سۇحبات • 11 قاڭتار, 2024

بەكسۇلتان نۇرجەكە ۇلى: رۋح شىندىقتا عانا بولادى

1290 رەت
كورسەتىلدى
25 مين
وقۋ ءۇشىن

بەكسۇلتان نۇرجەكە ۇلى – زامانداستارىمىزدىڭ ساناسىنا توقىلعان ەسىم. ادام جانىنىڭ تەرەڭىنە بويلاپ, نازىك يىرىمدەرىنە باتىرار سىرشىل جازۋشىنىڭ ۇيىندە بولدىق. جاقىندا العان «حالىق جازۋشىسى» اتاعىمەن قۇتتىقتاپ, ءىلتيپات بىلدىردىك. قالامگەردىڭ دەنەسى سەرگەك, بويى تىك. سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە شىقسا دا, شۇيىلگەن قىرانداي ءار ءسوزدى انىقتاپ, ارىنداپ سويلەيدى. بىردە قۇيىنداي قۇدىرەتتەنىپ, بىردە قۇمىرسقادان ءالسىز كۇيدە جانارىنا جاس ۇيىرەدى. جانىنىڭ تۇبىنەن تازالىق اتتى تۇمسا قوڭىراۋدىڭ ءۇنى ەستىلەردەي.

بەكسۇلتان نۇرجەكە ۇلى: رۋح شىندىقتا عانا بولادى

– پرەزيدەنتىمىز قاسىم-جومارت كەمەل ۇلى توقاەۆتىڭ گازە­تى­مىزگە بەرگەن سۇحباتى قو­عامدا جان-جاقتى تالقىلانىپ جاتىر. ءسىز قانداي پىكىر ءتۇي­دىڭىز؟ ۇلت رۋحانياتىنا قانداي دا ءبىر اسەرى بولدى ما؟

– مەملەكەت باسشىسىنىڭ سۇح­­با­­تىن­دا جوشى حانعا ايرىق­شا كوڭىل ءبولۋى تا­ريح­قا جاڭا ءبىر كوزقاراس اكەلۋى مۇم­كىن. ويت­كەنى جوشى بار جەردە شىڭ­عىس حان, ول قۇرعان مەملەكەت, مەم­لەكەتتىڭ ورنى, حالقى بار. وسى ۇلى تاريحىمىزدى جاڭار­تۋ – ادىلەتتى قازاقستانعا جاساعان ۇل­كەن قادامىمىز بولعالى تۇر. ەكىنشىدەن, پرەزيدەنتىمىزدىڭ ناۋ­­­رىزعا جوعارى كوڭىل بولۋگە ۇن­دەۋى – بۇل دا ءبىر جاڭا باستاما, ۇلكەن قۇبىلىس. ءبىز جاڭا جىل­عا تاۋەلسىزدىك كۇنىنەن بۇ­رىن دايىندالامىز, ال ناۋرىز دەگەن – ۇلتتىق جاعىنان, تاريحي, كۇن­تىزبەلىك, عىلىمي جاعىنان الساق تا, جىلدىڭ باسى. ويتكەنى كوكتەم – بۇكىل تابيعاتتىڭ قايتا ءتىرىلۋى. «ناۋ» دەگەن – تۇرىكتىڭ جاڭا كۇن, جاڭا ۇلىس دەگەن ءسوزى.

– «ەرلى-زايىپتىلار», ء«بىر وكىنىش, ءبىر ءۇمىت», «بەيتانىس ايەلدىڭ قۇپياسىنان» باستاپ ءسىزدى وقىرمان ماحاببات جىرشىسى دەپ تانيدى. قازىر بۇل تاقىرىپقا قالام تارتاسىز با؟

– سەكسەننەن اسسام دا ءالى سە­زىم سۋرەتتەرىن جازىپ كەلە جاتىرمىن. «اتا جاۋ» دەگەن رو­مان جازدىم, ونىڭ الدىندا ء«اي, دۇ­نيە-ايدى» جازدىم. بارىندە ايەل تاقى­رى­بى قامتىلادى. ادەبيەتتە ايەل تاقىرىبى, ەركەك تاقىرىبى دەگەن تاقىرىپ بول­ماۋى كەرەك. مەن شىعارمالارىمدا ايەل­دى حالىقتىڭ بەينەسىندە الامىن. ۇلتتىڭ باسىنان كەشكەن­نىڭ ءبارى ايەلدىڭ باسىنان وتە­دى. تاۋەلسىزدىگىڭ, تاۋەلدىلىگىڭنىڭ ءبا­رى ايەلگە بايلانىستى. جۇبان اعا­­مىزدىڭ «مەن قازاقپىن, مىڭ ءولىپ, مىڭ تىرىلگەن» دەگەن ولەڭ جولىنا ءمان بەرىپ قارالىقشى. مىڭ ولەتىن كىم, مىڭ ولەتىن قا­زاق­تىڭ ەركەگى, باتىرى, حانى, سۇل­تانى. ال سول حالىقتى قايتا ورنىنا اكەلەتىن كىم؟ بۇل – انا­لار. مىڭ ولسەڭ, مىڭ رەت تىرىل­تەتىن دە انا. سوندىقتان انا­عا ۇلكەن قاسيەت بەرگەن, انالار ۇلت­تى ساقتاۋشى, حالىقتى, جەر­دى ساقتاۋشى. شۇيكەدەي عانا كەم­پىرلەر ەلدى ۋىسىندا ۇستايتىن با­­تىردىڭ, دانانىڭ اناسى ەمەس پە؟ سوندىقتان مەن ايەل تاقىرىبىن ريزاشىلىقپەن جازامىن.

– كوپتەن بەرى ءباسپاسوز بەتىن­دە احمەت بايتۇرسىن ۇلىنىڭ ەم­­لەسى تۋرالى ايتىپ ءجۇرسىز. 

– احمەت بايتۇر­سىن­­ ۇلى ۇل­­­تىمىزدىڭ ۇلى ۇستازى دەيدى. بۇ­­­­كىل عالىمدار اقاڭنىڭ ءتىل عى­لى­­مىنىڭ اتاسى ەكەنىنە قارسى ەمەس. بىراق سونىڭ ەڭبەگىن نەگە جال­عاستىرماي وتىرمىز؟ احمەت باي­تۇرسىن ۇلىنىڭ ء«تىل قۇرا­لى» دەگەن ەڭبەگى بار. وسى كىتاپ­تىڭ ەم­لەسى بويىنشا ءبىرشا­ما ما­قا­لامدى جاريالادىم. ءتىل­دىڭ تا­بي­عاتىن بۇزباۋىمىز ­كە­­رەك, قا­زاق ءتىلى بۇكىل تۇركى تىل­دەرى ىشىن­دەگى ءتۇ­بىرىن ساقتاعان ءتىل دەسەك تە, قا­زىر ءتىل تابيعاتىن بۇ­زىپ الدىق. ما­سەلەن, «قايىڭ» دەگەندە «ي» دان كە­يىن «ى» ءارپى بار. ال «قيىن» دە­سەك, «ق» دان سوڭ بىردەن قىسقا «ي» ءارپى باستالىپ كەتەدى. ەكەۋى دە ءبىر جۇيەدەگى سوزدەر, نەگە ەكى ءتۇر­لى؟ مىنە, ءبىز ءتىلدى بۇزىپ قول­دا­­نىپ ءجۇرمىز. بايتۇرسىن ۇلى ءسوز­­­دى ايتىلۋىنا قاراي جازۋدى قول­­­داعان. ال قازىر كوپ ءسوزىمىز­دىڭ اي­تى­لۋى باسقا دا, جازىلۋى باسقا.

– ءبىر ارمانىڭىز ورىندالار بولسا, نەنى ايتار ەدىڭىز؟

– مەنىڭ ارمانىم – احمەت باي­تۇرسىن ۇلى مەن حالەل دوسمۇحا­مەدوۆتىڭ ءتىل جايىنداعى عىلىمى جۇزەگە اسسا ەكەن دەپ تىلەيمىن. سوندا قازاقتىڭ ءتىلى بۇزىلمايدى, جوعالمايدى, ءوزىنىڭ تابيعاتىن ساقتاپ قالادى.

– ادەبيەتتەگى ەرەكشە قام­قور­لىق كورگەن قاي اعاڭىزدى ساعى­ناسىز؟

– ول – مۇقاعالي. العاش ءۇش­ارال دەگەن جەردە مۇعالىم بولدىم, ءبىر جىلدان كەيىن وقۋ ءىسى­نىڭ مەڭگەرۋشىلىگىنە كوتەرىلدىم. سول جەردە ءجۇرىپ ءوز شەشەمنىڭ تاعدىرىن ويلادىم. شەشەم­نىڭ اعالارىنىڭ ءبىرى بي, ءبىرى بولىس بولىپ, قۋدالاۋ باستالعاندا قى­تاي اسىپ كەتىپ, شەشەم عانا قالىپ قويعان. انام اكەمنەن ەرتە ايىرىلعان سوڭ, تاعى ءبىر رەت تۇرمىسقا شىعادى, ءبىر ءىنىم, ءبىر قارىنداسىم بار. وسىنىڭ ءبارىن باعامداي وتىرا, شەشەم­نىڭ ءومىرىن قامتىپ, «كۇنالى ماحاببات» دەگەن پوۆەست جازدىم. ايەلدىڭ تاعدىرىنا بايلانىس­تى العاشقى شىعارمام وسىلاي دۇ­نيەگە كەلدى, تۋىندىمدى الىپ, الاسۇرىپ جازۋشىلار وداعىنا كەلدىم. قولىمدا ون ءبىر ايلىق بالام, جانىمدا كەلىنشەگىم بار. ەرتە كەلسەك, ەشكىم جوق, ساعات ون­عا تاقاعاندا ءبىر سارعىش ايەل كەلدى. «ولار (جازۋشىلار) ون ەكىگە تامان كەلەدى عوي», دەدى ول. ءبىر ساتتە دەنەسى ءىرى ءبىر كىسى ەسىكتى سىقىرلاتىپ كىرىپ كەلدى, الدىنان شىعىپ امانداسا جونەلدىم. الگى كىسى جۇزىمە قاراپ, «الىكسالام, ءيا, نەعىپ وتىرسىڭدار؟» دەدى. «جۇلدىزعا» كەلگەنىمدى ايتتىم. «نە ماسەلە؟» دەدى. جازعانىم بار ەدى دەپ قولجازبامدى كورسەتتىم. مۇقاڭ «سەن پروزاشى ەكەنسىڭ عوي, پروزانىڭ باستىعى اقان نۇرما­نوۆ دەگەن اعاڭ, ول قوستانايدا, كەي­كى باباسىنىڭ تاريحىن جاز­عا­لى ءجۇر», دەدى. اقان نۇرما­نوۆ سول كەزدە «قۇلاننىڭ اجالىن» جازىپ جۇرگەن كەزى ەكەن. قۇلان دەگەن كەيكىنىڭ رۋى عوي, مىنە, باس كەيىپكەردى جاسىرىن الىپ وتىر, و كەزدە كەيكى دەپ تۋرا ايتىلمايدى. الدىمداعى قولمەن جازعان ون ەكى بەتتىك داپتەردى كور­دى دە, ء«ا, مۇعالىم ەكەنىڭ كو­رى­نىپ تۇر» دەدى مۇقاڭ. سوسىن شى­عارمامدى الىپ, ماشينكا با­ساتىن ايەلگە «مىنانى با­سىپ بەر, اقشاسىن ءوزىم تولەيمىن» دەپ ۇسىندى. «باراتىن جەرىڭە بارىپ كەل, كەيىنىرەك كەلگەن سوڭ جولىعامىز», دەپ اقىن اعا قوش­تاسىپ شىعارىپ سالدى. ون كۇننەن سوڭ كەلدىم, ماشينكاعا پوۆەسىمدى باستىرىپ قويىپتى. مۇقاعالي باسىلعان شىعارمام­دى الىپ, ء«بىرىنشى وقيىن, ەرتەڭ تاڭ­عى توعىزدا كەل», دەدى. ەرتە­سى­نە توعىزدا تاعى باردىق, مۇ­قاڭ كەلىپ, ء«اي, بالا» دەدى دە, «قار­لىعاشىم كەلدىڭ بە؟» دەگەن جي­ناعىن ۇسىنىپ تۇرىپ, ايەلىمە قاراپ: «مىناۋ جازۋشى ەكەن, سەن بۇنى جوعالتىپ الماي كۇت», دەدى. كىتابىنا جازعان قولتاڭباسىن­دا: «بەكسۇلتان! پوۆەسىڭنىڭ ءبىر ءارپىن قالدىرماي, مەن قالاي وقى­سام, سەن دە وسىنى سولاي وقى. ەسىڭ­دە بولسىن, ولەڭنىڭ دە باسى مەن اياعى بولادى. ساپار الىس, جول ۇزاق. تالايلارعا كەزدەسەرمىز, بىراق وسى قالپىمىزدا قالۋدى تىلەيمىن مەن», دەپ جازىپ بەردى. وسىلايشا, شىعارمامنىڭ قولجازباسى مۇ­قاڭدا 1966 جىلى قالىپ, ەكى جىلدان سوڭ ءبىر-اق جارىق كوردى. ەكى ارالىقتا مۇقاعاليمەن حات جازىسىپ تۇردىق. پوۆەسىمدى «جۇل­دىزداعى» بارىنە وقىتقانىن, ءبارى ماقتاعانىن, بىراق باسۋعا كەلگەندە كىدىرەتىنىن ايتاتىن. بىردە «پوۆەسىڭدى رەداكتسيالار ال­قاسىنىڭ توراعاسى حامزا ەسەن­جانوۆقا وقىتتىم, و كىسىنىڭ پىكى­­رىن ساعان جىبەرەيىن, وقى دا قاي­­تا سالىپ جىبەر» دەپ جازدى. قۋان­عانىمنان پىكىردى بارىنە وقى­تىپ, وزىمە كوشىرىپ الماستان قاي­تا سالىپ جىبەرىپپىن, سول كۇيى جو­عال­تىپ الدىم. قىستا قولىما سو­عى­مىمدى الىپ مۇقاعاليدىڭ ۇيى­نە كەلدىم. قازىرگى سىرباي ماۋ­لەنوۆ كوشەسىندەگى ءتورت بولمەلى ءۇيدىڭ ەكى بولمەسىندە جۇمەكەن ناجىمەدەنوۆ, ەكى بولمەسىندە مۇقاعالي تۇرادى ەكەن, ەكەۋىنىڭ اس ءۇيى ورتاق. «ەي, بالا, بۇدان بى­لاي ارتىنىپ-تارتىنىپ كەلگەنىڭ­دى قوي, كەلەر بولساڭ جاي كەل», دەپ قويادى. مۇقاڭ «كاپيتالدى» وقىپ ءجۇر ەكەن, كەيىن ويلاسام «ماۆر­دى» جازعالى جۇرگەن ءساتى ەكەن عوي. مىنە, مەنىڭ ەڭ ءبىرىن­شى قاسيەت تۇتاتىن ادامىم – مۇقاعالي. كە­زىندە «جازۋشى» باس­پاسىندا وتىرعاندا سول كەز­دەگى مينيستر التىنبەك سارسەنباەۆ­قا با­رىپ, مۇقاڭنىڭ بارلىق كىتا­بىن جيناقتاپ شىعارعىم كەلە­تىنىن ايتتىم. ماعان اعالىق جا­سا­عان ادامعا ىنىلىك پارىزىم­دى وتەۋىم كەرەك قوي. اقىرى شىعار­مالارىنىڭ ءتورت تومىن شىعارۋعا رۇقسات الىپ, جيناقتارىن باسپادان شىعارعان بولاتىنمىن. 

– «كارىس قىز» اتتى شىعار­ماڭىزدا مۇقاعالي ءپروتوتيپى بار ەكەنىن بىلەمىز. بۇل شىنايى ومىردەن الىنعان با؟

– بۇل – كوركەم اڭگىمە. بىراق كارىس قىز بولعان. و كەزدە لاشىن جەڭگەمىز ءتىرى, ء«يا سونداي كارىسپەن بىردەڭە بولعان» دەپ جاقتىرما­دى. كارىس قىزبەن مۇقاعالي­دىڭ بايلانىسى بولعانىن ەدىلبەك بەيسەنوۆ دەگەن ءانشى جىگىتتەن ەستىدىم. ول – يسا بايزاقوۆتىڭ كۇ­يەۋ بالاسى, ەكەۋمىز كورشى ەدىك. كەشكە جاقىن سىرتتا ءجۇرىپ اڭگىمەلەسكەندە راديودا ىستەگەنىن, وندا مۇقاعاليدىڭ دا قىزمەت ات­قارعانىن, سول جەردە كارىس قىز­بەن تانىسقانىن اڭگىمە اراسىندا ايتىپ قالدى. اڭگىمە سونىڭ نەگىزىندە تۋدى.

– تاريحقا قاراي ويىسساق. شىڭ­عىس حاننىڭ ءتۇبى تۇركى ەكە­­نى جونىندە كوپتەن ايتىپ كەلە­سىز.

– مەنىڭ ۇعىمىمدا رۋح دەگەن بولادى. ال رۋح شىندىقتا عانا بولادى, وتىرىكتە بولمايدى. رۋح دەگەن – ارۋاق, اتا-باباڭ. بىز­گە كەڭەس زامانىندا ءوز اتا-بابا­مىزدى وزىمىزگە جامانداتىپ كەلدى. حانداردىڭ ءبارى قانىشەر, حالىقتى قاناعان دەدى, ەگەر ءبارى سولار ايتقانداي بولسا, وسى ۇلان-عايىر دالانى بىزگە كىم الىپ بەردى, اتامەكەندى قورعاعان كىم؟ بۇلار – حاندار. ال شىڭعىس حان – ءوز زامانىنان اسقان ەرەكشە ادام. ونىڭ ەرەكشە ادام ەكەنىنىڭ ءبىر دالەلى, جان-جاقتا شاشىلىپ جات­قان قازىرگى قازاق قاۋىمى­نىڭ باسىن بىرىكتىردى. نايمان, كەرەي, جالايىر, دۋلات, قوڭىرات – وسىلاردىڭ ءبارىن ساباقتاستى­را ءبىلدى. ول كەزدە موڭعول دەگەن ەل دە, اتاۋ دا جوق. بۇلار بىزگە سىرت­تان ايتىلعان, تاڭىلعان نار­سە. وسى ۋاقىتقا دەيىن تاتار-موڭ­عول شاپقىنشىلىعى قازاقتى قي­رات­قان, وتىراردى شاپقان دەپ كەل­دى. وتىرار شىڭعىس حاننىڭ زاما­نىندا قازاق جەرىندە ەمەس, حورەزم يەلىگىندە بولعان. بۇل جەر­دى قاڭلىلار بيلەگەن, قايىر حان دەگەن قاڭلىنىڭ باسشىسى, شىڭ­عىس حان وتىراردى بەكەر شاپ­قان جوق, دۇنيەگە قىزىعىپ, قايىر حان ونىڭ پالەن ساۋداگەرىن قىردى, بىرەۋى عانا قاشىپ قۇتىلدى. سوندا شىڭعىس حان جاپا شەگىپ ءۇش كۇن قۇدايعا جالبارىنادى, جازىقسىز حالقىن قىرعان­دار­دان كەك الۋعا ۇمتىلادى. شىڭ­عىس حان­نىڭ كىم ەكەنىن ايتاتىن ءوز زامانىندا جازىلعان تاريحشىلار بار. ءبىرىنشى, ءبىزدىڭ سۇيەنىپ كەلگەن تاريحىمىز «موڭ­عولدىڭ قۇپيا شەجىرەسى» بولدى. بۇل «موڭعولدىڭ قۇپيا شە­جىرەسى» دەگەن كىتاپتىڭ ءوز اتى ەمەس. مۇنىڭ شىن اتى «شىڭعىس قاعاننىڭ قۋزاۋىرى», كونە تۇر­كى تىلىنەن اۋدارعاندا «شىڭعىس قاعاننىڭ ءتۇپ-تۇقيانى» بولىپ شىعادى. بۇل دەرەكتى قىتايدىڭ ەجەلگى ءتىلىن بىلەتىن تىلەۋبەردى ابە­ناي ۇلى دەگەن تاريحشى ايتادى. قىتايدىڭ ءبىر مۇرا­عاتىنان كوشىرمەسىن تاۋىپ, سۋرەتكە ءتۇسىرىپ العان ەكەن. ءوزىڭ كورىپ وتىرعانداي, مەنىڭ الدىمدا قازىر «التىن توپشى» دەگەن كىتاپ تۇر. سونىڭ العىسوزىندە «بۇل كىتاپ العاشىندا «شىڭ­عىس قاعان قۋزاۋىرى» دەپ اتالدى» دەلىنگەن. مىنە, ول كەزدە موڭعول دەگەن ءسوز جوق, بۇل – قاعاندى ادەيى موڭعول دەپ كورسەتۋ ساياساتى. ال نەگە مۇنىڭ اتىن وزگەرتەدى؟ ويتكەنى بۇل كونە تۇركى تىلىندە جازىلعان. راشيد اد-ءديننىڭ شىڭ­عىس حان تۋرالى 4 تومىنىڭ ءبى­رىنشى بەتىندە «موڭعولدار – بۇل تۇر­كىلەر, شىڭعىس حاننىڭ اتا-باباسى وعىز» دەيدى. مىنە, كىتابى ۇستەلدىڭ ۇستىندە تۇر, سەنبەسەڭ قاراپ كور. ءبىزدىڭ تاريحشىلار مۇنى نەگە وقىمايدى؟ مۇندا موڭعول دەگەن قاتە ءسوز, بۇل موعول دەگەننەن شىققان, موعول ءسوزى «مۇڭ­دى ۇل» دەگەننەن شىعىپ, موعول بولىپ كەتكەن دەگەن دالەل كەلتىرەدى. ءوزىمىزدىڭ ابىلعازى ءباھادۇر بولسا, تاتار مەن موعول ەگىز, ەكەۋى دە تۇرىكتىڭ بالاسى دەپ دايەك ەتەدى. موعول مەن تاتار سو­عى­­سىپ, تاتارلار ولاردى جەڭەدى. كەيىن شىڭعىس حان موعولدى تىرىلتەمىز دەپ كۇش سالىپ, موعول­ستاندى قۇرادى. موعولستان دەگە­نىمىز – جەتىسۋ. جەتىسۋ ەكەنىن «زا­فار­نامادا» مۇحاممەد حايدار دۋلاتي دا ايتادى. ەندى قازىر زاحاروۆ, پرەسەۆ دەگەن ورىس پرو­فەسسورلارىنىڭ ءوزى شىڭعىس حاننىڭ تاريحى بۇرمالانعا­نىن ايتىپ, ونىڭ شىن مانىندە تۇ­رىك ەكەنىن ايتىپ جاتىر. سوندا ءبىز ءوز تاريحىمىزدى بىلمەيمىز بە؟ دەمەك وسى ۋاقىتقا دەيىن شىڭ­عىس حاننىڭ رۋحىن بىزدەن جاسىرىپ كەلدى. ول قازاقتى شاپقان ەمەس, كەرىسىنشە بىرىكتىردى. ياعني ءبىز شىڭعىس حاننىڭ بابامىز ەكە­نىن ۇرپاقتارعا دالەلدەسەك, سون­دا قازاقتىڭ رۋحى كوتەرىلەدى, كەلەشەك ۇرپاق ايبىندى, رۋحتى بولىپ وسەدى.

– ءيا, جالپى قازاق تاري­حى­­نىڭ اشىلماعان بەتى, اقتا­رىل­ماعان پاراعى كوپ ەكەنى ايقىن.

– ونىڭ راس, ماسەلەن, مەن گە­رو­دوتتىڭ توعىز كىتاپتان تۇرا­تىن اتاقتى «تاريح» ەڭبەگىن بىر­نەشە رەت وقىدىم. بۇل جەردە دە ءبىزدىڭ تاريحىمىزدىڭ ءبىر ۇشى قىل­تيادى. سول «تاريح» كىتا­بىن­دا اناحارسيس دەگەن ادام بار. گەرودوت مۇنى ءبىز «سكيف» دەي­مىز, يراندار بولسا «ساق» دەپ اتاي­دى دەيدى. گەرودوت ەڭبەگىندە ءبىر قى­زىعى ءبىزدىڭ ءۇش ءسوزىمىز تۇر. بىرەۋى – ارقان, ونان سوڭ – ەر, ءۇشىنشىسى – وپات. ۇشەۋى ءالى سول ماعىنادا قول­دانادى. ارقان – ارقان, ەر دەگەن – ەر, ەرجۇرەك, وپات دەگەن – وپات بولۋ, جەر قۇشۋ. ءاناحارسيستىڭ شىن اتى – انارىس. انارىس بابامىزدى ءوز تۋىسى ولتىرسە, ءاناحارسيستى دە تۋىسقانى مەرت ەتەدى, ەكەۋىنىڭ ۇقساستىعى وتە كوپ. مىنە, وسى جايتتار نەگە زەرتتەلمەيدى؟

– تۇتاس ومىرىڭىزگە اسەر ەتكەن ءبىر وقيعا جونىندە ايتساڭىز؟

– اكەم ەكى ايلىعىمدا, بەي­بىت زاماندا اسكەري بورىشىن وتەۋ­گە كەتكەن. جولدا سوعىس باستا­لىپ, مايداننان ورالعان جوق. 1941 جى­لى تامىز ايىندا سوڭ­عى رەت حات كەلەدى. ءبىزدى ءبىر جاققا الىپ ءجۇر­دى, بارعاننان كەيىن حات جازامىن, سەندەردى ساعىندىم, سۋرەتتەرىڭ­دى جىبەرىڭدەر دەگەن سىڭايدا جازادى. مەنىڭ اجەم ون جەتى قۇر­ساق كوتەرگەن. بو­دان­دىققا قارسى كو­تەرىلگەن ءبىزدىڭ جاقتا اتىكە, نۇرجەكە دەگەن ەكى باتىر بار, ەكى بالاسىنا اجەم ەكى باتىر­دىڭ اتىن قويادى. اكەمدى ءبىر زاماندا ىزدەي باستادىم, ەش حات-حابار جوق, بەلگىسىز كۇيدە ەدى. تاۋەلسىزدىك ال­عان­نان كەيىن 1990-1992 جىلدارى تاعى ىزدەدىك, و كەزدە دە حابار­سىز ەكەنىنە كوز جەتكىزدىك. سودان 2021 جىلى كو­رو­­ناۆيرۋس ەلدە قانات جايىپ جات­قاندا, كوكتەمدە ءبىر ايەل تەلەفون سوقتى. «اعا, ءسىز ءبىر سوزىڭىزدە اكەم سوعىسقا كەتىپ, بەل­گىسىز جاعدايدا جوعالدى دەپسىز, ءبىز ۇيىم اشتىق, ورتالىعىمىز استانادا, اكەڭىزدى ىزدەپ كورسەك رۇقسات بەرەسىز بە؟» دەدى. قۋانا-قۋانا رۇقسات بەردىم. ەرتەسىنە تەلەفون شالدى, دالادا جاۋىن سىركىرەپ تۇرعان. «اعا, ءسۇيىنشى, اكەڭىزدىڭ قايدا ەكەنىن تاپتىق», دەدى. سويتسەك, اكەم 1941 جىلى 2 قىر­كۇيەكتە تۇتقىنعا تۇسكەن, سودان چەحياعا بارعان ەكەن. «موست دەگەن قالادا ەلەكتر قۋا­تىن جاسايتىن زاۋىتتا قىزمەت جا­ساپتى, قاسىندا قىزىلوردالىق ءبىر قازاق بولعان, سول جەردە اكەڭىز 1943 جىلى 25 مايدا اۋىرىپ قايتىس بولىپتى», دەدى. الگى ايەل ايتىپ تۇر, مەن نوسەرمەن بىرگە جى­لاپ تۇرمىن... كوزىمنەن ءوز-وزى­نەن جاس اعىپ تۇر. سول جىلى كورونا­ۆيرۋسپەن اۋىرىپ, ءولىم اۋزىنان قالدىم. 2022 جىلى اكەمدى ىزەپ بارامىن دەپ جۇرگەندە تاعى اۋىرىپ قۇلادىم. قىركۇيەكتە جازىلىپ, بالالارىمدى جيناپ, اۋرۋ قايتادان باستالىپ كەتپەي تۇر­عاندا, اكەمدى ىزدەپ بارايىن دەپ شەشتىم. اقىرى بالام, نە­مەرە قىزىم ۇشەۋمىز بيلەت ال­­دىق. چەحيانىڭ ەلشىلىگىنە حا­­بار­لاسىپ, ەلشىلىكتەگىلەر ءبىز­دى باستاپ جۇرۋگە كەلىستى. موست دەگەن پراگادان ءجۇز شاقىرىم­داي جەردەگى قالا ەكەن, قالانى 1954 جىلى استىنان كومىر شى­عىپ, جىل­جىتقان ەكەن. اكەم العا­شىن­دا جەكە بەيىتكە جەرلەنىپتى, قا­لانى جىلجىتقان كەزدە بەيىتتىڭ ءبارىن باۋىرلاس­تار بەيىتى دەپ 19 مۇسىلمان­نىڭ سۇيەگىن جەرلەپتى, قايسى اكەم ەكە­نىن بىلە المادىق, ەسىمدەرىن جازباعان. اۋىلداعى اتامنىڭ, اجەمنىڭ, شەشەمنىڭ باسىنان توپىراق اكەلىپ, 19 بەيىتكە دە سەپ­­تىم. ءبىر قۇتىما التىن تامىر سالىپ بارعانمىن, تۋعان جەرىم­نىڭ ءدامى دەپ 19-ىنا دا شاشتىم, سول كۇنى ەرتەدەن تۇنگە دەيىن جاڭبىر جاۋدى. تۇندە قوناقۇيدە ۇيىقتاپ كەتىپپىن. تۇسىمدە كىتاپحانادا ءجۇرمىن دەي­مىن, كىتاپحانا الدىندا قالي دەگەن اتام ءىنىسى ەكەۋى كەلە جاتىر, بىزگە قاراپ, «مەن سەندەرگە باتامدى بەرەيىن دەپ كەلدىم», دەدى. سول كەزدە سەلك ەتىپ ويانىپ كەتتىم. نانارىمدى دا, نانباسىمدى دا بىلمەيمىن. اتام سوڭعى رەت ۇيلەنگەن كەزدە تۇسىمە كىرگەن, ەلۋ التى جىلدان سوڭعى ءتۇسىم ەكەن. رۋح بار ەكەنى راس قوي...

– اسەرلى وقيعا ەكەن. اكە­ڭىزدىڭ جاتقان جەرى جايلى, توپى­راعى تورقا بولعاي. «جاز­باۋعا مۇمكىندىگىڭ بولسا, جازبا», «ني دنيا بەز ستروچكي» دەگەن جازۋشىلاردىڭ قاعيداتتارى كەزدەسىپ جاتادى. جازۋدا قانداي دا ءبىر قاعيدات ۇستاناسىز با؟

– مەندە ءوزىڭدى زورلاپ جازۋ دەگەن جوق. نەگىزىنەن ادام جازعى­سى كەلگەندە جازۋ كەرەك. قار­نىڭ اشپاي تاماق ىشە بەرمەيتىنىڭ سەكىلدى, ادامنىڭ جازباسا تۇرا المايتىن ءبىر جاعدايى بولادى. كەز كەلگەن ادام جازۋشى بولا ال­­مايتىنى سىندى, جازۋشى دا جاي ادامداي جۇرە المايدى. ءار نارسەگە قارايدى, ءمان بەرەدى, «اپىر-اي, نەگە بۇلاي؟» دەپ ويلا­نادى. وسىلاي جۇرگەندە ىش­تەن ءبىر نارسە ويانادى. ول ويانعان كەز­­­دە قاعازعا تۇسىرمەسەڭ, ءىشىڭدى جا­­رىپ كەتەردەي بولادى. كەيدە تۇندە تۇرىپ جازاسىڭ, وسپانحان اعامىزدىڭ «اقىننىڭ ايەلى نەگە ارىق؟» دەگەن ءازىلى بار. ويتكەنى ءتۇن ىشىندە اقىن ويانىپ, ولەڭ وقيمىن دەپ ايەلىن وياتادى دەي­دى. سول سەكىلدى ونەر ادامىندا ەرەكشە مىنەز بولادى. ال ءوزىڭدى زورلاپ جازۋ دەگەن – شابىتسىز جازۋ. ودان بالدىر-باتپاق ءبىر نارسە شىعۋى مۇمكىن. كەيدە شابىتتانىپ وتىرىپ بىردەڭە جازىپ, بۇكىل دۇنيەنى تىندىرعان­داي را­قاتتانىپ جاتاسىڭ. ەرتەڭى­نە وقىساڭ, الگى جازعانىڭ تۇككە تۇرمايتىنىن كورەسىڭ. ونداي دا بار. شابىت قونعاندا ادامدا ارتىق قۋات بولادى, ول دەنەدە عانا ەمەس, ميدا دا بولاتىن بولۋى كەرەك. شابىت كەتكەننەن كەيىن جىنىنان ايىرىلعان باقسىعا ۇقساپ قالاسىڭ.

– ء«اي-دۇنيە-اي» رومانىز­دىڭ باستى ارقاۋى – 1916 جىل­عى ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىس. ءبىر سۇح­باتىڭىزدا كوپتەگەن ارحيۆ اق­­تارىپ, ءاربىر كەيىپكەردىڭ ءسو­­زىن شىندىققا نەگىزدەپ جاز­عا­نىڭىزدى ايتاسىز. رومان قان­شا ۋاقىتتا جازىلدى؟

– ء«اي-دۇنيە-ايدى» ون ءبىر ­جىل جازدىم. ەشقانداي شىعار­ما­نى بۇلاي ۇزاق جازعان ەمەس­پىن. ۇزاق جازعان سەبەبىم, باسىن­دا ەلدىڭ اڭىزىن, بەرگى اۋەزوۆتى ­دە وقىدىق, ونى وقىماي ون التىنشى جىلعا پىكىر ايتۋ مۇمكىن ەمەس نارسە. وسىدان كەيىن البان قا­ريالارىنىڭ ايتقانى بار, سونىمەن ءبىرىنشى ءبولىمدى اياق­تاپ قالعام. ىلە شالا ءىلياس جان­سۇ­گىروۆتىڭ جاڭا جازبالارى تابىلدى. بۇ كىسى «حالىق جاۋى» بولدى عوي, سوندا تەرگەۋشىسى ورىس پا, ەۆرەي مە, قازىرگى قوناەۆ كوشەسىندە تۇراتىن كىسى ەكەن. ءبىر كۇنى بولمە­سىندە جالعىزدان-جالعىز قايتىس بولىپتى, كورشىلەرى بارسا, جانسىز دەنەنىڭ ۇستىنەن تۇسەدى. دەنە­سىن بىردەڭەمەن جابايىق دەپ سان­دىقتى اشىپ قالعاندا, ىشىنەن كىلەڭ ارابشا جازۋلار شىعادى. ارا­لارىندا ءبىر ءبىلىمدى ادام بولسا كەرەك, وبلىستىق مۇراعاتقا تەلەفون سوعادى. ول كەزدە وبلىس­تىق مۇراعاتتىڭ باسشىسى ءبىر قارىنداسىمىز ەدى, اتىن ۇمى­تىپ تۇرمىن, قىسقاسى ارابشا تانيتىن ادامدى اكەلىپ قاراسا, ءىلياس جانسۇگىروۆتىڭ قولجازبالارى بو­لىپ شىعىپتى. كەزىندە ءبارى ور­تەلدى دەگەنمەن, ورتەلمەي قال­عانى بار ەكەن. جازبانىڭ ىشىندە «جەتىسۋ» دەگەن كىتابى بار, بۇرىنعى «جولداستار» رو­ما­نىنىڭ تاراۋى, ءارتۇرلى ەستە­لىگى, پاۆلودارعا بارعانى, قا­شىپ جۇرگەن باندىلارمەن جو­لىق­قانى, ءانشى ءماديدىڭ دوستارى­مەن كەزدەسكەنى دە بار ەكەن. شى­­عار­مالارىندا جەتىسۋدىڭ تا­ري­­حىن ايتادى, اسىرەسە ون ال­تىن­­­­شى جىلعى دۇنيەلەرگە كوپ شو­لۋ جاساعان. كوتەرىلىسكە قا­تىس­قان اۋباكىرمەن سويلەسىپ, ەستە­لىگىن جازىپ العان. ودان كەيىن الدابەرگەن دەگەن كوتەرىلىسشى­نىڭ ەستەلىگىن جازىپ, كوزى كور­گەن ايەلدەردىڭ ولەڭدەرىن كوشى­رىپ العان. جازبانى وقىپ وتىرىپ, بۇرىنعى بىلەتىندەرىمنەن مۇلدە وزگە دەرەكتەرگە كەزىكتىم. فون بەرگتىڭ جازعاندارىن, فول-باۋمنىڭ ايتقاندارىن ايتادى. مىنانىڭ بارىنە ءمان بەرۋ كەرە­گىن ءتۇسىنىپ, ءبىرىنشى ءبولىم ايدالادا قالدى, بەس اي مۇراعاتتا وتىر­دىم. سول جەردە كوزىم ناشارلا­دى, مەنىڭ قاتەلىگىم ءبارىن لۋپا­­مەن وقىدىم. وسى ەڭبەكتەردى پاي­دالانا كەلە, ء«اي-دۇنيە-ايدى» تەك شىندىققا نەگىزدەپ, وتىرىك ايت­قان جوقپىن. ۇرىسقا قاتىس­تى جازعاندا ادىلەتسىزدىك جاساۋعا بول­مايدى. جازباداعى فون بەرگ قازاقتى قويداي قىرعانىن ءوز جازبالارىنان, ورىسشادان قا­زاقشاعا كوركەم تۇردە اۋدارىپ الدىم. قارا يۆاننىڭ ومارتاسىن قازاقتار قيراتىپ كەتتى دەپ كراۆچەنكو تاپسىرعاندا, فون بەرگ ءتۇن ىشىندە بارىپ ەكى قازاق اۋلىن شابادى. بىرەۋىنەن سەكسەن ادامدى ولتىردىك, بىرەۋىنەن جەت­پىس ادامدى ولتىردىك دەپ ماقتانا­دى. ءاي, ءتۇن ىشىندە ساعات ون ەكىدەن كە­يىن نەعىلعان كوتەرىلىسشى؟ بەيبىت ­اۋىلدى شاۋىپ وتىر. ءبىر اۋىلدا جەتپىس ادامدى قىرۋ دەگەن, ەندى, ويلاڭىز, قۇرىعاندا ول جەردە 30-40 ءۇي. ءار ۇيدە بەس بالادان بو­لادى, بەس جان بولادى. سونىڭ جارتىسىن قىرىپ كەتىپ وتىر. ءبا­رىن سانايدى دا, بىزدە شىعىن جوق دەيدى. كوتەرىلىسشى بولسا ولار دا اتپاي ما؟ ەڭ قۇرىعاندا ءبىر-ەكى ورىسقا تيگىزبەي مە؟ كوردىڭىز بە, ۇيىقتاپ جاتقان ادامداردى قى­رىپ سالعان. مىنە, وسىنداي جان تۇرشىگەرلىك دەرەكتەر ارقىلى شى­عارمامدى اقيقاتقا قۇرىپ جازىپ شىقتىم.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن –

باتىرحان سارسەنحان,

«Egemen Qazaqstan» 

سوڭعى جاڭالىقتار