اۋىل ىرگەسىنە تاياپ كەلگەنىمىزدە ءبىر توپ بالانىڭ ارقاسىنا الدەنە بايلانعان توبەتتى قۋىپ جۇرگەنىن كوردىك. جاياۋ بالاعا جۇيرىك يت جەتكىزۋشى مە ەدى. وزدەرىنىڭ دە ءيتتى قۋا-قۋا ابدەن شارشاعاندارى كورىنىپ تۇر. بۇرىن كوز ۇشىنان كورىنگەن دۇنيەنى جازباي تانيتىن جاناردىڭ وتى كەمىگەن سايىن قۇرىقسالىم جەردەگى قاراسىندى ازەر اجىراتاتىن جازعان باسىمىز ۇرى يت كوزدەن تاسا قالعان قوزى-لاقتى وڭاي ولجا كورىپ جاۋكەمدەپ قاشقان شىعار دەپ ويلاعانبىز. شەتىن كورىنىستىڭ جاي-جاپسارىن بىلەيىك دەپ ات باسىن ىرىكتىك. قۋعىنشى بالالار الدىرتقان البىرت كەيىپتە ەمەس, جۇزدەرىندە الدەبىر قۋانىشتىڭ لەبى الاۋلايدى.
– اسان, ارعى جاعىنان قاۋمالا, – دەپ ايعايلايدى بىرەۋى. ەندى بىرەۋى كوكشۋلان توبەتتى الداۋسىراتىپ شاقىرىپ الەك.
جول شەتىندەگى ءۇيدىڭ ىرگەسىندە اق جاۋلىقتى اجەي تۇر ەكەن. ۇلكەن كىسىگە توقتاپ سالەم بەردىك. يت قۋعان بالالاردىڭ جايىن سۇراستىق.
– يتكويلەك قوي, – دەدى اجەي, – ءبىلۋشى مە ەدىڭدەر؟ كونە ىرىم.
ءبىز ءتىس جارا قويماعان سوڭ, اڭگىمەنىڭ تىگىسىن ءوزى جازدى.
– باعزى زاماندا كىشكەنتاي بالاعا جەل-قۇز ءتيىپ اۋىرا قالسا, بويىنداعى دەرتى يتكە كوشسىن دەپ كىشكەنتاي دورباعا قانت-كامپيت, قۇرت سالىپ, ءيتتىڭ موينىنا بايلاپ, قاشىرتقان. ءبىر عاجابى, جەڭىل-جەلپى سىرقاتتانعان كوپ بالا وسى ءبىر كونە ىرىمنان كەيىن قۇلان-تازا جازىلىپ كەتەتىن بولعان. بۇل كۇنى ۇمىتتىق قوي. بۇگىن دە سول كونە ءداستۇردى جاڭعىرتىپ جاتىر ەدىك.
اتا-انانىڭ بار نيەتى بالانىڭ ۇستىندە عوي. اتام قازاقتىڭ ادال ىرىمىنىڭ سەبى شىنىندا دا تيەتىن شىعار.
