سۇحبات • 02 قاراشا, 2023

نۇرعالي وراز: بىزدە تالانتتاردىڭ ەڭبەگىن باعالاۋ كەمشىن

530 رەت
كورسەتىلدى
14 مين
وقۋ ءۇشىن

نۇرعالي وراز شىعارمالارىنىڭ ءبىر قىرى, ۇلتىمىزدىڭ نازقوڭىر جانىن, ادامدىق اسەم تابيعاتىن قالتقىسىز سۋرەتتەۋىندە. ىڭكارلىك, سەزىمشىلدىك, تازالىق سامالى ەسەتىن تۋىندىلار جان تۇبىنەن كيەلى شاقتاعى التىن ساۋلەنى وياتادى. قاق-سوقپەن ءىسى جوق, جالعىزدىق قۇزارىندا جۇرەك نۇرىن جايعان جازۋشىمەن اڭگىمەلەسۋدىڭ ءساتى تۇسكەن ەدى.

نۇرعالي وراز: بىزدە تالانتتاردىڭ ەڭبەگىن باعالاۋ كەمشىن

– ورالحان بوكەيدىڭ شەرحان مۇرتازاعا ايتقان «مىنە, ءسىز 60 دەگەن اسۋعا شىقتىڭىز, تومەنگە قاراڭىزشى, اعا, مەن كورىنەم بە ەكەن؟» دەگەن ءسوزى ءجيى ايتىلادى. سىزگە بۇل سۇراقتى ءسال وزگەرتىپ قويعىم كەلەدى, 60-تىڭ اسۋىنان تومەن قاراعاندا, نەنى كورەسىز؟

– الپىستىڭ اسۋىنا كوتەرىل­گەندە كورگەنىم: مەنىڭ ءومىرىم ەكى قۇرلىققا ءبولىنىپ قالعانداي ەكەن. العاشقى وتىز جىلىم كەڭەستىك داۋىردە ءوتىپتى. ودان كەيىنگى وتىز جىلىم تاۋەلسىزدىك كەزەڭىن­دە ءوتىپ كەلەدى. وسى ەكى قۇرلىقتىڭ ارا­سىندا بوسفور بۇعازى سەكىلدى ءبىر تەرەڭ داريا بار...

اۋەلگى قۇرلىقتاعى ءومىرىم ويى­ما ءجيى ورالادى. باقىتتى بالا­لىق, ستۋدەنتتىك قىزىقتى دا دۋ­ماندى شاق. ادەبيەت پەن ونەر­گە دەگەن شەكسىز قۇشتارلىق. ال­عاشقى اڭگىمەلەرىم ءباسپاسوز بە­تىندە جارىق كورگەن كەزدەگى ەرەكشە قۋانىش...

ال قازىر زامان وزگەردى عوي. سونىمەن بىرگە ءبىزدىڭ ومىرگە دەگەن كوزقاراسى­مىز, سانا-سەزىمىمىز دە ۇلكەن وزگەرىسكە ۇشىرادى. ەگە­مەندىكتىڭ العاشقى 30 جىلىن ۇش­كە ءبولىپ قاراساق, العاشقى ونجىل­دىقتا ەل تاۋەلسىزدىگى ءۇشىن ءبىز قان­داي قۇرباندىققا بولسا دا دا­يىن ەدىك. ەكىنشى ونجىلدىقتا ­انە-مىنە تىرشىلىگىمىز تۇزەلەتىن شى­عار دەپ كۇتتىك. ال سوڭعى ونجىل­دىق­تا, كە­شىرىڭىز, بارىنەن كۇدەر ءۇزىپ, تۇڭىلە باستاعانداي كۇي كەشتىك.

ەندى مىنە, جاڭا قازاقستان, ادال ازامات, ادىلدىك دەگەن كەرەمەت يدەيالار­دىڭ تۋى كوتەرىلىپ جاتىر. بۇل – ءومىر شىندىعىنان تۋعان اقيقات.

– «تۇنگى جالعىزدىق» اڭگى­مەسىندە: «بەيۋاقتا كوشە بويى­مەن زىمىرا­عان ءبىرلى-جارىم كولىكتەردىڭ سوڭى­نان قۋا ءتۇسىپ, قالت توقتاي قالسا, الگى گۇ­رىل­دە­گەن ماشينالاردىڭ داۋسىنان دا توبە قۇيقاڭدى شىمىرلاتارداي جالعىز­دىق سارىنى ەسىپ قويا بەرەدى» دەگەن جولدار بار. جالپى, اڭگىمەنىڭ ونە بو­يىنان جالعىزدىق اۋەنى ەستىلىپ تۇرعانداي. سىزدەگى جالعىزدىق قاي كەزدەن باستاۋ الدى؟

– بالا كۇنىمدە ءبىزدىڭ ءۇي اۋىلدان-اۋىلعا كوشىپ-قونىپ ءجۇردى. اكەمىزدىڭ قىزمەتى ەكى-ءۇش جىلدا ءبىر اۋىسىپ تۇرۋ­شى ەدى. ول كىسى ەلىم, جەرىم دەپ ءومىر بويى ادال ەڭبەك ەتكەن ازامات. شولەيت دالا­داعى شاعىن-شاعىن بولىمشەلەرگە باسشى بولىپ, قۇدىق قازدىرىپ, سۋ شىعارتىپ, وزات شارۋاشىلىق اتاندىرىپ, ەل العىسىنا بولەنىپ ءجۇردى.

ءبىر جاقسىسى, ءۇيىمىز كوشكەن سايىن ءبىز قازىعۇرت تاۋىنىڭ بوك­تەرىنە قاراي جاقىنداي تۇستىك. ەڭ سوڭىندا, كەلەس وزە­نىنىڭ بو­يىنداعى تۇگىن تارتساڭ مايى شى­عاتىن كوك مايسالى قونىسقا جەتىپ توقتادىق.

ءۇيىمىز كوشكەن سايىن مەن دە مەكتەپتەن-مەكتەپكە اۋىسىپ, «بو­تەن بالا» اتانىپ ءجۇردىم. كەي اۋىل­داردا باستاۋىش, سەگىزجىلدىق مەكتەپ قانا بولدى. ونداي كەزدە ورتالىقتاعى اپكەمىزدىڭ, ارىس قالاسىنداعى ناعاشىمىزدىڭ ۇيىن­دە جاتىپ وقىدىم.

كىم ءبىلسىن, جالعىزدىق مەنىڭ كوڭىلىمە سول ءبىر شاقتا, بالا كە­زىمدە ۇيا سالىپ العان بولار. ايت­سە دە جالعىزدىق – جال­پى ادام­زات بالاسىنا ءتان سەزىم عوي. سون­دىقتان دا «ول نە؟ قانداي سەزىم؟» دەپ ەشكىم دە, ەشقاشان دا سۇرامايدى. تۇپتەپ كەلگەندە, ادامزات بالاسىنىڭ كو­ڭىلىندەگى ساعىنىش تا, سۇيىسپەنشىلىك تە سول جالعىزدىقتان باستاۋ الىپ جا­تادى-اۋ دەيمىن.

مەنىڭ «تۇندەگى جەتىم تامشىلار» اتتى اڭگىمەمدەگى جاڭبىر­باي دەگەن كەيىپكەرىم جاپادان-جالعىز قالىپ, كو­ڭىلى قاتتى جا­بىققان ساتتە, سىرتتاعى تىرس-تىرس تامعان تامشىلاردىڭ دىبىسى­نا قۇلاق ءتۇرىپ وتىرىپ: «قىزىق-اي, ۇجىمداسىپ, مەملەكەت بولىپ ءومىر ءسۇرىپ كەلەمىز دەگەنىمىزبەن, ادامدار دا وسى ءبىر تامشىلارعا ۇقسايدى. سىرتتاي قاراعان­دا تولاسسىز قۇيعان جاڭبىرداي تىرشى­لىك, ال ىشتەي زەر سالىپ, ءۇڭىلىپ قارا­ساڭ, ارقايسىسى جەكە-جەكە ءۇزىلىپ ءتۇسىپ جاتىر...» دەپ ويلايدى.

– العاشقى جازعان شىعار­ماڭىز قالاي دۇنيەگە كەلدى؟

– العاشقى «دولانا» دەپ اتالاتىن اڭگىمەم ستۋدەنتتىك شاقتا باياعى «لە­نينشىل جاس» (قازىرگى «جاس الاش») گازە­تىندە جارىق كور­دى. ول كەزدە مەن قازمۋ-دىڭ ەكىن­شى كۋرسىن ءتامامداپ, وب­لىس­تىق «وڭتۇستىك قازاقستان» گازە­تىندە وندىرىستىك تاجىريبەدەن ءوتىپ جۇرگەنمىن. جاز ايىنىڭ جاي­ماشۋاق كۇندەرىنىڭ ءبىرى ەدى. ­تا­ڭەر­­تەڭگىلىك رەداكتسياعا كەل­گەن پوش­تانى ءبىرىنشى بولىپ قا­راپ شىعاتىن كورنەكتى جازۋشى ­اعا­مىز مارحابات بايعۇت قولىم­دى قىسىپ قۇتتىقتاپ: «جاڭا عانا وقىپ شىقتىم, جاقسى اڭگىمە ەكەن. ءتىلىڭ وتە شۇرايلى. پىسكەن ورىك سياق­تى ءتاپ-ءتاتتى. توگىلىپ تۇر عوي» دەپ جىميدى.

سودان سوڭ بەلگىلى جازۋشى ناسى­رەددين سەراليەۆ اعامىز رە­داك­تسياعا تەلەفون سوعىپ, جىلى پىكىر بىلدىرگەنى ەسىمدە. وبلىستىق راديو كوميتەتىندە قىزمەت ىستەيتىن قاراۋىلبەك قازيەۆ اعامىز دا قۋانىپ, ىستىق سالەمىن جولداپتى.

ول كىسىلەر سول كەزدەگى شىمكەنت قالا­سىنىڭ شىرايىن كەلتىرىپ جۇرەتىن بيىك تۇلعالار ەدى عوي!..

ءبىز ءۇشىنشى كۋرسقا كوشكەن جىلى الگى اڭگىمەمدى قازىرگى قازاق ادەبيەتىنىڭ كوزى ءتىرى كلاسسيگى دۋلات يسابەكوۆ اعامىز وقىپ شىعىپ: «اتا مەن بالانىڭ اراسىن­دا­عى سىيلاستىق پەن سۇيىسپەنشىلىكتى ادەمى جەتكىزگەن ەكەنسىڭ» دەپ, رەسپۋبليكالىق «جالىن» باسپاسىنان جىل سايىن شى­عىپ تۇراتىن ءداستۇرلى «ارمان قاناتىن­دا» اتتى جيناققا قوستى. جاڭىلماسام, سول جيناقتاعى ەڭ جاس اۆتور مەن بولدىم-اۋ دەيمىن.

– شىعارماشىلىق جولى­ڭىز­عا اسەر ەتكەن, قوزعاۋ سالعان ءبىر تۇلعا جو­نىندە ايتا كەتەسىز بە؟

– شىعارماشىلىق جولعا تۇ­سۋىمە اسەر ەتىپ, ماعان ەرەكشە جا­­نا­شىرلىق تا­نىتقان ءبىر اياۋ­لى جان – قازمۋ-دىڭ جۋرناليس­تيكا فاكۋلتەتىندە وزىمىزدەن نە­­بارى ءبىر-اق كۋرس جوعارى وقى­عان جۇما­باي ءابىلوۆ دەگەن ستۋ­دەنت جىگىت ەدى. ول فاكۋل­تەتى­مىز­دەگى مۇحامەدجان سەرا­لين اتىن­­دا­عى ادەبي بىرلەستىككە جەتەك­شىلىك ەتەتىن. ءبىزدىڭ العاشقى اڭگى­مە­لەرىمىز­دى وقىپ شىعىپ, ءوز اياعى­مەن رەداكتسياعا اپارىپ, تا­كەن الىمقۇلوۆ, شەرحان مۇر­تازا, ساكەن ءجۇنىسوۆ, سايىن مۇرات­بەكوۆ, زەينوللا سەرىكقاليەۆ سە­كىلدى كلاسسيك جازۋشىلاردىڭ سا­راپتاماسىنا ۇسىنىپ, العىسوز جازدىرىپ الىپ, العاش گازەت-جۋرنالداردا جارىق كورۋىنە سەبەپشى بولعان دا سول ءبىر اق كوڭىل, ادەبيەت پەن ونەر دەسە, ءىشىپ وتىرعان اسىن جەرگە قوياتىن ادال ازامات-تۇعىن.

حالىقارالىق تۇركىستان ۋني­ۆەرسيتە­تىن­دە ءدارىس بەرىپ, ۇستازدىق ەتىپ جۇرگەن شاعىندا كەنەتتەن جول اپاتىنان قايتىس بولدى...

ءوز باسىم, جەر بەتىندەگى جۇ­مىر باستى پەندەلەر ءۇشىن جۇم­باق, تىلسىم دۇنيەنىڭ بار ەكە­نىنە سەنەمىن. سوندىقتان دا جا­زۋ­شىلىق ونەردىڭ دە – اكەنىڭ قا­نىمەن, انانىڭ اق سۇتىمەن بويعا داريتىن ەرەكشە قاسيەت ەكەنىنە كۇمان كەلتىرمەيمىن.

مەنىڭ اكەم بالتاقارا دەگەن كىسى اينا­لاسىنداعى ەلدى سوزىمەن دە, ىسىمەن دە تەز ۇيىمداستىرىپ الا قوياتىن وتە شە­­شەن كىسى ەدى. ال انام تۇرسىن وزىمەن اڭگى­­مەلەسىپ وتىرعان جاندى زەيىن قويا تىڭ­داپ, توقسان اۋىز ءسوزدىڭ توبىقتاي ءتۇيىنىن ءبىر-اق ايتاتىن اياۋلى جان بولاتىن. دۇنيەدەن وتەرىندە ءبىر جىلداي سىرقاتتانىپ ءجۇردى. كىتاپتى كوپ وقۋشى ەدى. كەيىن بىلدىك, ول كىسى كىتاپ وقۋمەن عانا شەكتەلمەپتى. ءوزى دە ء«بىزدىڭ اۋلەت» اتتى كىتاپ جازىپ قالدىرىپتى. ول كىتاپتا سوناۋ اشارشىلىق جىلدا­رىندا وزبەكستانعا ءوتىپ, ودان ءارى قىر­عىزستانعا اسىپ جان ساقتاعان ءبىر اۋىلدىڭ تاعدىرى باياندالادى. مىنە, وسى حيكايا­نى وقىعان جاندار تاڭعالىپ: «ساعان جازۋشىلىق ونەر اناڭنان دارىعان ەكەن عوي, شىعارمالارىڭنىڭ ءتىلى قانداي ۇقساس», دەسىپ جاتتى. مەن انامنىڭ قولجازباسىنداعى ءبىر اۋىز ءسوزدى وزگەرتكەن ەمەسپىن. بۇل – تابيعي, شىنايى ۇقساستىق.

– ومىرىڭىزگە ەرەكشە ىقپال ەت­­كەن وقيعا تۋرالى ايتا كەتسەڭىز.

– اكەم ءاۋ باستا مەنىڭ جول قۇرىلىسى ينجەنەرى بولعانىمدى قالايتىن. ماعان ىلعي دا: «سەن تاشكەنتتەگى اۆتوموبيل جولدارى ينستيتۋتىنا تۇسۋگە ءتيىستىسىڭ» دەپ وتىرۋشى ەدى.

ءبىر قىزىعى, ءبىز ونجىلدىق مەكتەپتى بىتىرگەن جىلى وڭتۇستىك وڭىردە قاتتى قۇرعاقشىلىق بول­دى دا, اكەم سوناۋ سولتۇستىك قازاق­ستان وبلىسىنان قامىس ورىپ اكە­لۋگە اتتانعان بريگاداعا جەتەكشى بولىپ كەتتى. سول ءبىر ورايلى ءساتتى پايدالانىپ, مەن الماتىعا قا­راي تارتتىم.

ءساتى ءتۇسىپ, ءوزىم ارمانداعان جۋر­ناليستيكا فاكۋلتەتىنە وقۋ­عا قابىلداندىم. اكەم رەنجىگەن جوق. ەكىنشى ەمتيحاندى تاپ­سىراتىن كەزىمدە الماتىعا كەلىپ: ء«بىز­­دىڭ ىستەپ جۇرگەن جۇمىسىمىز بەن قىزمە­تى­مىزدى جازىپ قالدىراتىن ادام دا كەرەك قوي!» دەپ باسىمنان سيپاپ, ار­قامنان قاقتى.

بالكىم, مەنىڭ ومىرىمە ۇلكەن بەتبۇرىس جاساعان وسى ءبىر وقيعا بولار.

– بۇگىنگى قوعامدا ءسىزدى نە نار­سە الاڭ­داتادى؟

– ارينە, كوپ نارسە الاڭداتادى. ءبىز سو­تسياليستىك جۇيەنىڭ تاربيەسىن الىپ, كا­پيتاليستىك قوعامدا ءومىر سۇرۋگە ءماج­بۇر بولعان ۇرپاق­پىز. ەڭ قيىنى, وي-سانانىڭ بەيىمدە­لۋى, كوزقاراستىڭ وزگەرۋى. الىسقا ۇزاماي-اق, تاياۋدا بولعان ءبىر وقيعانى ەسكە الايىنشى. قازان ايى­­نىڭ باس جاعىندا انكارا قالا­سىنداعى قازاق مادەنيەتى قوعا­مىنىڭ وكىلدەرى مەن بۇگىندە ءوز ەلى­­مىزگە عانا ەمەس, كورشى ەلدەر­گە دە كەڭى­نەن تانىمال بولا باس­تا­عان «تۇران» ءانسامبلىنىڭ كەز­دەسۋىنە كۋا بولدىق. ولاردىڭ ونە­رىنە ريزاشىلى­عىن بىلدىرگەن كىسىلەر: «ۇستەرىڭىزدەگى «تۇران» دەپ جازىلعان فۋتبولكالارىڭىز­دىڭ ارتىق داناسى بولسا, بىزگە ەس­تەلىككە بەرى­ڭىزدەرشى. ساتىپ الايىق!» دەسىپ جاتتى.

مىنە, مەن وسى وقيعانى كەلەسى كۇنى ءبىر تۇرىك ارىپتەسىمە قۋانا-قۋانا ايتىپ ەدىم, ول: «مىناۋ ءبىر كەرەمەت يدەيا ەكەن!» دەدى دە, «تۇران» ءانسامبلىنىڭ جىگىتتەرىنە: ء«بىز سىزدەردىڭ فۋتبولكالارىڭىزدى شىعارۋعا دايىنبىز. ءوزىمىزدىڭ شاعىن دۇكەنىمىز بار» دەپ بىردەن كوممەرتسيالىق ۇسىنىس جاساۋعا كىرىستى.

سوندا مەن ىشتەي تاڭعالدىم. بىزگە مۇنداي وي بىردەن كەلە قوي­مايدى-اۋ دەپ...

قازىر انا ءتىلىمىزدىڭ ءحالى مۇش­كىل. باس­قالارعا وكپە ارتىپ قاي­تەمىز, ءوز ۇلتى­مىزدىڭ تەڭ جارتىسى انا تىلىمىزدە كىتاپ وقىمايدى. مۇنداي كەزدە قانداي كوركەم شىعارما جازسا دا, جازۋشىنىڭ تابىسقا جەتە قويۋى قيىن عوي...

جاڭا شىعارمانىڭ ءادىل باعا­سىن بەرەتىن ەڭ اۋەلى – ادەبي ورتا.

ەكىنشىدەن, زيالى قاۋىم. ۇشىن­شىدەن, جاس ۇرپاق.

بىزدە قازىر, وكىنىشكە قاراي, تالانت­تاردىڭ ەڭبەگىن باعالاۋ كەم­شىن. سوندىق­تان دا قوعامنىڭ ادەبيەتكە دەگەن ىقى­لاسى, قۇش­تارلىعى تىم-تىم تومەن. ونەر ادامدارى ءۇشىن بۇل – تراگەديا.

وسى رەتتە مەن ءوزىمنىڭ «سا­قالدى قىز» اتتى اڭگىمەمدە سۋ­رەت­شى مەن ساقالدى قىزدىڭ تاع­دىرىن قاتار الا وتىرىپ, ولە-ول­گەنشە ءوز قيالىنا ءوزى الدانىپ, ءومىردىڭ بار قىزىعىنان قۇر قال­عان, كوزى تىرىسىندە بىردە ءبىر سۋرەتى ءوز باعاسىن الا الماعان بايعۇس سۋرەتشىنىڭ ونەرى دە قىز بالاعا بىتكەن ساقال سياقتى تۇككە قاجەتى جوق, تابيعاتتىڭ ءبىر قاتەلىگى ەمەس پە دەگەن ويدى ايتقىم كەلگەن-ءدى.

بۇل اڭگىمەگە جاقسى پىكىر بىل­دىرگەن جاندار, اسىرەسە جاستار كوپ-اق. ايتسە دە مەنىڭ الگى ويىم اڭگىمەمدە جاسىرىنىپ قالعان سەكىلدى...

– «شىبىن جان كوككە ۇش­قاندا» اتتى شىعارماڭىز­دىڭ سو­ڭىندا: ء«بىر جاقسىسى, مى­­نانداي زاۋ بيىكتە ۇشىپ كە­لە جاتقاندا جەر بەتىندەگى قيىن سۇ­راقتاردىڭ بارلىعى دا تومەندە قا­لىپ, ءوزىڭدى قۇس سياقتى سامعاپ كەتكەندەي جەڭىل سەزىنەسىڭ» – دەگەن سويلەم بار. ءدال قازىر ءوزىڭىزدى قالاي سەزىنەسىز؟

– ءيا, ۇشاقتا وتىرعان كەزدە مەن ءوزىمدى ىلعي دا وسىلاي جەڭىل سەزىنەمىن. باس قا­تىراتىن نارسەلەردىڭ بارلىعى دا تومەندە, جەر بەتىندە قالعان سياقتى كورىنەدى. بالكىم, ءبىزدىڭ كەۋدەمىزدەگى شىبىن جان دا ولشەۋلى ۋاقىتتا ءبىتىپ, كوككە ۇشقان كۇنى ءبارىن ۇمىتىپ, بارىنەن ارىلىپ, جەپ-جەڭىل بولىپ كەتەتىن شىعار دەگەن وي كەلەدى. ءبىر جاعى, اتالعان حيكاياتتاعى كەيىپكەرىمنىڭ كۇناسىن وسىلاي جۋىپ-شايعىم دا كەلدى.

سەبەبى ول – پەندە عوي. پەندە بولعان سوڭ, ءوز جاراتىلىسىنا قارسى تۇرا المايدى. اكەسىمەن جاستى كىسىنىڭ بايلىعى, مانسابى ۇلدە مەن بۇلدەگە بولەگەنىمەن, سەزىمى, قۇشاعى قاناعاتتاندىرا المايدى... تابيعاتقا, جاراتىلىسقا قارسى تۇرۋدىڭ قاجەتى قانشا؟!

– ورىس ادەبيەتى دەگەندە, ­كىم­دى ەسكە الاسىز؟

– ورىس ادەبيەتىندەگى مەنىڭ ­ەڭ سۇيىكتى جازۋشىم – انتون چەحوۆ.

– سوڭعى كەزدە وزىڭىزگە ەرەك­شە اسەر ەتكەن قازاق جازۋشىسى­نىڭ شىعار­ماسى جونىندە ايتا كەتەسىز بە؟

– تاۋەلسىزدىك داۋىرىندەگى ەرەكشە اسەر ەتكەن شىعارما – شەرحان مۇرتازانىڭ «اي مەن ايشا» رومانى.

– پروزادان بولەك فيلو­سوفيالىق تولعامدار, دراما­تۋر­گيالىق ەڭبەكتەر جازۋ ويى­ڭىزدا بار ما؟ الدا قانداي جوسپارلارىڭىز بار؟

– ويدا بار. بىراق ىنتا-ىقى­لاس كۇننەن-كۇنگە كەمىپ بارادى. ­ماي­لىقوجا اقىن ايتقانداي:

«جىرلاعاننان نە پايدا,

تىڭداۋشى باعا بەرمەسە؟..»

ەڭ باستى وكپە – انا ءتىلىمىزدىڭ قادىرىن ءتۇسىرىپ, وزگە تىلگە جاۋ­تاڭداتىپ قويعان زامانعا...

بۇگىندە قوعامىمىز قاتتى سىن­عا الىپ جاتقان ەسكى قازاقستاننىڭ وتىز جىلى تاۋەلسىزدىك ءداۋىرى ءۇشىن ويماقتاي عانا بولىپ كورىنگەنىمەن, بۇتىندەي ءبىر ۇرپاقتىڭ جارتى ءومىرى عوي. كەلىسەسىز بە...

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن –

باتىرحان سارسەنحان,

«Egemen Qazaqstan»

سوڭعى جاڭالىقتار

ادام قۇقىعى – باستى نازاردا

اتا زاڭ • بۇگىن, 15:35

ءار ادامنىڭ پىكىرى ماڭىزدى

اتا زاڭ • بۇگىن, 11:20