ون التى ورىندىق شاعىن اۆتوبۋستا ينە شانشار ورىن جوق. وتىرىك ەمەس, ءدال 30 ادام بارمىز-اۋ. قالاعا قاتىنايتىن كولىك اياعى سيرەك, ۇلگەرۋ ءۇشىن ۇمتىلىپ كىرىپ جاتىرمىز. بىرەۋدىڭ اياعىن باسىپ, تاعى ءبىرىنىڭ ءتوسىن سيپاي, ءۇشىنشىنىڭ بالتىردان جوعارعى, بەلدەن تومەن تۇسىنا تىزە تىرەپ, تۇرەگەپ تۇرامىز.
كولىك سىرعاناپ بارىپ تاعى توقتاپ ەدى, جۇرگىنشىلەر كۇڭكىلدەپ بەردى. «ونسىز دا اياق قوياتىن ورىن جوق. اقشادان ولدىڭدەر مە؟ ءۇستى-ۇستىنە تيەپ…» دەپ شوپىردى تىلدەپ جاتىر. تىزگىنشىنىڭ ءداتى بەرىك پە, الدە ەتى ءولىپ كەتكەن بە, مىڭق ەتپەدى. ەسەسىنە, ەسىك اۋزىنداعى اقشا جيناۋشى بالا شاپ ەتە ءتۇستى: «قاريا ادام ەكەن, اكەلەرىڭ بار شىعار, ءۇسىتىپ ولتىرەسىڭدەر مە؟ ءايدا, ورىن بەرىڭدەر…»
مىنگەن جولاۋشى شىنىمەن ۇلكەن كىسى. ءوزى سۇر ءتۇستى دراپ پالتونىڭ سىرتىنان قىرتىستارىنىڭ ءپ ۇلىشى سىدىرىلىپ, اقجەمدەنىپ كەتكەن جاسىل شاپان كيگەن, بەلىن قىزداردىڭ قول سومكەسىنىڭ باۋىمەن شارت بۋعان شال ەكەن. اياز سورىپ, قىرىم ەتسىز بەتىن كۇلگىندەندىرىپ جىبەرىپتى, جاساۋراعان كوزىنەن تامعان بولۋ كەرەك شالا قىرىلعان سيرەك ساقالىنىڭ تۇقىلىنا مۇز توقتاپتى. الدىنعى ورىندا سىعىلىسىپ وتىرعان جۋان جامباستى اپاي قاسىنا قونجيعان كەكسەلەۋ كەلىنشەكتى قۇيرىعىمەن قاعا-ماعا تۇرىپ, ورىن بەردى. شال وتىردى. كولىك قوزعالدى.
– اتا, جول اقىسىن تولەڭىز – دەدى ەكى كوزىمەن جولدى باعىپ, جالقى اياعىمەن ەسىككە جابىسىپ تۇرعان كوندۋكتور.
– بالام, مەن ارداگەرمىن!
قاريانىڭ ءسوزى ءالى نىق ەكەن. جىڭىشكە سومكەنىڭ باۋىمەن بۋىلعان شاپاننىڭ ءوڭىرىن اشىپ, الدەنەنى ىزدەپ جاتىر. قيىستاۋ تۇرعان ءبىز پاقىر ونى زەينەتكەردىڭ كۋالىگى شىعار دەپ ەك, جوق, «ۋچاستنيك ۆەليكوي وتەچەستۆەننوي ۆوينى» دەگەن مەدال ەكەن. جۇرەك تۇسىنا قاداپ العان سونى كورسەتىپ الەك.
– اتاشكا, داۆاي, ۆەتەران, مەتەرانىڭدى بىلمەيمىن, پرايەز تولە, بىزدە لگوت جوق. 90 تەڭگەنى تولىق تولەيسىڭ.
«ۋا, ساباز-اي!..» مەنىڭ ىشكى ويىمدى وقىپ قويعانداي ايەلدەر جامىراي جونەلدى.
– اكەڭدەي ادامعا نەگە اكىرەڭدەيسىڭ…
– اقشادان ءولدىڭ بە…
– ارداگەرلەردى ارداقتاۋ كەرەك, ونسىز دا از قالدى…
«قويىڭدارشى, قول كوتەرگەن شالدىڭ ءبارىن تەگىن تاسىسىن دەگەن زاڭ جوق, وسى سۋىقتا تاڭنان تۇرىپ اقشا ءۇشىن ءجۇرمىز. تولەسىن داۆاي, ايتپەسە تاستاپ كەتەمىن», دەپ وڭاي قايتپايتىنىن انىق ءبىلدىرىپ قويدى كوندۋكتور بالا دا. ماناعى «قاريا ادام ەكەن, اكەلەرىڭ بار شىعار, ءۇسىتىپ ولتىرەسىڭدەر مە؟ ءايدا, ورىن بەرىڭدەر…», دەگەن ءسوزدى باسقا بىرەۋ ايتقان سياقتى.
– قوي قۇرىسىن, ءما, ال, زداشىن بەر, – دەدى قاريا «قىزىققۇلاق» 200 تەڭگەلىكتى شىعارىپ جاتىپ تاماعىن كەنەپ, – ون جاسىمنان باستاپ سوعىس كوردىم, ءدال سەندەي تاربيەسىزدى ءبىرىنشى كورۋىم…
– اتاشكا, جۇمىس سولاي. سوسىن مەن ءۇشىن سوعىسقانداي بۇلدانباساڭشى…
بالانىڭ اۋزى جابىلار ەمەس. ەشكىم قايتىپ ۇندەمەدى. 281-باعىتتاعى شاعىن اۆتوبۋس 1-الماتى ۆوكزالىنا كەلىپ تە قالدى. كولىكتەن تۇستىك. مەگاپوليستىڭ ماي سىڭگەن اۋاسىن كەۋدە كەرە جۇتقاننىڭ ءوزى قۋانىش قوي. ماناعى قاريا اياعىن سۇيرەتە باسىپ 30-ءنومىرلى ۇلكەن اۆتوبۋسقا ءمىنىپ بارادى ەكەن. ەزۋىمە كۇلكى ءۇيىرىلدى. قۇداي ساقتاسىن, قارياعا ك ۇلىپ نە كورىنىپتى, باسىمىزعا كەلەر, بىزدە شال بولارمىز. فاشيستەردى بەرلينگە دەيىن تۇرە قۋعان قايران ءبىزدىڭ قاريالار ارادا ۋاقىت وتكەندە سول نەمىستەر جاساعان اۆتوبۋسقا قىسىلىپ ءمىنىپ, قىمتىرىلىپ تۇسەتىنىن بىلسە عوي…
بىلتىر 9 مامىردا بالالارمەن ورتالىقتاعى ساياباققا باردىق. ماڭگىلىك الاۋدى كوردىك. پانفيلوۆشىلار مونۋمەنتىنىڭ الدىنا سۋرەتكە تۇستىك. ءبارى دەمالىس كۇنگى كوڭىل كۇي بولاتىن. تەك, ۇلدار مىنا جازۋدى وقىعانشا: «ۆەليكا روسسيا, ا وتستۋپات نەكۋدا. پوزادي موسكۆا». پوليترۋك ۆ.كلوچكوۆ.
– نەگە «ۆەليكا روسسيا»؟
– ەندى سوعىس كەزىندەگى ءسوز عوي...
– قاي سوعىس؟
– وتان...
– «زا نامي موسكۆا» دەپ تۇر عوي, ءبىزدىڭ وتانىمىز قازاقستان ەمەس پە؟..
«قويىڭدارشى, جۇرىڭدەر كوگەرشىندەرگە جەم بەرەيىك».
كەپتەرلەر سەمىز ەكەن...
