ادەبيەت • 25 شىلدە, 2023

عافۋ «فەنومەنى»

510 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاق ولەڭىنە ولجا سالعان ورەن جۇيرىكتىڭ ءبىرى – عافۋ قايىربەكوۆ. ونىڭ جان-جاقتى تالانت يەسى بولعانىن كوزىقاراقتى قاۋىم جاقسى بىلەدى. اعىل-تەگىل اقىندىعىنان بولەك, پروزاشىلىعى, كوسەمسوزدىگى – ءبىر-ءبىر تاقىرىپقا جۇك بولادى. ايتقىشتىعى مەن انشىلىگى دە كەرەمەت.

عافۋ «فەنومەنى»

كوللاجدى جاساعان قونىسباي شەجىمباي, «EQ»

عافەكەڭ قاسىم امانجولوۆتىڭ «داريعا, سول قىز» ءانىن ناقىشىنا كەل­تى­رىپ شىرقاعاندا, كاسىبي انشىلەردىڭ ءوزى ءجىپ ەسە المايدى دەپ ايتادى. ال اۋدار­ماشىلىعى تۋرالى ءسوز مۇلدە باسقا. ادەبيەتىمىزدەگى اۋدارما ونەرىن بيىككە كوتەرگەن ساناۋلى ساڭلاقتىڭ ءبىرى. ول تارجىمالاعان رۋداكي, بايرون, پۋشكين, لەرمونتوۆ, نەكراسوۆ, شەۆچەنكو, ماقتىمق ۇلى, لەۆ تولستوي, كۋپرين, كورولەنكو, بۋنين, ەسەنين جانە تاعى باسقا دا الەمگە ايگىلى اقىن-جازۋشىلاردىڭ شىعارمالارى قازاق­تىڭ ءوز ءتولتۋىن­دى­سىنداي قابىل­دان­دى. سونىڭ ىشىندە اۆاردىڭ اتاقتى اقىنى راسۋل عامزاتوۆتىڭ «مەنىڭ داعىس­تانىم» اتتى كولەمدى ەڭبەگىن ءبىر اپتا ىشىندە اۋدارىپ, باسپاعا دايىنداپ بەرگەنى تالايدى قايران قالدىر­عان. بۇل كىتاپ كەزىندە وقىرمان قولى­نان­ تۇسپەگەن تۋىندىعا اينالدى.

ايتۋلى عالىم, سىنشى شەريازدان ەلەۋ­كەنوۆ «مەن بىلەتىن عافۋ» اتتى ەسسە­سىندە وسى جيناقتىڭ قالاي اۋدا­رىل­عانى تۋرالى ەگجەي-تەگجەيلى جازىپتى. 1973 جىلى الماتىدا ازيا جانە افريكا ەلدەرى جازۋشىلارىنىڭ V كون­فە­رەنتسياسى وتەتىن بولىپ, سوعان دايىن­دىق باس­تالادى.

«مەنىڭ باسپا كوميتەتىندە ىستەيتىن كەزىم. بىزدەرگە ءۇش اي مەرزىمنىڭ ىشىندە الپىسقا تارتا ازيا جانە افريكا جازۋ­شىلارىنىڭ كىتاپتارىن بيىك ساپادا, ادەمىلەپ شىعارۋ جۇكتەلدى. كۇنى ەمەس, ساعاتىنا بەلگىلەپ, قاتاڭ گرا­فيك جاسادىق. ءبارى رەتىمەن دۇرىس ءجۇرىپ جاتىر. تەك ءبىر عانا كىتاپ كوڭى­لىمدى الاڭ قىلادى. اۋدارماشى قول­جازباسىن ءالى «جازۋشى» باسپاسى­نا تاپ­سىرىپ ۇلگەرمەگەن. بۇل جاۋاپتى­ با­سىلىم. راسۋل عامزاتوۆتىڭ «مەنىڭ داعىستانىم» اتتى اتاقتى شىعار­ما­سىنىڭ ەكىنشى كىتابى. «جازۋشى» باس­پاسىنىڭ ديرەكتورى ءابىلماجىن جۇماباەۆقا تەلەفون شالىپ:

– مىنا ءبىر كىتابىڭ كەشىگىپ بارادى. اۋدار­ماشىسى كىم ەدى؟ – دەپ سۇرادىم. ابە­كەڭ ءبىر سىيلى اعامىزدىڭ ەسىمىن اتادى. ءوزى قىزمەتىنەن ءتۇسىپ قالىپ, رەن­جىپ جۇرگەن اعامىزدى مازالاپ, تاقاق­تاتقىم كەلمەدى. ۇندەمەدىم. ونىڭ ۇستىنە «مەنىڭ داعىستانىم» كىتابى­نىڭ ءبىرىنشى ءبولىمىن اۋدارعان سول كىسى-ءتىن. «ۇلگىرەر» دەپ ويلادىم دا, ۇندەمەدىم. ءسويتىپ جۇرگەندە ءبىر كۇنى پوليگرافيستەر كەلىپ:

– شەريازدان رۇستەم ۇلى! ەگەر «مەنىڭ داعىستانىم» كىتا­بى­نىڭ­ قول­جاز­باسى ءبىر اپتانىڭ ىشىن­دە­ قولىمىزعا تيمەسە, بىزگە وكپە­لە­مەي­سىز. ودان ءارى كەشىكسە, تەحني­كالىق جاعى­نان ەش مۇم­كىندىك قال­ماي­دى, – دەپ قاراپ تۇر. امال­سىزدان جاڭاعى اعامىزعا تەلەفون سوقتىق. سويتسەك, ول «كەشىرەرسىزدەر, مەندە اۋدار­ما جوق, – دەدى ءۇزىلدى-كە­سىلدى. مۇنى ەستى­گەندە ماڭدايىمنان تەر­ بۇرق ەتە ءتۇستى. ر.عامزاتوۆتىڭ دۇرىل­دەپ, باسىنان قۇس ۇشپاي تۇرعان كەزى. ونىڭ كىتا­بىن­ قۇلاتساڭ – ءبىر­تا­لاي­ىمىز بىرگە قۇلاي­مىز. وي دەگەنىڭ وسىن­دايدا باسىڭدى داڭ قىلادى ەكەن. «ال كەرەك بولسا...كىم ساعان اۋدا­رۋى قيىن كور­كەم كىتاپتى ءبىر جەتى­نىڭ ىشىندە ۇلگە­رىپ, ءتارجىمالاپ بەر­مەك؟ جانە ر.عام­زاتوۆ اقىن ەكەنىن ۇمىت­پاڭىز.
12 باسپا تاباق پروزاسى ازداي, وعان ۇستە­مەلەپ مىڭ جارىم جول ولەڭىن جانە قوسقان. «قينالعان جام­بىل جەرى وسى» دەگەندەي, ميىمدى قازىپ, قالام­گەر اتاۋلىنى ويشا تىزبەك­تەيمىن. ەسىمە تۇسكەندەردىڭ ءبىرى كو­كەيى­مە قونبايدى. ءبىرى شابان جانە باپ­ تىلەيدى. ەكىنشىسىنە رەداكتسيا كەرەك. وعان ۋاقىت قايدا؟ اۋ, سوندا كىم اۋ­دار­ماق؟ كەنەت قۇداي ءساتىن سالىپ, عافۋ­­دىڭ ەسىمە تۇسە كەتپەسى بار ما. تەلە­­فون سوعىپ, ءمان-جايدى ايتىپ جالى­­نىپ جاتىرمىن. «مەرزىم – ءبىر اپتا ياعني جەتى كۇن! جاقسىلىعىڭدى ۇمىت­پايمىز!» – دەيمىن. تىلەۋىڭ بەرگىر:

 – جارايدى, تەز جىبەرت كىتابىڭدى! – دەدى.

ءوزى دە ۇزاق جىلدار «جازۋشى» باسپا­سىندا پوەزيا رەداكتسياسىنىڭ مەڭ­گەرۋشىسى بولىپ ىستەگەن ارقالى اقىن باسپا كەستەسىنىڭ قاتال زاڭىن جاق­سى بىلەدى. سوندىقتان كۇندىز-ءتۇنى باس الماستان ەڭبەك ەتىپ, اۋدارمانى ءدال ۋاقىتىندا اياقتايدى. وسى جەردە شەريا­زدان اعامىز جازعان ەسسەنىڭ ۇزىن­دىسىنە ورالايىق.

ء«بىزدى قۋانتىپ, ءدال جەتى كۇن وت­كەن­دە, قولجازبانى اكەپ تاپسىردى.­ «ما­شينكاعا باسپاي-اق قوي. جازعان كۇيىن­دە الىپ كەل»,  دەگەم. عافەكەڭنىڭ جازۋى قانداي ەدى. ءار ءارىپتى بۇزباي, مار­جانداي ەتىپ ءتۇسىرۋشى ەدى عوي سابا­زىڭ. اۋدارمانى پاراقتاپ قاراپ وتىر­عان­دا ءبىر اڭعارعانىم, ەش جەرىندە تۇزەتۋ جوق.

– اۋ, عافەكە, مىنا تۇسىرگەن سوز­دە­­رى­ڭ­نىڭ ءبىرىنىڭ ۇستىندە شيماي جوق. سون­­دا نە, جازعانىڭدى قايتا كوشىر­دىڭ بە؟­

– ە, جوق-ا. قۇداي قۇلاعىما قالاي سىبىرلاسا, سولاي تۇسىرە بەردىم.

– ؟!

ءبىز ءوزىمىز ءبىر سويلەم اۋدارساق تا, الەك-شالەگىمىز شىعىپ, ءبىر جازعانىڭدى ەكىن­شى قايتارا تۇزەپ, اۋرە-سارساڭعا تۇسە­مىز. ال مىنا عافۋ داڭعىلعا تۇس­كەن «ۆولگاداي» جۇيتكىگەن دە وتىرعان. ونى ايتاسىڭ-اۋ, مىڭ جارىم جول ولەڭ ءتار­جى­ماسىنىڭ ءبىر جولىنا تۇزەتۋ ەنگى­زىل­مەگەن. وسىنىڭ ءبارى ميىما جەتكەندە, ورىسشالاپ:

– فەنومەنالنو! – دەپ ايقايلاپ جىبەرىپپىن» (ش. ەلەۋكەنوۆ. 8-توم. 64-65 بەت).

شىنىندا دا, ادام تاڭعالارلىق قۇبىلىس. مۇنداي جاعداي الەم ادەبيەتىندە دە سيرەك كەزدەسەدى. سونى بىلگەندە, عافۋ قايىربەكوۆ فەنومەنىنە باس يەسىز.

سوڭعى جاڭالىقتار