«...ايداۋدان تۋعان ەلىن, جەرىن اڭساپ, ساعىنىپ كەلگەن سەيتەك, اۋىلداعى جورا-جولداستارىن ارالاپ, ءوزىنىڭ سۇيىكتى ونەرى دومبىراسىن تارتىپ, ءبىراز ۋاقىت تىنىشتىق ومىردە بولادى.
سەيتەكتىڭ ايداۋدان ورالۋ حابارى بۇل ايماققا تەز تارالادى. حالىق لەك-لەگىمەن جينالىپ, ونىڭ كۇيىن تىڭدايدى. الىس ساپاردان, اۋىر جولدان قايتقان سەيتەك, ەندى كۇي ۇستىنە كۇي قوسادى. ايداۋ, تۇرمە, كورگەن قورلىق, تۋعان جەر, ۇشقان ۇيانى ساعىنعان جۇرەك – ءبارى قوسىلىپ, دومبىرانىڭ كومەيىنەن تولقىندالعان كۇي بولىپ توگىلەدى. القاقوتان وتىرعان الەۋمەتىنە سەيتەك: «امان-ەسەن ورالعانىما قۋانامىن. سەندەردى كورىپ, الدارىڭدا كۇيىمدى تارتقانىما ماقتانامىن. حالىق تۇرعاندا, ون ساۋساقتىڭ ونەرى تۇرعاندا, سەيتەك ءالى سىزدەرمەن بىرگە بولادى. سوناۋ سىبىردە جۇرگەنىمدە ءبىراز كۇيلەر شىعىپ تا قالىپ ەدى, سونىڭ ءبىرىن تىڭداڭىزدار», دەپ دومبىراسىن قاعا بەرەدى.
دومبىرانىڭ قوس ىشەگىنەن كۇڭىرەنە شىققان قايعىلى ءۇن, ءار پەرنەنى باسقان سايىن ساۋساقتارىنىڭ استىنان ەستىلگەن زارلى ساز تىڭداۋشىلاردىڭ جان دۇنيەسىن تەبىرەنتەدى.
اسىرەسە, كۇيشى قولى دومبىرانىڭ ورتاڭعى جانە ساعا بولىمدەرىنە قاراي جىلجىعاندا شىعاتىن اششى دىبىستاردان, ادامنىڭ اشۋلى كەگى, اشىنعان ىزعارلى ءۇنى ەستىلگەندەي بولادى.
سەيتەكتىڭ سونداعى تارتقانى «زامان-اي» كۇيى ەدى.
جەتكىزۋشى – تىمات مەرعاليەۆ
دەرەككوز: كۇي اڭىزى
