىمىز تۋرالى كاكىمبەك سالىقوۆ ەسكە الۋ جىرىندا:

«اقيىق ەدى, قايمىقپاي كىرەر داۋىلعا,

قۇلاگەر ەدى, جارالعان وزا شابۋعا.

ايىرتاۋدا جوق دەيدى اقىن باۋىرىم,

اۋىل جاققا باتا الماي ءجۇرمىن بارۋعا», – دەپ تە­بىرەنسە, ول دا جايدان-جاي ەمەسى انىق.­

اعانىڭ ەسىمىنە قانىق ەدىك. كوزىن كور­مەسەك تە داڭقىن كوپ ەستىدىك. ارعى اتاسى سابدەن ابىلاي حاننىڭ باتىرى ءارى كەڭەسشىسى بولعان. ايماققا اتى شىققان زەرگەرلىك ونەرى دە بار ەكەن. سابدەننەن دەرىپسال, دەرىپسالدان ءۇش ۇل – ابىلە, ماڭداي, ساندىباي تارايدى. ساندىبايدان 1932 جىلى جازىقسىز «حالىق جاۋى» اتانىپ, ايدالىپ كەتكەن ۇكىلى ىبىراي. ال ماڭدايدان اسايىن, اسايىننان مىرزاعۇل, مىرزاعۇلدان مۇسا تۋادى. ەجەلدەن ءان-جىردىڭ التىن بەسىگى اتانعان كوكشەنىڭ كونەكوز قاريالارى مۇسا مەكتەپتە وقىپ جۇرگەندە-اق قۇيقىلجىتا دومبىرا تارتىپ, ءان سالعانىن ايتادى. اناسى باعي ايىرتاۋ اتىرابىنا اتى شىققان ءانشى بولسا كەرەك. ناعاشىسى بەلگىلى ءانشى تىربيدىڭ مولداحمەتى ءان ونەرىنە باۋلىعان. بۇل كىسىنىڭ اقان سەرى, ۇكىلى ىبىرايلاردىڭ كوزىن كورىپ, جانىندا ءجۇرىپ, ءانىن ۇيرەنگەن تالانتتى جان بولعاندىعىن ايىرتاۋداعى قۇيماقۇلاقتاردىڭ ءبارى بىلەدى.

«مەن كەلدىم كەربەز كوكشە باۋىرىنان,

سال-سەرى, اقىنداردىڭ اۋىلىنان.

شابىتىم نايزاعايدى ج ۇلىپ الار,

كوكتەمنىڭ وت جاسىندى جاۋىنىنان», – دەپ جىر الىبى جامبىلدىڭ 125 جىلدىق تويىندا اتاقتى ءسابيت مۇقانوۆ باستاعان قازىلار القاسىن مويىنداتقان دەسەدى. وسى جولى رەسپۋبليكالىق اقىندار ايتىسىنىڭ جەڭىمپازى اتانادى. تۋما تالانتتى قاپىسىز تانىعان الاش جۇرتى ارداق تۇتادى. نەبارى 16 جاسىندا سول­تۇستىك قازاقستان وبلىستىق فيلارمونيا­سىنا ءانشى بولىپ جۇمىسقا ورنالا­سا­دى. جيىرما جاسىندا كوكشە­تاۋعا اۋى­سا­دى. «كوكشەتاۋ» ءان-بي انسام­بلىمەن ەلى­مىز­­دىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىن ارالاپ, بىرنەشە مار­­تە شەتەلدەرگە دە گاسترول­دىك ساپارمەن شى­عادى. قازاقستاننىڭ ەڭ­­بەك سىڭىر­گەن ءارتىسى قاپاش ق ۇلىشەۆا مۇسا اعا­­سىن ۇستاز تۇتىپ, قۇرمەتتەۋمەن كەلەدى.

جوعارىدا وبلىس ورتالىعىندا «كوك­شە­تاۋ» مادەنيەت سارايىنىڭ سالىنۋى­نا ۇلەس قوسقانىن ايتتىق. سويتسە, سول زامانداعى وبلىس باسشىسى ەركىن اۋەلبەكوۆ ءانشىنىڭ ونەرىن ەرەكشە باعالاعان ەكەن. ۇلت مۇراتى ەسكەرىلمەي جاتقان زاماندا حالىققا رۋحاني ءنار بەرەتىن ءبىر ورتانىڭ كەرەگىن ايتىپ, ءانشى باسشىعا وي سالسا كەرەك. سول جەردە حالىق تەاترى ۇلگىسىمەن «قوزى كورپەش – بايان سۇلۋ», «قىز جىبەك» ءتارىزدى پەسالاردى ساحنالاپ, قويىلىمنىڭ رەجيسسەرى دە, اكتەرى دە بولعان ەكەن.

كوزى تىرىسىندە ءسابيت مۇقانوۆ, عابيت مۇسىرەپوۆ ءتارىزدى قالامگەرلەرمەن باي­لانىسىن ۇزبەگەن. ءسابيت مۇقانوۆ­تىڭ «مۇسا اسايىنوۆ – ۇكىلى ىبىراي­دىڭ شىعارماشىلىعىن جالعاستىرىپ كەلە جات­­قان ونىڭ ءۇنى مەن كوزى» دەگەن باعاسى دا بار. 1969 جىلى قازاق كسر عىلىم اكادەمياسىنىڭ مۇحتار اۋەزوۆ اتىنداعى ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتى فولكلورلىق ماتەريالدار جيناۋعا قۇقىق بەرەتىن ءتىلشى-جيناۋشى كۋالىگىن تابىستاپتى. وندا باسشى ورگاندارعا قولدان كەلەر كومەكتەرىن كورسەتۋگە ءوتىنىش جاسالعان. 34 جىلدىق شىعارماشىلىعىندا حالىق اۋىز ادە­بيەتىنىڭ ناسيحاتتاۋشىسى رەتىندە ارعى زامانداعى ونەر جۇلدىزدارىنىڭ, سونداي-اق ءوز اتاسى ۇكىلى ىبىرايدىڭ ۋاقىت شىمىلدىعى كولەگەيلەگەن كوپ­تەگەن ءانىن تاۋىپ, حالىقتىڭ يگىلىگىنە جاراتقان تۇلعا. بۇل جونىندە احمەت جۇبانوۆتىڭ «زامانا بۇلبۇلدارى» كىتابىندا دا ايتىلادى.

 

كوكشەتاۋ 

سوڭعى جاڭالىقتار