نەمىس سۋرەتشىسى البرەحت ديۋرەردىڭ مىنا «قولى» تۋرالى ايتىپ, جازباعاندار از. تەلمىرىپ ۇزاق قاراعانعا كوپ نارسە ايتادى وسى قولدىڭ ءوزى-اق. العاشىندا اۆتور جاي عانا «قول» دەپ اتاي سالعانىمەن, كەيىن «مىناجاتقا جايىلعان قول», «سيىنعان قول» اتالىپ كەتكەنىنىڭ ءوزى ادامزات مۇراسىنا اينالىپ كەتكەنىن بىلدىرسە كەرەك. ءبىزدىڭ ەسىمىزگە بىردەن سىرباي ماۋلەنوۆتىڭ ولەڭى ءتۇستى. مىنا كارتينا ءبارىن ايتىپ تۇر دەسەك تە, سىراعاڭنىڭ ولەڭىن قوسارلاماساق, قۇر سوزبەن جەتكىزگەنىمىز نانىمسىز بولارداي.
«مىڭ قولدار ساۋ بولسىن دەپ,
مەن ءبىر قولىمدى بەردىم.
مىڭ جولدار جالعانسىن دەپ,
مەن ءبىر جولىمدى بەردىم.
مىڭ گۇلدەر سولماسىن دەپ,
گۇلدەي جاستىق كۇنىمدى بەردىم.
مىڭ اقىن تولعاسىن دەپ,
مەن ءبىر جىرىمدى بەردىم».
مىنا قول دا ءدال وسىلاي جار سالىپ تۇرعان جوق پا؟ تەرەڭىرەك ۇڭىلسەك, تۋ تاريحى دا سولاي ەكەن. حV عاسىردىڭ سوڭىندا نەمىس جەرىندەگى نيۋرنبەرگ قالاسىنىڭ ماڭىندا قۇداي ون سەگىز بالا بەرگەن ءبىر وتباسى ءومىر سۇرەدى. ون سەگىز بالا! «وتەمىستەن تۋعان ون ەدىك» دەيدى ماحامبەت. سالىستىرا بەرىڭىز. بۇل جەردە اقىن قىز بالالاردى ايتپاعانى انىق دەسەك تە.
شاڭىراق يەسى ديۋرەر ون سەگىز بالانى اسىراۋ ءۇشىن نە ىستەمەيدى؟ نەگىزىنەن ءتۇرلى بۇيىم جاسايتىن شەبەر كورىنەدى. ون سەگىزدىڭ اراسىنان ەكەۋىنە تۇيسىك ءبىتىپ, سۋرەتشىلىككە تالپىنادى. ەكەۋى نيۋرنبەرگتە وقىپ, قىلقالام شەبەرى اتانۋدى ويلاعانىمەن, كوپبالالى وتباسىنىڭ تۇرمىسى بەلگىلى. البرەحت پەن البەرتتىڭ الدىندا ۇلكەن تاڭداۋ تۇرادى. قوس باۋىر اقىلداسا كەلە, «قايسىمىز ۇتساق, سونىمىز وقيمىز, ۇتىلعانىمىز جۇمىس ىستەپ وقۋعا كەتكەنىمىزدىڭ جاعدايىن جاسايدى. سوسىن ەكىنشىمىز وقيمىز» دەپ جەرەبە تاستايدى. ءسويتىپ, ايى وڭىنان تۋىپ, نيۋرنبەرگ اكادەمياسىنا البرەحت اتتانادى. ۋادە بويىنشا البەرت كەن ورنىندا جۇمىس ىستەپ, باۋىرىن وقىتادى.
ءتورت جىل وقىعان البرەحت ديۋرەر سۋرەتشى بولىپ قالىپتاسىپ, اتاعى شىعادى. تۋىندىلارىن ساتىپ, اقشا تاۋىپ, ەلىنە كەلەدى. اۋلەت توي جاساپ, ءماز-مەيرام كوڭىل كۇيدى باستان كەشىرەدى. البرەحت, ارينە, باۋىرىمەن اراداعى ۋادەلى ءسوزدى ۇمىتپاعان. ءتىپتى اۋىلعا سول ءۇشىن ورالعان. كەشكى اس ۇستىندە اۋلەتىنىڭ ءتورت كوزى تۇگەل وتىرعاندا البەرتكە قاراتا ءسوز ايتادى: «ەندىگى جول سەنىكى, البەرت! وسى ۋاقىتقا دەيىن مەنى وقىتتىڭ, ەندى سەن وقى, قالاعا اتتان, مەن كومەكتەسەمىن», دەيدى عوي.
ءبىر بۇرىشتا ەلەۋسىز وتىرعان البەرت سوندا ءجۇزىن بۇرىپ «جوق, جوق» دەپ جانارىن جاسقا مالا بەرىپتى. اڭتارىلعان اۋلەت الدىندا تۇرىپ ول البرەحتكە:
«نيۋرنبەرگكە بارعانىممەن ماعان ەندى ونەر جوق. كەش قالدىم. ءتورت جىل شاحتادا ىستەگەندە ساۋساقتارىمنىڭ ساۋى قالمادى. اۋىر جۇمىستان ارقايسىسى سىنىپ ءبىتتى. جانە وڭ جاق يىعىم قۇرىساتىن (ارتريت) بولىپ ءجۇر. قالام, قارىنداش ۇستاماق تۇگىلى, تىلەك ايتقاندا بوكال ۇستاپ تۇرا المايمىن», دەيدى. كەيىن سۋرەتشى البرەحت باۋىرىنىڭ تاعدىر-تالايىن ويلاپ وسى تۋىندىنى دۇنيەگە اكەلگەن دەسەدى.
مۇنشا مەحنات پەن بەينەتكە توزۋگە قانشا ماحاببات پەن مەيىرىم, قاجىر مەن قايرات, باستىسى ەرلىك پەن كەڭدىك كەرەگىن كىم باعامداي السىن؟ مۇمكىن سونىڭ وتەۋى شىعار, 500 جىلعا جۋىق ۋاقىت وتسە دە, مىنا تۋىندى مەن وسى اڭگىمە قۇرلىقتاردى كەزىپ ءجۇر. البەرت بولماسا, ۇلى البرەحت ديۋرەر قايدا؟ تۋرا سولاي, ءبىز ءۇشىن جانىن شۇبەرەككە تۇيگەن اتا-بابالارىمىز بەن اياۋلى انالارىمىز بولماسا, ءبىز ءبۇيتىپ تاۋەلسىز ەلدە سالتانات قۇرىپ جۇرەر مە ەدىك؟ سىرباي اقىن ايتپاقشى, ۇرپاق ءومىرى مەن ۇلت مۇراتى جولىندا الەمدى «مىڭ قولدار ساۋ بولسىن دەپ ءبىر قولىن بەرگەندەر» امان ساقتاپ كەلەدى.
