بىردە اراق ءىشىپ ءلايلىپ وتىرعان شەنەۋنىك لاحماتوۆتىڭ ۇيىنە بەلگىسىز بىرەۋ كىرىپ كەلەدى. باقسا دەنەسىنىڭ ءبارىن قاپ-قارا تۇك باسقان, كوزى دەگەن توزاقى وتتىڭ شوعىنداي قىپ-قىزىل, ءمۇيىزى مەن قۇيرىعى بار كادۋىلگى سايتان ەكەن. از-كەم تانىستىقتان كەيىن داستارقان باسىنا وتىرۋعا رۇقسات سۇرايدى. لاحماتوۆ ادەپپەن ستاكان ۇسىنادى. ءسويتىپ, سىرا ىشۋمەن باستالعان كەزدەسۋلەرى سىر اشۋمەن جالعاسىپ كەتەدى. سونداعى سايتاننىڭ ايتقان ءسوزى:
«بۇرىنعىداي جۇمىس جوق قازىر. مايدا-شۇيدە تىرلىكتەر. سۇلۋ بيكەشتەردىڭ باسىن اينالدىرامىز, بوزبالالارعا ولەڭ جازدىرامىز دەگەندەي...» بۇلار ەندى تۇسىنىكتى. جاڭالىقتىڭ كوكەسى مىنا سوزدەردە عوي: «ال ساياسات, ادەبيەت پەن عىلىمعا ءبىز الدەقاشان ارالاسۋدى قويعانبىز. بۇل تۋرالى تۇيمەدەي تۇسىنىگىمىز جوق. ءبىزدىڭ ارامىزدا توزاقتى تاستاپ, ادامدارعا جۇمىسقا تۇرعانداردىڭ قاتارى ارتىپ بارادى. ولار كوپەس ايەلدەرگە ۇيلەنىپ, جاعدايلارىن جاساپ العان. بارلىعىنىڭ لاۋازىمى جاقسى. ادامدارعا راحمەت, ايتەۋىر بىزگە پارا الىپ ۇيرەتتى. ايتپەسە باياعىدا اشتان ءولۋشى ەدىك».
سايتاننىڭ ساپالاعىنىڭ سوڭعى ءسوزى توبەڭە مۇزداي سۋ قۇيىپ جىبەرگەندەي بولادى.
ساتتاردىڭ ەمەس, سايتاننىڭ شاكىرتى قاپتادى دەپ جۇرگەندە, ولار الدەقاشان ادامنان قۋلىق-سۇمدىقتا ارتتا قالىپ كەتىپتى.
«ادامنىڭ سايتانىنان قورىق» دەۋشى ەدى اتام قازاق...
