وقيعا • 24 مامىر, 2024

اساتۋ

190 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

سابىر اقساقالدىڭ امە­ري­كانىڭ ۇلكەن ءبىر ۋني­ۆەر­سيتەتىندە وقيتىن نەمە­رەسى كەلىپ, قۇرمالدىق بەرگەن. اۋماعى اتشاپتىرىم ۇلكەن بولمەنىڭ ىشىندە ينە شانشار جەر جوق.

اساتۋ

نيەتتەس, تىلەكتەس قاۋىم. اۋىل ءۇيدىڭ اڭگىمەسى بىلاي قا­لىپ, مۇحيتتىڭ ارعى بەتىندەگى ءبىلىم ماسە­­لەسىن جىكتەپ, جىلىكتەپ, تالداپ-اق جاتىر. الدەن سوڭ الدىمىزعا اس كەلگەن. اق­ساقال دا اق تۇيەنىڭ قارنى جارىلعان كۇنى ايانىپ قالماپتى. ەكى جاس جىگىت ەكى شە­تىنەن ازەر كوتەرىپ اكەلگەن ۇزىن­شا, ۇلكەن استاۋدىڭ ۇستىندەگى بۋى بۇر­قىراعان ەت تۋرالىپ جاتىر. سۇبەنىڭ ءوزى بەستىنىڭ قازىسىنداي. اپپاق قارداي جامباس جارتى استاۋدى العان.

– «سەمىزدىكتى قوي عانا كوتەرەدى» دەگەن راس, – دەدى اۋباكىر اعا. – قابىر­عاسىن قاراشى, ماي جەپ قويىپتى, جامباستىڭ سۇيەگى دە جىپتىكتەي. باسقا مال بولسا كۇپتى بولىپ, جۇرەگىن ماي با­سىپ ءولىپ قالار ەدى.

– نەمەرەم وقۋعا تۇسكەندە باي­لاعان ىسەك قوي, ءتورت جىل جەمدە تۇردى. بۇگىن وزدەرىڭە بۇيىرىپتى. وقۋىن اياقتادى, ەندى قۇجاتتارىن ءبىر ايدىڭ ىشىندە راسىمدەپ كەلەدى, – دەدى سابىر اقساقال ماساتتانىپ.

– بۇل دا زاماننىڭ وزگەرگەنى, – دەدى اۋباكىر اعا. – كەشەگى كەڭەس زاما­نىندا ءبىزدىڭ اۋىلدىڭ ءبىر كىسىسى «مەن بارماعان جەر بار ما, انتونوۆ­كانى دا كورگەنمىن», دەپتى عوي, سوندا انتونوۆكاسى اۋىلدان قىرىق شاقى­رىم جەردەگى ورىس پوسەلكەسى. بۇگىن, مىنە, سابەڭنىڭ نەمەرەسى كوز كورىپ, قۇلاق ەستىمەگەن امەريكادان وقۋ ءبىتى­رىپ كەلىپ وتىر.

اس قايىراردىڭ الدىندا سابىر اقساقال شەتىن ءبىر اڭگىمەنىڭ ۇشىعىن شىعارعان. قايدان تاپقانىن كىم ءبىلسىن, ارشانىڭ بىرەر كوشەتىن اكەلىپ وتىرعىزىپتى. كوكشەتاۋ وڭىرىندە ارشا ساندىقتاۋدا عانا بار. باسقا جەردە وسە قويمايدى. سوندىقتان تاڭسىق. اقساقالدىڭ ەكى-ءۇش جىلعى تالپىنىسى زايا بولعان. ارشا كوشەتى قانشا كۇتكەنىمەن كوكتەمەي قويدى. اعاش جايىن بىلەتىندەردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, كىنارات توپىراقتان.

سالدەن كەيىن بالالاردىڭ ءبىرى تاباقتى الۋعا رۇقسات سۇراعان.

– اساتايىق, – دەدى اۋباكىر اق­ساقال. – كونە ىرىم. جول ءجۇرىپ با­را جات­قان بالانى توپىراعىمەن تاتقان ءدامى پەرىشتەدەي قولداپ, قورعاپ جۇ­رەدى.

استاۋدىڭ تۇبىندەگى ءبىر شوكىم قيعاشتاي تىلىنگەن باۋىردىڭ ۇستىنە جامباستان جونىپ العان اپپاق مايدى قوندىردى. زوردىڭ كۇشىمەن قارا كەسەك ەت تابىلدى. ءسويتىپ, بارىپ الىس­تاعى امەريكادا ءبىلىم الىپ كەلگەن سابىر اقساقالدىڭ نەمەرەسىن شاقىر­دى. بالا بولسا اقساقالدىڭ قولىنا ءبىر, دامگە ءبىر قارادى. تى­جىرىنعان ءتارىزدى. قولمەن بەرگەن سوڭ ءبىرتۇرلى جيىركەنىپ تۇرعانى اڭعارىلادى.

ەندى ءوزى ىڭعايسىز جاعدايعا قالعان اۋباكىر اقساقال جۋىپ-شايىپ جاتىر. «اتام قازاق وسىلاي جەگەن, ايىپ-شامى جوق».

كوك تەڭىزدىڭ ءار جاعىنداعى مول بىلىمگە بوككەن نەمەرەنىڭ تۋعان جەردىڭ توپىراعىنان اجىراپ قال­عانى اڭعارىلىپ تۇر ەدى. ەسىمە الگى ارشا تۇسە بەرگەنى. 

سوڭعى جاڭالىقتار