فوتو: ە.ومار.
«قازاقستاننان ەرتەرەك كەتىپ قالدىم. قيىر شىعىستا جۇرگەندە دە بىردە-ءبىر قازاقتى كورگەن جوقپىن. ۇشاقتىڭ اپپاراتۋراسىن مەحانيكتەر دە مەنەن ارتىق بىلگەن جوق. مەنىڭ ۇلتىم قازاق, مەن بارىنەن جاقسىراق ءبىلۋىم كەرەك دەگەن وي بولدى. اسكەري مەكتەپتە 4 جىل وقىعاندا دا مىڭداعان ادامداردان بىردە-ءبىر قازاقتى كورمەدىم. جاقسى وقىدىم, ورىس ۇلتىنىڭ جانە باسقا ۇلتتاردىڭ ۇشقىشتارىنان الدەقايدا جاقسى ۇشاتىنمىن, سوندىقتان مەنىمەن ابايلاپ سويلەسە باستادى. بىراق «مەنى قازاق» دەپ تومەن سانايتىندارىن ءاردايىم سەزىپ ءجۇردىم. ول كەزدە گازەتتەردە قازاق ازاماتتارىن «جوعارى ءبىلىمى بولسا دا, شابان بولىپ قوي باعىپ ءجۇر» دەپ ماقتاعان ماقالالار كوپ بولاتىن. سولاردى وقىعان ساتتە ءبىز قازاق نە بولدىق دەپ قاپالاناتىنمىن», دەدى عارىشكەر.
ء«بىر كۇنى راديودان بيبىگۇل تولەگەنوۆانى تىڭدادىم. مىنە, جاپىراقتاي قىز قازاقستاندى قانداي بيىككە شىعارىپ جاتىر دەپ ويلادىم. سول كىسىنى ۇلگى تۇتتىم. 1991 جىلى ماسكەۋدە العاش رەت ناۋرىزدى وتكىزگەن كەزدە, ول كىسىنىڭ كەشكە قاراي الماتىعا ۇشاتىنىن ءبىلىپ, ەلشىلىكتىڭ قوناق ۇيىنە باردىم. ءبىر قۇشاق راۋشان گ ۇلىن الىپ بولمەسىنە بارىپ, ول كىسىنى اەروپورتقا دەيىن شىعارىپ سالعىم كەلەتىنىن ايتتىم. ول كىسى ءسال ويلانىپ, جارايدى, دەدى. كوستيۋمىمدى شەشكەن كەزدە وردەنىم كورىنىپ قالدى. ول كىسى ماعان «نە سەبەپتى مەنى اەروپورتقا دەيىن اپارعىڭ كەلەدى, ۋاقىتىڭ كوپ پە؟», دەدى. مەن ۋاقىتىم تىعىز ەكەنىن, الايدا, ءبىر جاعدايعا تۇسكەن كەزىمدە سول جاعدايدان مەنى ءسىزدىڭ اندەرىڭىز, عاجاپ داۋسىڭىز الىپ شىقتى, مىنا وردەن-جۇلدىز سول اندەرىڭىزدىڭ اسەرى, دەدىم. بيبىگۇل تولەگەنوۆانى راديودان ەستىپ ەدىڭ, ەندى ماشينەدە تىڭدا دەپ اەروپورتقا جەتكەنگە دەيىن 40 مينۋت ءان شىرقادى», دەدى عارىشكەر توقتار اۋباكىروۆ.
