م.ءماجيتوۆتىڭ ەسىمىن كوزىقاراقتى قاۋىم «قۇنىسكەرەي», «توبانياز», جيىرما جاسىندا حان تاعىنا وتىرعان اتاقتى حاقنازار حان تۋرالى كولەمدى رومانى ارقىلى جاقسى بىلەدى. بىراق قارا ءسوز شەبەرىنە پوەزيا دا جات ەمەس. ولەڭ ولكەسىنە دە ارا-تۇرا ات ءىزىن سالىپ قويادى. سوناۋ 60-جىلداردان بەرى قالامگەردىڭ توپتاما ولەڭدەرى رەسپۋبليكالىق گازەت-جۋرنالداردا ءجيى جاريالانىپ, وقىرماندار تاراپىنان جىلى باعاسىن العان.
جيناققا ەنگەن ولەڭدەردىڭ مازمۇنى ءارتۇرلى. كوبىنەسە قوعام, ۋاقىت, ادامدار اراسىنداعى سىيلاستىق, سۇيىسپەنشىلىك ماسەلەسى كوتەرىلەدى. سونىمەن بىرگە وتان, ەل, تۋعان جەر تاقىرىپتارى دا نازاردان تىس قالماعان. كىتاپتى پاراقتاپ وتىرىپ, اۆتوردىڭ جان دۇنيەسىندەگى سەزىم بۇلقىنىستارى, كوڭىل كۇيى, قوعامعا, ۋاقىتقا دەگەن كوزقاراسى اق پاراققا رياسىز جىر بولىپ توگىلگەن. نەنى جازسا دا اعىنان اقتارىلادى.
ماسەلەن, «ۋاقىتقا ناز» دەگەن ولەڭىن وقىپ كورەيىك:
«بارادى, كوشىپ كۇندەر, سىرعىپ ۋاقىت,
ءومىرىڭدى ارتتا قالعان بۇلدىراتىپ.
بىرەۋگە عۇمىر قىمبات, ال بىرەۋلەر,
بايلىققا, دۇنيەگە ءجۇر قۇمارتىپ.
بارادى, كوشىپ كۇندەر بۇرىلمايدى,
وكپەك جەل شاڭ كوتەرىپ قۇيىندايدى.
دەل-سال عىپ كوڭىلىمدى ۇشپا ۋاقىت,
ءبىر مەزەت سەزىمىمدى جىرىمدايدى.
كوزدە جاس, كوكىرەك شەر بۇل الەمدە,
ءبىر ساتتە قايعى-قاسىرەت تىيىلمايدى», دەپ قۇمنان قاشقان قىزىل تۇلكىنىڭ قۇيرىعىنداي بۇلاڭداعان ۋاقىتقا ناز ايتسا, «قىسقى كەش» دەگەن ولەڭىندە:
«جەر بەتىن اق مامىقپەن قاپتاپ الىپ,
تۇرگە ەنىپ, ءوزىن-ءوزى باپتار انىق.
توڭىرەك وزگەشە ءبىر ساندىك قۇرعان,
توگىلگەن اي نۇرىمەن شات تارانىپ.
قاراتپاي اق شۇعىلا كوز تايدىرىپ,
ەركە جەل بەت شارپيدى مۇزداي تۇنىق.
كەي كەزدە شىم ەتكىزىپ تىستەپ الار,
ايازى اق مامىقتىڭ جاي-جاي ك ۇلىپ», دەپ قاقاعان قاڭتارداعى قىسقى كەشتىڭ سۋرەتىن كوز الدىڭىزعا اكەلەدى.
جيناقتا وسىنداي كوڭىلدى سەلت ەتكىزەر تىڭ تەڭەۋلەر, بەينەلى سۋرەتتەر, ورالىمدى ويلار مولىنان كەزدەسەدى.
ءبىر سوزبەن ايتقاندا, كىتاپتىڭ باستى قۇندىلىعى – شىنايىلىعى. ال شىنايى جازىلعان كەز كەلگەن شىعارما ادامدى بىرەسە مۇڭعا, بىرەسە قۋانىشقا بولەپ, تولقىتارى انىق.
