ادەبيەت • 29 تامىز, 2023

ءبىرجان سۇيگەن ءلايلى

450 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

تالانتتى جاننىڭ سىرى مەن سەزىمى, جۇرەك ءسوزى ەڭ الدىمەن ونەرىنەن كورىنسە كەرەك. كوڭىلدى تولقىتار ءار ساتتەن اسەر العان شىعارماشىل جان كەشكەن كۇيىن تۋىندىسى ارقىلى سۋرەتتەگىسى كەلەدى. ءىشىڭدى تۇنگى داۋىلداي تۋلاتقان سەزىم ونەرگە جان بىتىرەدى. سونداي اق سەزىمنىڭ تولقىنىنان تۋعان اڭىز-اندەردىڭ ءبىرى – ءبىرجان سالدىڭ ء«لايلىم شىراعى». ءيا, بۇل اي مەن كۇننەن دە سۇلۋ لايلىگە ارنالعان جالعىز تۋىندى ەمەس. ء«لايلىم», «جالعىز ارشا», «شىدەر» اندەرى دە اق ماحابباتتىڭ كۋاسى-سىندى.

كوللاجدى جاساعان – قونىسباي شەجىمباي, «EQ»

ءبىرجان مەن ءلايلىنىڭ اڭىزعا بەرگىسىز حيكاياسىمەن اكادەميك احمەت جۇبانوۆ­تىڭ «زامانا بۇلبۇلدارى» اتتى ەڭبەگى ارقى­لى تانىسپىز. ءبىرجان ەل ارالاپ ءجۇرىپ, ارىقبالىق جاقتان قايتىپ كەلە جاتىپ, اعايىندى كولباي, جانباي دەگەندەردىڭ اۋىلىنا كەلىپتى دەسەدى. «كولباي, جانباي جاس جاعىنان بىرجانمەن شامالاس... مالدى, جاندى ادامدار بولادى. وزدەرى­نىڭ مەنمەندىگىمەن, پاڭدىعىمەن اتتارى شىققان. اناۋ-مىناۋ كىسىنى مەنسىنبەيتىن دە مىنەزدەرى بار. ءبىرجاننىڭ حالىق الدىندا اسا بەدەلدى ەكەنىن بىلەدى. ءبىر­جان­نىڭ وسى اۋىلعا قاراي قيسايعانىن كورىپ, بۇرىننان كوڭىلدەس بولسا دا, تانى­ماعانداي ۇيلەرىنە ەنىپ كەتەدى. مۇنى بايقاپ قالعان ءانشى ىركىلمەستەن, وزىنشە قىر كورسەتىپ, اۋىل شەتىندەگى قوراشتاۋ ءبىر ۇيگە كەلىپ تۇسەدى. قوناقتىڭ اتاق­تى ءبىرجان سال ەكەنىن بىلگەن ءۇي يەسى بارىنشا كۇتىپ, ءانشىنىڭ استى-ۇستىنە ءتۇسىپ بايەك بولادى. تاماق ءىشىپ بولعاننان كەيىن ءبىرجان سال ادەتىنشە دومبىراسىن الىپ, ءان سالادى. اۋىل ادامدارى جينالىپ, قوشەمەتتەپ, ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىنا دەيىن ءبىرجاننىڭ اسەم اندەرىن تىڭداپ راقاتتانادى. كولباي, جانباي ەكەۋى ءان تىڭداۋعا كەلمەيدى. ءانشىنىڭ داۋسىن ەس­تىپ, وتىرا الماي تۇرا جۇگىرگەن قا­رىن­­داسى ءلايلىم­دى دە, بارعىسى كەلگەن كەلىن­شەكتەرىن دە جىبەرمەيدى.

ال ەرتەڭىندە ءانشى مىنگەن اتىنىڭ اياعىن­­داعى شىدەرى جوق بوپ شىعىپتى. ونى ەس­تىگەن ءبىرجان قۇدىق جاققا قاراپ تۇ­رىپ, اسەم باسىپ سۋ الىپ كەلە جاتقان ءلايلىم­دى كورسە كەرەك. ءلايلىمنىڭ الدىنان شى­عىپ, «شىدەر كورمەدىڭىز بە؟», دەپ اڭگىمەگە ­اينالدىرا باستايدى. بۇنى كورگەن كول­باي مەن جانباي قۇدىق باسىندا جۇمى­سى بارداي قارىنداسىنا قاراي جۇرەدى. اعا­لا­رىنىڭ ءسوزدى انىق ەسىتەتىن جەرگە كە­لۋىن كۇتكەن ءانشى تاباندا لايلىمگە قاراپ, ­سۋى­رىلىپ كەلىپ اندەتە جونەلىپتى.

ء«لايلىم شىراق!

مەن دە وزىڭدەي جاس ەدىم, جاڭا تالاپ.

بىرەۋگە تاشكەنت بارعان الدىرىپ ەم,

قىزىل جىبەك قىرمىزى پۇت

بەس قاداق».

ويدا-جوقتا مۇنداي ىلتيپاتقا ۇشىرا­عانىنا تاڭ-تاماشا قالعان ءلايلىم قاپە­لىمدە نە دەرىن بىلمەي اڭىرىپ تۇرعان ورنىن­دا قوزعالماي قالادى. ءبىرجان بولسا, ودان بەتەر ەكىلەنىپ:

ء«لايلىم شىراق!

قىران بۇركىت مەن تۇسەر

تاۋدان قۇلاپ,

سەگىز بي سيازىنا قالدىرماي-اق,

كەل, ەكەۋىمىز بىتەيىك قۇپيالاپ»,

دەپ قىنجىلعان ءپىشىن كورسەتەدى. جالىن­عانداي:

«وزىمە بەر, شىدەردى تاۋىپ الساڭ,

ەلۋ تەڭگە بەرەر ەم, ءشۇيىنشى الساڭ,

جەردە ءشىرىپ قالسا دا, كوزىم كورىپ,

قىرشىن جاسىم قيىلسىن,

ءبىتىم السام»,

دەپ اياعىن قاتايتا, ءتۇسىن سۋىتا ءتىلىن بە­زەپ, ەكى اعاسىنا كوزىن تىگىپ:

ء«لايلىم شىراق – اسىل تاسىم!

كولباي, جانباي بىرگە وستىك,

زامانداسىم!

كەلگەن جوق كوكتەن پەرى,

جەردەن شايتان,

شىدەرىمدى ۇرلاعان قارىنداسىڭ»,

دەپ ءلايلىمدى ابدەن ساستىرادى. ءبىرجان تاعى دا ەكىلەنىپ, ءىستىڭ جايىن ەندى ءتۇسىنىپ كەلە جاتقان كولباي, جانبايعا, لايلىمگە كەزەك قاراپ, شىدەرىن ماقتاپ:

ء«لايلىم شىراق!

تاۋدان اققان سىلدىراپ مەن ءبىر بۇلاق,

قايىس بولسىن, ءجىپ بولسىن نەگە كەرەك,

شىدەرىمنىڭ باعاسى قىرىق قىسىراق»,

دەپ ولارمەن قۇنىن كەلىسپەي تۇرعانداي, باسىپ ايتا بەرەدى.

مىنا سال تاعى بىردەڭەنى بىلىق­تىرار دەگەندەي كولباي, جانباي ءلايلىم­دى ىمداپ, ۇيگە قاراي بۇرادى. «نە بولدى؟», دەپ شۋلاعان ادامدارعا ء«بىزدىڭ لايلى­جانعا شىعارىپ تۇرعان ءانى عوي», دەپ ءىستىڭ شىن سىرىن اشقىلارى كەلمەي, سوڭ­دا­رىنان ەرگەن جۇرتتى جەكىرىپ, كەيىن ىسىرىپ تاس­تايدى. «جۇرگەن جەرىندە ءبىزدى جامانداپ جۇرەر», دەپ قورىققان كولباي, جانباي ءبىرجاندى قوناق ەتىپ, سىيلاپ, بىرنەشە كۇن قوندىرىپ, ءان سالدىرىپ, ريزا ەتىپ جونەلتەدى. كەتەر كەزدە جازىقسىز ءبىراز ۇيالتقانى ءۇشىن, ءبىرجان لايلىمگە قاراپ, كەشىرىم سۇراعانداي, شىدەردى قوسپاي, باسقا سوزىندە ەش «قوتىرى» جوق ولەڭمەن ء«لايلىم شىراق» ءانىن ايتىپ, ونى قىزعا ارناعانىن, قايدا بولسا دا ايتىپ جۇرگەندە ءار كەزدە ءلايلىمنىڭ سۋرەتى كوز الدىندا بولاتىنىن سەزدىرەدى. وسىلاي ءبىرجان اندەرىنىڭ ىشىندەگى ءبىر بەلدىسى – ء«لايلىم شىراق» دۇنيەگە كەلەدى», دەپ جازادى احمەت جۇبانوۆ.

شىدەردەن تۋعان اڭىز ماحابباتتىڭ عاسىر جاساعان ء«لايلىم شىراققا» ۇلاسقا­نىنا بۇگىندە كۋا بولىپ وتىرمىز. سوناۋ ەسكى جىلداردان بەرى راديودان دا ءجيى بەرى­لەدى. ء«بىرجان – سارا» وپەراسىنا دا ەندى.

ءبىرجان سالدىڭ لايلىگە دەگەن ىستىق ماحابباتىن ۇلى شوقان دا ايتادى. كوم­پوزيتور, ونەر زەرتتەۋشىسى ءىليا جاقا­نوۆ ءبىر ماقالاسىندا ءبىرجان سال مەن ءلايلى جونىندە قىزىقتى دەرەك سەرگەي نيكيتين­نىڭ «سارى-اركا − زولوتايا پلانەتا» اتتى كىتابىندا جازىلعان دەيدى.

«نيكيتين وسى كىتاپتىڭ ىشىنە كىرگەن «پامياتنيك چوكانۋ ۆاليحانوۆۋ» دەگەن وچەركىندە بىلاي دەپ كەلتىرەدى: «لەتوم 1856 گودا چوكان ۆاليحانوۆ پريگلاسيل دۋروۆا ۆ كوكچەتاۆ (شوقاننىڭ قادىر-قاسيەتىن, ءبىلىم-ورەسى مەن بيىك مادەنيە­تىنە ءتانتى بولعان اتاقتى زەرتتەۋشى عالىمدار – پ.سەمەنوۆ-تيان-شانسكي, گ.پوتانين, ا.بەكەتوۆ, ن.ۆەسەلوۆسكي, ا.بەرەزين, ا.ۆاسيلەۆ, مىنە, وسى كورنەك­تى تۇلعالاردىڭ قاتارىندا ف.م.دوستوەۆ­سكي مەن س.ف.دۋروۆ ەرەكشە قۇرمەتپەن اتالادى. دوستوەۆسكي مەن دۋروۆ ومبى تۇرمە­سىندە بىرگە وتىرعان. ەكەۋى دە ازىپ-توزىپ, دەنساۋلىعى ناشارلاپ, ابدەن قاجىعان. قىرىق جاستاعى دوستوەۆسكي دۋروۆتان بەس جاس كىشى بولسا دا, الپىستان اسقان شال سياقتى بۇگىلىپ قالىپتى. كەيىن ەكەۋىن تۇرمەدەن شىعارادى دا, دوستوەۆسكيدى سەمەيگە, دۋروۆتى كوكشەتاۋعا قىزمەت ەتۋگە جىبەرەدى). ۆسەگو ليش گود پروسلۋجيل دۋروۆ ۆ كوكچەتاۆە. نو سدەلال منوگوە. پود پرەدلوگوم سوستاۆلەنيا كوللەكتسي فلورى سارى-اركي ون رازەزجال پو ستەپي, پوبىۆال ۆ بۋراباە, مەزگيل-سورە, كاراۋلە, شورتانداح, اك-كۋلە, اكمولە, اتباسارە», دەپ جازادى. دۋروۆ وسى وڭىر­لەردە ءجۇرىپ, قازاق حالقىنىڭ ادەبي-مۋزى­كالى فولكلورىن دا زەرتتەيدى, ءانشى-كۇي­شىلەردى دە تىڭدايدى. شوقان دۋروۆتىڭ وسى جۇمىسىنا بەك قىزىعىپ, ونىڭ دەن­ساۋلىعىن تۇزەۋگە ارەكەت ەتىپ, گۋبەر­نا­تور­عا حات جازىپ, بوساتىپ الادى دا, سى­رىم­بەتتەگى ءوز اۋىلىنا الىپ كەلەدى».

كەشەگى وتىزىنشى جىلداردا كوممۋ­نيستىك يدەولوگيانىڭ ساياساتىمەن كوپتە­گەن ءان جاۋھارلارىنىڭ ءوڭى وزگەرىپ سالا بەردى. لايلىگە ارنالعان عاجاپ تۋىندىنىڭ ءبىرى ء«لايلىمنىڭ» دە ءسوزى سول تۇستا قايتا جا­زىلدى. تۋىندىعا قازاق راديوسى مۋزىكا رەداك­تسياسىن باسقارعان اقىن ماق­سۇتبەك مايشەكين قالام سالعان.

«ەسەن-امان ءجۇرمىسىڭ, ءلايلىم شىراق؟

جاڭا تاپتىم اۋىلىڭدى

كوپتەن سۇراپ.

جەل تيمەسە,

جان تيمەس دەپ جۇرگەندە,

قول ۇستاسىپ جاتپەنەن كەتتىڭ

جىراق.

اققۋ ەدىڭ تارانعان ايدىنداعى,

ۇشتىڭ ۇزاپ قاناتىڭ جايدىڭ-داعى.

كولەڭكەڭدى كورسەتپەي كەتە باردىڭ,

قول الىسقان سەرتىڭنەن تايدىڭ-داعى.

وسىلاي ما, ەي, قالقا, ايتقان سەرتىڭ,

جۇرەگىمدى جاندىردى عاشىق دەرتىڭ!

مۇنشا نەگە سەن مەنى اۋرەلەدىڭ,

بولماعان سوڭ اۋەلدە باستا ەركىڭ؟»

اۆتور بۇل نۇسقادا شىنايى وقيعادان الىس كەتپەگەن. نەگىزىن ساقتاي وتىرىپ, ءسوزىن عانا قۇبىلتقان. ايتا كەتەيىك, ء«لاي­لىم­نىڭ» جاڭا نۇسقاسىن العاش رەت رابيعا ەسىم­جانوۆا ورىندادى.

سوڭعى جاڭالىقتار