وقۋشىلار سارايىنىڭ ءوز ىجداعاتىمەن اشىلعان ۇيىرمە ون جىلدان بەرى جۇمىس ىستەپ كەلەدى. وسى ۋاقىت ارالىعىندا تالانتتى وقۋشىلار بىرنەشە وبلىستىق جانە رەسپۋبليكالىق سايىس جۇلدەلەرىن قانجىعالادى. وقىتۋ ۇدەرىسى ەكى باعىتتا جۇرەدى: ءبىرى پوەزيا, ءبىرى ايتىس. ماسەلەن, 10-سىنىپقا اياق باسقان ءامينا بايكەمەلقىزى رەسپۋبليكالىق اباي وقۋلارىنىڭ جەڭىمپازى بولسا, ءبىتىرۋشى تۇلەك ناۋات جاقاتاەۆا, اسەت بەرىك, نازار مىسالبەك سىندى ونەرپازدار – وقۋشىلار اراسىنداعى ايتىستاردىڭ باس بايگە يەلەرى.
رۋحاني كەش جاس ءانشى كاۋسار ساماتقىزىنىڭ حالىق ءانى «ارمان-ايىنان» باستالدى.
بۇل كىسىنىڭ ەسىمى مەرەكە ساعىنعانوۆا. «جاس قالامگەر» ۇيىرمەسىنىڭ پوەزيا باعىتىندا ءتالىم الىپ جۇرگەن كاۋسار تولىبايدىڭ اناسى ەكەن. سوزگە تارتىپ كوردىم.
– كوزىڭىزگە جاس ءۇيىرىلىپ تۇر...
– ءيا, مۇنداي ساتتە كوڭىلدىڭ تولقىماۋى مۇمكىن ەمەس. پەرزەنتىڭنىڭ قالاي ەسەيىپ كەتكەنىنە ءارى تاڭعالىپ, ءارى ءسۇيسىنىپ وتىراسىڭ...
– قىزىڭىز ۇيىرمەگە قاتىسقاننان كەيىن بويىنان نە بايقا-
دىڭىز؟
– ءوز-وزىنە سەنىمدىلىك. ومىردە دە, ساحنادا دا بويىن ەركىن ۇستايتىن بولدى.
– قانداي جەتىستىككە جەتتى؟
– جاقىندا «Binom ارۋىن» جەڭىپ الدى.
– تاماشا! قۋانىشتىمىن!
تالانتتى شاكىرتتىڭ مەرەيلى اناسىمەن ديالوگىمىز وسىلاي قىسقا ءوربىدى. اسەرلى اڭگىمەسىن ارمەن قاراي تىڭداعىمىز كەلىپ ەدى, ايزەرە امانبايدىڭ ونەرى نازارىمىزدى ەرىكسىز وزىنە اۋداردى. ول اتاقتى انتون چەحوۆتىڭ «زالىم بالا» اڭگىمەسىن جاتقا وقىدى. وقىعاندا دا كاسىبي اكتەرلەردىڭ مونولوگ وقىعانداعى ماقامىنا ساي مانەرلەپ جەتكىزدى. اپكەسىنىڭ ءبىر جىگىتپەن ءسوز بايلاسىپ جۇرگەنىن اناسىنا ايتىپ قويامىن دەپ اۋىزباستىرىق الىپ جۇرگەن تەنتەك بالانىڭ ارەكەتى ەرىكسىز ەزۋىمىزگە كۇلكى ءۇيىردى.
كەزەك ءارى قاراي جاس ايتىسكەرلەرگە كەلدى. اقىندار دومبىراسىن قاعىپ-قاعىپ جىبەرىپ, ءبىر-بىرىمەن قايىمداسا جونەلدى. ەسىل-دەرتى ۇبت بولىپ جۇرگەن تۇلەكتەردى قاعىتىپ ءوتىپ, دوستىق نىشانىندا تىلەكتەستىگىن ءبىلدىردى. جاراسىمدى ءازىل, جاسىنا ساي شۋماقتار.
پوەزيا باعىتىنداعى ءبىلىم الۋشىلار دا ولەڭدەگى ءورىسىن كورسەتە ءبىلدى. بالا جۇرەكتىڭ بالاۋسا سەزىمدەرى, كوڭىل كورىنىستەرى كوپشىلىك كورەرمەندى قول سوقتىردى. ال قازىر وقۋشىلاردىڭ جەتەكشىسى ءناريا اقباباقىزى سويلەپ جاتىر. العاش ايتىس اقىنى رەتىندە ساحناعا شىققان ول, قازىر پەداگوگيكا سالاسىندا ۇشان-تەڭىز ەڭبەك ەتىپ كەلە جاتىر. «زاڭعار جازۋشى مۇحتار اۋەزوۆ «ادەبيەت – ەل ءومىرىنىڭ ايناسى» دەپ بەكەر ايتپاعان. ال ەلدى جاسايتىن – وسى بالالار. ولار ۇلتجاندى ازامات بولىپ جەتىلۋى ءۇشىن, ەڭ الدىمەن, ءتول ادەبيەتىمىزبەن سۋسىنداۋى قاجەت. مۇنداعى بالالاردىڭ بارلىعى اقىن-جازۋشى ياكي جۋرناليست بولىپ كەتپەيتىن شىعار. بىراق ولاردىڭ جۇرەگىندە ادامزاتتى سۇيۋگە جەتەلەيتىن ولەڭگە دەگەن ىقىلاسىن وياتۋ – قولىمىزدان كەلەدى», دەدى ول.
كەشتىڭ قورىتىندى بولىمىندە ۇيىرمە ۇزدىكتەرىن ماراپاتتاۋعا شىققان اقىن, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى سەرىكزات دۇيسەنعازى بىلاي دەپ وي تولعادى: «بىرىنشىدەن, بۇل ۇيىرمە بولاشاقتاعى مىقتى ستۋدەنتتەردى دايىنداپ جاتىر. ولاردىڭ قاتارى كۇننەن-كۇنگە ارتىپ كەلەدى. وزدەرىڭىز دە بايقاپ جۇرسىزدەر, وسىندا تاربيەلەنىپ جۇرگەن شاكىرتتەر جۇما سايىن جۇلدە اكەلىپ جاتىر. سول سەبەپتى ونەر ۇيىرمەسىنىڭ وسى جەتىستىگىنە قاراپ, «جاس قالامگەر» – ونەرپازدار ورداسى دەپ سەنىممەن ايتا الامىز».
سونىمەن ء«سوز پاتشالىعىنا» ساياحاتىمىز وسىلاي اياقتالدى. ولەڭقۇمار ورەندەردىڭ حاكىم اباي باسىندا تۇرعان پاتشالىقتىڭ ىرگەسىن كەڭىتىپ, ايبىنىن اسقاتاتا تۇسەدى دەپ كامىل سەنىمىز.
