سۋرەتتى تۇسىرگەن – ەرلان ومار, «EQ»
ۇلكەندەر ونى سولاي اتاعانىمەن, ءبىز «تيوتيا رايا» دەيمىز. جارىقتىق, جاقسى ادام ەدى. باعانداي ءتىپ-تىك جۇرەتىن. كوپ ءسوزى جوق, بىرتوعا. ءومىر بويى كەڭشاردا ەسەپشى بولىپ ەڭبەك ەتتى. زەينەتكەرلىككە دە سودان شىقتى-اۋ. ال جولداسىنىڭ بەينەسى ەمىس-ەمىس ەسىمدە. تولىقشا كەلگەن ورتا بويلى كىسى. ءوزى ويىنپاز. اسىرەسە بالا كورسە, سۇق ساۋساعىمەن ءتۇرتىپ وينايدى. مايدانگەر. سوعىستان لەيتەنانت شەنىمەن ورالىپتى. سودان جۇرت «لەيتەنانت» اتاپ كەتكەن. ۇنەمى «ۋرال» موتوتسيكلىمەن ىزعىپ جۇرەدى. بىردە اجەم ەكەۋمىزدى ءۇش اياقتى كولىگىمەن قوناققا اپارىپ تاستادى. اجەم مارقۇم ريزا بولىپ, كارى ءتىلىن بۇراپ «سپاسيبو» دەدى. وعان ول شيق-شيق كۇلدى. سول ەسىمدە قالىپتى.
رايا تاتەنىڭ ءبىر ۇل, ءبىر قىزى بولدى. ەكەۋى دە بىزدەن ۇلكەن. ۇلىنىڭ ەسىمى – ۆيكتور. اۋىل ادامدارى «ۆيتيا» دەيدى. جىگىتتىڭ جايساڭى ەدى. قولىنان كەلمەيتىنى جوق. بەساسپاپ. كولىكتى دە وڭدايدى, جارىقتى دا جوندەيدى. قاتەلەسپەسەم, اۋىلدا مونتەر بولىپ ىستەدى. اتتەڭ عۇمىرى ەرتە ءۇزىلدى. اكەسى سەكىلدى ول دا موتوتسيكل مىنەتىن. اقىرى اجالى سودان كەلدى. ال قىزى قالاعا وقۋعا كەتىپ, سوندا تۇرمىسقا شىققان.
ەرى مەن ۇلىنان ەرتە ايىرىلسا دا, ول كىسى قايعىعا مويىمادى. سابىرلىق تانىتتى. اۋىلداعى جالعىز ەكى قاباتتى ءۇيىن جۇمىرتقاداي ۇستادى. اۋلاسى مەن سارايى مۇنتازداي. قيقىم جاتپايدى. باقشا ەكتى. نەشە ءتۇرلى حوش ءيستى گۇل ءوسىردى. ونىڭ تۇزداعان كاپۋستاسى مەن قيارى قانداي ءدامدى. اۋزىڭنىڭ سۋى اعىپ جەيسىڭ. قاز-ۇيرەگى دە مول ەدى. تاڭەرتەڭ ولار وزەنگە بيلەپ باسىپ بارا جاتاتىن. ازىن-اۋلاق مالى دا بولدى. سونىڭ ءبارى ءبىر وزىنە جەتەتىن. اۋىل ازاماتتارى قولدارىنان كەلگەنشە كومەكتەسەدى. ءشوبىن ءتۇسىرىپ, وتىنىن جيناپ بەرەدى.
توقسانىنشى جىلدارداعى قيىنشىلىق ءبىزدىڭ اۋىلدى دا اينالىپ وتپەدى. ۇجىمدىق شارۋاشىلىق تاراپ, جۇمىسسىزدىق بەلەڭ الدى. تۇرعىندار بالا-شاعانىڭ قامىمەن كاسىپ ىزدەپ, باسقا جاققا قونىس اۋدارا باستادى. بىراق رايا تاتە جىلى ورنىن سۋىتقان جوق. توپ قازاقتىڭ ىشىندە جالعىز ورىس بولىپ تۇرا بەردى. بىراق ونى ەشكىم ورىس دەمەيتىن. ءبارى تۋىستاي كورەتىن.
كەيىن ءبىز دە ارمان قۋىپ, قالاعا كەلدىك. وقۋ ءبىتىرىپ, وسىندا تۇراقتاپ قالدىق. اۋىلعا جولىمىز سيرەك تۇسەتىن بولدى. الايدا جىلىنا ءبىر رەت بولسا دا اۋىلعا ات باسىن بۇرىپ, ومىردەن وتكەن اتا-اجەمىزگە, اكەمىزگە قۇران باعىشتاۋدى ۇمىتقان جوقپىز. سوڭعى رەت كورگەنىمدە ارنايى بارىپ امانداستىم. سوعان ءماز بولىپ, قالبالاقتاپ قۋانىپ قالدى. انامدى سۇراپ, سالەم ايتتى. بىراق باياعى ءتىپ-تىك دەنەسى ەڭكىش تارتىپ, قارتايىپتى.
رايا تاتە وسىدان ءتورت-بەس جىل بۇرىن جاسى سەكسەنگە جاقىنداپ دۇنيە سالدى. اۋىل ادامدارى سوڭعى ساپارىنا ارۋلاپ جونەلتتى. اماناتى بويىنشا جولداسى مەن بالاسىنىڭ جانىنا جەرلەدى. سوندا مەن ونىڭ اۋىلدان نەگە كوشپەگەنىن ءتۇسىندىم. ويتكەنى جالعىز قىزى سان مارتە قالاعا كوشىرىپ اكەتەمىن دەگەنگە كونبەگەن ەدى. ءوزى ەرى مەن ۇلىنىڭ قاسىنان ماڭگىلىك توپىراق بۇيىرعانىن قالاپتى. سولاي بولدى دا...
