بىرەۋ تاڭ الاگەۋىمنەن تۇرىپ, مەديتاتسيا جاسايدى: «مەندە ءبارى جاقسى بولادى, مەن باي بولامىن, مىناۋ – مەنىڭ ءۇيىم, مىناۋ – مەنىڭ جاپ-جاڭا كولىگىم, مىنا ءبىر الەمنىڭ كەرەمەت نۇكتەسىندە كۇنگە قىزدىرىنىپ, دەمالىپ جاتىرمىن». سوعان سەنەدى. ءبارى ءوز-ءوزىن دامىتۋعا, تۇپساناسىمەن جۇمىس ىستەۋگە, وزدەرىنىڭ تىلىمەن ايتقاندا, ىشكى داۋسىن تىڭداۋعا, ءوزىن تابۋعا قۇمار (بۇعان دەيىن اداسىپ جۇرگەن ەكەن). ولاردىڭ ويىنشا, ادامنىڭ ومىرىندەگى كەز كەلگەن ساتسىزدىك, جوقشىلىق, جەتىسپەۋشىلىكتىڭ بار سەبەبى – ءوز ويىندا جاتىر. ياعني ءتۇپسانا دۇرىس جۇمىس ىستەسە, ءبارى كۇشتى بولادى دەسەدى. مىنە, كوۋچتاردىڭ كۇرت بايىپ كەتكەن بۇگىنگى ۋاقىتىندا وسى ماقساتقا ۇمتىلعان جان جەتەرلىك. ءوز الەمدەرىندە ءوز ماقساتتارىنا – جاقسى ويلاپ, جاقسى ءومىر سۇرۋگە تالپىنىپ باعادى. نەگىزگى جۇمىسىنان بولەك يوگامەن اينالىسادى, ءتۇرلى ترەنينگتەرگە قاتىسادى, سازدان قۇمىرا جاسايدى, سۋرەت سالادى, بي بيلەيدى, ءتىل ۇيرەنەدى, ميداعى شەكتەۋلەرىن بۇزادى, بالا كەزدەگى جانىنا تيگەن «سوققىلارىن» شىعارادى... سودان كەيىن عانا ءوزىن تولىققاندى باقىتتى سەزىنەدى.
«قايتسەم تابىستى بولام, قانداي بيزنەس اشام, قايتسەم بايىپ كەتەم» دەگەن ويلار دا مازا بەرمەيدى. ۇيىقتاۋعا ۋاقىتتى ارەڭ تاباتىن سەكىلدى. جارق-جۇرق ءومىر. ءبىر كۇندىك جوسپارلارى سۇمدىق قاۋىرت. قايتسەم ءوزىمدى دامىتامىن دەپ جانۇشىرىپ جۇرگەن جاندار. قوعامنىڭ مۇنداي قاتتى اعىسىنا ىلەسەمىن دەپ ءبىر تىنبايدى. ءدال ءبىر ءبارىن وزگەرتۋگە ارنالعان جاپپاي مارافون باستالىپ كەتكەندەي. ءبىر جاعىنان, جاقسى ومىرگە جەتەمىن دەپ, جاقسى ادامعا اينالامىن دەپ الاسۇرىپ جۇرگەن سول جانداردى كورگەندە كەيدە ايايسىڭ. تىنىشسىز ومىرلەرىنە قاراپ جانىڭ اشيدى.
اينالامىزدا كۇرت بەلەڭ العان بۇل «ەندى وزگەرەمىن, داميمىن» دەگەن باستامانىڭ سەبەبى, ارينە, الەۋمەتتىك جەلى. سونداعى جارقىلداعان ءومىر. دالىرەك ايتساق, ءبارى قىزىعاتىن تابىستى ادامداردىڭ ء«تاتتى» ءومىرى. ءيا, تيكتوك دەگەن ءبىر «وسەكشى» بولدى. ەشكىمنىڭ ءومىرى بەيجاي قالمايدى. ءبارى نە ىستەپ, نە كيىپ, نە ءىشىپ جاتقانىن كورسەتۋگە, بۇل باقىتتى كۇنىنە قالاي جەتكەنىن, جەتىستىكتەرىن قالاي باعىندىرعانىن ايتۋعا شەبەر بولدى. تىپ-تىنىش ءومىرىن ءسۇرىپ, بارىنا شۇكىرشىلىك ەتىپ جۇرگەن جاننىڭ كوزىن قىزدىرادى. ولاردىڭ يممۋنيتەتى ءالسىز بە, الەۋمەتتىك جەلىدەگى ء«تاتتى» ومىرگە قىزىقپاي قويمايدى. ءوزىن نەگە سونداي بولماسقا دەپ قايرايدى. سودان سولار سياقتى ءومىر سۇرۋگە تالپىنادى. ءوزىنىڭ قالاۋى ەمەس – ەكراننىڭ ارعى جاعىنداعى ەل-جۇرتتىڭ ىستەگەنىن ىستەيدى. ءبىر توقتامايدى. ءوزىنىڭ ويىنشا, دامىپ جاتىر. ءوزىنىڭ بە, الدە وزگەنىڭ بە, ايتەۋىر ءبىر ماقساتقا ۇمتىلادى. بىرەۋدىڭ ارمانىن ءوز ارمانىنا ۇقساتادى.
ءوز ومىرلەرى وزدەرىنە ۇنامايتىن كوپ قاۋىمنىڭ وسى كەيپىنە پاراللەل كوز الدىما ءتۇۋ شالعايداعى تاعى ءبىر ءومىر ەلەستەيدى. ماسەلەن, ەلىمىزدىڭ شىعىسىنداعى قاتونقاراعاي اۋىلى. قالىڭ قار باياعىدا-اق تۇسكەن. جۇرت كومىر ءتۇسىرىپ, وت جاعۋدى باستاپ كەتكەلى قاي زامان. تاۋدىڭ سۋىعى قويىن-قونىشىڭا كىرىپ, دەنەڭدى توڭازىتادى. قوڭىر تىرشىلىكتەرىن كەشىپ, تىنىش ومىرلەرىن ءسۇرىپ جاتقان حالىق. ەشكىم ەشقايدا اسىقپايدى. بىرەۋدەن قالدىم دەپ ەنتەلەمەيدى. ۋاقىتپەن جارىسپايدى. اسا ءبىر ۇلكەن ارماندارى دا جوق. ەڭ باستىسى, وسى ومىرلەرىنە ريزا. ءار ساتتەن ءلاززات الىپ, ءار ىستەن جاقسىلىق كورىپ, گارمونيادا عۇمىر كەشىپ جاتىر. ولار دا وزدەرىنشە باقىتتى.
ءيا, ادام قانداي بولسا دا, ەڭ الدىمەن ءوزىن جاقسى كورۋى كەرەك. ءوزىنىڭ قالاۋىن, ءوزىنىڭ كوزقاراسىن قۇرمەتتەۋگە ءتيىس. ءوزىنىڭ جاقسى مىنەزدەرىن, ازدى-كوپتى تالانتىن باعالاۋى قاجەت. قوعام قانداي ارناعا بۇرىلسا دا ادام ءوزىن, ءوز قۇندىلىعىن جوعالتپاسا دەيمىز. ءومىرىنىڭ ءار ءساتىن, ءار قادامىن سەزىنىپ, ءوزىنىڭ جەر باسىپ جۇرگەنىن, ءتىرى ەكەنىن, قوعامدا, وتباسىندا, ورتاسىندا بەلگىلى ءبىر ورنى بار ەكەنىن تۇيسىنگەن جان ارمان-ماقساتتارىنان دا اداسپايدى. ارينە, ءتىرى جان, ءتىرى ورگانيزم تابيعي قالپىنا ساي قاتەلەسەدى, اداسادى, تۇڭىلەدى, جىلايدى, قايتا تۇرادى, قايرالادى. مۇنىڭ ءبارى ادامدى ادام ەتەر تابيعي قۇبىلىس ەمەس پە؟ الەۋمەتتىك جەلىنىڭ جىلتىر الەمىنە قىزىققاندار وسى تابيعي وسۋدەن, تابيعي دامۋدان نەگە قاشادى؟ نەگە ءوز جانىن, ءوز ءتانىن «لاقتىرا سالا» بىرەۋدىڭ ومىرىنە ەنىپ كەتۋگە دايىن تۇرادى؟
