بۇل قامشىنىڭ تاريحى تۋرالى جۋرناليست قۇدياربەك اعىباەۆ ءوز ەستەلىگىندە: «مۇقاعالي اعاڭنىڭ باۋىرىنىڭ ۇيىندە وتىرمىز, – دەدى جولىمبەت اعام ەندى ءبىر مەزگىلدە جانىمىزداعى قىزمەت ەتىپ وتىرعان جىگىت اعاسىن تانىستىرىپ. جاس كەزىڭدە ادامنىڭ جارتى ميى عانا جۇمىس ىستەيدى دەگەن راس قوي دەيمىن. وسى جازبالاردى سول كەزدە نەگە قازداي ءتىزىپ, اتى-جونىمەن داپتەرگە جازىپ قويمادىم ەكەن دەپ قازىر قاتتى وكىنەمىن. ۇيدەن اتتاناردا جۇكەم – جولىمبەت اعام ءبىر وعاشتاۋ مىنەز تانىتتى. ول باعانالى بەرى كوزىمىزگە ءتۇسىپ, توردە ءىلۋلى تۇرعان قامشىنى (سۋرەتتەگى قامشى) ءبىر ءسات قولىنا الدى. ءبىراز اينالدىرىپ قاراپ, ويلانىپ وتىردى دا: – بىلەسىڭ بە, بۇل – مۇقاعاليدىڭ, اقىن مۇقاعالي ماقاتاەۆتىڭ ءومىرىنىڭ سوڭىندا قولىنان تاستاماي ۇستاعان قامشىسى. وعان اتاقتى ءبىر قامشى جاسايتىن شەبەر سىيعا تارتقان ەكەن. ول قاراسازعا نەمەسە اسىعا, جايلاۋعا اتپەن شىققاندا وسى قامشىمەن باراتىن, – دەدى».
ارىقارايعى اڭگىمە جولىمبەت ەسىمدى كىسىنىڭ جۋرناليسكە مۇقاعالي اقىننىڭ قامشىسىن سىيعا تارتقانى تۋرالى ءوربيدى. «مەن وسى جادىگەردى ساعان امانات ەتىپ تاپسىرعىم كەلەدى. سەن دە ءبىر قازاقتىڭ ارداقتى ازاماتىسىڭ. اۋلىمىزدا مۇقاڭنىڭ مۋزەيى اشىلا قويار ەمەس. ول اشىلعانعا دەيىن قانشاما ءوزى تۇتىنعان جەكە زاتتارى مەن بۇيىمدارى كوز الدىمىزدا قولدى بولدى. بىرەۋلەر تابارىك كورىپ, سۇراماستان الىپ كەتىپ جاتىر. بۇل قامشىنىڭ ەندىگى يەسى سەن بولاسىڭ. بولاشاققا امان-ەسەن جەتكىزىپ, تابىستاۋ دا – ەندى سەنىڭ مىندەتىڭ. مىنە, ۇستا, قولىڭا!.. نارىنقولدان ارعىماق مىنبەسەڭ دە, اقيىق اقىن مۇقاعالي اعاڭنىڭ قامشىسىن ۇستاپ قايت!» دەدى.
سودان بەرى شيرەك عاسىردان استام ۋاقىت وتسە دە, اتالعان قامشىنى قۇدياربەك اعىباەۆ ءۇيىنىڭ تورىنە ءىلىپ, ساقتاپ كەلەدى ەكەن. ءبىز ءسوز ەتىپ وتىرعان قامشى حالقى حان كوتەرگەن اقىننان قالعان قۇندى جادىگەردىڭ ءبىرى ەكەنى ءسوزسىز.
